Iranians History on This Day
روز و ماه خورشيدي و يا ميلادي مورد نظر را انتخاب و كليد مشاهده را فشار دهيد
ميلادي
      خورشيدي

 
14 دسامبر
 
جستجو:

 
 


 هديه مولف

اين سايت مستقل و بدون كوچكترين وابستگي؛ هديه ناچيز مولف كوچك آن به همه ايرانيان، ايراني تبارها و پارسي زبانان است كه ايشان را از جان عزيزتر دارد ؛ و خدمتي است ميهني و آموزشي كه خدمت به ميهن و هموطنان تكليف و فريضه است كه بايد شريف و خلل ناپذير باشد و در راه انجام تكاليف ميهني نياز به حمايت مادي احدي نبايد باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد براي نگارش و عرضه در سايت نظرشخص مولف است.
 

 












   لينک به اين صفحه  

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان در طول تاريخ در اين روز 14 دسامبر
پیشنهاد 3 برابر شدن عوارض خروج از ایران و تصاعدی شدن آن برحسب دفعات خروج ! ـ 8 نظر واصله درباره آن که هرکدام ماجرایی شنیدنی را حکایت می کند
حسن روحانی (حجت الاسلام) رئیس‌جمهور ایران یکشنبه نوزدهم آذرماه 1396 (دهم دسامبر 2017) در مجلس شورای اسلامی حضور یافت و طبق معمولِ همه ساله، پوشهِ لایحه بودجه سال 1397 را به دست رئیس مجلس داد. لوایح بودجه یک کشور برای سال مالی بعد ـ از تنظیم، دادن به پارلمان، بحث پارلمان درباره بند به بند و ارقام آن تا تصویب و اجرا و اصلاحیه هایِ در جریان اجرا نه تنها خبر رسانه ها ـ رسانه های عمومی و خصوصی و سوژه تفسیر اصحاب نظر بلکه ورقی تازه و گاهی فصلی نو بر تاریخ آن کشور می شود و حتی در مواردی مقدّمه و انگیزه یک رویداد منطقه ای و جهانی. این لوایح همچنین ضعف ها و قوّت های یک دولت را به دست می دهد و گاهی هم «فرصت» برای دولت های دیگر. اینکه اشاره شد رسانه های خصوصی، سوشل میدیا است که اینک دارد عملا ـ نه در واژه ـ رنگ رسانه به خود می گیرد به همان صورت که خبرگزاری ها که «کمک رسانه» بودند، پس از تعمیم و تکامل اینترنت، «رسانه» شده و در دسترس همگان قرار گرفته اند. در حوزه سوشل میدیا هرکس می تواند در یکی و یا همه آنها فعّال باشد.
    در لایحه بودجه پیشنهادی، دیده می شود که چند مورد عوارض که وصول آنها آسانتر است افزایش یافته است، از جمله عوارض خروج از کشور که افزایشی سه برابری و نیز تصاعدی را نشان می‌دهد که تصاعدی بودن به این شکل در مورد دفعات خروج، در جای دیگر دیده نشده است و یا به ذهن نمی آید.
    بر اساس لایحه بودجه 1397 عوارض خروج از کشور برای هر نفر به قرار زیر است:
    ـ عوارض سفر اول: 220 هزار تومان (در مقایسه با 75 هزار تومان کنونی که چند سال است وضع و برقرار شده و تصاعدی هم برحسب موارد خروج نیست)
    ـ عوارض سفر دوم: 330 هزار تومان (50 درصد افزایش نسبت به خروج بار اول از کشور و معلوم نیست که سفر دوم محدود به چه زمانی است)
    ـ عوارض سفرهای سوم و بیشتر: 440 هزار تومان (100 درصد افزایش نسبت به سفر اول و روشن نیست که دفعات بعدی خروج مربوط به همان سال، ده سال بعد و یا در طول عُمر باشد)

    انتشار این خبر (پیشنهاد افزایش عوارض خروج از کشور و تصاعدی بودن مبهم این افزایش)، نظر به وجود 6 ـ 7 میلیون ایرانی برون مرز با واکنش وسیع، ارسال پیام به رسانه های عمومی و انتشار این واکنش ها در سوشل میدیا رو به رو شده است. برای مثال؛ تا پیش از ظهر چهارشنبه (22 آذر = 13 دسامبر 2017)، دفتر تاریخ آنلاین ایرانیان 8 اظهار نظر دریافت کرده است که نقل آنها، بویژه برای اطلاع اعضای مجلس و شورای نگهبان ضرورت دارد. کمتر کشوری در جهان دیده می شود که عوارض خروج از کشور برای اتباع خود داشته باشد. در ایران قبلا (تا همین 3 ـ 4 سال پیش و وضع عوارض 75 هزارتومانی) دو مورد موقت دیده شده بود؛ یکی پیش از انقلاب که صرفا مربوط به استان مرکزی (تهران ـ فرودگاه مهرآباد) بود و شورای استان تهران آن را وضع کرده بود، نه پارلمان و ارتباطی هم به بودجه کل کشور نداشت و مورد موقّت دیگر پنج سال پس از آغاز جنگ عراق با ایران و با هدف تأمین درآمد. این بار شورای نگهبان این عوارض را در تضاد با برخی اصول و بندهای قانون اساسی که حقوق انسانی را خطاب می کند ازجمله اصل 20 و بند 7 اصل سوم دیده بود ولی به لحاظ وضعیّت فوق العاده کشور (تداوم جنگ) موقتا [تا پایان وضعیت فوق العاده] از ردّ مصوبه مجلس خودداری کرده بود که پس از جنگ، عوارض خروج از کشور برداشته شد. طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، مصوّبات مجلس وقتی قانون و اجرایی می شوند که به تأیید شورای نگهبان (نگهبان قانون اساسی و نظام اسلامی) مرکب از 6 مجتهد جامع الشرایط و 6 حقوق دان برسند.
    
    اظهارنظرهای واصله تا پیش از ظهر 13 دسامبر 2017:
    
    ـ 42 سال است که در کالیفرنیا زندگی می کنم. فرزندانم در آمریکا به دنیا آمده اند و اینک دارای مشاغل دولتی و بعضا مهم هستند. برای تحصیل به آمریکا آمده بودم. چیزی که در آن سال مرا هنگام خروج از کشور خشمگین کرد، پرداخت عوارض خروج بود که شورای استان تهران برای خودش وضع کرده بود. من پولی را که از پدرم گرفته بودم به بانک داده و دلار گرفته بودم و وقتی در فرودگاه از وجود عوارض خروج آگاه شدم نزدیک بود سکته کنم. با عجله به سوی پارکینگ دویدم تا اگر دائی ام که مرا به فرودگاه رسانده بود نرفته باشد از او قرض بگیرم زیرا که تا پرواز تنها 70 دقیقه وقت بود. خانواده ما شهرستانی بودند و فقط دائی ام در تهران زندگی می کرد. خوشبختانه دائی هنوز از پارکینگ خارج نشده بود و داشت به یک پیرمرد عصا به دست کمک می کرد تا به ایستگاه تاکسی ها برسد. دائی پول کافی با خود نداشت و با شتاب و سرعت بیش از حد مجاز به مغازه دوستش در خیابان قصرالدشت ـ 4 کیلومتری فرودگاه ـ رفتیم و پول لازم را گفتیم و به فرودگاه بازگشتیم. جامه دان من چندان سنگین نبود. 22 دقیقه به پرواز مانده بود. من عوارض را پرداخت کردم و به پرواز رسیدم.
    سال بعد که برای دیدار خانواده به ایران بازگشتم که بلیت رفت و آمد با هواپیمای ملّی برای دانشجویان 4هزار تومان بود، با خاطره تلخ سفر قبلی، آدرس شورای استان تهران را گرفتم و برای اعتراض به آنجا رفتم. تظاهرات که به انقلاب انجامید آغاز شده بود. در شورای استان به دفتر رئیس شورا که اگر اشتباه نکنم و به یادم مانده باشد ـ مهندس زنگنه رفتم و هنوز حرفم تمام نشده بود گفت که شما تنها معترض نیستید هزاران نفر اعتراض کرده اند و ما آن عوارض را لغو کرده ایم.
    سه سال است که بازنشسته شده ام و کار و سرگرمی ام شده است به دست گرفتن تابلت و نشستن پشت لپ تاپ و دیدن اخبار و مطالب. دیروز در وبسایت های فارسی خبرِ پیشنهاد سه برابر کردن عوارض خروج از کشور را خواندم و تعجب کردم. مشکل 42 سال پیش را به ذهن آوردم و قصه آن را برایتان نوشتم.
    
    ـ یکی از مخاطبان که خودرا حقوق دان و وکیل قضایی معرفی کرده نوشته است:
    لایحه بودجه سال مالی 1397 جمهوری اسلامی که هنوز از مرحله پیشنهاد خارج نشده است نشان می دهد که دولت برای تأمین هزینه های خود و برخی از آنها قابل حذف و تعدیل، متوجه سهل الوصول ها شده است و یکی از این سهل الوصول هایِ اطمینان بخش، عوارض خروج از کشور و افزایش تصاعدی آن بر حسب دفعات خروج! است که این طرز تصاعدی بودن تا کنون در هیچ نقطه از جهان سابقه نداشته است. اگر قرار باشد چنین عوارضی دریافت شود باید از هواپیمایی ها وصول شود نه از مسافر (فرد). این تصاعدی بودن برحسب دفعات خروج، اگر جملات لایحه به همین صورت باشد که در اخبار رسانه ها آمده است نوعی جريمه (مجازات) مسافران است که چند بار آمد و رفت می کند و مغایر حقوق انسانی و آزادی ها و گمان نمی رود که اسلام هم چنین عملی را روا داشته باشد. باید منتظر شد و دید که فقهاء و حقوق دانان شورای نگهبان چه خواهند کرد. در یک لایحه، جملات و کلمات باید روشن و صریح باشد تا بعدا مشکل ایجاد نکند. یک لایحه پیش از انتشار باید چند بار و توسط چند کارشناس، حقوق دان، اقتصادان دان، جامعه شناس و حتی روانشناس بررسی و تأثیر آن بر شهروندان و واکنش ها و سرانجام کار برآورد و پیش بینی شود. اینها همه در آینده، کتاب و تاریخ خواهد شد. برای مثال: اگر در لجبازی با این عوارض، یک ایرانی برون مرز، سفرهای خودرا محدود کند و بستگانش در ایران دچار غم و اندوه شوند و با توجه به اعمال محدودیت مسافرت ایرانیان به آمریکا فرضا خاله اش بدون تجدید دیدار او فوت شود و دختر خاله شرح آن را کتاب کند که این روزها سوشل میدیا و ایجاد وبسایت اين کار را تسهیل کرده است چه خواهد شد؟. ممکن است سوژه فیلم سینمایی هم بشود. وسعت عمل انسان امروز و ابزارهای پیش روی او با گذشته تفاوت بسیار دارد و مقامات انتصابی و انتخابی باید بیش از گذشته روی تصمیمات و اقدامات خود دقت کنند بویژه که تجربه و خاطره محاکمات و مصادره ها و برکناری های پس از انقلاب را بیاد دارند.
    
    ـ یک مخاطب نوشته است: درآمد دولت ها باید از مالیات بردرآمدها و عوارض گمرکات و نظایر آنها تأمین شود نه بستن عوارض بر دفعات خروج از کشور و یا در آینده فرضا دفعات ساعات خواب، قدم زدن در پارک و نشستن در برابر نور آفتاب جهت فعال کردن ویتامین «د» در بدن و ....اگر فقط قاچاق کالا که گزارش آن را در وبسایت ها خوانده ام قطع شود نیازی به وضع عوارض خروج از کشور نیست. من از سال 1372 (1993) در کانادا زندگی می کنم. در آن سال چون باور نمی کردم که بتوانم به آسانی مهاجرت کنم آپارتمان دو اطاقه ام واقع در یک محله مرکز شهر تهران را قفل زدم و به ترکیه رفتم و از سفارت کانادا ویزا گرفتم و به اینجا آمدم و ماندگار شدم. آیارتمان تهران را در سال 1360 (1991) دویست هزار تومان خریداری کرده بودم. کلیدش را برای خواهرم پُست کردم تا بدهد پسرش در آنجا زندگی کند. 31 سال بعد که خواهرزاده خانه خرید، به تهران رفتم و آپارتمان را به 320 میلیون تومان فروختم بدون اینکه مالیات بر افزوده قابل ملاحظه ای بدهم. در ایرانِ سال 1355 (دو سال پیش از انقلاب) که پدرم خانه اش را فروخت و چون نزد بانک گرو بود و نمی توانست بهایش را دروغ بگوید، یک سوم افزوده اش را بابت مالیات دولت داد. چرا به جای مالیات بر افزوده که درآمد است می خواهند عوارض مسافرت!! بگیرند و آن هم تصاعدی!. دنیا چه می گوید؟. تردید نیست که ایران دچار تورّم نقدینگی است و بهای اجناس در حال گران شدن است. چرا درآمد این افزایش بها را از فروشندگان نمی گیرند؟. ایران که دیجیتالیزه و الکترونیک شده و همه جا ماشین فروش و انتقال پول. دولت باید از درآمد مغازه ها آگاه باشد و سهم خودرا بگیرد. باید منتظر شد و دید که مجلس و شورای نگهبان با این قسمت لایحه بودجه پیشنهادی 1397چه می کند؟.
    
    ـ مخاطب: من در شرق آمریکا زندگی می کنم. هربار که به فروشگاه، رستوران و ... می روم باید 6 و نیم درصد مقدار خرید را هم فی المجلس به دولت، مالیات بدهم. چرا در ایران چنین نمی کنند، به گمان من که نمی خواهند ناراضی درست کنند، ولی ناراضی شدن 7 میلیون ایرانی برون مرز که دست کم یک سوم آنها هر سال به ایران رفت و آمد می کنند مانعی ندارد!.
     من یکی از دانشجویانی بودم که در تظاهرات ضد شاه مقابل کاخ سفید واشنگتن در نوامبر 1977 شرکت کردم و سه بار هم با دوستان به دیدار مقامات کاخ سفید، کنگره و وزارت امور خارجه آمریکا رفتیم و آنها کاملا پُر کردیم و همین بدگویی ها از دولت وقت سبب شد که دولت کارتر در سال انقلاب به شاه اخطار دهد که اگر خشونت کند مورد حمایت آمریکا نخواهد بود که اگر این اخطار نبود، شاه همان بود که در خرداد 1342 بود و همان می کرد که در 15 خرداد آن سال کرده بود. شنیدن پیشنهاد افزایش عوارض خروج در لایحه بودجه مرا متوجه ضعف های متعدد کرد و از کرده خود در سال های 1977 تا 1979 پشیمان. من رفت و آمد به ایران ندارم که عوارض خروج از کشور مرا دلخور کرده باشد، ولی انتظار چنین عمل مغایر منطق را نداشتم.
    
    ـ هر اقدام یک دولت و هر مقام رسمی باید مطابق استانداردها و موازین و از همه مهم تر منطق باشد. آیا وضع عوارض خروج از کشور و افزایش آن و تصاعدی کردنش منطقی است؟، کدام منطق؟. چرا این منطق را به اطلاع ملت نرسانده اند؟. آیا که این پیشنهاد اگر تصویب شود، نقض حق نیست؟. راههای بسیار برای کسب درآمد وجود دارد. درباره پیشنهاد این عوارض باید بررسی دو باره و سه باره شود.
    
    ـ مخاطب: این عوارض پیشنهادی، برای یک ایرانی برون مرز، پول زیادی نیست، ولی چون مطابق اصول و منطق نیست باعث رنجش و روی برگردانی خواهد شد ـ رویگردانی و رنجش میلیون های ایرانی برون مرز و بستگان داخلی ایشان. دهها هزار تَن از ایرانیان برون مرز به مقامات مهم دولتی کشور محل اقامت دست یافته اند. دولت یارانه نقدی برای هر ایرانی از یک روزگی تا صدسالگی برقرار کرده تا راضی باشند، ولی اندیشه نشد که وضع عوارض خروج از کشور، میلیون ها ایرانی پیشرفته تر را ناراضی ـ عمدتا ناراضیِ ساکت خواهد کرد. طبق لایحه پیشنهادی ـ آن طور که من خوانده ام ـ عوارض خروج از کشور هم خالی از تبعیض نیست، خروج با هواپیما با اتومبیل و اتوبوس و راه آهن فرق می کند و همچنین با هدف رفتن به زیارت. تصاعدی بودن این عوارض که معلوم نیست محدود به سال مالی 1397 باشد و یا تا پایان کار دولت آقای حسن روحانی، از میزان رفت و آمدهاي مشتاقانه خواهد کاست و در نتیجه محروم شدن کشور از سوغات ها و درآمد ناشی از خرج شدن پول مسافر در داخل کشور. ایرانی عادت دارد که با خود سوغات بیاورد و سوغات ببرد و این یک درآمد قابل ملاحظه برای کشور است. به هرحال قضاوت کامل را باید به اقدام مجلس و شورای نگهبان موکول کرد.
    
    ـ مخاطب: استدلال کرده اند که 40 هزار تومان از عوارض خروج از کشور برای توسعه زیرساخت امور گردشگری صرف خواهد شد. از خواندن آن تعجب کردم. در جایی که از خروج هر دارنده گذرنامه ایرانی عوارض گرفته شود، گردشگران منحصر به خارجیان خواهند بود ـ گردشگری در این اوضاع بی ثبات خاورمیانه. برادرم تلفنی به من گفت که با خانواده و با اتومبیل، از رشت برای شرکت در مراسم روز کورش به فارس رفته بود ولی مانع نزدیک شدن سیل اتومبیل ها به پاسارگاد شده بودند.
    
    
General Soleimani

ـ مخاطب از آلمان: "خبر پیشنهاد افزایش تصاعدی عوارض خروج از کشور در لایحه بودجه سال 1397 را در وبگاه «دویچه وله» خواندم و تعجب کردم، برای اینکه کشورهای دیگر، کشورهایی که من می شناسم چنین عوارضی را ندارند. پیشنهاد این عوارض به پارلمان کشوری بوده است که به اتباع خود ماهانه پول جیبی می دهد و انواع ارفاق های دیگر و ناچیز بودن مالیات [عوارض] سالانه مستغلات و ارزانتر از هر کشور دیگر بودن بهای دخانیات، بلیت اتوبوس شهری و مترو و .... همین چند روز پیش از یک رادیو اروپایی تفسیری شنیدم که مفسر می گفت که ایران باردیگر و پس از چند قرن دوباره قدرت اول آسیای غربی شده، قدرتی مطرح در سطح جهان و ژنرال قاسم سلیمانی را با ژنرال سورنا، افسر ایرانی دوران پارت ها [اشکانیان] مقایسه کرده و گفته بود که سلیمانی هم بمانند سورِنا به مال دنیا و مقام دولتی اعتنا ندارد و می خواهد که یک سرباز باشد. سورنا هم که بمانند قاسم سلیمانی از شرق ایران برخاسته پس از انهدام کراسوس و ارتش روم در کارهه [حرّان] و مناطق شمالی رود فرات و سوریه و شمال عراق حالیه [عراق کنونی]، پیشنهاد سنای ایران را که ولیعهد پادشاه وقت [اُرُد] شود رد کرده و گفته بود که می خواهد همچنان سرباز وطن باشد. ژنرال قاسم سلیمانی هم در همان مناطقی فعالیت دارد که سورنا فعالیت داشت [یک مورد تازه از فلسفه تاریخ ـ تکرار رویدادها]. در کشوری که چنین افرادی دارد و به سوی عظمت گذشته باز می گردد زیبنده نیست که چنان عوارضی را وضع کند که اسباب ناراضی سازی است ـ ناراضی کردن تحصیلکرده ها و زبان دانها و خارجه رفته ها. این سطور را برایتان نوشتم تا درج کنید و مجلسیان هنگام بررسی بودجه پیشنهادی دقّت کنند و اگر عوارض خروج و دست کم تصاعدی بودن! آن را منطقی و به مصلحت ندانند آن را اصلاح کنند.".
    
    دریافت و درج اظهارنظرها درباره «افزایش عوارض پیشنهادی خروج از کشور و تصاعدی کردن مبهم آن» ادامه خواهد داشت.
    
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
ايران
تصميم خليفه بغداد به برگزاري آیین های نوروز و مهرگان در دربار عباسيان
«منصور» دومين خليفه عباسيان (متولد 712 و متوفی در 775 میلادی) با اين كه ابومسلم خراساني و بسياري از ايرانيان وطندوست از جمله استاذسيس (سيستاني) را كشته و لشكر به سركوبي المقنّع (هاشم بن حکیم) به خراسان فرستاده بود 14 دسامبر سال 770 ميلادي اعلام داشت كه از آن پس، در دربار او در بغداد (كه خود او اين آبادی قبلا ايراني را به صورت شهر درآورده بود) آیین های نوروز و مهرگان به همان گونه كه شاهان ساساني برپا مي داشتند برگزار خواهد شد.
     عباسيان از همان اوايل کار، به بهره گيري از ايرانيان در مديريّت و مشاوره دست زده بودند که اين اقدام در زمان هارون الرشيد و پسرش مأمون به اوج خود رسيد و درحقيقت، اين ايرانيان بودند که امپراتوري وسيع عباسيان را اداره مي کردند.
     منصور که باکمک ابومسلم بر امویان پیروز شده و خلافت آنان را در بخش شرقي اش (شرق مديترانه) برانداخته بود از سال 745 به خلافت دست یافته بود. به رغم آن همه کمک، منصور در سال 775 میلادی ابومسلم را با طرح توطئه مقتول ساخت که با این عمل خشم ایرانیان را برانگیخت و المقنّع Almughanna که زمانی از افسران سپاه ابومسلم بود با پیروان خود مبارزه با دستگاه خلافت را شدّت و وسعت داد ولی در جنگ با لشکریان اعزامی خلیفه به خراسان شکست خورد و خودکشی کرد.
    عباسیان از همان اوایل کار خود با قیامهای ایرانیانی چون سنباذ (سندباد) نیشابوری، به آفرید، استاذسیس و ... و هرکدام صاحب فرضیه رو به رو بودند و در خراسان، سیستان و ری آرامش نداشتند و چون این قیامگران ایرانی خواه بودند، خلفای وقت راه و رسم ایرانیان را برگزیدند تا از شدت خصومت بکاهند و توده های ایرانی را موافق خود گردانند. پیش از عباسیان، هاشم ابن عبدالملک - حکمران اموی دمشق نیز به رسوم ایرانی گردن نهاده بود.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
نیرنگ های لندن با هدف تحت الحمایه کردن ایران در پي اعلاميه لنين داير بر لغو سازشنامه تقسيم ايران به دو منطقه نفوذ
14 دسامبر 1917 (23 آذرماه) لنين در اعلاميه اي به امضاي شخص خود سازشنامه آگوست سال1907 انگلستان و روسيه داير بر تقسيم ايران به دو منطقه نفوذ و يك منطقه بي طرف في مابين (حائل) و ضمائم محرمانه آن را ساقط از درجه اعتباراعلام داشت و تاكيد كرد كه هرگونه قرادادي كه با استقلال، حاكميت ملي، تماميت ارضي و آزادي ايرانيان مغايرت داشته و آن را محدود كند از اين لحظه بي اثر و كان لم يكن است و همه را پاره كرده و ديگر وجود خارجي كه بتوان به آنها استناد كرد نخواهند داشت.
     مقامات مفلوك و ناآگاه دولت وقت تهران غفلت كردند كه بخواهند؛ اکنون که نظام تزاري روسيه از ميان رفته، قراردادهاي گلستان و تركمن چاي كه با ميانجي گري انگلستان (با هدف مهار توسعه طلبی تزار از جیب ایران) تنظيم شده بود، ولو روي کاغذ لغو شوند تا بعدا به آنها استناد نشود. ترديد نبود دولت انقلاب روسيه كه در آن زمان در مناطق شمال ارس با جنگ داخلي و دشواري هاي متعدد رو به رو بود اين خواست را مي پذيرفت.
     در پي صدور اعلاميه لنين، تروتسكي به عنوان كميسر نيروهاي مسلح روسيه (ارتش سرخ) اعلام داشت كه به واحدهاي نظامي روسيه كه بر طبق سازشنامه انگلستان و روسيه مبني بر تقسيم ايران در اين كشور مستقر شده اند دستور خروج فوري از ايران را داده است.
     سران انقلاب روسيه سپس براي جلب اعتماد ايرانيان به حرفهاي خود «براوين» ديپلمات روسيه را به تهران فرستادند تا افكار عمومي ايران را حضورا از ماوقع آگاه سازد و به عنوان نماينده سياسي دولت انقلاب روسيه در ايران بماند.
     20 روز پس از صدور اعلاميه لنين، نيروهاي روسيه به فرماندهي «ژنرال باراتف» ايران را ترك گفتند. در همان روز كه آخرين واحد روس از ايران خارج مي شد، نيروهاي انگليسي چند شهر را در كرمانشاه تصرف كردند كه دولت وقت ايران بالاخره به خود جرات داد و در بهمن همين سال از دولت انگلستان خواست كه با توجه به لغو سازشنامه دوجانبه سال 1907 (انگلستان و روسیه) از سوي لنين كه با كنار رفتن يك طرف قضيه، از صورت عهدنامه خارج شده است بنوبه خود لغو آن را اعلام دارد و نيروهاي انگليسي را از قلمرو ايران بيرون برد، و واحد نظامي «اس پي آر» را كه افراد آن ايراني ولي مزدبگير انگلستان و زير نظر افسران انگليسي هستند منحل سازد. به علاوه، باشركت نمايندگان ايران در مذاكرات صلح ورساي مخالفت نكند و بپذيرد كه از كالاي انگليسي وارده به ايران عوارض گمركي گرفته شود و دخالت خودرا در امور گمركات ايران تعديل كند و درآمد گمركات را پس از برداشت اقساط طلب خود به ايران مسترد دارد. (اين، يک دبختي بزرگ بود كه ایران ـ روزگاري يك قدرت جهانی ـ در امور گمركات خود هم حق دخالت نداشت).
     دولت انگلستان درست يك سال بعد (آذر ماه 1297) وعده تحويل نيروي نظامي دست ساخت خود - «اس پي آر» را به دولت ايران و لغو سازشنامه سال 1907 را داد كه بعدا معلوم شد كه اين (دو گذشت) را هم برای اغفال ایرانیان (مجلس ايران) به تصویب قرارداد در دست تهيه سال 1919 معروف به قرارداد وثوق الدوله کرده بود تا به استناد این قرارداد، بدون رقيب همه ايران را تحت الحمايه و تحت سرپرستي خود قرار دهد كه چون مجلس قرارداد تازه را رد كرد و روشنفکران مستقل رشوه گيري وثوق الدوله براي امضاي قرارداد را افشاء کردند از طريق ديگر وارد عمل شد و آن، راه اندازي كودتاي 1299 هجري خورشيدي (فوريه1921ميلادي) بود و ....
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
تصويب قرارداد سال 1921 تهران و مسکو در مجلس و لغو يکجانبه آن توسط دولت موقت مهدي بازرگان
14دسامبر سال 1921 (23 آذر 1300 خورشيدي) پارلمان ايران (مجلس) قرارداد ايران و روسيه شوروي معروف به قرارداد سال 1921 را به تصويب رسانيد كه به موجب آن درصورت ورود نيروی نظامی بيگانه به خاک ايران و در معرض تهديد قرارگرفتن قلمرو دولت مسكو از اين رهگذر، آن دولت خواهد توانست نيروي نظامي به ايران بفرستد.
     طبق اين قرارداد، روسيه بار ديگر ابطال دعاوي دولت و اتباع آن كشور و مطالبات از ايران و امتيازات مكتسبه را مورد تاكيد قرار داده است. اين قرارداد به صورت يكجانبه، از سوي دولت موقّت مهدي بازرگان (گویا به اصرار لندن، پاريس و واشنگتن (ناتو) که از طریق برخی دوستان و همکاران مهدي بازرگان اعمال می شد) لغو شد، ولي دولت مسکو ظاهرا هنوز بر آن تصميم صحه نگذارده است. همان همکاران دولت موقّت مهدي بازرگان اشاره کرده بودند که ایران نیاز به ارتشی به آن بزرگی هم ندارد! و این مطلب همان زمان (18 ماه پیش از تعرض نظامی عراق) در مطبوعات نیز منعکس شده بود.
     در بهار 1980، اصحاب نظر ابراز نظر کرده بودند که لغو يكجانبه همين قرارداد از سوي ايران، باعث اعزام كماندو از جانب آمريكا به صحراي طبس (در اپريل 1980) شده بود. اين صاحبنظران گفته بودند که وجود همين قرارداد و ترس از مداخله نظامي مسکو بود که دولت انگلستان پس از ملي شدن نفت ايران در سال 1951 نتوانست نيروي نظامي به خوزستان بفرستد و پالايشگاه آبادان را تصرف کند. اين دولت از اردن و نقاط ديگر نيروي نظامي به عراق و مجاور مرزهاي ايران فرستاد ولي جرات نکرد آنهارا وارد ايران کند.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
امضاي پيمان ضد انگليسي ايران با ژاپن در 1939 و انتقاد رسانه هاي لندن
دولت وقت ايران كه مناسبات خودرا با آلمان ناسیونال سوسیالیست (نازی) نزدیک و صمیمانه کرده بود و کوشش داشت كه خودرا از زير نفود انگلستان خارج سازد (که از دهه دوم قرن نوزدهم اعمال می شد) 14 دسامبر 1939 با امپراتوري ژاپن ـ دوست و هم پيمان آلمان و دشمن انگلستان ـ پيمان دوستي امضاء كرد.
     امضاي اين پيمان، باعث انتقاد شديد مطبوعات لندن شد و از همان زمان خط و نشان كشيدن نسبت به دولت وقت تهران (پهلوي يکم) آغاز گرديد. دولت ژاپن که از دهه سوم قرن 20 به تقویت بنیه نظامی خود دست زده بود هفتم دسامبر 1341 به پایگاه دریایی آمریکا در پرل هاربر و هشتم دسامبر به پایگاههای انگلستان در هنگ کنگ و مالایا (مالزی و سنگاپور) حمله نظامی برده و با آن دو دولت وارد جنگ شد و عنوان اقدام خودرا پاکسازی شرق از استعمار غرب گذارد، حال آنکه هدفش به دست آوردن مواد خام و نيز نفت اندونزي و بازار فروش کالاي ساخت خود بدون داشتن رقيب بود.
     در پي اشغال نظامي ايران از سوي انگلستان و شوروي در آگوست 1941 (شهریور 1320)، دولتهاي متحد برضد آلمان، ايتاليا و ژاپن دولت وقت ايران ( ايران اشغالشده) را وادار کردند که به آلمان و ژاپن (البته به صورت سمبوليک) اعلان جنگ دهد. اين اعلان جنگ، ايران را در رديف دولتهاي متحد و بعدا از موسسان سازمان ملل (متحد) قرارداد.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
استقرار مجدد واحدهاي ارتش در سراسر آذربايجان و مجازات تجزيه طلبان
ابراهيم حكيمي (حكيم الملك)
14 دسامبر سال 1946 (23 آذر 1325 خورشيدي)، دو روز پس از فرو پاشي دستگاهي كه به اراده و حمايت استالين در آذربايجان به وجود آمده بود واحدهاي ارتش در سراسر اين سرزمين هميشه ايراني مستقر شدند. اين واحدها دو روز پيش از آن وارد تبريز شده بودند. يك روز پيش از ورود واحدهاي ارتش به تبريز، جعفر پيشه وري و جمعي از همدستانش به خاك شوروي فرار كرده بودند. بقيه اطرافيان پيشه وري بازداشت شده بودند.
    دولت مسکو كه متعهد شده بود در پايان جنگ جهاني دوم نيروهاي خودرا بدون چون و چرا از ايران خارج سازد با وجود اين كه در کنفرانس سران در تهران به رعايت تماميت ارضي و حاكميت ملي ايران متعهد شده بود حاضر به تخليه خاك ايران نبود. زماني دولت وقت ايران به رياست ابراهيم حكيمي به سوء نيت استالين پي بُرد كه پيشه وري در آذرماه سال 1324 دست به اقداماتي زد و قاضي محمد هم در كردستان اقدام مشابهي انجام داد و فرمانده نيروهاي شوروي مستقر در ايران، در شريف آباد قزوين مانع ادامه حركت واحدهاي اعزامي ارتش براي تقويت پادگانهاي آدربايجان شد.
    دولت حكيمي به دولت مسكو اعتراض كرد و جاي خود را به قوام السلطنه داد. انگلستان براي اينكه استالين بهانه نداشته باشد واحدهاي نطامي خودرا از ايران خارج ساخت و دولت آمريكا استالين را تهديد كرد كه اگر نيروهايش را بيرون نبرد آن دولت هم به ايران نيروي نظامي خواهد فرستاد.
    
احمد قوام (قوام السلطنه)

اين تهديدها موثر واقع نشد. قوام به مسكو رفت و با استالين مذاكره كرد و چون اقدامي صورت نگرفت، دولت ايران به شوراي امنيت سازمان ملل متوسل شد كه شورا که دولت مسکو در آن از حق وتو برخوردار است ترجيح داد؛ نخست مسئله در مذاكرات دو دولت حل شود.
     قوام (طبق برخي منابع، به توصيه پنهاني انگلستان و با هدف اغفال استالين) ضمن مذاکرات دوجانبه وعده هايي به شوروي داد و قرار شد كه چند ماه بعد قرارداد نفت شمال با شوروي به مجلس داده شود و سرانجام استالين به اميد يافتن فرصت ديگر، در آن زمان از پياده كردن طرحهايي كه در اروپاي شرقي انجام داده بود، در ايران دست برداشت و واحدهاي ارتش در آذرماه به سمت زنجان به حركت در آمدند و بدون برخورد با مانع قابل ملاحظه اي به تبريز وارد شدند و به غائله پايان دادند.
    قاضي محمد که در منطقه کردنشين دستگير شده بود اعدام و شماري ديگر كه برضد وطن به تجزيه طلبان پيوسته بودند مجازات شدند.
    سران وقت كرملين از دهه 1930 كه بر منطقه قفقاز اشغالي از ايران در جريان جنگهاي نيمه اول قرن 19 ايران و روسيه نام جمهوري شوروي آذربايجان گذاشتند چنين سوء نيتي را براي منطقه آذربايجان داشتند که نه تنها موفق نشدند بلکه با فروپاشي شوروي که بر جاي امپراتوري روسيه نشسته بود همه مناطقي را در قرن نوزدهم در قفقاز و آسياي ميانه (فرارود) از ايران جداکرده بودند از دست دادند.
     ـ ـ ـ ـ ـ
    
جعفر پيشه وري

جعفر پیشه وری که در 1892 در منطقه خلخال به دنیا آمده و 11 ژوئن 1947 در تصادف اتومبیل در شهر باکو کشته شد در زمانی که هفت ساله بود با خانواده اش به باکو نقل مکان و در این شهر بزرگ شده بود. وی که تفکر سوسیال دمکراسی داشت در آنجا چند نشریه منتشر کرد. وی در سال 1920 به ایران بازگشت و به انقلابیون رشت (گیلان) پیوست و به ترویج عقاید سوسیال دمکراسی دست زد. وی پس از خلع قاجاریه هم به تبلیغ عقاید سوسیالیستی خود ادامه داد و در 1929 به تحریک کردن کارگران نفت جنوب به اعتصاب دست زد که در دسامبر 1930 دستگیر و زندانی شد.
    پس از کناره گیری رضاشاه پهلوی و تاسیس حزب توده، به این حزب نپیوست و در عقاید سوسیال دمکراسی خود پابرجا ماند. پیشه وری سپس روزنامه آژیر را منتشر کرد، به تبریز رفت و به تاسیس حزب دمکرات پرداخت و مقامات شوروی مستقر در آذربایجان به او کمک بسیار کردند. پیشه وری در انتخابات دور چهاردهم تقنینیه از تیریز انتخاب شد ولی مجلس اعتبارنامه اورا رد کرد. وی به تبریز بازگشت و تصمیم به خودمختار اعلام کردن آذربایجان گرفت و با حمایت شوروی که برای آذربایجان و کردستان برنامه داشت از نوامبر 1945 تا نوامبر 1946 حکومت کرد که در نوامبر 1946 (آذرماه 1325) بر اثر فشار بین المللی و اخطارهای آمریکا، دولت شوروی تصمیم به خارج ساختن نیروهای خود از ایران گرفت و ممانعت از حرکت ارتش ایران را به سوی آذربایجان لغو کرد، ارتش وارد آذربایجان شد و پیشه وری و اطرافیانش به شوروی فرارکردند و در باکو مسکن گزیدند و ....
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
جمعيت ايران در سال 1355 هجري خورشیدی (1976 میلادی): 34 میلیون
به گزارش روزنامه هاي تهران در 23 آذر 1355 (14 دسامير 1976 و دو سال پيش از انقلاب)، جمعيت ايران 34 ميليون شده بود و نفوس تهران و حومه اش به سه ميليون و هفتصد هزار تَن رسيده بود. «سال 1355» سال سرشماري هر ده سال يك بار ايران بود. جمعيت ايران 30 سال پس از آن زمان بیش از دو برابر و نفوس تهران بيش از سه برابر شده بود. جمعیت این شهر که به گفته زمین شناسان روي کمربند زلزله قرارگرفته به صورتی خارج از قاعده، روزافزون بوده است.
    ایران که پیش از انقلاب عمدتا روستانشین و شهرک نشین بود اینک به صورت معکوس، شهرنشین و بویژه کلان شهرنشین شده است. در سال 1355 جمع ایرانیان برون مرز و عمدتا دانشجو، از رقم 207 هزار تَن بالاتر نبود و اینک حدود شش میلیون.
    
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
در قلمرو دموکراسي
نامزد رياست كميسيون اطلاعات مجلس آمريكا در آزمايش معلومات عمومي مردود شد! ـ نظرات مفسران در تعيين مقامات
Sylvester Reyes
بي اطلاع بودن سيلورستر ريئز Sylvester Reyes نماينده دمكرات تكزاس در مجلس نمايندگان آمريكا كه قرار بود از ژانويه 2007 رئيس كميسيون اطلاعات (كميسيون در ارتباط با سازمانهاي اطلاعاتي، ضدجاسوسي، ضد تروريسم و ...) اين مجلس شود از فرقه هاي اسلام، تفاوت نظرات شيعه و سني (تاريخ اسلام)، چگونگي تشكيل حزب الله لبنان (از بطن جنبش شيعيان اين كشور)، تاسيس و روش كار القاعده، ريشه هاي برخوردهاي شيعه و سني در عراق، سوابق سياسي ـ اجتماعي، تحصيلات و تاكتيك هاي «هو جينتائو» مقام ارشد رژيم پکن و ... در دسامبر 2006 از اخبار پُر مخاطب رسانه هاي آمريكا بود.
     «ريئز» در گفت و شنودي كه 12 دسامبر 2006 در کميسون ويژه گزينش از او به عمل آمد نتوانست به پرسشهايي كه در بالا به تعدادي از آنها اشاره رفت و چند پرسش مهم ديگر پاسخ درست گويد.
    بانو «ننسي پلوسي» رئيس وقت مجلس نمايندگان آمريكا «ريئز» را نامزد رياست كميسيون اطلاعات اين مجلس كرده بود. روزنامه هاي آمريكا پرسيده بودند: فردي كه نتواند به اين پرسشها پاسخ دهد و بي اطلاع از ساختار حزب الله، القاعده و تفاوت نظرات شيعه و سُني باشد، چگونه خواهد توانست بر چنان كميسيون حساسي رياست كند. يادگيري اين مطالب كار يك روز و دو روز نيست.
    «تاريخ» نشان داده است که بي اطلاعي مقامات ذيربط از سوابق حوزه ماموريت خود و مسائل مربوط باعث شكست برنامه ها و استراتژي دولتهاي متبوع شده اند.
    مفسران اين روزنامه ها ضمن انتقاد تلويحي از بانو پلوسي نوشته بودند که ضرورت دارد که يک سياستمدار پيش از دادن هر پيشنهاد و بيان مطلب؛ همه جنبه ها و شرايط را مطالعه کند و بسنجد. اين مفسران خواسته بودند که در تعيين مقامهاي حکومتي، علاوه بر رزُمه (شرح تجربه، تحصيلات، تاليفات و علاقه مندي هاي شخصي و فعاليت جانبي و نظرات) به معلومات عمومي، هوش و استعداد افراد مورد نظر توجه شود زيرا که اطلاعات به دست آمده در دوران تحصيل اگر مورد عمل قرارنگيرد پس از مدتي فراموش خواهد شد و يا از دقّت خواهد افتاد.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
صنايع و فنون
مخترع بارکُد Barcode
Norman Woodland
نهم دسامبر 2012 نورمن وودلندNorman J. Woodland یکی از دو مخترع بارکُد Barcode در 91 سالگی درگذشت.
    وی زمانی که در دانشگاه درِکسِل در فیلادلفیا تدریس می کرد با کمک یک دانشجوی فوق لیسانس در رشته تکنولوژی، بارکُد را اختراع کرد که کمک بزرگی به دریافت اطلاعات به طریقه اُپتیکال Optical است. بارکُد که از یک رشته خطوط موازی متغیّر در ابعاد و فاصله در هر مورد است یک Machine – Readable (قابل خواندن با دستگاه مربوط) است و باعث تسریع کار در دریافت اطلاعات شده است.
    وودلند این اختراع را در سال 1952 به ثبت داد. وی و همکارش چهار سال برای این اختراع تلاش کرده بودند.
    وودلند در اواخر دهه 1940 در طرح مَنهتَن (تولید سلاح اتمی) همکاری داشت.
    
    
    
    
    
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
در قلمرو دانش
زادروز مولر، شرق شناسي که کتابهاي هند باستان را از زبان سانسکريت ترجمه کرد
ماكس مولر

ششم دسامبر زادروز «ماكس ميولر (فردريخ ماكس مولر) شرق شناس شهير آلماني است كه بسال 1823 به دنيا آمد و 77 سال عمر كرد. مولر درباره زبان سانسكريت، هندوئيسم و مهاجرت آريايي ها (آرين ها) تحقيق فراوان كرد و ريشه و خويشاوندي زبانهاي آريائي (از جمله آلماني ، فارسي و انگليسي) را به دست داده است. وي كتابهاي مذهبي هند باستان را به آلماني و انگليسي ترجمه كرده است. مولر عمدتا در آكسفورد انگلستان، نتيجه تحقيقات خود را مي نوشت زيرا كه در اين كشور دسترسي او به اسناد هند باستان كه توسط مقامات استعماري به لندن انتقال يافته بود آسانتر بود.
     نتيجه تحقيقات مولر نشان مي دهد كه آريايي ها مردمي شكيل، نجيب، صحيح العمل، خوشرفتار و با سلوك، آرام و موقر، منظم و مرتب، سخت كوش و با استعداد، داراي طبيعتي خوب، علاقه مند به امور نظامي، متمدن و قانونمند، وفادار به فاميل و مردگان خود، عاشق اسب و شكار (ورزش)، و قدرشناس بوده اند.
    
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
در قلمرو رسانه‌ها
نظرات مهم تره کي: ترجمه عين مقاله، تحليل، تفسير و فيچر از جرايد خارجي براي انتشار در رسانه هاي داخلي يک گناه مضاعف است
نور محمد تره کي
نور محمد تره كي سردبير وقت خبرگزاري باختر (افغانستان) 23 آذر 1340در تهران در برابر شماري از روزنامه نگاران ايران ازجمله دبيران خبر، مترجمان اخبار و مقالات خارجي خبرگزاري پارس (ايرنا) گفت كه ترجمه عين مقاله، تفسير، تحليل و فيچر از جرايد و آژانسهای خارجي براي انتشار در رسانه هاي داخلي يك ملت؛ يك گناه مضاعف است و ناني كه از اين طريق به دست مي آيد حرام. زيرا كه اين عمل همانا القاء كردن عقيده و سياست ديگران به مردمي است كه به مترجم و دبير رسانه صادقانه اعتماد كرده و معاش او را تامين مي كنند.
     تره كي افزود: با ترجمه كامل يك مقاله خارجي (تفسير و نظر)، ناخودآگاه به دولت مربوط و گروهي كه مي خواهند از آن (مقاله) نفع ببرند و زمينه سياست خود را آماده و راه اجراي آن را هموار سازند كمك و تامين نظر مي شود.
     تره كي گفت: با ترجمه كامل يك مقاله خارجي (تفسير و نظر)، ناخودآگاه به دولت مربوط و گروهي كه مي خواهند از آن (مقاله) نفع ببرند و زمينه سياست خود را آماده و راه اجراي آن را هموار سازند كمك و تامين نظر مي شود.
     تره كي كه مدتي را در آمريكا بسربرده بود (و 17 سال بعد رئيس دولت افغانستان شد) و در آذر 1340 (دوران نخست وزيري دكتر علي اميني) براي ديدار از ايران وارد تهران شده بود گفت كه اين مطلب را به اين لحاظ بيان داشت كه مشاهده كرد رسانه هاي ايران بيش از هركشور ديگر، مطالب نشريات خارجي را «عينا» ترجمه مي كنند و منتشر مي شود، بدون آن كه بدانند پشت هر مقاله و حتي فيچر (خبر تفصيلي = رپورتاژ) چه سياست و كدام دولت ايستاده است. اين سادگي است كه تصور كنيم كه نويسنده مقاله واقعا نظر خودش را مطرح ساخته است و تازه اگر هم چنين باشد، انتشار كامل آن به ملت ديگر مربوط نيست. نقل هر نظر و نكته در حد دو ـ سه سطر نه تنها عيبي ندارد بلكه ضروري است، اما نه متن كامل آن ـ كه نمي خواهم بگويم يك خيانت به اعتماد است. به جاي ترجمه مقاله ديگران، نظر خودتان را بنويسيد و يا اين كه از اصحاب نظر داخلي بخواهيد كه برايتان مقاله بنويسند و به صورت مصاحبه نظر خودرا درباره موضوع مورد بحث بگويند و شما بنويسيد (مقاله شفاهي = تاريخ شفاهي).
    تره کي همچنين گفت: ضرورت ندارد که خبر يك خبرگزاري خارجي عينا ترجمه شود، زيرا كه اين خبرگزاري ها با تاييد و حمايت دولت خود به كار ادامه مي دهند، بايد عناصر مطلق خبر ترجمه شود نه سابقه رويداد که نظر خبرنگار، دبير و سردبير است. خبر خبرگزاري خارجي را بايد نخست از فيلتر (صافي) عبور دهيد، بخشهاي اضافي اش را كه نظر نويسنده خبر و سردبير خبرگزاري است حذف كنيد و قسمتهاي ناآلوده اش را (آنچه كه زائد بر شش عنصر خبر است) برداريد و «مطلق» آن را منتشر سازيد ـ اين كار سانسور نيست، وظيفه حرفه اي و ملي يك دبير تحريريه است، سانسور معنا و مفهوم ديگري دارد و عمدتا از سوي مقامات خارج از تحريريه و يا ناشر تحميل مي شود.
     تره كي گفت كه نمي داند چه كساني و عواملي ترجمه كامل و كلمه به كلمه مطلب خارجي را در كله مترجمان خبر و مقاله در ايران فرو كرده اند كه عادت و روال آنان شده است، من مطبوعات ايران را كه به كابل مي رسد مي خوانم و اخبار راديو ايران را گوش مي كنم، خريدار اين خبر ها (مخاطبان فارسي زبان) گمراه مي شوند و فعلا كسي هم نيست كه از حقوق خريدار خبر و مقاله (مصرف كننده آن = مخاطبان) دفاع كند. تکرار مي کنم؛ خبر آژانسها و رسانه هاي ملل ديگر، کتاب نيست که ترجمه کتاب بايد کلمه به کلمه باشد.
     تره كي سپس به پخش اعلان تجاري از راديو دولتي ايران اشاره كرد و گفت كه در جاي ديگر دنيا نديده است يك رسانه دولتي، اعلان تجاري و متن ترجمه مقاله خارجي پخش كند. دولت ها باهدفهاي فرهنگي و آموزشي رسانه داري مي كنند نه كسب مال، كه در شان دولت نيست. از روزي كه به تهران آمده ام هروقت راديو را باز كرده ام اين اعلان را شنيده ام كه «روغن نباتي قو طعم كره دارد.». آيا پيش خود مجسم کرده ايد اگر كسي پيدا شود كه ثابت كند طعم كره ندارد و دستگاه دولتي (مثلا راديو) واسطه تبليغ دروغ يعني شريك جرم شده است، چه خواهد شد؟.
     نور محمد تره كي كه يك روزنامه نگار با تجربه بود در1358 در جريان كودتاي معاونش حفيظ الله امين كه دولت شوروي وي را عامل «سيا» اعلام كرده بود كشته شد و قتل او باعث ورود نيروهاي شوروي به افغانستان گرديد كه مسائل جاري دنباله همان رويداد است.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
این تیترها، تیتر ژورنالیستی یک خبر نیست و از حد تیتر یک اگهی تجاری هم تجاوز می کند و می شود تبلیغ با هدف خاص و ....
به گفته یک صاحبنظر، تيترهاي صفحات اول شماره هاي 22 آذرماه 1395 يک دسته از روزنامه هاي تهران درباره توافق ايران اير و نمايندگي بوئينگ (دفتر این شرکت در شيکاگو)، نه تنها مطابق قواعد ژورناليسم نبود بلکه از سطح اگهي تجاري، منافع جناحي و حزبي و واقعيت ها هم خارج بود و مي‌تواند ضعف هاي متعدد به دست دولت هاي ديگر بدهد که آنها را براي خود «فرصت» سازند.
    قبلا، تا رسیدن مطالب روزنامه‌‌هاي ايران به دست مشاوران سران دولت‌هاي ديگر روزها طول مي‌کشيد، ولي از زمانيکه خبرگزاري‌هاي داخلي صفحات اول روزنامه هاي تهران را «اِسکَن» و در رديف اخبار روز منتشر مي کنند، دريافت اين صفحات در سراسر جهان تقريبا فوري است و ترجمه آنها همراه با ابراز نظر مشاوران و اندرز اين مشاوران، به دست سران دولت‌ها مي رسد تا در جریان وضعیت ها و سیاست ها باشند و احیانا در اظهارات و تصميات خود اِعمال کنند.
    مي دانيم که در کاخ سفيد واشنگتن چند منشي و مشاور ايراني‌تبارِ فارسي زبان کار مي کنند.
    تيتر ژورناليستي توافق مورد بحث بايد به اين صورت بود: «توافق ايران اير با يک نمايندگي بوئينگ بر سر خريد 80 هواپيما به مبلغ 16 ميليارد و600 میلیون دلار و تحويل اين هواپيماها در طول 10 سال»
    مي دانيم که اين توافق بايد به تأييد وزارت ترِژري آمريکا و کنگره اين کشور (مجلسين نمايندگان و سنا) برسدتا اجرايي شود. کنگره برخي تحريم ها از زمان گروناگيري سال 1979 را «قانون» کرده است که بايد ببيند اين توافق مغاير آنها نباشد. ضمنا رييس جمهوري آمريکا هر آن که سیاست او ایجاب کند مي تواند اجراي قرارداد و يا ادامه آن را متوقف سازد.
    برخي از اين روزنامه ها در همان صفحات اول خود این تيتر اظهارات مقام رهبري را نیز درج کرده بودند که روز 21 آذرماه 1395 بیان کرده بود: «هيچ گاه نبايد به آمريکايي ها اعتماد کرد.».
    هدف از نوشتن اين مطلب در اين تاريخ آنلاين با درج تيترهای چند روزنامه به عنوان سند، تنها يادآوري غير حرفه اي (ژورنالیستی) بودن تیترها است و هدف از این یادآوری، فرهنگی و دوستانه است و نه منظور دیگر.
    
    تیترها:
    
    * آفتاب یزد تیتر زده است: «فرود تاریخی بوئینگ در ایران»، حال آنکه ایران از 6 دهه پیش دارای بوئینگ بود و سال ها بوئینگ های 747 (جمبو جت ها) ایران ایر پرواز بدون توقف تهران- نیویورک داشتند و هنوز هم شماری بوئینگ در خطوط هوایی ایران پرواز می کنند.
    
    
    * شهروند ـ روزنامه هلال احمر تیتر زده است: «بفرمایید بوئینگ» یک معنای این عبارت، خوشامد گفتن به بوئینگ است!.
    
    * «اعتماد» تیتر زده است: «بوئینگ در آشیانه تهران» که می دانیم ده‌ها سال است که بوئینگ در آشیانه های تهران استقرار دارد و پهلوی دوم با یک بوئینگ کشور را برای همیشه تَرک کرده است.
    
    * عصر اقتصاد تیتر زده است: «ترامپ با بوئینگ به برجام پیوست». همه می دانند که یک کشور در یک زمان یک رییس دارد و ترامپ 20 ژانویه (آخر دی ماه) و بعد از مراسم ادای سوگند، رییس جمهوری می شود و سیاست های خود از جمله در قبال برجام را اعلام دارد.
    
    * «کائنات» تیتر زده است: «بازگشت غولهای آسمانی»، که از آن حرف هاست و بیشتر شبیه به تیتر یک آگهی تجاری و تبلیغ خاص است.
    
    * «شرق» تیتر زده است: «پرواز 80 بوئینگ در آسمان تهران»، حال انکه پرواز ده ها بوئینگ در آسمان ایران از ده ها سال پیش در جریان بوده است.
    
    *«اسرار» تیتر زده است: «آسمان ایران میزبان 80 فروند هواپیمای بوئینگ». معنای این عبارت این است که جمهوری اسلامی ایران مهماندار بوئینگ ها خواهد بود!.
    
    این تیترها، تیتر ژورنالیستی یک خبر نیست و از حد تیتر یک اگهی تجاری هم تجاوز می کند و می شود تبلیغ با هدف خاص و .... در زير تيتر چند روزنامه از اين دست اسکن شده است:
    


 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
ساير ملل
نيوزيلند پس از رسيدن آبل تاسمان هلندي به آن ـ تاسمان قبلا به استرالیا رسیده بود
Abel J. Tasman

چهاردهم (و طبق برخي اسناد سيزدهم) دسامبر سال 1642 ميلادي «آبل تاسمان» دريانورد هلندي كه در كمپاني هند هلند (اندونزي) كار مي كرد و ماموريت يافته بود راه دريايي به اروپا از جنوب اقيانوس آرام و از طريق اقيانوس اطلس را بيابد، در 1500 کيلومتري شرق استراليا به جزايري رسيد که مسکون بودند. دو جزيره از اين جزاير بزرگتر و مابقي کوچک بودند و دو جزيره بزرگ به صورت شمالي ـ جنوبي قرار گرفته بودند. بوميان اين جزاير مائوري Maori و از نژاد Polynesian بودند و جزاير خودرا Aotearoa مي گفتند که هلندي ها هنگام ترسيم نقشه اين جزاير، نام Nova Zeelandia بر آنها گذاردند،(زيرا که از لحاظ منظر طبيعي شبيه منطقه زيلند هلند بودند. بعدا انگليسي ها اين نام را تغيير تلفظ و املاء دادند و نيوزيلند New Zealand نوشتند).
    ديري نگذشت که مائوري ها هلندي هارا از جزاير خود دور کردند که چندي بعد انگليسي ها برجايشان نشستند و با مائوري ها وارد چند رشته جنگ شدند. انگليسي ها با هدف تضعيف مائوري ها و ايجاد جنگ داخلي ميان آنان، به توزيع تفنگ در اين جزاير دست زدند و به نتيجه رسيدند و آنگاه راه ورورد مهاجران اروپايي را باز کردند و در سال 1840 با مائوري قرارداد صلح و مشارکت در حکومت امضا کردند. نيوزيلند با 4 ميليون و 500 هزار تن جمعيت و 268 هزار کيلومتر مربع وسعت از اعضاي جامعه مشترک المنافع است و پادشاه انگلستان را رئيس کشور مي داند. پس از جنگ جهاني دوم نيوزيلند، آمريکا و استراليا پيمان دفاع مشترک امضا کردند که به آنزوس ANZUS معروف است.
    طبق نتايج آماري سال 2010، هفتاد و 8 درصد جمعيت نيوزيلند از مهاجران اروپايي، 14 درصد مائوري، 9 درصد مهاجران زرد و مابقي مهاجران ساير جزاير حوزه اقيانوس آرام و نژادهاي ديگر هستند. درياي ميان نيوزيلند و استراليا به نام تاسمان Tasman Sea نامگذاري شده است.
    تاسمان پيش از نيوزيلند به جزيره بزرگي كه به نام او «تاسمانيا» اسم گذاري شده است رسيده بود. بعدا دولت انگلستان اين جزيره را تصرف و ضميمه کلني خود ـ استراليا كرد. تاسمان بود که این سرزمین را استرالیا (جنوبی) خواند که به همین نام مانده است.
     در آن زمان و تا قرن 19 تملك! جزاير دور دست (جزاير مسکوني و حتي داراي دولت محلي و تشکيلات) توسط اروپاييان كاري عادي بود. انگلستان بعدا استراليا (به مفهوم قاره جنوبي) را به محل اقامت زندانيان، جانيان و زنان خودفروش منتقله از آن کشور تبديل كرده بود. نخستين دسته هاي مهاجران انگليسي از اين قماش دست به كشتاري عجيب از بوميان استراليا و جزاير مجاور آن زدند. اعقاب همين مهاجران اينك مردم ديگررا به سرزميني كه به اين صورت تصاحب كرده اند راه نمي دهند!.
    ملل آسياي شرقي نسبت به تصاحب استرالياي مسکون توسط انگليسي ها و عمدتا در قران نوزدهم همواره به ديده اعتراض نگريسته اند و امپراتوري ژاپن با همين بهانه در جريان جنگ جهاني دوم چندبار استراليا را بمباران هوايي کرد. باوجود اين، فکر آسيايي کردن استراليا همچنان در ذهن آسيائيان باقي است ـ آسيائياني که دارند قدرت مي شوند. قدرت گرفتن آسیایی ها سبب شد که در پاييز 2011 رئيس جمهور آمريکا به استراليا برود و قول فرستادن نيروي نظامي به استراليا و استقرار بدهد.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
پايان 5 ملاقات ريگن و گورباچف و پايان عمر اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي و بلوک شرق و باقي ماندن معمّا، فساد دولتي و ...
ريگن و گورباچف در پنج ملاقات خود

در پي توافقهاي رونالد ريگن و گورباچف (رهبران وقت آمريكا و شوروي) در مذاکرات پنج گانه از سال 1985 در ژنو تا دسامبر 1988 در نيويويورک، تاچر و ريگن سران وقت دولتهاي انگلستان و آمريكا 14 دسامبر سال 1988 گفتند که جنگ سرد قرن 20 را بايد پايان يافته تلقي کرد كه اندک زمانی پس از پایان جنگ جهاني دوم میان دو بلوک غرب و شرق آغاز شده بود و در توافق هاي دو ساله اخير در مسير پايان يافتن قرار گرفته بود.
    تاسيس اتحاديه هاي نظامي از قبيل «ناتو» و هرگونه تغییر و تحول در جهان نتيجه و متاثر از این جنگ سرد بود از جمله براندازی دولت مصدق و ماندن شاه در صدر ایران برای 25 سال دیگر، پيروزي افراد مائو بر دولت ملیّون در چين با کمک مسکو، مسائل کره و منطقه هندوچين، مسائل شبه قاره هند، جنگهاي داخلي کنگو و آنگولا و .... دوران جنگ سرد دو بلوک، همچنين به عصر «اتحاديه نظامي سازي» معروف شده است. جنگ سرد قرن بيستم پايان يافت ولي بسياري از مسائل ناشي از آن باقي مانده است.
     در مذاکرات سران آمريكا و شوروي در واشنگتن، گورباچف موافقت كرده بود كه 500 هزار نظامي و ده هزار تانك از اروپاي شرقي خارج سازد و به شوروي باز گرداند، دو كشور به آزمايشهاي اتمي پايان دهند و موشكهاي ميان بُرد خودرا كه ويژه جنگ در اروپا بودند نابود سازند. در آن زمان و در محدوده اروپا، شوروي يكهزار و 752 و آمريكا 859 موشك اتمي در اختيار داشتند.
    در سازش بعدي سران آمریکا و شوروی (که در مذاکرات این دو در جزیره مالت حاصل شد) قرار شد که پيمان نظامي ورشو منحل و اتحادیه نظامی غرب (ناتو) بتدریج به صورت یک انجمن سیاسی درآید و رژيمهاي كمونيستي اروپاي شرقي حمايت مسکو را از دست بدهند.
     در اجراي همين سازشها و يک رشته مذاکرات علني و محرمانه بود كه پيمان نظامي ورشو منحل و رژيمهاي كمونيستي اروپاي شرقي که حمايت مسکو را از دست داده بودند؛ تحت فشار و تحريک غرب فروپاشيده شدند و مخالفان آنها که در دوران نظامهاي کمونيستي تحت تعقيب و يا فراري بودند بازگشته و برجايشان نشستند و حاکم شدند.
     به نوشته مورخان، با اين كه بلوك شرق و شوروي منحل شدند، غرب نه تنها به تعهد خود مبني بر انحلال ناتو و يا تبديل آن به يك انجمن سياسي عمل نكرد بلكه وارد به قلمرو شوروي سابق در منطقه بالتيک شد، به گسترش خود تا مرزهاي روسيه فدراتيو پرداخت و اگر ایستادگی ولادیمیر پوتین در سال 2004 نبود؛ اوکراین و گرجستان را هم وارد «ناتو» می کردند و طرح انقلاب مخملی در چند کشور دیگر شوروی سابق به آزمایش گذارده می شد.
     در پی سازش گورباچف با ریگن (که دولت لندن در آن نقش موثر داشت و بازیگر صحنه بود) همچنین نيروهاي شوروي از افغانستان فراخوانده شدند که در دهه یکم قرن 21 آمریکا و ناتو به نام مبارزه با القاعده چند صد نفري و طالبان دست ساخت ... وارد افغانستان شده و جای شوروی سابق را در آنجا گرفته اند؛ حال آنکه مبارزه با القاعده و هرگروه ديگر از اين دست، وظیفه پلیس ملی است.
     همان سازشهاي ريگن و گورباچف باعث شد که رفت و آمد منظم ناوگان شوروي در درياهاي دوردست متوقف شود. نتيجه همين سازش ـ سازش با يک فرد، گورباچف ـ بود که در شوروی به انحصار دولت در دست حزب كمونيست پايان داده شد. آنگاه قراردادهاي دوستي شوروي با كشورهاي ديگر كان لم يكن اعلام شد و در نتیجه مسکو نتوانست به عراق (در جریان جنگ با آمریکا بر سر کویت) كمك كند و در این جنگ دولت بغداد در سال 1991 شكست خورد و در سال 2003 عراق به تصرف آمریکا درآمد. سپس قانون روابط جمهوري هاي 15 گانه در اتحاد شوروی تعديل شد كه ناگهان در دسامبر 1991 سران وقت جمهوري هاي روسيه، اوكراين و بلاروس در يك ديدار خصوصي اتحاد جماهير شوروي را منحله اعلام كردند! بدون اين كه رفراندمي سراسري برگزار شود و گورباچف بدون مقاومت!، به اين عمل آنان تسليم شد و چراغ عمر شوروي با آن همه قدرت اتمي ــ موشكي (که مدعي آن شده بود) و ارتش سرخ و هزاران ژنرال و ميليونها كمونيست بدون سر و صدا پايان يافت و يكشبه سرزميني كه 74 سال سوسياليست و مردم عاري از سرمايه بودند كاپيتاليست و شماری اندک (عمدتا از یهودیان روسیه)، معلوم نبود از كجا ؟!، ميليونر، ميلياردر و سرمايه دار شدند و شركتهاي دولتي (ملی و متعلق به عموم مردم) را در حرّاجهاي معلوم الحال بالا كشيدند و به گزارش 13 دسامبر سال 2002 واشنگتن پست چاپ آمريكا، يكي از اين پولدار هاي يكشبه به نام «اولگ دريپاسكا» با دادن ده ميليون دلار وام به يك كارخانه توليد برق روسيه در سيبري مي خواست يك چهارم این کارخانه چهار ميليارد دلاری را ببلعد، که بعدا معلوم شد بازپرداخت نشدن اقساط این وام نیز طبق یک نقشه و نتیجه ساخت و پاخت بود!.
    به اظهار برخي انديشمندان، در پی انحلال بلوک شرق و فروپاشی شوروی بود که بحرانهای جهانی و گسترش فساد اداری (دولتی) و آلودگی دمکراسی پديد آمده است.
     حقايق مربوط به كارهايي كه از زمان روي كار آمدن گورباچف در دسامبر سال 1985 پس از درگذشت ناگهاني چرننكو و پيش از او آندروپوف در كرملين انجام شد و از رويدادهاي مهم تاريخ بشر هستند هنوز در پرده ابهام است و معلوم نيست كه چه وقت آشگار شوند!. تا زماني که درباره اقدام هاي گورباچف يک تحقيق دولتي (رسمي) صورت نگيرد حقايق آشگار نخواهد شد و روسها نخواهند دانست که بر سرشان چه آمده است تا به خود آيند. پس از يلتسين نيز روسيه به عقب نشيني، اما آهسته تر ادامه داده است و برخي از اصحاب نظر ترديد دارند که روسيه با اين زمامداران و ژورناليسم و ادامه فساد دولتي بتواند دست کم به مرزهاي امپراتوري تزارها برسد. ادامه حيات با درآمد حاصل از فروش نفت که پيشرفت تکنولوژي دارد نياز به آن را کاهش مي دهد و آمريکا دارد به تدريج به جاي وارد کننده، صادرکننده نفت مي شود کاري منطقي و عقلاني نيست. پس از روي کارآمدن پوتين گمان مي رفت که روسيه از زمين بلند شود که پس از گذشت 12 سال سکوت بعيد به نظر مي رسد زيراکه فساد دولتي ادامه دارد و تلاشي براي تحکيم وحدت ملل تشکيل دهنده امپراتوري روسيه و اتحاد جماهير شوروي صورت نمي گيرد و آخرين عقب نشيني، انصراف مسکو از تجديد قرارداد اداره ايستگاه رادار در جمهوري آذربايجان بود که اعتبار آن دسامبر 2012 منقضي شد. درست است که با پيشرفت تکنولوژي ممکن است به اين ايستگاه نياز بيشتري نباشد ولي اين ايستگاه يک جاي پا براي مسکو بود. به نظر برخي از اصحاب نظر، اگر اين عقب نشيني ادامه يابد نوبت به دعاوي اعضاي فدراسيون و ... خواهد رسيد.
    تفسير اظهارات پوتين در سخنراني عمومي دوازدهم دسامبر 2012 که وارد سياست خارجي نشد و از فساد دولتي و ضعف ميهندوستي مقامات و ثروتمندان روس ناليد اين بوده است که روسيه مسائل داخلي فراوان دارد. پوتين گفت هستند کساني که دم از روسيه مي زنند ولي همين افراد سهام خارجي مي خرند، پولشان را در بانکهاي ساير کشور پس انداز مي کنند و در کشورهاي ديگر مستغلات مي خرند و براي فرار از پرداخت ماليات در مناطق معروف به آفشور ثبت شرکت مي کنند. مفهوم اين کارها اين است که به بقاء وطن خود اعتماد ندارند.
    
ريگن و گورباچف هنگام امضاي اعلاميه مشترک در واشنگتن ـ دسامبر 1987

 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
توافق بر سر گسترش اتحاديه اروپا و ورود آن به منطقه اسلاو ها - نگاهي به تجربه تاريخ و دشواري هاي آتي اين اتحاديه
در دسامبر 2002 توافق بر سرگسترش اتحاديه اروپا از 15 كشور به بيش از 25 كشور با 450 ميليون جمعيت و يك اقتصاد 9 تريليون دلاري بزرگترين رويداد تاريخي جهان از زمان فروپاشي بلوك شرق بشمار آمده بود. اين توافق در 12 دسامبر سال 2002 حاصل شد، اما در اين گسترش ناهمگوني فرهنگ، روانشناسي و اقتصاد در نظر گرفته نشده است. اين، اتحاديه اي است با بيش از 20 زبان. پول واحد و سطح اقتصادي متفاوت مسئله ساز خواهد بود.
    بيست و دو قرن پيش از اين توافق، رومي ها در صدد اين كار برآمدند، ولي هنگامي كه طمع كردند از اروپا پا فراتر بگذارند و از بسفور و ساحل شرقي مديترانه بگذرند گرفتار جنگهاي هشتصدساله با ايران شدند و آرزوي وحدت اروپا از ميان رفت. پاپها كه پس از آنان تصميم به تامين وحدت اروپا گرفتند، اروپاي اسلاو نشين ارتودوکس مذهب را كنار گذاشتند، اما پاپها هم به دليل انشعاب در مسيحيت و پيدايش پروتستانيسم توفيق طولاني نداشتند. ناپلئون به تجربه پاپها توجه نكرد و وارد منطقه اسلاوها شد و ازميان رفت و به همين صورت هيتلر.
     اتحاديه اروپا با توافق 12 دسامبر 2002 که به صورت مصوب درآمده است، منطقه اسلاوها را هم مشمول توسعه خود کرده است. بايد ديد كه آيا اتحاديه اروپا بدون روسيه، اوكراين، بلاروس و شايد كزاخستان كه نيمي از جمعيت آن اسلاو است مي تواند براي مدتي طولاني و بدون دردسر در سرزمين اسلاوها باقي بماند؟. از سوي ديگر گسترش اتحاديه اروپا كه در انديشه ايجاد يك نيروي نظامي از آن خود است كه به خودي خود تضعيف «ناتو» را در پي خواهد داشت باعكس العمل آمريكا و شيطنت هاي انگلستان رو به رو نخواهد شد؟.
     اين اتحاديه با به تعويق افكندن عضويت تركيه، ظاهرا نمي خواهد پا به آسيا بگذارد که تفکري منطقي است. درست است كه گوشه اي از تركيه در اروپاست، ولي فرهنگ شرقي دارد و بيشتر خاك آن در آسياست.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
استراتژي امنيت مشترك اروپايي در 14 صفحه!
سه روز پس از كنار گذارده شدن روسيه، آلمان، فرانسه و كانادا از شركت در مقاطعه هاي معروف به بازسازي عراق؛ 12 دسامبر 2003 سران کشورهاي عضو اتحاديه اروپا در پايان نشست دو روزه خود در بروكسل «استراتژي امنيت مشترك اروپايي» را تصويب كردند كه برپايه آن يك ستاد مشترك جدا از «ناتو» براي خود تشكيل خواهند داد و اعلام داشتند كه اين استراتژي، اروپا را قادر خواهد ساخت كه سهم مسئوليت خودرا در حفظ امنيت جهان برعهده بگيرد تا جهان بهتري ساخته شود.
    در اعلاميه وقت سران اتحاديه اروپا آمده بود که هيچيك از تهديدهاي جاري از جمله تروريسم، سلاحهاي كشتارجمعي، جنايات سازمان يافته و سقوط بنيادهاي دولتي يك كشور (مثلا انحلال پارلمان) شرايطي نخواهند بود كه با توسل به ارتش با آنها مقابله شود.
     در آن روز هدفها، اصول و وظايف اين «استراتژي امنيت مشترك» در 14 صفحه تنظيم شده بود.
    تفسيرنگاران در اين باره نوشته بودند که اروپاييان از دير زمان مي خواستند كه سواي ناتو يك سازمان دفاعي مشترك از آن خود داشته باشند كه در دسامبر 2003 و «روي کاغذ» به اين هدف رسيدند.
چند تن از سران اروپا در حاشيه نشست دسامبر 2003 در بروکسل

 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
نخستين ميثاق جهاني مبارزه با فساد اداري (فساد دولتي) - براي مفسدين دولتي هيچ کشوري امن نخواهد بود
هانس كورل مشاور ارشد حقوقي سازمان ملل هنگام تشريح اصول ميثاق ضد فساد اداري
در اجراي تصميمات کنوانسيون ملل متحد در زمينه مبارزه با فساد (عمدتا فساد دولتي) که در اکتبر 2003 تصويب و اعلام شده بود، جهان در دسامبر 2003 براي نخستين بار داراي «پيمان مشترك مبارزه با فساد اداري (فساد دولتي)» شد. اصول اين ميثاق در نشست سه روزه «مريدا» در كشور مكزيك تشريح و بررسي شد و آمريكا و مكزيك پيش از ساير دولتها آن را امضاء كردند.
     طبق اين ميثاق، دولتهاي عضو مكلف مي شوند كه ضمن كمك به تحقيقات و رسيدگي هاي مربوط به اختلاس، رشوه، كلاهبرداري هاي دولتي، سرقت اموال عمومي، انتقال غير قانوني ارز، سوء استفاده از مقام به منظور كسب مال، سوء مديريت مالي و ساير جرايم مشابه؛ اين پولها را به كشور مربوط باز گردانند و مرتكب را جهت محاكمه و مجازات دستگير كنند. طبق اصول اين پيمان، قرار است بانك بين المللي دريافتن حسابهاي مجرمين فساد دولتي كمك خواهد كرد.
     در جلسات تشريح اين پيمان كه 11 دسامبر 2003 پايان يافت اعلام شد كه مفسدين اداري هرسال معادل پنج درصد كل درآمد جهان دزدي و سوء استفاده مالي مي كنند و نبايد هيچ نقطه اي از جهان براي آنها امن باشد.
     در اين نشست كه نمايندگان 125 كشور در آن شركت كرده بودند همچنين آماري مطرح شد كه نشان داد فساد اداري در كشورهاي غير صنعتي و عقب مانده و نيز كشورهايي كه در معرض تغييرات وسيع (انقلاب) قرار گرفته اند بيشتر از ساير كشورها صورت مي گيرد و مرتكبين عمدتا پولهاي به دست آمده از فساد را به بانكهاي ممالك ديگر منتقل و يا دراينجا سرمايه گذاري مي كنند و پس از احساس خطر هم وطن خودرا ترک مي کنند و مقيم کشوري ديگر مي شوند تا تعقيب قضايي آنان دشوار شود و ... که در جهان قرن 21 چنين وضعيتي مطلقا قابل قبول نيست.
نماينده دولت يمن به جلسه نمايندگان 125 كشور براي بررسي اصول ميثاق مهم ضد فساد اداري مي رود

 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
حيدر علي اف معاون نخست وزير شوروي سابق در بيمارستاني در آمريكا درگذشت - مصداق نان به نرخ روز خوردن و ضعف هاي انساني
حيدر (علي رضا) علي اف ژنرال پيشين پليس امنيت شوروي (كا گ ب)، عضو سابق دفتر سياسي حزب كمونيست و معاون اول نخست وزير اسبق آن اتحاديه و رئيس جمهوري سابق آذربايجان 12 دسامبر 2003 در بيمارستان «كلينيك كليولند» آمريكا در 80 سالگي در گذشت. وي از ماه آگوست 2003 در آمريكا بستري بود.«علي اف» دهم ماه مه 1923 در نخجوان به دنيا آمده بود.
     وي از جواني وارد حزب كمونيست شده بود و سالها دبير اول حزب كمونيست آذربايجان بود. با اين همه مقام دولتي در اتحاد شوروي و نشان دادن وفاداري به كمونيسم، در 1991 احساس کرد که از آن پس مصلحت او ايجاب مي کند که از جهان وطني و عضويت آن حزب كناره گيري کند و در جستجوي مقام در آذربايجان برآيد.
    از كارهاي حيدر علي اف در طول رياست برجمهوري آذربايجان، انعقاد قرارداد نفت با يك كنسرسيوم خارجي بوده است كه شركت نفت انگلستان در آن نقش اساسي دارد. علي اف پيش از عزيمت به آمريكا جهت معالجه، پسرش الهام را كفيل رياست جمهوري كرده بود كه در انتخابات بعد در اين مقام تثبيت شد. به اين انتخاب و انتخابات قبلي جمهوري آذربايجان وسيعا اعتراض شده بود.
    اصحاب نظر گفته اند که مروري بر شرح احوال حيدر علي اف؛ مصداق نان به نرخ روز خوردن را و حرص مقام زدن و بر اريکه قدرت بودن که «ضعف هاي انساني» تلقي شده اند به وضوح مشاهده مي شود.
علي اف و پسرش الهام كه جانشين او شده است

 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
انتقاد سخت مسکو از روش غرب در اعزام ناظر بر انتخابات
در نشست سالانه سازمان همكاري و امنيت اروپا كه در دسامبر 2004 برگزار شد وزير امورخارجه وقت روسيه با لحني خشن گفته بود: ناظران انتخابات كه از سوي شما (غرب) به کشور «هدف و مورد نظر» اعزام مي شوند چيزي جز ابزار دست اندازي نيستند و به عنوان «عامل» عمل مي كنند تا يك شاهد بي طرف و بي غرض. شما (غرب) 14 ميليون دلار و شايد بيشتر صرف اعزام ناظر انتخابات به اوكراين و هزينه سنجش افكار و برآورد وضعيت آراء بر پايه مصاحبه با نخستين دسته راي دهندگان (اصطلاحا « Exit Poll») کرديد كه خوراك تبليغ براي رسانه هايتان تهيه شود و از قبل وانمود كنيد نامزد مورد علاقه شما برنده است و آن را در دهان مردم بگذاريد و سپس رويش بايستيد و پافشاري كنيد. اين چهارده ميليون علاوه بر 65 ميليون دلاري است كه خودتان اعتراف به هزينه كردنش براي پيشبرد امر دمكراسي در اوكراين كرده ايد. از اين پس ما هم ناظر انتخاباتي مي فرستيم.
    رسانه هاي غرب ضمن رد اتهامات وزير امور خارجه وقت روسيه، به انتشار بيوگرافي هاي پوتين و همكاران نزديكش دست زده و عموما اشاره كرده بودند كه دست اين افسران سابق پليس مخفي شوروي (کا. گ. ب) را به سختي مي توان خواند.
     اين رسانه ها به ملاقات پوتين در مسکو با علاوي نخست وزير وقت عراق اشاره کرده بود. پوتين به «علاوي» نخست وزير موقت عراق گفته بود كه در شرايط اشغال نظامي كامل، به درست برگزارشدن انتخابات عراق ترديد دارد و ....
پوتين و علاوي در ملاقات مسکو

 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
گسترش توليد ترياك افغانستان پس از طرد طالبان از حکومت- يک مولف آمريکايي از بي توجهي واشنگتن به مبارزه با ترياک ابراز تعجب کرده است
طبق برآورد دفتر سازمان ملل براي كنترل جهاني مواد مخدر و جنايات، محصول ترياك افغانستان كه در سال 2001 ( آخرين سال حكومت طالبان) به 185 تُن متريك (هزار كيلو گرمي) كاهش يافته بود در سال 2003 (دو سال پس از برکنارشدن طالبان به دست آمريکا و تغيير حکومت) به 3 هزار و ششصد تن رسيده بود (كه در سال هاي بعد به مراتب بيش از آن مقدار شده است.).
     بر پايه اين آمار، افغانستان در سال 2004 تامين كننده سه چهارم ترياك جهان بود که در سال 2007 به بيش از نود درصد افزايش يافته بود. هروئين از مشتقات ترياك است كه در سراسر جهان توزيع مي شود. به موجب محاسبه ديگر، درآمد افغانهاي درگير در كشت و فروش ترياك در سال 2003 معادل دو ميليارد و سيصد ميليون دلار بود كه برابر بود با نيمي از كل درآمد همه افغانها در آن سال و به اين سبب است كه كشاورز افغاني (که پس از طردشدن طالبان از حکومت مانعي جدي بر سر راه خود نمي بيند) ترجيح مي دهد كه به كشت ترياك ادامه و آن را افزايش دهد. بهاي اين ماده مخدر و مشتقات آن تا به دست مصرف كننده برسد 20 تا 50 برابر مي شود.
     «سيمور هرش» در صفحه 154 كتاب تازه خود درباره خطرات حاشيه اي ترياك نوشته است كه افزايش توليد ترياك افغانستان باعث توسعه قدرت جنگ سالاران داخلي و نيز قاچاقچيان مسلح مواد مخدر در آن كشور مي شود كه مانع بزرگي براي برقراري نظم و حكومت قانون خواهند بود. اين روزنامه نگار آمريكايي تعجب كرده است كه چرا مبارزه با ترياك در افغانستان در صدر برنامه هاي اصلاحي قرار نمي گيرد. به نوشته اين مولف، وفور ترياك در افغانستان براي اتباع آمريكا از جمله نظاميان نيز خطرناك است و بيم آلودگي و اعتياد برخي از آنان مي رود.
يک افغان در ميان کشتزار خشخاش (سال 2008)

 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
مسئله عراق ـ مسابقه بر سر کسب پول!
Dan Rather

«دن راذر» روزنامه نگار بنام آمریکایی در بخش اخبار شش و نيم بعد از ظهر 11 دسامبر 2003 شبكه تلويزيوني «سي بي اس» با بيان اين جمله كه تصرف عراق كه زير عنوان مبارزه با تروريسم و جلوگیری ازتولید اسلحه کشتار جمعی آغاز شده بود دارد به مسابقه بر سر كسب پول آلوده مي شود؛ باب بحثي را گشود كه در چند روز بعد از آن تيتر اول بسياري از روزنامه ها شده بود و درست پنج سال پس از آن روزها، چهاردهم دسامبر 2008 جیمز گلنز و کریستیان میلر _ دو روزنامه نگار از یک گزارش تاریخچه مانند 513 صفحه ای خبر دادند که یک سازمان رسمی آمریکایی در این زمینه تهیه و تنظیم کرده بود.
    به نوشته این دو روزنامه نگار آمریکایی، این گزارش (که هنوز برای اطلاع عموم انتشار نیافته بود) حکایت از اتلاف یکصد میلیارد دلار پولی را داشت که صرف بازسازی برخی از تاسیسات عراق در دوران اشغال نظامی و از جمله نیروی انتظامی ـ امنیتی این کشور شده بود.
    این دو روزنامه نگار افزوده بودند که نوسازی تاسیسات مورد نظر در عراق پُر از تقلب، فریب، سوء استفاده، اتلاف و عمدتا نتیجه ضعف برنامه ریزی بوده است. برای مثال؛ در آغاز کار قراربود که برای عراق یک نیروی 20 هزار نفری انتظامی ـ امنیتی بوجود آید تا جانشین پلیس و امنیت دولت حزب بعث شود که تا به آن روز (سال 2008) 120 هزار نفر برای انجام این امور، با هزینه سنگین آموزش داده شده بودند ولی هنوز نمی توانستند که موثر واقع شوند.
    «دن راذر» در برنامه خبری خود در 11 دسامبر 2003 (هفت ماه پس از اشغال نظامی عراق) گفته بود: حسابرسان وزارت دفاع آمريكا در این ماه (دسامبر 2003) گزارش كرده اند (كه در آن سال _ سالي که عراق به تصرف آمريکا درآمد) عوامل كمپاني «هاليبرتون» كه به كنتراتهاي چند ميليارد دلاري «ترك مناقصه!» اي در عراق دست يافته حتي در سوخت رساني هم گرانفروشي كرده و در اين زمينه هنر آن تنها رسانیدن بنزين كويت به عراق بوده است و مي دانيم كه از سال 1995 تا انتخابات رياست جمهوري سال 2000، ديك چني معاون رئيس جمهوري آمريكا رئيس هيات مديره كمپاني «هاليبرتون» بود.
     «دن راذر»ا فزوده بود: نمونه ديگر اين است: كمپاني هالیبرتون براي ساخت يك «كافه تريا» براي نظاميان آمريكايي در عراق 67 ميليون دلار مطالبه كرده بود!. «راذر» گفت که ساير كنتراتهاي اين کمپانی و توابع آن تاكنون عبارت بوده اند: از خاموش كردن حريق تاسيسات نفت عراق و تعمير آنها و آموزش كاركنان، تا تامين سوخت و امور آموزش و پرورش و بهداشت و ايجاد كمپ و تعميرات فرودگاهي و اصلاح امور كشاورزي و ....
     «دن راذر» در پي پخش يک گزارش «ضد جورج دبليو بوش» در جريان مسابقه هاي انتخاباتي سال 2004 آمريکا که نوعي افشاگري بود مجبور شد که از شبکه «سي بي اس»کناره گيري کند.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
درگذشت يک زن 116 ساله که در آخرين مصاحبه گفت: غم و ترس را از خود دور کنيد و خواب را از دست ندهيد
Elizabeth Bolden
اليزابت بولدنElizabeth Bolden كه طبق گينسGuinness (كتاب ركوردها) 116 ساله بود يازدهم دسامبر 2006 درگذشت. اين زن كه 15 اوت 1890 به دنيا آمده بود در يك خانه سالمندان در ايالت تنسي آمريكا بسر مي برد. او در سال 2004 دچار يك سكته مغزي خفيف شده بود و پيش از اين سكته، زندگاني عادي داشت. تا اوت 2006 ماريا استر دو كاپوويلاMaria de Capovilla (بانويي از كشور اكوادور) كهنسالترين انسان در روي كره زمين بود كه او نيز در آن ماه در 116 سالگي فوت شد.
    بانو اليزابت بولدن هنگام درگذشت داراي 40 نوه، 75 نبيره، 150 نبيره زاده و 220 نتيجه بود كه اين 485 نفر در مراسم تدفين او شركت كرده بودند. فرزندان اليزابت (ليزيLizzie) در طول حيات مادر فوت شده بودند.
     اليزابت چند سال پيش در مصاحبه اي گفته بود كه هر غذايي را که دوست داشت مي خورد (پرهيز نمي كرد) ولي خواب خود را از دست نمي داد و به خود غم و ترس (نگراني) راه نمي داد. هر وقت كه غم را در نزديكي خود مي ديد به خواندن داستان و يا خيالبافي (خيالات زيبا) مي پرداخت و يا اين كه به گورستان مي رفت و به مردگان مي انديشيد و پس از 70 سالگي هميشه خودش را براي مردن آماده كرده بود و خانه را براي روزي كه آن را ترك مي كند جمع و جور ساخته بود.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
حمله با لنگه کفش به جورج دبليو بوش که در دسامبر 2008 براي خداحافظي به بغداد رفته بود
جورج دبليو بوش رئیس جمهور وقت آمریکا که سرزده و براي خداحافظي (به مناسبت دوره ریاست جمهوری اش در ماه بعد) وارد عراق شده بود 14 دسامبر 2008 در یک مصاحبه مطبوعاتی مشترک با نوری المالکی نخست وزير وقت اين کشور اعلام کرد که جنگ عراق پایان نیافته است و هنوز خیلی از کارها باقی مانده است که باید انجام شوند!.
     در جریان همين جلسه مطبوعاتی «منتظرالزیدی» گزارشگر 28 ساله تلویزیون غیردولتی «البغدادیه» کفش هایش را از پایش درآورد و درحالیکه خطاب به بوش می گفت: سگ! ـ این لنگه کفش بوسه خداحافظی ات باشد و این لنگه کفش (لنگه کفش ديگر) هم هدیه بیوه زنان و یتیمان عراقی که شوهران و پدران آنان را تو کشته ای، و سپس لنگه کفش هارا به سوی بوش پرتاب کرد که وی خودرا به کنار کشيد، المالکی دستش را حایل قرارداد و تصاویر این منظره از شبکه های تلویزیونی سراسر جهان پخش شد و در تاریخ هم قرار گرفت.
تصاويري از صحنه لنگه کفش پراني - يکي از تصاوير، استقبال گرم طالباني از بوش را نشان مي دهد

 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
برخي ديگر از رويدادهاي 14 دسامبر
  • 557:   یک زمین لرزه شدید قسطنطنیه Constantinople (استانبول) را ویران و تلفات سنگین وارد ساخت.
  • 644:   عثمان ابن عفان خليفه مسلمين شد.
  • 1287:   براثر یک توفان دریایی، Sea Wall ـ دیواره جلوگیری از نفوذ آب دریای شمال در ناحیه زوید زی Zuide Zee سرزمین هلند فروریخت و بیش از 50 هزار تن جان سپردند.
        
  • 1799:   جورج واشنگتن نخستين رئيس جمهوري آمريكا در 67 سالگي درگذشت .
  • 1860:   جورج ابردين نخست وزير پيشين انگلستان كه در جريان رقابت هاي استعماري انگلستان با روسيه، جنگهاي كريمه را بر ضد اين دولت به راه انداخته بود در 76 سالگي درگذشت.
  • 1927:   دولت لندن به عراق استقلال داد. عراق قبلا به صورت سه ايالت وابسته به عثماني و پيش از عثماني در دست ايران بود. انگلستان در جريان جنگ جهاني اول و عمدتا به خاطر نفت به عراق نيرو فرستاده بود تا با عثماني متحد آلمان بجنگد. كشور عراق كه قبلا به اين صورت وجود نداشت دست ساخت انگلستان است.
  • 1939:   جامعه ملل روسيه را به دليل حمله نظامي به فنلاند از عضويت خود بركنار كرد. اين امر نشان مي دهد كه آن جامعه نيرومندتر از سازمال ملل فعلي بود.
  • 1946:   مجمع عمومی سازمان ملل رای به تاسیس مقرّ این سازمان در شهر نیویورک داد.
  • 1981:   اسرائيل ارتفاعات جولان را كه در جريان جنگ 1967 از سوريه تصرف كرده بود به خاك خود ضميمه كرد.
  • 1995:   با توافق صِرب ها، کروات ها و بوسنیایی ها، جنگ داخلی 3 ساله بوسنی ـ هرزگوین پایان یافت. این سرزمینِ چند مليّتي قبلا از اعضای کنفدراسیون یوگوسلاوی بود که اعلام استقلال کرده بود.
  • براي اطلاع



    سپيده دم به زبان انگليسی

       

    از آنجا كه تلاش پيگير چندين ساله ناشر اين سايت (تاريخ ايرانيان به صورت روزشمار آنلاين) با نيم قرن تجربه روزنامه نگاري و تحصيلات مربوط، براي تجديد پروانه روزنامه چاپي «سپيده دم» جهت انتشار در ميهن گرامي به جايي نرسيده است و از سوي ديگر «روزنامك» را به فارسي به صورن آنلاين منتشر مي سازد؛  تصميم گرفته كه به زودي به انتشار سپيده دم آنلاين به زبان انگليسي در نشاني زير اقدام كند كه حاوي اخبار و عكسهاي جالب و مهم روز و نقل گزارش ها و مقالات مربوط ايران از منابع انگليسي زبان خواهد بود:

    www.IranianDawnNewspaper.com

     

    روزنامک


    اِدیشن(نسخه) آنلاین مجله جهانی «روزنامک» که به شماره ثبت 25178/92 ثبت شده است حاوی «دستچینِ رویدادهای روز و گذشته - تاريخ» و چشم انداز فردا از دیدگاه اصحاب نظر و شخص ناشراست.
     همچنین نظرات، تجربه، مشاهدات و خاطرات (کارنامک) نوشیروان کیهانی زاده ـ روزنامه نگار و تاریخ نویس 78 ساله ـ با هدف ارتقاء دانش مخاطبان، سطح آگاهی ها و مدنیّت برای داشتن دنیایی بهتر و کمک فرهنگی به کاهش مسائل جوامع، بشریّت و پیشگیری از اشتباه با این شعار: توانایی محصول دانایی است و «دانستن» حق انسان.
    «روزنامک» که از نوامبر 2003 (21 آبان 1982) به صورت یک وبسایت، با هدف آموزش عمومی و خبر و نظررسانی ایجاد شده بود. شماره یکم نسخه چاپی روزنامک نيز در اپريل 2014 (ارديبهشت 1393) در تهران منتشر شد و انتشار آن ادامه يافته است.

    نسخه آنلاين: www.rooznamak.com

    نسخه چاپی: www.rooznamak-magazine.com


     




     

    مطالعه اين سايت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشاني کامل سايت و نام مولف آن) آزاد است، مگر براي روزنامه هاي متعلق به دولت و دستگاههاي دولتي؛ زيرا كه مولف اين سايت اكيدا «روزنامه نگاري» را كار دولت نمي داند. روزنامه عمومي به عنوان قوه چهارم دمكراسي بايد كاملا مستقل از دولت و سازمانهاي عمومي باشد تا بتواند رسالت شريف خود را به انجام برساند.


     تماس با مولف:

    editor (a) iranianshistoryonthisday.com
    n.keihanizadeh (a) gmail.com