Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

9 فوريه

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

بیستم بهمن؛ آزاد شدن ایران خاوری از سلطه عرب (تازیان)

مجسمه قهرمان ملی ایرانیان ـ یعقوب لیث

یعقوب لیث سیستانی (صفّار) متولّد 25 اکتبر سال 840 در حومه شهر زرنج Zaranj (زرنکا Zaranka= زرنگ Zarang ـ افغانستان امروز و واقع در مرز شرقی ایران امروز) مبارز خستگی ناپذیر راه تجدید استقلال و یکپارچگی ایرانزمین و حاکمیت ملّی ایرانیان و یک قهرمان ملّی، نهم فوریه سال 867 مصادف با 20 بهمن كار آزادكردن هرات، بامیان، بلخ، كابل، غزنه و بُست از سلطه عرب (تازیان) را تكمیل كرد.
     یعقوب در طول یازده سال بعد نیشابور، گرگان، كرمان، فارس و خوزستان را هم از چنگ عرب خارج ساخت و به مهاجرت طوایف عرب به ایران پایان داد. اگر وی به این مهاجرت پایان نداده بود دیری نمی گذشت که سراسر جنوب غربی این امروز (خوزستان و نواحی مجاور و حاشیه شمالی خلیج فارس) کُلّا عرب نشین می شد و اینک چند کشور عربی به صورت کویت و بحرین و ...). وی درجریان پیشروی به سوی بغداد برای برانداختن خلافت عباسیان، در ناحیه دیرالعاقول (کنار دجله) با سپاه اعزامی حکومت عباسیان رو به رو شد و به نبرد پرداخت ولی موفقیت نداشت زیراکه نیروهای خلیفه آب دجله را در مسیر حرکت نظامیان اورا جاری ساخته بودند و در این وضعیت نبرد آغاز شده بود.
     یعقوب که خودرا برای حرکت دیگری به سوی بغداد آماده می کرد پیشنهاد سازش معتمد عباسی خلیفه وقت را ردّ کرد. وی درخوزستان خودرا برای لشکرکشی دیگری به سوی بغداد آماده می کرد که پنجم ژوئن 879 در گنُدیشاپور براثر بیماری قولنج و در 39 سالگی درگذشت و در همانجا که اُردو زده بود (حومه شهر) و در محلی به نام شاه آباد مدفون شده است.
     اگر یعقوب خوزستان را آزاد نکرده بود، ایران بمانند بخش خاوری آن (منطقه آریانا که انگلیسی ها بر آن نام افغانستان گذارده اند) دارای نفت نبود و از سال 1901 تا کنون دچار این همه تلاطم نمی شد. نفت برای ایرانیان که همه به درآمد آن چشم دوخته اند بدبختی ببار آورده است ازجمله فساد اداری و رقابت بر سر کسب قدرت و ....

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

غفلت بود، یا خیانت به ملّت؟!

دولت وقت تهران در بهمن سال 1291 (فوریه 1913) به فاصله یك هفته امتیاز ایجاد راه آهن آذربایجان و استخراج معادن طرفین آن را به روسیه و عینا چنین امتیازی را درخوزستان به علاوه اسكله ها و باراندازهای خرمشهر به انگلستان واگذار كرد كه آغاز جنگ جهانی اول در سال بعد، استفاده از هر دو امتیاز را دچار مشكل ساخت و در سال 1917 دولت تزاری روسیه از میان رفت و همه امتیازهای اكتسابی آن دولت ابطال شد.
مورخان بکاررفتن عبارت «استخراج معادن طرفین خطوط راه آهن» را بدون تعیین طول و عرض محدوده، غفلت و یا خیانت مقامات مربوط وقت ذکر کرده و نوشته اند که این امتیازها که به دلیل تغییر وضعیت جهان عملی نشد نه تنها مغایر منافع ملی بلکه خارج از وظایف یک و یا چند مقام دولتی بود و مستلزم رسیدگی قضایی. چنین اَعمالی مشمول قاعده قضاییِ «مرور زمان» نمی شوند.

روزی که «نخجوان» یک منطقه خود مختار اعلام شد و ...

منطقه نخجوان كه طبق قرارداد ترك مخاصمه ایران و روسیه در سال 1828 موسوم به «تركمن چای» از ایران جدا شده است نهم فوریه سال 1924 از سوی دولت مسكو به صورت یك منطقه خود مختار اعلام شد. در قدیم، نخجوان «نكزوانا» و «نكزوان Naxuan» تلفظ می شد و از زمان تاسیس كشور ایران به دست كوروش بزرگ تا 1828 گوشه ای از خاك اصلی ایران بود. قرارداد ننگین ترکمن چای هم بمانند قرارداد گلستان با پادرمیانی انگلستان به سران ناآگاه و حرمسرادار مغول تبار وقت تهران قبولانده شده بود. در سال 1991 و در پی فروپاشی شوروی که برجای امپراتوری روسیه نشسته بود، بسیار از میهندوستان ایرانی انتظار داشتند که دولت ایران ولو به صورت سمبولیک دو قرارداد مورد بحث را لغو و کان لم کن اعلام دارد زیرا که طرف دوم قرارداد، دیگر وجود نداشت.

مذاكرات نفت ـ رادیو دهلی ـ بی اعتمادی ایرانیان به رسانه های كشور ـ قضیه «خودی، ناخودی و بی خودی» در ایرانِ پس از مصدق

فعالیت های مربوط به نفت ایران در سراسر بهمن 1332( ژانویه و فوریه 1954 و چهار ـ پنج ماه پس از براندازی 28 امرداد) به اوج خود رسیده بود. دولت وقت (معروف به دولت كودتا) یك خارجی را به عنوان كارشناس و مشاور نفتی خود استخدام كرده بود تا مردم باور كنند كه در معاملات با كنسر سیوم مغبون! نخواهند شد.
     نمایندگان و كارشناسان کمپانی های نفتی بلوک غرب ـ تشكیل دهنده كنسرسیوم نفت ایران! در طول بهمن ماه میان تهران و مناطق نفتی جنوب در رفت و آمد بودند.
     ایرانیان كه تجربه دوران حكومت دكتر مصدق و وجود نشریات و احزاب مستقل و فعالیت های سیاسی آزاد آنان را نسبت به گذشته روشنتر و به مسائل وطن حساس كرده بود به گزارشهای منتشره در رسانه های تهران اعتماد نداشتند و شبها اخبار را از بخش فارسی رادیوهای دهلی و مسكو می شنیدند. كودتاگران پس از برانداختن حكومت دكتر مصدق، سَلّاخی گسترده ای در نشریات به راه انداخته بودند و نشریات باقیمانده تهران به افراد مورد اعتماد دولتِ وقت (خودی ها) تعلق داشتند. قضیه «خودی، ناخودی و بی خودی» مسئله قدیمی ایران بوده است و تا کنار گذارده نشود تحولّی به چشم نخواهد خورد.
     به سبب حكومت نظامی در تهران، اصفهان و شهر های بزرگ دیگر و منع اجتماعِ غیر مجاز ِ بیش از سه نفر، شبی نبود كه ماموران به چند خانه كه همسایگان و دوستان برای گوش كردن به اخبار رادیو دهلی جمع می شدند حمله ور نشوند و آنان را دستگیر و رادیو را ضبط نكنند. بخش فارسی رادیو دهلی در آن زمان وسیعا و به صورت بی طرفانه اخبار مربوط به ایران را پخش می كرد و «نهرو» زیر بار فشار سانسور آن نمی رفت. بسیاری از رهبران سیاسی وقت هند علنا گفته بودند که ژنرال زاهدی نماینده ایرانیان نیست که از جانب آنان سخن بگوید و از ما بخواهد که مطالب رادیو دهلی را محدود کنیم. تا زمانی که ایرانیان بخواهند و به این رادیو گوش کنند این رسانه به همین صورت به کار خود ادامه خواهد داد.

رویداد سیاهکَل ـ تشکیل گروه چریکی به سبک «چه گوارا» در ایران ـ عملیات مسلحانه این چریک ها در سال انقلاب

هفته آخر بهمن 1349 (فوریه 1971) گزارشهای روزانه رویداد سیاهکَل (گیلان) جای اخبار جنگ ویتنام را که در اوج شدّت بود در رسانه های گوشه و کنار جهان گرفته بود. برخی از تفسیرنگاران اروپایی نوشته بودند که انتخاب سیاهکل شاید به این دلیل بود که در نزدیکی دیلم واقع است و دیلم جایی است که بپاخیزی ایرانیان برای کسب استقلال وطن خود و رهائی آن از دست عرب (عباسیان) از آنجا آغاز شد.
     رویداد سیاهکل 19 بهمن آن سال با حمله چند کمونیست مسلح به پاسگاه ژاندارمری محل آغاز شده بود. این پاسگاه قبلا یک مرد مسلح را در جنگلهای منطقه دستگیر و در پاسگاه بازداشت کرده بود و حمله 19 بهمن به پاسگاه برای رهانیدن او بود. درحمله به پاسگاه، یک ژاندارم و یک غیر نظامی کشته و بقیه افراد پاسگاه مجبور به فرار، و مهاجمان همدست بازداشت شده خودرا آزاد و با سلاحهای موجود در پاسگاه از آنجا خارج و در جنگل پنهان شده بودند.
     بررسی های بعدی حکایت از تشکیل یک گروه چریکی به سبک «چه گوارا» و با هدف مبارزه با رژیم سلطنتی داشت. روز بعد از حمله به پاسگاه، چند واحد ژاندارم به محل اعزام و جنگلهای سیاهکل محاصره و در طول یک هفته یک رشته زد و خورد صورت گرفت که ضمن آن هفت مامور کشته، شماری زخمی و چند چریک دستگیر شده بودند.
     رادیو تهران 29 بهمن به نقل از اعلامیه مشترک ژاندارمری و ساواک، شمار چریکهارا بیش از سی تَن و عدهِ دستگیر شدگان را 13 و مقتولان آنان را دو تن گزارش کرد و گفت که تلاش برای دستگیری بقیه ادامه دارد و عکس چند نفر از آنان که شناخته شده اند تکثیر و در نقاط مختلف شهر قرارداده خواهد شد تا مردم مخفیگاه آنان را به مأموران نشان دهند.
     اسامی ماموران مقتول در زد و خوردهای سیاهکل به این شرح اعلام شده بود: ستوان تقی مهدی نژاد مظفری، استوار نریمان عبادی، استوار اسماعیل رحمت پور، گروهبان نصیری، گروهبان اسماعیل روشن و دو تن دیگر. دستگیرشدگان سیاهکل بعدا محاکمه و چند تَن از آنان اعدام شدند.

سپهبد فرسيو

     در جریان تعقیب بقیه اعضای این گروه چریکی بود که در چند نقطه تهران چند خانه محاصره و زدوخورد روی داد. یک صحنه شدید این زدوخوردها پنجم خرداد 1350 در کوی نیروی هوایی (دوشان تپه) صورت گرفت که ضمن آن «پرویز پویان» کمونیست معروف کشته شد. افراد گروه نیز بیکار ننشستند؛ یک بار نگهبان کلانتری قلهک را کشتند و باردیگر سپهبد ضیاء فرسیو رئیس وقت دستگاه قضایی ارتش را.
     فرسیو از خانه اش در قلهک رهسپار محل کار بود که مورد حمله قرارگرفت. در لحظه تیراندازی، پسر فرسیو در اتومبیل بود که او هم مجروح شده بود. فرسیو در سر راه به اداره، فرزندش را به مدرسه می رسانید. عملیات چریکی و از این قبیل در تهران و حومه تا آستانه انقلاب به صورت پراکنده ادامه داشت. چریکها که عمدتا کمونیست و چپگرا بودند در موارد متعدد مستشاران آمریکایی را هدف قرارداده، کشته و یا مجروح ساخته بودند.
    چریک های کمونیست معروف به «چریک های فدایی خلق» در جریان انقلاب سال 1357 بر ضد دستگاه انتظامی دست عملیات مسلحانه زدند و در روزهای 21 و 22 بهمن درگیری های مسلحانه متعدد در تهران و یک مورد آن در ساختمان مؤسسه مطبوعاتی اطلاعات به راه انداختند.

آغاز خانه سازی در نارمك از سوی دولت ـ اراضی واگذاری دولت تا سالها قابل انتقال نبود

در این روز در سال 1333(فوریه 1955) كار خانه سازی در اراضی نارمك واقع در شرق تهران كه به اقساط و به متری چهل ریال (چهار تومان = 40 قران) به كارمندان دولت و معلمان تهران فروخته شده بود از سوی بانك ساختمانی (بانک مسکن امروز) متعلق به دولت آغاز گردید و در مدتی كمتر از 3 سال، هزار خانه دو و سه اطاقه ویلایی در این اراضی ساخته شد و به اقساط در اختیار صاحبان همان اراضی قرار گرفت. این خانه ها به سبك خانه سازی در آمریكا فاقد دیوار (حصار) بود. انتقال (فروش) این اراضی و ساختمانها تا سالها ممنوع بود. به علاوه، تا ده سال سند قطعی به صاحب زمین داده نشده بود.
در آن زمان نارمك یك شهرك مدرن در حاشیه تهران بود که شهردار آن را هم بانك ساختمانی تعیین می کرد.

شكایت عراق از ایران به شورای امنیت سازمان ملل در فوریه 1974 و حمایت مسکو از دولت بغداد

نهم فوریه 1974 (20 بهمن 1352) دولت مسکو که از اپریل 1972 با عراق پیمان دوستی همه جانبه داشت ضمن انتقاد از دولت وقت ایران اعلام داشت که از شکوائیه عراق علیه ایران در شورای امنیت دفاع خواهد کرد و اگر بغداد تقاضاکند ناوگان به خلیج فارس خواهدفرستاد. روز پیش از آن (هشتم فوریه) بغداد علیه تهران به شورای امنیت سازمان ملل شكایت برده و مدعی شده بود كه نه تنها ایران واسطه انتقال پول، اسلحه و كمكهای دیگر آمریكا به كُردهای عراقی برای ادامه جنگ با دولت عراق شده است بلكه نیروهای مسلح ایران به حمایت از كُردها و همچنین در نقاط مرزی دیگر وارد خاك عراق شده، جمعا بیش از 30 نظامی عراقی را كشته و زیانهای مالی وارد ساخته اند. در شکوائیه آمده بود که در یك مورد تانکهای ایران تا عمق پنج كیلومتری وارد خاك عراق شده و تخریب ایجاد کرده بودند.
در پی حمایت مسکو از متحد خود ـ عراق، شورای امنیت كار رسیدگی به شکایت را آغاز کرد.
کتاب خاطرات هنری كیسینجر ـ مقام وقت دولت آمریكا که دو دهه بعد انتشار یافت نشان داد که اعتراض ها و شکایت دولت عراق از دولت وقت ایران بی مورد نبود. طبق خاطرات کیسینجر، دولت پهلوی دوم كمكهای آمریكابه كردهای عراقی را كه با دولت این كشور در حال جنگ بودند منتقل می کرد، رابط دو طرف بود و بعدا به مصطفی بارزانی اجازه داده بود كه در ایران [شهرستان کرج] سكونت و از اینجا مبارزه و ضدیّت با حكومت بغداد را رهبری كند.

کُپی تیترهای صفحه اول شماره 21 بهمن 1357 روزنامه اطلاعات و 2 مطلب از صفحه آخر این شماره برای ماندن در تاریخ ـ 20 بهمن جمعه بود و روزنامه تعطیل

_ _ _ _ _

    در این روز، انقلاب ایران ـ 9 روز پس از بازگشت آیة الله العظمی خمینی از تبعید 14ساله به تهران ـ تا پیروزی چند ساعت فاصله داشت. تهران میدان جنگ بود، اجساد 63 تن که هدف گلوله قرار گرفته بودند از بیمارستانهای تهران به پزشکی قانونی منتقل شده بود و بیمارستانهای شهر پُر از مجروح بود. مردم برای کمک به انقلابیون به خیابانها وارد شده بودند.
     پس از افتادن ساختمان صنایع نظامی (تسلیحات) به دست انقلابیون و نیز خلع سلاح شدن برخی از واحدهای گارد در منطقه فرح آباد (شرق تهران)، از ساعت چهار و سی دقیقه مقررات منع رفت و آمد اعلام شد ولی کسی اعتناء نکرد. آیة الله خمینی به نظامیان اخطار کرد که هنوز حکم جهاد نداده است، ولی تصمیم آخر را خواهد گرفت ـ دست از تیراندازی بردارند و در پی این اخطار بود که انقلابیون شعار دادند: وای به روزی که امام، حکم جهادم دهد. این شعار از آن پس قطع نشد. در این میان گزارش رسیده بود که شاپور بختیار آمادگی خودرا برای مذاکره اعلام کرده است.

زاکانی: طرح نمایندگان برای تحریم خودرو سازی فرانسوی پژو به مجلس داده می شود ـ دلایل آن ـ قرارداد محرمانه معنی ندارد

زاکانی

تهران – 18 بهمن 1394 ـ خبرگزاری فارس: علیرضا زاکانی نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی [دوره نهم] ضمن اعلام خبر تهیه و تسلیم قریب الوقوع طرح «تحریم شرکت خودرو سازی فرانسوی پژو» به مجلس گفت:‌ شرکت پژو به رغم قراردادی که برای همکاری با ایران تا سال 2014 داشت، 2 سال پیش از اتمام قرارداد به صورت یکجانبه اجرای آن را متوقف کرد که به طرف ایرانی یعنی مؤسسه «ایران خودرو» زیان سنگین وارد شد و متعاقب آن، دارندگان ایرانی خودروهای پژو نیز با بحران خدمات و قطعات مواجه شدند.
    زاکانی گفت:‌ این شرکت فرانسوی (پژو) در ردیف خودروسازی برتر جهان هم نیست که از سوی برخی مقامات این همه اشتیاق برای گشودن بازار ایران به روی آن مشاهده می شود. اگر قرار است با یک خودروسازی خارجی وارد همکاری شویم، باید کیفیّت تولیدات و نیز سابقه همکاری را لحاظ کرده و در قراردادها، فرآیند انتقال فناوری به شرکت های ایرانی را نیز در نظر بگیریم تا خودروسازی ایران از وضع کنونی خارج شود.
    زاکانی همچنین گفت:‌ از گزارش ها و مکاتبات در طول 17 سال شراکت «ایران خودرو» با پژو، چنین استنباط می شود که کارخانه پژو از انتقال فناوری به شریک ایرانی خودداری کرده و طرف ایرانی همواره به مونتاژ مشغول و در فناوری های اصلی وابسته به فرانسه بوده است.
    این نماینده [نماینده وقت]مجلس یکی از دلایل عقب ماندگی صنعت خودرو کشور را شراکت با پژو فرانسه دانست و گفت: 17 سال، زمان کمی برای رشد یک صنعت در نتیجه شراکت نیست و اینکه می‌بینیم «ایران خودرو» به رغم نزدیک به 2 دهه شراکت با پژو نتوانسته سطح فناوری خود را ارتقاء دهد و به جمع تولیدکنندگان برتر بپیوندد، ریشه در انتخاب غلط شریک و نوع شراکت دارد.
    زاکانی گفت:‌ بر همین مبنا،‌ نمایندگان مجلس شورای اسلامی ادامه شراکت با پژو را در راستای منافع ملی ارزیابی نکرده و با تحریم این شرکت، خودروسازان داخلی را تشویق به شراکت با خودروسازان برتر جهان خواهند کرد.
    زاکانی از دادن طرح تحریم پژو به هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی در روزهای آینده خبر داد.
    زاکانی همچنین به این گفته وزیر صنعت، معدن و تجارت که «قرارداد با پژو محرمانه است» اشاره کرد و گفت: شرکت های خودروسازی ما، اگر خصوصی باشند، شاید قید محرمانه برای قراردادهای آنها معنی داشته باشد اما وقتی این شرکت ها دولتی و متعلق به همه مردم کشورمان هستند، قید محرمانه برای قراردادها معنی ندارد و نمایندگان مردم در مجلس باید بر کم و کیف کار نظارت کنند چراکه کشور تجربه خوبی از این قراردادهای محرمانه ندارد. باید مطابق اصول قانون اساسی عمل کرد.

خبرگزاری فارس ـ بهمن ماه 1394: بازی با ارقام پول های آزادشده

خبرگزاری فارس که مدتی است وارد کار ژورنالیسم اینوستیگیتیو شده است که ژورنالیسم اینوستیگیتیو به لحاظ روشنگری و پیشگیری اشتباهات، خدمت به کشور است، بهمن ماه 1394 در مطلبی به شماره 13941113000275 تحت عنوان «بازی با افکار عمومی» پرسیده بود که بالاخره مردم ندانسته اند که پول های آزاد شده ایران چه مبلغی است؟. ماهها است که می گویند با اجرای توافق هسته ای (بَرجام) پول های بلوکه شده ایران آزاد می شود، به کشور می آید و اقتصاد رونق می گیرد و .... از دو سال پیش تاکنون اظهارات متفاوتی از سوی مسئولان و دولتمردان درباره کم و کیف دارایی‌های بلوکه‌شده مطرح بوده، اما واقعیت این است که این موضوع همچنان برای افکار عمومی، غیرشفّاف است، میزان آن را دقیقا نمی دانند و پس از آزادشدن نمی دانند که در کجاست و با آن چه می خواهند بکنند.
از نوشته های خبرگزاری فارس [با خبرگزاری پارس قدیم اشتباه نشود که اینک نامش خبرگزاری جمهوری اسلامی ـ ایرنا ـ است] چنین بر می آید که صحبت از خرید 118 هواپیمای ایرباس و یا بازگشت خودروسازی پژو دردی از اقتصاد درمان نمی کند. قبرستان اتومبیل را پُرکردن و هواپیماهای نو و کهنه وارد کردن که داروی درمان درد بیکاری و نبود تولید نمی شود. در اولین روزهای پس از توافق بود که ناگهان سقف ارزهای بلوکه شده که تا آن زمان 100 میلیارد دلار و بالاتر اعلام، و آزادسازی‌شان گشایشی عظیم در وضعیت کسالت بار اقتصاد قلمداد می‌شد، ناگهان به اعداد و ارقامی نازل تنزّل یافت و اعلام شد که سهم دولت از این پول بیش از 5 تا 6 میلیارد دلار نیست. بر اساس بحث‌های مطرح، گنج 100 میلیارد دلاری به انحاء و در جاهای مختلف خرج و به عبارت دیگر پیش‌خور شده بود.
خبرگزاری فارس سپس جدول اظهارات مقام ها و تاریخ بیان آنها و تفاوت مبلغ ها را در جدولی قرارداده و منعکس کرده بود که در زیر کُپی آن را می بینید:

    فارس نوشته بود: یکی از دلایل این تناقض‌گویی‌ها، تعریف متفاوت نسبت به واژه‌هایی مانند دارایی، منابع و پول‌های بلوکه‌شده، بنا به ملاحظات سیاسی می‌تواند باشد. با این حال متولّی و مسئول حفظ، نگهداری و ارائه آمار دقیق و متقن از دارایی‌ها و منابع کشور، بانک مرکزی است. به نظر می‌رسد یکی دیگر از دلایل این تناقضات، پراکندگی و عدم زیرساخت مناسب برای محاسبه منابع و دارایی‌ها بر اساس اصول حسابرسی روز دنیا باشد.
    فارس افزوده بود: آنچه مسلم است، اوضاع نامناسب اقتصادی و رفاهی مردم است. با همین پول‌های بلوکه‌شده و وعده ها پس از اجرای «برجام»، امیدواری در جامعه نسبت به رونق تولید و اقتصاد به وجود آمد. نباید از این نکته غافل ماند که در خصوص پول‌های بلوکه‌شده غوغاسالاری هم صورت گرفت.
    آنجا که برای به نتیجه رساندن برجام، همراهی افکار عمومی ضرورت داشت، وزن پول‌های بلوکه‌شده زیاد شد تا امیدواری ایجاد کند و ذهن افکار عمومی را به سمت برجام با وعده رفع مشکلات و باز شدن گره‌های اقتصادی سوق دهد، اما پس از برجام، این ضرب‌آهنگ کُند شده و با تنزل مبلغ پول‌های بلوکه‌شده، امیدواری گذشته (به تولید، اقتصاد و رفاه معیشت) که با هیجان ساخته شده بود، حباب شده است.
    فارس نوشته است که صحبت های دوساله که پول ها می آید و ...، سطح توقعّات مردم را بالا برده و در انتظار بهبود اوضاع اقتصادی کشور بوده اند.
    به این ترتیب بود که وزیر اقتصاد در برابر ابهامات لب به سخن گشود و مبالغ گفته شده در مورد دارایی‌های ایران را ساخته و پرداخته ذهن رسانه‌ها عنوان کرد ـ ارقامی که به گفته طیب‌نیا واقعیّت نداشته و مبالغه شده است البته وزیر نمی‌گوید که رسانه‌ها براساس اظهارات مسئولان دولتی چنین ارقامی را منتشر می‌کنند و اگر مبالغه‌ای هم باشد باید آن را در کلام مسئولان جستجو کرد.
    در این میان، سخنگوی دولت با تشریح جزئیات پول‌های بلوکه شده گفته است که بخش دیگری از این منابع متعلق به بانک مرکزی نیست، به دولت هم تعلّق ندارد بلکه از آنِ صندوق توسعه ملی است (که منابع آن زیر نظر هیات امناء در جهت اجرای طرح‌هایی که قرار است توسط بخش خصوصی انجام شود به صورت وام داده می‌شود.). بانک‌ها و شرکت‌های دولتی نیز منابع ارزی در خارج از کشور دارند که به خاطر تحریم نمی‌توانستند وارد کشور کنند و حدود 12 میلیارد دلار هم بعد ازتوافق ژنو به صورت اقساط ماهانه وارد اقتصاد ما شد.
    از سوی دیگر، رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی می گوید که پول‌ها باید به سمت تولید و اشتغال برود و اضافه‌ می‌کند: اقتصاد مقاومتی همین است که ما «جاری‌ها» را محدود کنیم و به سمت «سرمایه‌گذرای‌ها» برویم.
    با تعریف سخنگوی دولت از سیاست‌های اقتصادی و استفاده از منابع آزادشده، این سؤال مطرح است که آیا زمینه همکاری و قرارداد با شرکت‌های ایرباس، پژو و توتال فرانسه و نیز دیگر کشورها که بدیهیات حقوق بشر و انسانیت از جمله توجه به جان و ایمنی انسان‌ها را به بهانه تحریم فراموش کردند در شرایط جدید به تولید و اشتغال کشور منجر خواهد شد؟ و یا فقط تابلویی از اقتصاد مقاومتی را یدک خواهد کشید.

انتقاد حدّاد عادل از ارقام متفاوت پول های آزادشده، ابهام در مصرف آنها و نگرانی از وابستگی به کشور بیگانه

به گزارش خبرگزاری فارس، غلامعلی حدّاد عادل رئیس پیشین مجلس و سخنگوی ائتلاف اصول گرایان در سخنرانی نوزدهم بهمن 1394 خود در دانشگاه خواجه نصیر توسی با انتقاد از اینکه درباره میزان پول‌هایی که پس از رفع تحریم‌های هسته‌ای در اختیار ایران قرار می‌گیرد رقم‌های متفاوتی گفته شده است، اظهارداشت: رقم‌های متفاوتی گفته می‌شود و هنوز مشخص نیست که با این پول‌ها قرار است چه اقداماتی انجام شود، چرا که معتقدیم صنعت ما صدمه زیاد خورده است و ما باید مراقب باشیم که این شرکت‌ها و هیأت های تجاری [خارجی] در کشورمان به دنبال چه هستند؟.
سخنگوی ائتلاف اصولگرایان گفت:‌ "ما حرف‌مان به دولت این است که دولت، وضعیت پس از بَرجام را مدیریت کنید تا وابستگی کشور به بیگانه بیشتر نشود. ما نگران اشتغال، رکود و بیکاری هستیم و سؤال ما این است که آیا دولت نمی‌توانست در قضیه بسته خروج از رکود، جز کمک به صنایع خودروسازی کار دیگری انجام دهد؟. بنابراین، این مباحث جای تأمل بیشتری دارد که ما معتقدیم باید در مجلس بر روی آن بحث و گفت‌وگو شود.".

آیت الله خامنه ای 19 بهمن 1395: بازداشت کودک 5 ساله ایرانی در فرودگاه دالِس را مصداقی از حقوق بشر آمریکایی خواند

آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی در سخنرانی 19 بهمن 1395 (7 فوریه 2017) خود در برابر افسران نیروی هوایی ایران (به مناسبت روز نیروی هوایی) با اشاره به سخنان دانالد ترامپ که گفته بود ضرورت دارد ایران از دولت اوباما تشکّر کند گفت: به هیچ وجه از آن دولت [دولت اوباما] متشکّر نیستیم، زیرا با نیّت فلج کردن ملّت ایران و نظام اسلامی تحریم‌های سنگین را وضع کرد و البته به این هدف نرسید. چرا باید از دولت قبلی آمریکا تشکّر کنیم ـ به‌خاطر تحریم‌های ضد ایرانی؟، به علت ایجاد داعش؟، به سبب به آتش کشیدن منطقه در سوریه و عراق؟ و یا به علت نفاق و دورویی یعنی «ابراز ارادت و همکاری در نامه خصوصی»، اما در عمل، حمایت صریح و آشکار از مخالفان ما؟. اینها مصادیق همان دستکش مخملین است که دولت قبلی آمریکا روی پنجه آهنین خود کشیده بود. البته ما از این آقایِ تازه‌آمده [ترامپ] متشکریم چرا که زحمت ما را کم کرده و با نشان دادن چهره واقعی آمریکا، حرفهای 38 ساله جمهوری اسلامی ایران را درباره فساد سیاسی، اقتصادی، اخلاقی و اجتماعی دستگاه حاکم بر آمریکا [واشنگتن] ثابت کرده است. او [ترامپ] با حرف ها و اقدامات خود در طول مبارزات انتخاباتی و روزهای اخیر، ماهیّت واقعی آمریکا را عریان در مقابل چشم مردم جهان به نمایش گذاشته و نشان داده است که حقیقت آمریکا چیست.
    آیت الله خامنه ای در این سخنرانی که بازتاب جهانی داشت دستگیری و بازداشت یک کودک پنج ساله ایرانی در فرودگاه بین المللی پایتخت آمریکا [فرودگاه دالِس] را ـ به طعنه ـ مِصداقی از حقوق بشر آمریکایی خواند.
    اظهارات رهبر جمهوری اسلامی ایران وسیعا در رسانه های آمریکا منعکس شده بود که به نظر می رسد جز شماری کم از آنها جانبدار دولت تازه این فدراسیون نیستند.

عکس و تیترهای روزنامه جوان از دیدار 19 بهمن 1395 آیت الله خامنه ای با افسران نیروی هوایی

    ترامپ در مصاحبه خود با فاکس نیوز که یکشنبه 5 فوریه 2017 پخش شد، در مورد ایران صریحا این جمله را بیان داشت: "آنها کشور تروریست شماره یک هستند Trump said:They are the No. 1 terrorist state و برای این کار پول و اسلحه به همه جا می فرستند، ولی از این پس نخواهند توانست.".
     تفسیرگویان شبکه های تلویزیونی در اظهار نظر نسبت به بیانات ترامپ در مصاحبه اش با شبکه تلویزیونی فاکس نیوز، گفتند که ترامپ پرخاشگری و دیپلماسی تُند و خشن خودرا از ایران آغاز کرده است.

کودک 5 ساله ایرانی پس از رهاشدن از بازداشت در فرودگاه دالِس در آغوش مادرش

رهبر جمهوری اسلامی در دیدار 19 بهمن 1398: تهدید و تحریم باید به فرصت و نجات کشور از وابستگی به نفت تبدیل شود که عامل بسیاری از مشکلات است

به گزارش خبرگزاری مِهر، آیت الله خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی شنبه 19 بهمن 1398 در دیدار فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی و نیروی پدافند هوایی ارتش، رویداد نوزدهم بهمن 1357 [شرکت همافران نیروی هوایی در راهپیمایی حمایت از انقلاب] را نتیجه اطمینان امام خمینی (ره) و مبارزان به وعده الهی دانست و گفت: اگر تفکّرِ تخلف‌ناپذیر بودن وعده الهی در جامعه حاکم شود و مسئولان هوشیارانه عمل کنند، «تهدید» به «فرصت» تبدیل خواهد شد و «تحریم» نیز می تواند عامل نجات کشور از «وابستگی به نفت» و حل بسیاری از مشکلات شود. می توان با استفاده از شرایط تحریم، اقتصاد کشور را از «وابستگی به نفت که عامل بسیاری از مشکلات» است، نجات داد. [می دانیم که] در داخل هیأت حاکمه آمریکا، برخی افراد متوجه این موضوع هستند و گفته اند که نباید بگذاریم، ایران «اقتصاد بدون نفت» را تجربه کند و با همین هدف، ما (آمریکا) باید مسیری را باز بگذاریم تا اقتصاد ایران به‌کُلّی از پول نفت جدا نشود. بنابراین، مسئولان به‌خصوص مسئولان اقتصادی کشور باید در این خصوص هوشیار باشند [تا آمریکا نتواند به هدف خود؛ تداوم وابستگی ایران به درآمد نفت برسد.].
    آیت الله خامنه ای در این دیدار که در چهل و یکمین سالروز بیعت تاریخی همافران نیروی هوایی با امام خمینی(ره) برگزار شده بود، این واقعه را یک رویداد فراموش نشدنی و اعجاب برانگیز و دارای درس ها و عبرت ها خواند و گفت: در دوران رژیم گذشته، نیروی هوایی ارتش یکی از نزدیک‌ترین نیروها به مرکز قدرت [سلطنت] و نیز آمریکا بود، اما آن رژیم، ضربه را از همین نیرو [نیروی هوایی] خورد که هیچ‌گاه تصوّر آن را نمی کرد. براساس آیات قرآنی، خداوند از جایی به دشمن ضربه می زند که هیچ‌گاه انتظار آن را ندارد و مؤمنین نیز از ناحیه ای تقویت و حمایت می شوند که انتظار آن را نداشته اند که در فرهنگ دینی، «رزق لا یُحتَسَب» نامیده می شود، یا همان رزقی که در محاسبات مادی جایی نداشته است. باید به وعده های الهی اطمینان داشت و با امید به آینده به حرکتِ رو به جلو با قدرت ادامه داد.
    وی رمزِ موفقیت و پیشرفت نیروی هوایی را تبدیل تهدید به فرصت، قطع امید از بیگانگان و تکیه بر توانایی ها و ظرفیت های داخلی برشمرد و گفت که این موضوع قابل تعمیم به کل کشور است و می توان برای کشور فرصت های زیادی را به‌وجود آورد. نیروی هوایی به رغم تحریم های امریکا، اکنون علاوه بر تعمیر و بازسازی جنگنده‌ها و هواپیماها، طرّاحی و ساخت جنگنده را نیز انجام داده است. شیوه‌ها و روشهایِ پیش رونده و کارهای کاملاً منطقی جمهوری اسلامی دشمن را زمین‌گیر کرده است. ما به‌دنبال تهدید هیچ کشور و ملتی نیستیم بلکه به دنبال حفظ امنیت کشور و جلوگیری از تهدید هستیم. ضعیف بودن، دشمن را تشویق به اقدام خواهد کرد. برای آنکه جنگ نشود و برای آنکه تهدید تمام شود، باید قوی شد. امروزه
    جنگ‌افروزی و فتنه‌سازی آمریکایی ها علنی و بدون پوشش است. رؤسای قبلی آمریکا همین مسیر را در زیر پوشش هایی دنبال می‌کردند.

تیتر روزنامه های تهران، شماره های بیستم بهمن 1398 از سخنان آیت الله خامنه ای

ادیان و روحانیون

آتش زده شدن در اروپا به جرم کُفر و الحاد

تصوير در ميان چوب قراردادن کشيش رولاند براي آتش زده شدن

یک معلم و یک کشیش در این روز (نهم فوریه) در دو سال مختلف در اروپا به جرم کفر و الحاد آتش زده شدند. یکی از ایندو کشیشی انگلیسی و پروتستان بود که در یک کلیسا در منطقه سافُلک بکار ترویج مشغول و رولاند تیلور Rowland Taylor نام داشت و 45 ساله بود. جرم او ترجمه انجیل به اقتباس از مارتین لوتر بانی پروتستانیسم بود. لوتر انجیل را به زبان آلمانی ترجمه کرده بود و رولاند سرگرم ترجمه کردن آن به زبان انگلیسی بود که دستگیر و در یک دادگاه مذهبی مرکب از روحانیون مسیحی محاکمه و روز نهم فوریه 1555 در ملاء عام آتش زده شد (تصویر بالا که یک نقاش از صحنه اعدام ترسیم کرده است).
در همین روز لوسیلو وانینی Lucilio Vanini (معروف به: جی. سزار) اندیشمند 34 ساله ایتالیایی را در فرانسه و به حکم یک دادگاه مذهبی آتش زدند. وی متهم شده بود که گفته بود آفریقائیان به دلیل رنگ پوست و قیافه و ترکیب صورت و استخوان لگن خاصره از تکامل میمون بوجود آمده اند. وی یک معلم بود و چون در ایتالیا تحت تعقیب یک محکمه مذهبی قرار گرفت به سویس و از آنجا به فرانسه گریخت که در اینجا اورا دستگیر، محاکمه و به اعدام (آتش زده شدن) محکوم کردند. دادگاه حکم داده بود که نخست چشمان اورا از حدقه درآورند و بعد خودش را آتش بزنند که حکم نهم فوریه 1619 به اجرا درآمد.
طریقه آتش زدن این بود که در اطراف محکوم چوب قرار می دادند و چوبهارا به بدن او می بستند و سپس روغن روی چوبها می ریختند و آتش می زدند.

مجسمه وانيني، کار قرن 20

در دنیای داستان نویسی

دوستویفسكی (داستایفسکی) و 32 داستان از رنج انسان ـ کتابها و نکته هایش ـ تمدن یک کشوررا از زندانهایش باید قضاوت کرد

فئودور دوستویفسكی (تلفظ انگلیسی: داستایِفسکیFyodor Dostoyevsky) نویسنده روس نهم فوریه 1881 (طبق تقویم میلادی گریگوری) در 59 سالگی درگذشت. وی 11 نوامبر 1821 در مسکو به دنیا آمده بود و پدرش یك پزشك بود كه كشته شد.
     فئودور قلم و مهارت خود را در شرح و توصیف رنج انسانها بكار بُرد. 32 تالیف او که به زبانهای مختلف ترجمه شده اند با اینکه در حال و هوای قرن نوزدهم و توصیف دردها و طرز تفکر و روانشناسی روسهای آن زمان نگاشته شده اند نفوذ شگرف در روحیه ملل قرن بیستم داشته اند. او در نوشته هایش با مهارت تمام نقش ناآرامی های سیاسی ـ اجتماعی را در تغییرات روانی و روانشناسی انسان ترسیم کرده است که براین پایه از نیمه قرن بیستم تاکنون در روزنامه ها ستون و صفحات «کانتِکست» دایر شده است. فئودور مهندسی خوانده بود ولی خدمت به انسان را در «نوشتن» تشخیص داد. نوشته های او عمدتا داستان هستند. او درعین حال روزنامه نگار و مقاله نویس بود.
     فئودور دوستویِفسكی با داشتن پدری ثروتمند دارای افكار سوسیالیستی توام با صوفیسم بود و به محافل «مدینه فاضله سازان» رفت و آمد داشت که تزار وقت آنان را دشمن خود می پنداشت و محافلشان را کانون توطئه می خواند. انتشار داستان «مردم فقیر» در سال 1846 بر دشمنی تزار نسبت به فئودور افزود و از آن پس زیر نظر قرارگرفت و در سال 1848 دستگیر و به اعدام محکوم شد ولی مجازات او به زندان تبدیل شد و در پی ماندن 4 سال در محبس اورا تبعید كردند. محصول این دوران كتاب «خانه مردگان یا یادداشتهایی از زیر زیر زمین» بود. دیدار دوستوفسكی از آلمان، انگلستان، فرانسه و ایتالیا جهان بینی اورا گسترش داد. او لندن آن زمان را پایتخت كاپیتالیسم جهان نامید.
     مهمترین داستانهای دوستویفسكی عبارتند از: مضاعف، کتک خورده و تحقیرشده، یادداشتهایی از زیر زمین، بزه و کیفرت، شبهای سفید، قمارباز، رویای مرد ابله، دزد روراست، موجر، قهرمان کوچولو، تمساح، درخت کریسمس و عروسی، ماجرای منحوس، برادران كارامازوف و چندین داستان کوتاه و دهها مقاله.
    خاطرات دوستویفسكی ازجمله تالیفات اوست که وسیعا مورد بررسی و اظهار نظر پژوهشگران قرن 20 قرارگرفته و این نتیجه حاصل شده است كه زندان و مجازات سخت، تفكرات اندیشمندان را تیزتر و آنان را مقاوم می كند، نویسنده و اندیشمند برای کار خود به یک مکان و یک قلم و مقداری کاغذ نیاز دارد ـ حال می خواهد این مکان اطاق خانه باشد و یا سلول زندان، در سلول زندان بهتر می تواند فکر کند. به علاوه، هدف از زندان متنبّه ساختن و اصلاح فرد است كه در مورد اصحاب فكر مصداق ندارد. باتوجه به همین نظریه بوده است که بسیاری از دولت ها مخالفان فکری (منتقدان) خودرا به جای زندان منزوی، تبعید و یا بازداشت خانگی می كنند و ضمن بازگذاردن راه مصالحه تنها رفت و آمدشان را محدود می سازند.
    نکته های جالبی از دوستویفسكی (داستایفسکی) باقی مانده است از این قرار:
    درباره تمدن یک کشور پس از دیدار از زندانهایش و یا ماندن در آنها قضاوت کنید. یک نویسنده و اندیشمند برای انعکاس افکار، نظرات، اندرزها و احساسش یک محل اقامت لازم دارد، یک قلم و مقداری کاغذ ـ حال می خواهد این محل اقامت اطاق خانه باشد و یا سلول زندان، در سلول زندان بهتر و آسانتر می تواند فکر کند. مردم عادت دارند که تنها مشکلاتشان را ببینند نه خوشی ها و پیشرفتهایشان را. یک آدم و یا یک کشور نمی تواند بدون داشتن رویای بزرگی و برنامه پیشرفت و تنها با درجا زدن زیست کند. اگر بخواهی که دیگران به تو احترام بگذارند، نخست باید به خودت احترام بگذاری. نیمه دوم عمر، زندگی کردن با عادت هایی است که در نیمه اول عمر کسب شده اند. ثروت و مقام و زندگی لوکس عادت می شود ـ یک اعتیاد زیان آور و غم آلود. از مشورت کردن و شنیدن اندرز دیگران خودداری نکنید که عمر کوتاه است و فرصت برای جبران همه اشتباهات نیست.

در قلمرو ادبیات

زادروز علیشیر نوایی

عليشير نوايي

علیشیر نوایی شاعر معروف قرن پانزدهم نهم فوریه سال 1441 به دنیا آمد. علیشیر (نظام الدین میرعلیشیر نوایی) به زبان فارسی و تركی جغتایی (نزدیك به ازبكی) شعر سروده است. وی سالها در شهر هرات می زیست و مورد توجه سلطان حسین میرزای تیموری بود. معروفترین دیوان علیشیر، «خمسه» عنوان دارد كه آن را به سبك نظامی گنجوی سروده است. ملل منطقه فرارود علیشیررا شاعر ملی خود می دانند. وی بسال 1501 در 60 سالگی درگذشت.

صنایع و فنون

سالمرگ «ایلیوشین» هواپیماساز روس

Ilyushin

سرگئی ایلیوشین Sergey Vladimirovich Ilyushin طراح معروف هواپیما نهم فوریه 1977 در 83 سالگی درگذشت. ایلیوشین در مارس 1894 به دنیا آمده بود.
وی طراح جنگنده و بمب افکن های ایلیوشین و نیز هواپیماهای مسافربر و باری به همین نام است. ایلیوشین با ساخت بمب افکن ایل ـ 2 و شکاری ـ بمب افکن های ایل ـ 4 برتری هوایی شوروی بر آلمان در جریان جنگ جهانی دوم را تامین کرد. او پس از جنگ، هواپیمای مسافربر ایل ـ 11 و ایل ـ 12 و آنگاه ایلیوشین 18 و در سال 1962 هواپیمای توربو جت و در سال 1976 هواپیمای بزرگ ایل ـ 86 را که در آن زمان ارباس خوانده می شد تولید کرد.
سرگئی ایلیوشین عضو آکادمی علوم شوروی و دارنده عنوان قهرمان کار سوسیالیستی و ستاره سرخ بود. در سال 1984 در سالمرگ او، دولت شوروی یک تمبر پستی چاپ و به جریان گذارد (عکس زیر):

در قلمرو دانش

نخستین موشک قاره پیمای جهان در سال 1957 ساخت شوروی

نخستین موشک قاره پیمای جهان که به نام R-7 Semyorka بسال 1957 به دست دانشمندان موشکی ـ فضایی شوروی ساخته شده بود نهم فوریه 1958 پس از آزمایش های متعدد به واحدهای مربوط تحویل داده و به اصطلاح؛ عملیاتی شد. با این حساب، موشک قاره پیما (موشک چند مرحله ای بالیستیک اینترکنتیننتال) نهم فوریه 2012 پنجاه و پنج ساله شد.
روسها از این نوع موشک تا سال 1961 بیست و هشت دستگاه ساخته بودند. یکی از همین موشکها Sputnik-1 (سپوتنیک ـ 1)نخستین ماهواره جهان را که آن هم ساخت روسیه بود در مدار زمین قرار داد. رسانه ها نخستین موشک قاره پیمای جهان را SS-6 می خواندند.

در دنیای تاریخ‌نگاری

ژول میشله مورخ فرانسوی؛ تالیفات، اندیشه ها و روش تاریخنگاری و توصیه های او به تاریخنگاران، دولتمردان و ...

Jules Michelet

نهم فوریه سالروز درگذشت «ژول میشله Jules Michelet» مورخ فرانسوی است كه در سال 1874 در 75 سالگی فوت شد. او كه در 1798 به دنیا آمده بود فرزند یك چاپخانه دار پاریسی بود كه آرزو داشت پسرش كار مهم انجام دهد.
     كار بزرگ میشله نگارش «تاریخ فرانسه» در چندین جلد است که هفت جلد آن مربوط به انقلاب فرانسه است. میشله برای این كار سی سال وقت صرف كرد. در این كتاب، وی جزئیات تحولاتی را كه به ساخت ملت فرانسه منجر شد به رشته تحریر كشیده و كیفیت و روحیه فرانسویان را از دیدگاهی میهندوستانه منعكس ساخته است. تالیف دیگر میشله «انقلاب ژوئیه» عنوان دارد که در لابلای آن خصلت و ماهیت انواع بپاخیزی ها را شرح داده است. میشله در كتاب «مقدمه ای بر تاریخ» نوشته است كه در نگارش تاریخ، به رقم زدن اسناد خشك و پشت سر هم قرار دادن آنها نباید اكتفا شود، بلكه مورخ ضمن ارائه حقایق، باید آنها را تحلیل كند تا كتابهای تاریخ، مشابه هم نباشند و هرتالیف نسبت به دیگری كاری نوین و تازه باشد و مكمّل یكدیگر. وی از این كه كتاب های تاریخ كه باید به مردم و دولتمردان درس بدهند و تجربه گذشتگان را بیاموزند رونوشت (المثناء) یكدیگر شده اند ابراز تاسف و ناخرسندی كرده است. مورخ باید برود و ببیند كه یك مقام چه كرده است، نه این كه چه كسی و از چه فامیلی بوده است. آنچه كه مهم است خدمات این فرد و میزان وفاداریش به ملت و میهن، و محافطت از حقوق مردم و تامین غرور، رفاه و آسایش آنان است. بزرگترین توصیه میشله به تاریخنگاران این بوده است كه هنگام آغاز به تحقیق و نوشتن، فریب شهرت یك مقام را نخورند، زیرا شهرت ممكن است به خاطر «خدمت» نباشد. او گفته است كه در قدیم مقاماتی بودند كه به مردم ظلم، ولی به شعراء و نویسندگان خوبی و کمک مالی می كردند و اینان بودند كه آنان را مشهور ساخته اند؛ نه خدماتشان. میشله اطلاق عنوان «سیاستمدار = پالیتیشن» به افراد را ردّ می کند و می گوید که تلاش این افراد عمدتا برای دستیابی به قدرت و نفوذ و بهره برداری از آن است.
     مفسران افکار میشله نوشته اند كه بزعم این مورخ و اندیشمند بزرگ، انتظار و توقع از یك مقام عمومی خدمت كردن خالصانه و بیطرفانه به جامعه است و فرق نمی كند كه این مقام انتخابی موقّت یا درازمدت باشد. این مفسران میشله را یک ناسیونالیست فرانسوی وانمود کرده اند که تاریخ را با برداشت خود از هر رویداد درهم آمیخته و نوشته است. به باور مفسران افکار میشله، این قدرت جویان هستند که هر اعتراض معمولی مردم را رنگ سیاسی می دهند و دامن می زنند تا شهرت بیشتری یابند، برسر زبانها افتند و احیانا به قدرت برسند و «شهرت وسیع» برخی را بیش از «مقام بالا» اقناع و راضی می سازد.
    میشله به كسانی كه می خواهند روزی یك چهره ملی و نامدار شوند اندرز داده است كه از جوانی مراقبت كنند كه نقطه ضعف نداشته باشند كه با یك اتهام و شایعه كوچك هم می شود تاریخ یك فرد را خراب كرد.
     این تاریخ نگار می گوید: خدمت بزرگ یك فرد (هركس) به همنوعان این است كه اواخر عمر بنشیند و اشتباههایی را كه در طول زندگی مرتكب شده است بنویسد و یا به همگان بگوید، تا اشتباه كردن از جامعه رخت بربندد. مجموعه اشتباهات مردم، یك جامعه را خراب و مسئله دار می كند. قدرشناسی عامل مهمی در یك جامعه است كه اعضای آن را به انجام كارهای خوب و مهم كه پیشرفت جامعه به آنها بستگی دارد ترغیب و دلگرم می كند. مورخ باید نخست تحقیق كند كه در دوره مورد نظر، وضعیت قدردانی از افراد و همچنین روال تشویق و تنبیه چگونه و تا چه حد بوده است. اگر تشویق و حمایت در كار نباشد، هیچگونه پیشرفتی حاصل نخواهد شد. «تاریخ» همه اش شرح كارهای سلاطین و شاهزادگان (سران كشورها و مدیران جامعه) نباید باشد كه می دانیم بیش از نیمی از آن كارها دروغ است و یا این كه به آن صورت نبوده است و سبیل نخستین نویسنده (مبلّغ) را كه رقم زننده دست اول و منبع استناد دیگران بوده قبلا چرب كرده بودند.

سایر ملل

انقلاب شهر رُم بر ضد پاپ و پایان حکومت پاپ ها

انقلاب مردم شهر رُم که درچارچوب انقلابات سال 1848 اروپا صورت گرفته بود نهم فوریه 1849 با فرار پاپ (پی نهم) از مقرّ خود به نتیجه رسید و جمهوری روم به همان صورتِ دو هزار سال پیش و یک هیات رئیسه سه نفری احیاء شد. انقلاب شهر رم را سختگیری و خشونت های وزیر دادگستری پاپ وقت (به نام پلگرینو رسی) باعث شده بود که به قتل او انجامید. انقلاب از پانزدهم نوامبر 1848 آغاز شده بود.
پس از فرار پاپ وقت با لباس مبدّل و پناه بردن به یک دژ نظامی، رهبران انقلاب و شهردار رُم انتخابات عمومی برگزارکردند و مجمع ملی تشکیل دادند و این مجمع ضمن تدوین یک قانون اساسی، یک هیات سه نفری مرکب از یک فیلسوف (مازینی)، یک حقوقدان (آرملینی) و یک سیاستمدار مذهبی وابسته به پاپ (به نام سافی) را برای ریاست بر جمهوری انتخاب کرد، آزادی مذهب و بیان عقیده داد و مجازات اعدام را لغو کرد.
مجمع ملی رم پاپ را تنها به عنوان رئیس کل کلیساهای کاتولیک و روحانی شماره یک دنیای مسیحیت پذیرفت. پاپ ها از ده قرن پیش از آن عملا حکومت می کردند. پاپ که همچنان در دژ نظامی بود تشکیل و نیز مصوّبات مجمع ملّی را رد کرد و با ارسال نامه از سران کشورهای کاتولیک خواست که نیرو بفرستند و به جمهوریت رم پایان دهند که تنها فرانسه و اسپانیا درخواست پاپ را اجابت کردند؛ فرانسه 9 هزار و اسپانیا 4 هزار نظامی با چند کشتی توپدار فرستادند. عوام الناس که مدافعان جمهوریت بودند مسلح شدند و دست به دفاع زدند که مقاومت آنان چهار ماه بیشتر طول نکشید و با عقب نشینی از رم و افتادن شهر به دست نظامیان فرانسه، عملا عُمر جمهوری رومی قرن نوزدهم پایان یافت البته پاپ هم دیگر نتوانست حکومت کند و نیروهای وحدت ایتالیا که گروهی دیگر (جدا از انقلابیون شهر رم) بودند و در شمال این کشور پای گرفته بودند با راندن فرانسویان از شهر رُم وحدت ایتالیا را در 1861 تامین کردند و قلمرو پاپ ها منحصر به واتیکان شد.

درباره «اوا براون» که نزدیک به 40 ساعت بانوی رسمی هیتلر بود!

Eva Braun

سرگذشت «اوا براون Eva Braun» زنی كه حدود 40 ساعت بانوی قانونی هیتلر بود در كنار او وارد تاریخ شده است. «اوا» ششم فوریه سال 1912 در مونیخ به دنیا آمد و كار پدرش «تدریس» بود. وی 13 سال مِترس هیتلر بود. هیتلر 29 اپریل او را زوجه قانونی خود كرد و روز بعد هر دو خودكشی كردند و اجساد آنان را در كنار هم آتش زدند تا به دست سربازان روس نیافتند.
    اوا براون منشی عكاسخانه ای در مونیخ بود كه هیتلر از دیرزمان مشتری آن بود و در آنجا با هم آشنا شده بودند. وی بعدا كار چاپ عكس ها را بر عهده گرفت و چون روی ساخت عكس های هیتلر بیش از اندازه دقت می كرد مورد توجه او قرار گرفت.
     در سال 1932 هنگامی كه «اِوا» 20 ساله بود، هیتلر از وی خواست كه با هم زندگی كنند و «اِوا» با وجود مخالفت پدرش دعوت هیتلر را كه هنوز یك مقام حزب ناسیونال سوسیالیست كارگران آلمان (نازی) بود پذیرفت و از آن پس تا آخرین لحظه عُمر با هم بودند. هیتلر «اِوا» را در امور دولتی و سیاست مداخله نمی داد و به ندرت او را با خود به مراسم می بُرد.
    علاقه هیتلر به «اِوا» وقتی بیشتر شد كه پس از نجات هیتلر از یك توطئه ژنرال ها، «اوا» در نامه ای كه به او نوشت، با جملاتی زیبا وفاداری همیشگی خود را اعلام داشت. هیتلر مایل به بردن «اِوا» با خود به پناهگاه زیرزمینی نبود كه «اوا» گفت كه مایل است با او بمیرد.
    سی ام اپریل سال 1945 كه پناهگاه هیتلر از نزدیك زیر آتش ارتش سرخ بود هیتلر پیش از آن كه با شلیك گلوله خودكشی كند به «اوا» ماده كشنده (سیانور) داد تا خود را بكشد و وصیت كرد كه پس از مردن، اجساد آنها را با بنزین آتش بزنند. با وجود این، سربازان روس بقایای اجساد نیمسوخته را به دست آوردند.
    «اوا» تنها 33 سال عُمر كرد.

Eva با هيتلر

آندروپوف؛ طرح ایجاد کنفدراسیونی از دوستان مسکو و حمایت او از یک جنگ اتمی با غرب

Yuri Andropov

نهم فوریه سال 1984 یوری آندروپوف پس از 15 ماه حكومت بر جماهیریه شوروی در 70 سالگی از بیماری كلیویِ مزمن درگذشت و پنج روز بعد چرننكو 72 ساله جای او را گرفت. بیماری برژنف در سالهای آخر عُمر و افراط در مصرف الکل امور اتحاد جماهیر شوروی را که زیر ضربات بی امان تبلیغاتی و دسته بندی های بلوک غرب قرارداشت مختل کرده بود که بیماری کلیوی اندروپوف نیز مانع از اصلاح نسبی اوضاع بدست او شد و چرننكو هم كه حكومتش كوتاه بود به علت ضعف جسمانی موفق به بازگرداندن امور به مسیر اصلی خود ـ سوسیالیسم نشد.
     آندروپوف قبلا 15 سال و بیش از هر مقام دیگر مسئول امور امنیتی شوروی بود. وی در جلسات سران حزب حاکم، از مخالفان کوتاه آمدن خروشچف درجریان بحران موشکی کوبا در اکتبر 1962 بود و هر وضعیت پس از آن درجهان را نتیجه تصمیم خروشچف به سازش با جان اف. کندی بر سر بحران موشکی آن سال (معروف به بحران موشکی کوبا) می دانست. وی عقیده داشت که آمریکاییان مطلقا نمی خواهند که در یک جنگ اتمی جزغاله شوند و لذا، در آخرین لحظه کوتاه می آیند. اندروپوف و سوسلوف [تئویسین حزب حاکم] از اندیشه یک درگیری اتمی میان شرق و غرب حمایت می کردند زیراکه گذشت زمان را به زیان بلوک شرق می دیدند. ایندو بارها در جلسات سران حزب گفته بودند که ابزار شوروی در جنگ سرد [ژورنالیسم شوروی] دربرابر غرب هیچ است و ما بازنده این جنگ خواهیم بود. آندروپوف که شاهد شورش مجارستان در دهه 1950 بود و تجربه بپاخیزی دهه 1960 در چک اسلواکی را داشت، در دهه 1970 ایجاد یک جامعه مشترک المنافع مرکب از کشورهای عضو پیمان ورشو را در جلسات کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی مطرح کرده بود و بارها با تاکید گفته بود که جماهیریه شوروی هم باید به صورت فدراسیونی مشابه فدراسیون آمریکا درآید تا جمهوری های عضو که «دست ساخت» هستند ادعای استقلال نکنند. طبق طرح او، شوروی [امپراتوری پیشین روسیه] باید به صورت یک فدراسیون در می آمد و با کشورهای عضو پیمان ورشو و نیز یوگوسلاوی و افغانستان یک کنفدراسیون (نوعی جامعه مشترک المنافع) تشکیل می داد و کشورهایی را که با مسکو قرارداد دوستی بسته بودند ـ صرف نظر از نظام حکومتی آنها ازجمله عراق، سوریه، لیبی و کوبا دعوت به عضویت وابسته به این کنفدراسیون می کرد با تاکید بر دفاع مشترک، قانون اساسی شوروی بازنگری می شد و ارتش به جای «شورای عالی = هیات رئیسه» پاسدار قانون اساسی می شد. به تفسیر مورّخان، اگر طرح اندروپوف عملی شده بود مسیر تاریخ و وضعیت جهان به صورتی دیگر بود.
     اندروپوف در طول حكومت کوتاه خود یك بار شدیدترین اخطار را در مورد مداخله در اوضاع افغانستان به آمریكا داد كه در پی آن احتمال می رفت به پاكستان كه مركز آموزش نظامیِ مخالفان حكومت كمونیستی افغانستان شده بود حمله موشكی كند.
     اندروبوف در طول زمامداری [باتوجه به پیرشدن گارد قدیم و تجربه اش از بستری بودن طولانی برژنف] تلاش کرد چند مقام جوانتر حزبی را ارتقاء مقام دهد و یکی از این حزبی های جوانتر میخائیل گورباچف بود و همین ها بعدا فریب رونالد ریگان و مارگارت تاچر و مشاورانشان را خوردند و باعث فروپاشی بلوک شرق و شوروی شدند. پدر آندروپوف یک کوزاکِ روس و مادرش یک روس آلمانی تبار بود.

دمکراسی! - رسمیت دادن به پرچم كشوری كه دیگر وجود ندارد!

رابرت هال

خبر گزاری بلومبرگ آمریكا هشتم فوریه 2003 گزارش کرد كه هفته پیش از آن مجلس نمایندگان استیت مشترك المنافع ویرجینیا با اكثریت 68 رای در برابر27 رای مخالف طرحی را تصویب كرده بود كه در مدارس دولتی این استیت از ابتدایی تا عالی، پرچم ویتنام جنوبی را ــ سرزمینی كه در اپریل 1975 (28 سال پیش از مصوبه مجلس ویرجینیا) با ماهیّت مستقل از میان رفت و دیگر به این نام ، كشوری در جهان وجود ندارد ــ به نشانه ملت ویتنام مورد استفاده قرار دهند! كه این تصمیم با اعتراض شدید دولت هانوی و انتقاد رسانه ها رو به رو شده بود و سوژه کاریکاتوریست ها و طنزنگاران قرارگرفته بود. این طرح كه حامی اصلی و مطرح كننده آن «رابرت هال» نماینده شهرستان «فِرفَكس» همسایه دیوار به دیوار شهر واشنگتن پایتخت دولت فدرال آمریكا بود 31 ژانویه تصویب و به سنای استیت ارسال شده بود.
    دولت ویتنام كه با امریكا مناسبات سیاسی دارد ضمن اعتراض به این اقدام گفته بود كه این امر به مناسبات در حال گسترش دو كشور آسیب وارد خواهد ساخت. وزیر امور خارجه ویتنام این اقدام را مغایر عرف بین المللی و حتی قانون اساسی آمریكا دانسته بود.
    آمریكا و كمونیست های ویتنام در دهه 1960 و سه سال از دهه 1970 با یكدیگر در حال جنگ بودند.
    انگیزه این اقدام به ظاهر عجیبِ مجلس نمایندگان ویرجینیا (و طبق طنزها؛ اقدام احمقانه و خلاف منطق) اعلام نشده بود . در امریكا استیت های پنجاهگانه هركدام همانند یك كشور، استقلال كامل داخلی، و قوانین از آن خود دارند.

تاریخ از نگاهی به تصویر

حمایت مردم از مهدی بازرگان پس از منصوب شدن به نخست وزیری دولت انقلاب

اين عكس در صفحه 1151 كرونيكل (روزنگار) قرن 20 با مطلب این روزنگار درباره پيروزي انقلاب سال 1979 ايران درج شده است

برخی دیگر از رویدادهای 9 فوريه

1361: پاپ از سران كشور های مسیحی خواست كه متفقا مانع تسلط تُركان عثمانی بر قسطنطیه (استانبول) شوند. با وجود این، 92 سال بعد (سال 1453) عثمانی ها قسطنطنیه را تصرف و به عُمر امپراتوری روم شرقی پایان دادند.

1640: سلطان مراد چهارم امپراتور عثمانی كه برای جنگ با ایران وارد بغداد شده بود در این شهر درگذشت. حكومت او بر عثمانی هفت سال طول كشیده بود.

1788: در جریان مبارزه اروپاییان با امپراتوری عثمانی و با هدف دور ساختن آن از اروپا و مدیترانه غربی، دولت امپراتوری اتریش به روسیه در جنگ با عثمانی پیوست.

1861: جفرسون دیویس به ریاست کنفدراسیون آمریکا (جنوبی ها) انتخاب شد.

1920: دولت های اروپای غربی و آمریکا در یک نشست، مجمع الجزایر 61 هزار کیلومتری سوالبار Svalbur واقع در اقیانوس منجمد شمالی را به نروژ دادند حال آنکه به روسیه و فنلاند نزدیکتر بود. بیست درصد جمعیت این مجمع الجزار روس هستند. این جزایر دارای منابع معدنی بسیار است. در آن زمان (2 سال پس از جنگ جهانی اول و شکست آلمان) هنوز نروژ دارای نفت نشده بود. دادن جزایر سوالبار به نروژ هنگامی صورت گرفت که روسیه درگیر جنگ داخلی سلطنت طلبان با کمونیست ها بود و دولت های بزرگ غرب به کمک سلطنت طلبان (معروف به سفیدها ـ واژه ای در برابر سرخ ها = کمونیست ها) نیروی نظامی فرستاده بودند.

1932: هواپیمایی غیر نظامی روسیه شوروی ــ آئروفلوت ــ آغاز بكار كرد و در خطوط هوایی معیّن به حمل بار و مسافر پرداخت. آئروفلوت اینک یک هواپیمایی بین المللی روسیه است.

1934: اتحادیه بالكان بدون مشاركت بلغارستان و آلبانی تشكیل شد و به همین دلیل نتوانست كاری از پیش ببرَد.

1950:

جو مکارتی سناتور جمهوریخواه استیت ویسکانسین در نطقی در شهر ویلینگ استیت «وست ویرجینیا» از وجود عناصر کمونیست در وزارت امور خارجه آمریکا و سازمانهای دولتی دیگر، هالیوود و رسانه های همگانی آمریکا خبر داد و گفت که می داند دین آچسن وزیر امور خارجه یک فهرست 205 نفری از کمونیسته ای این وزارتخانه را در دست دارد. وی 11 روز بعد (بیستم فوریه) در یک نطق شش ساعته در کنگره آمریکا درباره خطر گسترش نفوذ کمونیست ها و با کمک آنان دولت مسکو هشدار داد که منجر به تشکیل یک کمیسیون ویژه و دنبال کردن قضیه شد که این ماجرا (متهم کردن افراد و تعقیب و تحقیق از آنان و بسط سوء ظن در جامعه) در تاریخ آمریکا به «مکارتی ییسم» معروف است.

1965: دولت آمریکا واحد رزمی روانه صحنه های جنگ ویتنام کرد و به صورت تمام عیار وارد این جنگ شد. تا این زمان، آمریکا در این جنگ به صورت مستشار، اسلحه و پول مداخله داشت.

1969: جَمبو جِت (بوئینگ دو طبقه 747) نخستین پرواز آزمایشی خود را در آسمان استیت واشنگتن (استیت محل استقرار شرکت و کارگاههای بوئینگ) انجام داد.

1972: شیخ نشین راس الخیمه به اتحادیه امارات عربی خلیج فارس پیوست.

2008:

ژازه تباتبایی (علی طباطبایی) هنرمند ایرانی در پی یک بیماری طولانی در این روز (بیستم بهمن 1386) و در 81 سالگی درگذشت. وی علاوه بر مهارت ویژه در هنر نقاشی و مجسمه سازی یک نویسنده و شاعر و حتی موسیقدان بود. آثار هنری او در موزه های بزرگ جهان قرارداده شده اند. وی در چندین نمایشگاه بین المللی نیز شرکت کرد. ژازه همچنین بنیادگذار گالری هنر مدرن ایران است. هنرشناسان و هنری نگاران وی را یک «نوآور» بزرگ خوانده اند. در باره او، دو فیلم سینمایی ساخته شده است.

برای اطلاع

روزنامک

اِدیشن(نسخه) آنلاین مجله جهانی «روزنامک» که به شماره ثبت 25178/92 ثبت شده است حاوی «دستچینِ رویدادهای روز و گذشته - تاریخ» و چشم انداز فردا از دیدگاه اصحاب نظر و شخص ناشراست.
همچنین نظرات، تجربه، مشاهدات و خاطرات (کارنامک) نوشیروان کیهانی زاده ـ روزنامه نگار و تاریخ نویس 78 ساله ـ با هدف ارتقاء دانش مخاطبان، سطح آگاهی ها و مدنیّت برای داشتن دنیایی بهتر و کمک فرهنگی به کاهش مسائل جوامع، بشریّت و پیشگیری از اشتباه با این شعار: توانایی محصول دانایی است و «دانستن» حق انسان.
«روزنامک» که از نوامبر 2003 (21 آبان 1982) به صورت یک وبسایت، با هدف آموزش عمومی و خبر و نظررسانی ایجاد شده بود. شماره یکم نسخه چاپی روزنامک نیز در اپریل 2014 (اردیبهشت 1393) در تهران منتشر شد و انتشار آن ادامه یافته است.

نسخه آنلاین: www.rooznamak.com

نسخه چاپی: www.rooznamak-magazine.com

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com