Iranians History on This Day
روز و ماه خورشيدي و يا ميلادي مورد نظر را انتخاب و كليد مشاهده را فشار دهيد
ميلادي
      خورشيدي

 
25 ژانويه
 
جستجو:

 
 


 هديه مولف

اين سايت مستقل و بدون كوچكترين وابستگي؛ هديه ناچيز مولف كوچك آن به همه ايرانيان، ايراني تبارها و پارسي زبانان است كه ايشان را از جان عزيزتر دارد ؛ و خدمتي است ميهني و آموزشي كه خدمت به ميهن و هموطنان تكليف و فريضه است كه بايد شريف و خلل ناپذير باشد و در راه انجام تكاليف ميهني نياز به حمايت مادي احدي نبايد باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد براي نگارش و عرضه در سايت نظرشخص مولف است.
 

 












   لينک به اين صفحه  

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان در طول تاريخ در اين روز 25 ژانويه
شماره دهم مجله روزنامک یکم بهمن ماه 1393 به توزیع داده شد ـ روی جلد این شماره:



    تمامی مطالب مندرج در صفحات مجله چاپی روزنامک را می توانید در آنلاین آن ـ ضمیمه وبسایت روزنامک ـ پس از ورود به این وبسایت، با کلیک کردن روی مجله روزنامک (در حاشیه سمت راست آن وبسایت) مشاهده و مطالعه کنید. مطالب شماره های پیشین نیز در همان قسمت آرشیو شده است:
     www.rooznamak.com
     در این شماره مطالب بسیار ازجمله خاطرات روزنامه نگاری، مشاهدات، عکس هایی که تاریخ شده اند، رویدادهای مهم در طول تاریخ که در دیماه رخ داده اند، چند نظریه و فرضیه، در دنیای قلم و رسانه ها، دانستنی های جالب و آموزشی درج شده است.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
ايران
اهميت مطالعه تاريخ: اندرز عباس ميرزا فراموش شد و ايران آسيب ديد
25 ژانويه سال 1815 ميلادي عباس ميرزا وليعهد وقت كه مردي دورنگر و ميهندوست بود هنگام اعلام ايجاد رسته در ارتش ايران به سبك ارتشهاي اروپايي ازجمله رسته پياده ، توپخانه و ... خطاب به فرماندهان هنگهاي 11 گانه تازه گفت: خيال نكنيد كه خطر روسيه و عثماني پايان يافته است. ما بازهم در همين نقطه اي كه ايستاده ايم( تبريز) شاهد تجاوز نظامي آنها خواهيم بود و بايد از امروز خود را با آن تجاوز كه معلوم نيست در چه زمان صورت گيرد آماده سازيم و تنها اجساد متجاوزان به خاكمان را پس بدهيم. بايد بدانيد كه كسي براي مردن و از دست دادن جان به خاك كشور ديگر تجاوز نمي كند و .... درست صد سال بعد، و در 25 ژانويه 1915 (بهمن 1293 خورشيدي ) در تبريز ميان نيروهاي روسيه كه با نقض بي طرفي ايران در قبال جنگ جهاني اول، ازطريق قفقاز وارد ايران شده بودند با نيروهاي عثماني كه قبلا در آذربايجان استقرار يافته بودند نبرد آغاز شد كه پس از هفت روز با شكست عثماني ها پايان يافت و روسها در سراسر آذربايجان مستقر شدند و تعرض به نقاط ديگر را آغاز كردند. علت ورود اين دو نيرو و متعاقب آنها، انگليسي ها به ايران به چه جراتي بود؟، ضعف نظامي و به فراموشي سپردن اندرز عباس ميرزا.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
کناره گيري قوام با انتقاد يک روزنامه از شاه وقت، کتک خوردن فروغي، مرگ وثوق الدوله، مذاکرات محرمانه دالس در تهران و حکم اعدام خسرو گلسرخي

    
چند رويداد چشمگير ايران در طول زمان در پنجم بهمن (25 ژانويه) از اين قرارند:

    
  • در اين روز در سال 1301 خورشيدي (25 ژانويه 1923) قوام السلطنه ـ دو روز پس از انتشار مقاله روزنامه قيام كه با لحنی اهانت آمیز به سلطان احمد شاه قاجار و پرخاش به او كه با اين همه مخالفت و نارضايي، چرا و به چه دليل قوام السلطنه را از نخست وزيري عزل نمي كند ـ كنار گيري كرد. این روزنامه در سرمقاله خود «بحران موجود [وقت]» در کشوررا نتيجه سوء مديريت قوام السلطنه و ضعف سلطان احمدشاه در برابر او ذکر کرده بود. مخالفان قوام السلطنه روز افزون شده و سوسياليست ها هم به ايشان پيوسته بودند و ظرف يك هفته چند تن از آنان که به راه و روش روزنامه نگاری هم آشنا نبودند به انتشار روزنامه و انتقاد دست زده و عرصه را بر او تنگ كرده بودند. مجلس كه در انتظار كناره گيري قوام بود سریعا نسبت به نخست وزيري ميرزا حسن مستوفي تمايل خودرا اعلام داشت که سلطان احمدشاه بدون درنگ برآن صحه گذارد.
         احمد شاه که برضد ناشر روزنامه قيام به دستگاه قضايي دادخواست داده بود دهم بهمن ماه از تعقيب اين دادخواست که به شعبه 2 دادگاه تهران ارجاع شده بود صرف نظر كرد. دو روز پيش از استرداد دادخواست، سلطان احمدشاه از تصميم علي اکبر داور (معروف به پدر سيستم قضايي ايران که تا سال انقلاب اجرا مي شد) به انتشار يک روزنامه مطابق اصول روزنامه نگاري (حرفه اي) به سردبيري عيسي صديق (معروف به پدر آموزش و پرورش نوين ايران) اعلام خرسندي کرده بود.
        «تاریخ» از سلطان احمدشاه قاجار به عنوان پادشاهی دمکرات و روشنفکر نام برده است. کشیده شدن پای جنگ جهانی اول به ایران، فئودالیسم، انتصاب مقامات ارشد دولتی به اشاره لندن، فقر اقتصادی، بوروکراسی و ... مانع از آن شده بود که احمدشاه بتواند کاری انجام دهد و در این شرایط بود که ژنرال رضاخان با تیپ قزاق دست به کودتا زد تا ایران نجات داده شود. درآمد نفت در دهه های اخیر مانع از آن بود که در ایران، ضعف های دولتی برملأ نشود.
        
  • پنجم بهمن 1314 (25 ژانویه1936) علي منصور متهم شد که در زمان وزارت از يك شركت خارجي مقاطعه كار راه سازي در ايران رشوه گرفته است. در پي اين اتهام وزارت دادگستري براي او پرونده تشكيل داد و كار تحقيق از اورا آغاز كرد. علي منصور پيش و بعد از شهريور 1320 بارها وزير و نخست وزير و سفير شده بود. علی منصور در سال 1320 نخست وزیر بود و در حساسترین لحظه که نیروهای خارجی وارد کشور شده بودند ـ سوم شهریور 1320 ـ کنار گیری کرد! و ....
        
  • پنجم بهمن سال 1320 (25 ژانويه1942 )
    فروغي

    محمدعلي فروغي نخست وزير وقت هنگام دفاع از لايحه دولت مبني بر امضاي پيمان اتحاد با انگلستان و شوروي (دو دولتي كه ايران را اشغال نظامي كرده بودند) درمجلس شوراي ملي، توسط يك تماشاگر كتك خورد و اگر نمايندگان به كمك او نشتافته بودند كشته شده بود. با وجود اين، لايحه وي در جلسه بعدي مجلس (ششم بهمن ماه) به تصويب رسيد و ايران رسما به صف كشورهاي درحال جنگ با آلمان، ايتاليا و ژاپن پيوست. در این جلسه تنها 13 نماينده به لایحه راي مخالف داده بودند و گفته بودند كه در طول تاريخ بستن پيمان اتحاد یک دولت با دولت هايي كه آن كشوررا در اشغال نظامي داشتند بي سابقه بوده است (اتحاد غالب با مغلوب!). اين دو دولت [لندن و مسکو]، نخست بايد نيروهاي خود را خارج سازند، عذرخواهي كنند، غرامات وارده را بپردازند و سپس موضوع اتحاد بررسي شود. پيمان اتحاد نهم بهمن ماه ميان نمايندگان سه دولت به امضاء رسيد. همين اتحاد سبب شد كه ايران بعدا (پس از جنگ جهاني دوم) از اعضاي سازمان ملل متحد (متحدان در جنگ با آلمان و ژاپن و فاتحان جنگ جهاني دوم) شود ـ سازماني كه در نزديک به 70 سال عمر خود، تنها در خدمت و ابزاري در دست پنح دولت فاتح جنگ بوده است و كوچكترين گام عملي در اجراي اعلاميه حقوق بشر و گسترش فرهنگ عمومی برنداشته است.
         «محمدعلي روشن» ضارب محمدعلي فروغي در جریان مذکرات مجلس، با صدای بلند و فریاد فروغي را متهم كرده بود كه عامل انگلستان بوده و ژنرال نخجوان را كه مانع دفاع ارتش از وطن شده بود كه رسالت ميهني آن بود به جاي محاكمه و اعدام، دوباره وزير جنگ كرده بود.
        
  • پنجم بهمن 1329وثوق الدوله كه در زمان رئيس الوزرايي خود با دريافت رشوه نقدي از انگلستان با امضاي قرار داد ننگ آور سال 1919 و تحت الحمايه انگلستان شدن ايران موافقت كرده بود در 78 سالگي درگذشت. وي با وجود اعتراف به گرفتن رشوه و پس دادن آن پول به خزانه دولت بعدا هم داراي مقام دولتي و ازجمله رئيس فرهنگستان ايران شده بود!
        
  • جان فاستر دالس J. F. Dulles وزير امور خارجه وقت آمريكا
    Dulles

    كه وارد تهران شده بود از پنجم بهمن 1336 (25 ژانویه 1958) مذاكرات خود را با مقامات ارشد ايران آغازكرد كه عمدتا سرّي و در راستاي چگونگي مبارزه با كمونيسم، محاصره شوروی و امضاي يک پيمان استراتژيک ميان آمريکا و ايران بود. [اين پيمان سال بعد امضا شد و تا 1979 به قوت خود باقی بود.]. قبلا نيز سلوين لويد وزير امور خارجه انگلستان به ايران آمده بود. مورخان تاریخ معاصر نوشته اند که دالس در مذاکرات تهران به همه هدف هایش از این سفر رسید و آرزوی مسکو برای رسیدن به خلیج فارس و منطقه نفت به گور رفت.
        رادیو مسکو همان وقت به دولت تهران هشدارداد که برای ماندن چندروزه بر اریکه قدرت، ایرانیان را به کشتن ندهد. راديو مسکو گفته بود: "وارد توطئه غرب شدن علیه همسایه دیوار به دیوار، خیانت به ملت است زیرا اگر درگیری روی دهد، ایران میدان جنگ می شود و این مردم ایران هستند که آسیب خواهند دید. آیا مقامات تهران وقت کرده اند بیاندیشند که درصورت وقوع درگیری، غرب با کدام وسیله و امکانات خواهد توانست به کمک ایران بشتابد؟. ما همسایه شما هستیم و غرب تا شما هزاران کیلومتر فاصله دارد و به خاطر شما هم خطر جنگ اتمی را برخود هموار نخواهد کرد.".
        
  • پنجم بهمن 1352 (25 ژانويه 1974) رادیو ایران گزارش کرد که محكمه تجديد نظر ارتش حكم اعدام پنج تن از چپگرايان را كه متهم به تباني براي آسيب زدن به جان خانواده شاه شده بودند تاييد كرده است. اين پنج نفر؛ خسرو گلسرخي (روزنامه نگار و شاعر)، عباس سماكار، محمدرضا علامه زاده، طيفور بطحايي و كرامت دانشيان بودند. ساير متهمان اين پرونده به زندان (از سه سال تا دائم) محكوم شده بودند. رای محکمه تجدید نظر در مورد محکوم شدگان برای اظهار نظر شاه به دفتر وی ارسال شده بود. طبق معمول (و اصطلاحا برای خالی نبودن عریضه)، انجمن هاي بين المللي مدافع حقوق بشر به اين حكم اعتراض كردند و ....
    پنج روشنفکر محکوم به اعدام


        
    خسرو گلسرخي در محکمه نظامي اين چنين به پرسش ها پاسخ مي داد

  •  نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    درباره مذاكرات ژانویه 1979 سران 4 كشور بزرگ غرب در«گوادالوپ» درباره شاه و انقلاب ايران
    از راست: نخست وزير انگلستان، رئيس جمهوري فرانسه، رئيس جمهوري امريكا و صدر اعظم آلمان غربي در جريان نشست ژانويه سال 1979 در جزيره گوادالوپ در قلمرو فرانسه


        گرچه نتيجه مذاكرات سران چهار دولت بزرگ غرب در نشست خود از چهارم تا ششم ژانويه 1979 در جزيره دور افتاده گوادالوپ Guadalupe (قلمرو فرانسه) در کارائیب به طور كامل انتشار نيافت ولي تا 25 ژانويه آن سال تفسيرهاي رسانه ها و تحولاتی كه صورت گرفت تا حدي زياد از چگوني مذاكرات اين نشست پرده برداشت. در اين مذاكرات كه در ميان تدابير امنيتي فوق العاده برگزار شده بود جيمي كارتر رئيس جمهوري وقت آمريكا ، والري ژيسكار دِستن رئيس جمهوري وقت فرانسه و میزبان نشست ،جيمز كالاهان نخست وزير وقت انگلستان از حزب کارگر و هلموت اشميت صدر اعظم وقت آلمان غربي شركت داشتند . مبتكر اين مذاكرات ژيسكار دستن بود كه در عين حال ميزبان سران شركت كننده در مذاكرات بود و هلموت اشميت در اين مذاكرات نقش مخالف را ايفاء مي كرد.
        قبلا اعلام شده بود كه هدف عمده مذاكرات بررسي سياست هاي غرب درقبال تحولات تازه در شوروي و چين و اوضاع بین المللی است، اما وضعیت و انقلاب ايران موضوعي بود كه بيشتر وقت نشست گوادالوپ را گرفت. به سبب ادامه اعتصاب روزنامه ها در ايران، مردم ايران در آن زمان از این نشست و مذاكرات آن و تفسیرهای مربوط آگاه نشدند. كمتر از ده روز پس از اين نشست، شاه از ايران رفت و همزمان و متعاقب او عده اي ديگر. شاپور بختيار آخرين نخست وزير نظام سلطنتي قول به انحلال ساواك، تامین آزادي مطبوعات و رهایی زندانيان سياسي و آزادی تشكيل احزاب داد و گفت كه از آن پس در ایران شاه، سلطنت و نخست وزير، حكومت خواهد كرد. اعتصاب روزنامه ها پايان يافت. ژنرال هايزر معاون ژنرال هيگ فرمانده نيروهاي امريكا در اروپا به ايران آمد كه جزئيات ماموريت خود را در كتابش آورده است و ....
         دستيارن سران كشورهاي شركت كننده در مذاكرات گوادالوپ درهمان يكي ـ دو هفته اول پس از اين مذاكرات اشاره كرده بودند كه در كنفرانس سران در گوادالوپ تصميم گرفته شد كه چهار دولت بايد طوري رفتار كنند كه در هر وضعيت، با كشور ايران به روابط حسنه ادامه دهند نه فرد خاصي كه حكومت مي كند. همان زمان، برخی بودند که گفته بودند سران آمریکا و فرانسه و نخست وزیر انگلستان توافق کرده بودند که از ماندن شاه بر کرسی سلطنت حمایت نکنند. ولی صدر اعظم وقت آلمان نظر داده بود که با رفتن شاه ناامنی ادامه خواهد یافت و نمی شود پیش بینی کرد و مطمئن بود که ایرانِ پس از شاه، همچنان متحد غرب باقی بماند.
        در پی انتشار تفسیرهای روزنامه نگاران درباره این نشست و عمدتا از 19 ژانويه بود كه تظاهرات ايرانيان شدت گرفت و تا 22 بهمن ماه (11 فوريه) كه انقلاب پيروز شد از شدت آن كاسته نشد.
        تاریخ نگاران نوشته اند که هنوز برایشان روشن نشده است که چرا جیمی کارتر از ماندن شاه حمایت نمی کرد.
        شاه در چند سال آخر سلطنت، ظاهر بی طرفانه به خود گرفته بود و با این روش، نه تنها بلوک شرق را متمایل به خود نکرد بلکه حمایت بلوک غرب را هم از دست داد. شاه از آغاز سلطنت از دولت لندن ترس داشت و این ترس که ریشه در اشغال نظامی ایران در شهریور 1320 و تبعید پدرش داشت به تدریج تبدیل به تنفر شده بود و دولت لندن این را می دانست. با اینکه افراد مؤثر دیگری در دسترس بودند، شاه در شهریور 1357 جعفر شریف امامی را نخست وزیر کرد تا نظر دولت لندن را نسبت به خود مساعد کند.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    مخالفت کارتر با سفر شاه به آمریکا در ژانویه 1979 و ادامه مسئله ایران
    نوزدهم ژانویه 1979 سفیر آمریکا در قاهره به شاه (محمدرضا پهلوی) که شانزدهم این ماه کشوررا ترک و وارد اَسوان در جنوب مصر شده بود اطلاع داد که مصلحت نیست فعلا به آمریکا برود و از آن لحظه به بعد سرگردانی شاه [که سالها متحد وفادار آمریکا بود] آغاز شد.
        
    ديدار شاه با سادات در اسوان

    طبق اسناد و عمدتا تاریخ شفاهی (مصاحبه مقامات وقت و نزدیکان شاه ازجمله امیراصلان افشار رئیس تشریفات سلطنتی که با او در اسوان مصر بود)، قرار بود که شاه پس از تأیید نخست وزیری شاپور بختیار در سنای ایران به آمریکا برود و مدتی [و تا بازگشت آرامش به ایران] در اینجا باشد و بیماری سرطان او زیر کنترل درآید. ویلیام سولیوان سفیر وقت آمریکا در تهران ظاهرا ترتیب کار را داده، برنامه را تنظیم کرده و به شاه اطلاع داده بود که در پی آن، شاه فرزندان کوچکتر خودرا به آمریکا فرستاده بود. اندکی پیش از خروج شاه از تهران به او اطلاع داده شده بود که اقامت او در اسوان ـ به رغم سفر انورسادات به سودان ـ کمی طولانی خواهد بود زیراکه که ممکن است مذاکرات جرالد فورد [رئیس جمهور سابق آمریکا که دوست شاه بشمار می آمد] با او در اسوان به درازا بکشد!.
        شاه پس از ورود به اسوان از همراهان خواست که به سفارت آمریکا در قاهره از برنامه سفر او به آن کشور که از پیش تدارک دیده شده است اطلاع دهند. این کار انجام شد ولی سفیر آمریکا در قاهره پس از مکاتبه و دریافت پیام از کاخ سفید، سه روز بعد به شاه اطلاع داد که فعلا مصلحت نیست! به آمریکا برود. با دریافت این پیام بود که شاه یقین حاصل کرد که شنیده ها درست بوده و لندن، پاریس و واشنگتن، مخصوصا دولت لندن نمی خواهند که او بیش از این رئیس کشور ایران باشد [و به اصطلاح؛ کشتیبان را سیاست دگر آمده بود.]. در همین جا بود که اطلاع یافت که مسکو هم با دریافت این اطمینان که [در ایرانِ پس از انقلاب] فعالیت حزب توده آزاد خواهد بود با طرح رفتن او از قدرت موافق شده است. شاه قبلا و بعدا بارها گفته بود که با فعالیت حزب توده از این جهت مخالفت می کرد که این حزب عامل و «گوش به فرمان» مسکو شده بود و عامل بیگانه بودن در وطن، یعنی خیانت. شاه گفته بود: طیفی از سوسیالیسته ای ملی گرا، سوسیال دمکرات ها نظیر خلیل ملکی، انور خامه ای و ... و نیز گروهی مارکسیست این حزب را در سال 1320 (1941 میلادی و دوران اشغال نظامی) تاسیس کردند که ناگهان دربست نوکر مسکو شد و دیدیم که در ماجرای آذربایجان چه ها کرد و ....
        در دهه سوم ژانویه 1979 تلاش شاه برای یافتن یک کشور برای اقامت ـ حتی اردن به جایی نرسید تا بالاخره با پادرمیانی اردشیر زاهدی، به مراکش رفت و ....
        در یک سند (تاریخ شفاهی، اظهارات فرد آگاه از موضوع که در جریان قرار داشته) آمده است: پس از انقلاب، نیروهایی که در آن شرکت کرده بودند آزادی عمل یافتند که هشت ماه بعد، با تصرف ساختمان سفارت آمریکا و گروگانگیری کارمندان آن، ارتباط واشنگتن با تهران قطع و جناح روحانیون انقلاب به تدریج دسته های دیگر را از گردونه خارج کرد و در اینجا بود که «کارتر» متوجه اشتباه محاسبه مشاوران خود شد، ولی دیگر خیلی دیر شده بود و انتخابات بعدی را باخت. وی نتایج انقلابها ـ از انقلاب فرانسه تا انقلاب بلشویکی روسیه و ... و مبارزه انقلابیون [طلبکاران از انقلاب] با یکدیگر بر سر تقسیم منافع و قدرت ـ پس از پیروزی ـ را نخوانده بود.
        در تفسیرهای هفته ِچهارم ژانویه 2012 بویژه پس از تصمیم گیری وزیران امورخارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا در جلسه 23 ژانویه در بروکسل به تحریم واردات نفت از ایران و بانک مرکزی این کشور چنین آمده بود: درگیری و محدود سازی و تحریم دولت تهران از سوی آمریکا، از اپریل 1980 آغاز شد که ادامه یافته و از سال 2011 لندن و پاریس هم به این مساعی پیوسته اند و گمان نمی رود که انگیزه این تحریم های تازه، تنها فعالیت هسته ای ایران باشد.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    نخستين انتخابات رياست جمهور در ايران


    پنجم بهمن سال 1358 نخستين انتخابات رياست جمهوري ايران برگزار شد. در اين انتخابات پنج نفر اول به اين ترتيب اعلام شده بودند: ابوالحسن بني صدر، احمد مدني كرماني (دریادار)، حبيبي، دكتر سامي کرماني و داريوش فروهر. بني صدر رئيس جمهور شد و مدني که ميليونها راي آورده بود به نتيجه انتخابات اعتراض كرد. وي در استانهاي كرمان، كردستان، سيستان و بلوچستان، بندر عباس و زنجان اول شده بود. سبب اعتراض او اين بود كه برغم منع قانونی، در 24 ساعت پيش از راي گيري هم تبليغات له بني صدر و عليه او ادامه يافته بود و موارد ديگر. قطب زاده كه بيش از نامزدهاي ديگر براي خود تبليغ كرده بود تنها 25 صدم درصد آرا را به دست آورده بود.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    قرار توقيف اموال شاه - اصول ضد سوءاستفاده هاي دولتي در قانون اساسي جمهوري اسلامي و اعتراض يک نماينده مجلس به فراموش شدن اين اصول!
    چهارم بهمن 1358 به شكايت وزارت دارايي و بانك مركزي، يك بازپرس دادسراي تهران قرار توقيف اموال شاه و خانواده اورا صادر كرد. دراين پرونده كه چند ماه پيش از آن به تصميم بني صدر وزير دارايي وقت تشكيل شده بود شاه متهم شده بود كه از طريق عوامل خود با ايجاد شركت ساختماني «آتي ساز»، شركتهاي سيمان فارس و خوزستان، شركت توليد شاسي و بدنه خودرو، دريافت چند وام بدون وثيقه از سيستم بانكي كشور و نيز از طريق انتقال مال غير (برخي اراضي دولتي متعلق به عموم) و ... دست به سوء استفاده مالي از سمت خود زده بود.
        از آنجاکه که سوء استفاده از اموال عمومي از علل انقلاب سال 1357 بود، براي جلوگيري از تكرار اين وضعيت، اصولي در قانون اساسي جمهوري اسلامي آورده شده است.
         در همين روز در سال 1383 (15 سال بعد) روزنامه حکومتي کيهان چاپ تهران اظهارات بانو «عشرت شايق» نماينده پارلماني تبريز را منتشر كرده بود كه حكايت از برخي سوء استفاده ها و به فراموشي سپرده شدن اصول فصل چهارم قانون اساسي جمهوري اسلامي (فصل امور اقتصادي) بويژه اصول 45 و 49 و سه اصل 53 و 54 و 55 مربوط به ديوان محاسبات داشت! كه هدف از آنها جلوگيري از سوء استفادهايي است نظير آن چه كه منجر به توقيف اموال شاه شد.
        اصل 49: دولت [دولت جمهوری اسلامی مرکب از 3 قوه حکومتی] موظف است ثروتهای ناشی از ربا، غصب، رشوه، اختلاس، سرقت، قمار، سوء استفاده از موقوفات، سوء استفاده از مقاطعه کاری ها و معاملات دولتی، فروش زمین های موات و مباحات اصلی، دائرکردن اماکن فساد و سایر موارد غیر مشروع را گرفته و به صاحب حق رد کند و در صورت معلوم نبودن او به بیت المال بدهد.
        این حکم باید با رسیدگی و تحقیق و ثبوت شرعی به وسیله دولت اجرا شود.
        ***
        [علت تاکید مضاعف بر اجرای دولت این بود که در زمان تدوین این اصل ـ سال 1358 ـ کمیته های انقلاب هنوز فعّال بودند و بعضا برخی مداخلات به آنها نسبت داده می شد]
        ***
        اصل 53: کلیه دریافتی های دولت در حسابهای خزانه داری کل متمرکز می شود و همه پرداختی ها در حدود اعتبارات مصوّب به موجب قانون صورت می گیرد.
        اصل 45: دیوان محاسبات کشور مستقیما زیر نظر مجلس شورای اسلامی می باشد. سازمان و اداره امور آن در تهران و مراکز استان ها به موجب قانون تعیین خواهد شد.
        اصل 55: دیوان محاسبات به کلیه حسابهای وزارتخانه ها، موسسات، شرکت های دولتی و سایر دستگاههایی که به نحوی از انحاء از بودجه کل کشور استفاده می کنند به ترتیبی که قانون مقرر می دارد رسیدگی یا حسابرسی می کند که هیچ هزینه ای، از اعتبارات مصوّب تجاوز نکرده و هر وجهی در محل خود به مصرف رسیده باشد. دیوان محاسبات اسناد و مدارک مربوط را برابر قانون جمع آوری و گزارش تفریغ بودجه هرسال را به انضمام نظرات خود به مجلس شورای اسلامی تسلیم می کند. این گزارش باید در دسترس عموم گذاشته شود.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    احمد توکلی خواهان مداخله مجلس در مسئله ارز و طلا و عزل مسئولان بی کفايت شد ـ پول ملی نباید وجه المصالحه تامین بودجه قرارگیرد
    احمد توکلي
    خبرگزاری مهر چهارم بهمن ماه 1390 در گزارشی نوشته بود: احمد توکلی [نماینده پارلمانی تهران، رئیس وقت مرکز پژوهش های مجلس، اقتصاددان، وزیر پیشین و روزنامه نگار] با تاکید بر اینکه ادامه وضعیت موجود بازار ارز و طلا، اقتصاد را به ورشکستگی می کشاند، از ایفای نقش مجلس در رابطه با عزل مسئولان اقتصادی بی لیاقت یا تعیین تکلیف کل دولت خبر داد.
        توکلی ضمن اشاره به وضعیت پیش آمده برای بازار سکه [سکه طلا] و ارز به خبرنگار پارلمانی خبرگزاری مهر گفته بود که‌ اگر به سرعت به داد اقتصاد نرسیم، وضع موجود بازار ارز و طلا کشور را به ورشکستگی می کشاند. علت این بی ثباتی بازار ارز و طلا ـ چه بی کفایتی باشد و چه خیانت؛ اقتصاد کشور را متوقف می سازد.‌
        توکلی گفته بود: تحریم ها در بی ثباتی بازار ارز و طلا اثر دارد، اما تدبیر، سلامت عقل و جدیّت می تواند آثار تحریم ها را خنثی کند. اگر در این شرایط تصمیم هایی گرفته شود که بی ثباتی اقتصادی کشوررا تشدید کند پس باید به عقلانیّت و سلامت برخی تردید کرد.
        توکلی در گفت و شنود با خبرگزاری مهر، ضمن اشاره به تاثیر بی ثباتی بازار ارز و طلا در افزایش نرخ [درصد] تورّم گفت که به نظر می رسد که بانک مرکزی نسبت به وظایف قانونی خود که مهمترین آنها حفظ ارزش پول ملی است چندان اعتنا ندارد و یا از سر ناتوانی، بازار ارز و طلا را به حال خود رها کرده است و در این وضعیت و شرایط، مردم ناچار به قضاوت های متفاوت نسبت به هدف دولت از این رفتار [بی اعتنایی] می شوند و این امر، میزان عدم اعتماد و ریسک را بالا می برد.
        توکلی با تاکید براینکه تبعات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی نوسانات بازار مخرّب است گفته بود که در این وضعیت، تصمیم به سرمایه گذاری بسیار دشوار خواهد بود و تولید به حد اقل خواهد رسید و گرانی محسوس خواهد شد.
        توکلی همچنين گفته بود: در اين وضعیت که ظرف 2 ـ 3 ماه، ارزش پول ملی نصف شده است هیچ سرمایه گذار جرات ورود به بازار را نخواهد داشت. ما نباید بگذاریم که این وضعیت (بی ثباتی بازار ارز و طلا) طولانی شود که تاثیر آن تا «میان مدت» ادامه خواهد داشت. امروز [بهمن ماه 1390]، بازار با دو پدیده گرانی و نوسان ارز رو به رو است.
        توکلی نوسان بازار ارز و طلا را [که از نیمه دیماه 1390 چشمگیر شده بود] از حیث عدالت اجتماعی نیز بسیار خطرناک خواند و گفت اگر وضعیت کنترل نشود کسانی که دارایی ندارند و با درآمد روزانه زندگی می کنند «درمانده» خواهند شد.
        توکلی ضمن اشاره به مسئولیت قوای سه گانه در برابر مردمی که فشارهای ناشی از تورم پول و نوسانات ارز و طلا را تحمل می کنند گفت که متاسفانه مجلس هم وظیفه خودرا در برخورد با بی کفایتی دولت انجام نمی دهد، رسیدگی قضایی به تخلفات دولت [قوه مجریه] چندان شدید نیست، لذا دولت هرکاری را که دلش بخواهد انجام می دهد.
        توکلی افزوده بود: همه دولتها وظیفه دارند پول ملی خود را در مقابل تغییرات کنترل کنند و برای این منظور بانک مرکزی تاسیس می شود که ذخایری از ارز و طلا دارد و قانون روش کار را روشن می کند و ما چنین قانونی داریم.
        توکلی در اين مصاحبه با تاکید گفته بود که دیده نشده است هیچ دولتی ارزش پول ملی اش را وجه المصالحه کسب درآمد برای تامین مخارج روزانه خود کند. کدام دولت را در دنیا سراغ دارید که به مردمش وفادار باشد و عقل هم داشته باشد، اما عدم تعادل اقتصادی را بپذیرد تا بودجه خودرا تامین کند!. هیچ دولت عاقل و وفاداری چنین کاری را انجام نمی دهد.
        توکلی حاضر به بحث درباره این نظر کارشناسان که دو برابر شدن بهای ارز و طلا ظرف چند هفته یک مسئله امنیتی است و وزارت اطلاعات باید مداخله کند نشد و تنها گفت که به نظر او صرفا مسئله بی عقلی دولت در کار نیست بلکه ممکن است که اهداف و مقاصد دیگری در کار باشد و بنابراین لازم به رسیدگی است.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    مهرداد عمادی: پکن به ایران به چشم قمر تجاری خود می نگرد و شرایط این تجارت به ایران دیکته می‌شود ـ ماجراي سپرده 25 ميليارد دلاري در پکن
    مهرداد عمادي
    دویچه وله (صدای جهانی آلمان) ـ برنامه فارسی ـ 24 ژانویه 2013 (5 بهمن ماه) ـ مهرداد عمادی اقتصاددان و مشاور اقتصادی اتحادیه اروپا با استناد به اظهارات یکی از نمایندگان مجلس [پارلمان ایران] گفت که جمهوری اسلامی اخیرا [پیش از 24 ژانویه 2013] دو بار تلاش کرد تا بخشی از ذخیره ارزی خود در بانک‌های چین [رژیم پکن] را که رقمی بیش از 25 میلیارد دلار است، برداشت کند اما این دولت حاضر نیست [نشد] این سپرده را به صورت همان «دلار» پس دهد.
        به اظهار مهرداد عمادی، مقامات پکن در پاسخ به تلاش ایران برای برداشت پول خود گفته‌اند [گفته بودند]که ایران تنها مجاز به برداشت از اين حساب ارزی (حساب دلاري خود) به یوان (پول ملي چین) و آن هم برای خرید کالای ساخت چین است!.
        به گفته مهرداد عمادی، ایران در فاصله زمانی بین اواخر 2007 تا اواسط 2011 میلادی، بیش از 25 میلیارد دلار از ذخایر ارزی خود به دلار آمريکا را که حاصل فروش نفت به کشورهای مختلف بود، به‌ صورت سپرده‌گذاری به بانک‌های چین منتقل کرده است.
        به نظر مهرداد عمادی، چین با این اقدام خلاف عرف بین المللی، این ذخیره‌ ارزی ایران را تبدیل به یک «گرو» برای فروش کالای تولیدی خود به ایران کرده است.
        مهرداد عمادی چنین تصریح کرده است [کرده بود]: "در «عرف و مقررات بین‌المللی» وقتی کشوری ارزی را در بانک کشور دیگر سپرده‌گذاری می‌کند، می‌تواند همان ارز را پس بگیرد. البته ممکن است بهره‌ آن سپرده را به پول محلی بدهند. در هیچ کجا دیده نشده که دولت سپرده پذیر [در این مورد؛ دولت پکن] به صورت یکطرفه چنین تصمیمی بگیرد.
        باور من [مهرداد عمادی] این است که در زمان حاضر رابطه‌ تجاری ایران با چین خیلی ـ خیلی یکطرفه شده است. پکن به ایران به چشم قمر تجاری و اقتصادی خود می نگرد و تمام شرایط این تجارت به ایران دیکته می‌شود.".
        دویچه وله سپس به سابقه کار اشاره کرده و گفته است که پیش از این اظهارات مهرداد عمادی، برخی از رسانه‌های داخلی ایران نیز از سرنوشت مبهم سپرده بیش از 25 میلیارد دلاری ایران در بانک‌های چین خبر داده بودند. یک رسانه ایرانی آنلاین در این زمینه نوشته بود که دولت چین علاوه بر آن‌که این پول ایران را نزد خود نگه داشته، مدیریت این پول را نیز به عهده گرفته است و ....
        این، در حالی است که بند 8 اصل 43 قانون اساسی جمهوری اسلامی تاکید بر جلوگیری از سلطه اقتصادی بیگانه بر اقتصاد ایران دارد. بند ششم همین اصل اسراف و تبذیر در همه شئون مربوط به اقتصاد؛ اعم از مصرف، سرمایه گذاری، تولید، توزیع و خدمات را منع کرده است.
        یک کارشناس اقتصادی گفته بود: دولتی که دارای معاند در میان قدرت های جهانی است و یا اینکه امکان دارد که دارای دشمن شود نباید ارز خودرا در بانکهای کشورهای دیگر ـ به هر شکل ـ ذخیره کند، باید آن را به صورت طلا و یا نقد به کشور منتقل سازد تا دچار مشکل نشود.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    در قلمرو انديشه
    مرگ ناگهاني سوسلوف پاسدار نظام سوسياليستي شوروي پس از مشاجره با برژنف! - نگاهي به باورها، و نيز نظريه سوسلوف درباره پاسداري از يک نظام عقيدتي
    Mikhail Suslov
    ميخائيل سوسلوف Mikhail Suslov ايدئولوژيست بنام حزب كمونيست حاكم بر شوروي 25 ژانويه سال 1982 در 76 سالگي و در جريان يك مشاجره لفظي با برژنف رهبر وقت در كرملين، دچار حمله قلبي شد و چند ساعت بعد درگذشت. وي كه در وفاداريش به ماركسيسم ــ لنينيسم ترديد نبود پس از آن كه شنيد «گالينا» دختر برژنف در قاچاق الماس دست دارد به عنوان عضو ارشد كميته مركزي حزب و عضو شوراي عالي شوروي به ديدار برژنف شتافت و در اين زمينه به او اعتراض كرد و ميان طرفين مشاجره درگرفت كه به حمله قلبي سوسلوف منجر شد. مورخان مرگ ناگهاني سوسلوف را از عوامل تسريع فروپاشي شوروي نوشته اند، زيرا كه وي با تني چند كمونيست وفادار به اين ايدئولوژي، پاسدار و نگهبان آن نظام بودند.
        سوسلوف كه كارشناس و مدرس "اقتصاد سوسياليستي" بود از نوجواني وارد حزب شده بود و از پذيرفتن مقام دولتي خودداري كرده و از هرگونه تجملات و تشريفات و نيز مزاياي رفاهي بيش از حد يك فرد معمولي دوري جسته بود. وي باورداشت كه هر نظام ايدئولوژيك (حكومت عقيدتي) بايد از ميان معتقدان وفادار به آن و آگاه از جزئيات، گروهي نگهبان و پاسدار داشته باشد تا خلل ناپذير بماند. او خود را پاسدار سوسياليسم ماركسيستي مي دانست و جز تدريس و نظارت حزبي كار ديگري را نمي پذيرفت.
         سوسلوف در انتخاب مقامات دولتي و فرماندهان ارتش به گزينش سخت ايدئولوژيك معتقد بود و مي گفت كه اگر حتي يك مقام دولتي و فرمانده نظامي قلبا و با تمام وجود به سوسياليسم وفادار نباشد به منزله شكاف در بدنه است و بي دوامي و شكست قطعي خواهد بود. وي شخصا «يوري آندروپوف Yuri Andropov متولد 1914 و متوفي در 1984» را براي رياست بر دستگاه اطلاعاتي - امنيتي شوروي گزينش كرده بود كه بعدا رهبر شوروي شد ولي عمري نكرد. آندروپوف بيش از هر مقام ديگر شوروي بر دستگاههاي امنيتي - اطلاعاتي اين کنفدراسيون نظارت کرده بود.
        
    Yuri Andropov

    به نوشته برخی از مورخان برپایه اسنادی که پس از فروپاشي به دست آورده اند، سوسلوف، و آندروپوف رئیس وقت پلیس امنیت شوروی (کا. گ. ب) که در دهه 1980 برای مدتی کوتاه رهبر شوروی شد تصمیم به انهدام قدرت آمریکا حتی با بکاربردن سلاح هسته اي گرفته بودند ولی می خواستند قبلا مطمئن شوند که در یک جنگ اتمی تا چه میزان از مردم شوروی زنده خواهند ماند و چه تدابیری باید بکار برده شود که این تلفات زیاد نباشد. ایندو ضمن ادامه بررسی چنین فکری، بعدا به این نتیجه رسیده بودند که نخست با تحریک و مسلح کردن سرخپوستان آمریکایی و برخي سياهان و لاتين هاي ساکن ايالات متحده و حمایت از ایشان و دعوت از مبارزانشان به مسکو و دادن آموزش که دعاوی قدیمی را زنده و حال کنند و ...، جامعه آن کشوررا در ترس و وحشت (ترور) فرو برند (که بومیان يک ميليوني در رزرویشن ها سکنی داده شده اند و تحت مراقبت دقیق "اف بی آی" قرار دارند و به مصرف الکل و قمار تشويق مي شوند و به همین لحاظ بی خیال شده اند!). بررسی های سوسلوف و آندروپوف همچنین به این نتیجه رسیده بود که چاپ دلار جعلی و انتشار آن در گوشه و کنار جهان، ترغیب و حمایت از تاسیس چند بورس نظیر وال استریت در نقاط مختلف و از اين راه اخلال در سرمايه گذاري ها و نیز ترتیب دادن کودتا و ایجاد دسته های چریک شهری و ... در کشورهایی که آمریکا را تغذیه و تقویت می کنند ازجمله کشور سعودی از جمله راههای تضعیف قدرت آمریکا و تبدیل آن به یک کشور معمولی خواهد بود.
         طبق این نوشته ها، این دو مقام بعدا بمباران انگلستان را بر لیست خود اضافه کرده بودند ـ که قبلا در برنامه استالین هم بود (که وی آن دولت را کانون فتنه گری در جهان می دانست). همین برنامه ها، مرگ مشکوک استالین و آندروپوف را در برابر علامت سئوال قرارداده است. در اواخر کار استالین، به پزشکان یهودی کرملین سوءظن برده شده بود که فصلی از تاریخ شوروی را تشکیل می دهد.
        سوسلوف يك بار هم حزب كمونيست شوروي را از كساني كه صرفا براي احراز مقام و سوء استفاده، خود را در ميان كمونيستها جا زده بودند تصفيه كرده بود. وي با ورود افراد به عضويت حزب، بدون طي يك دوره آزمايشي و گذرانيدن امتحان گزينش شديدا مخالف بود.
        سوسلوف عقيده داشت كه به موازات تقويت بنيه نظامي، به اقتصاد كشور و رفاه مردم هم بايد توجه شود كه پس از پيروزي هاي فضايي شوروي در اواخر دهه 1950، ديگر به اين توصيه او توجه زياد نمي شد. سوسلوف تاكيد داشت كه شوروي بيش از اروپا، توجه خود را متوجه آسيا مخصوصا چين و هند كند. وي از لحظه اي كه سياستهاي خروشچف باعث تضعيف روابط چين با مسكو شد با او در افتاد و اين درافتادن در بركناري خروشچف سخت موثر بود. تاسيس شاخه جوانان حزب كمونيست در روستاها و راههاي مبارزه با تنبلي در كارگاهها و کثرت کارگر بيش از نياز در کارخانه ها از ابتكارهاي سوسلوف بود. به باور او، هر گونه تغييري در نظام شورايي (ساويت) و از اين راه، و مشاركت غير کمونيستها در حكومت به شكست نظام مي انجامد. او گفته بود كه علاوه بر پليس سياسي (كا.گ.ب ـ سازمان اطلاعات و امنيت) بايد سازماني براي اطلاع يافتن از نظرات و مشكلات مردم و مقامات پايين وجود داشته باشد و نامه ها و نظرات مردم به اين سازمان ارسال، بررسي و كلاسه شود و به اطلاع مقامات ارشد و حزب برسد و در روزنامه ها (جهت آماده شدن زمينه براي اجراي راه حل) انتشار يابد و مقامات حزبي منظما به گوشه و كنار كشور سركشي كنند، روز اقامت آنان در هر نقطه قبلا اعلام شود تا هر كس كه ناله، شكايت و نظري داشته باشد مراجعه و حضورا مطرح كند و خلاصه اين نظرات و شكايات به كرملين ارسال و در روزنامه ها انتشار يابد تا درس عبرت براي مقامات اداري و مجريان باشد. اين کار تا زمان حمله نظامي آلمان به شوروي رعايت مي شد. سوسلوف هرگونه سازش عادلانه دولتهاي با نظام كاپيتاليستي را با نظامهاي سوسياليستي و شبه سوسياليستي محال و غير ممكن مي دانست. وي همانند لنين عقيده داشت كه به تدريج رسانه ها و كارشناسان روابط عمومي و تبليغات حربه دولتهاي برتري جو قرار خواهند گرفت و سياستهايشان را به پيش خواهند راند و با چنين حربه اي تنها با حربه مشابه مي توان مقابله كرد، آنها خبر و مقاله مي نويسند و نطق مي كنند و ما بايد با ضد خبر و ضد مقاله و نطق تاثيرشان را خنثي كنيم، (كه مي دانيم شوروي موفق به اين كار نشد). سوسلوف اواخر كار كه متوجه از ميان رفتن انگيزه در مردم و فرار از كار و پيشرفت و نيز از ميان رفتن دلسوزي و مسئوليت شده بود گفته بود كه چون نظام شوروي به علت انتصابات نادرست نتوانسته است «انسان كامل و يا نزديك به كمال» به وجود آورد بايد راه اجاره دادن اراضي و وسائل توليد (كارخانه و كارگاه)را برگزينيم، با وجود اين، وي از پديد آمدن فرهنگ پولپرستي و آزمندي که زاييده بازگشت به سرمايه داري - ولو سرمايه داري محدود در صورت اجراي اين طرح بود وحشت داشت و مي ترسيد که به استثمار و فساد اداري - اقتصادي منجر شود (که تجربه چين نشان داد نگراني سوسلوف درست بود و اينک دولت حزب کمونيست چين مجبور شده است براي قطع فساد اداري - اقتصادي و توليد کالاي نامرغوب و بعضا زيان آور متوسل به سختگيري و اعدام مرتکبين شود). سوسلوف همچنين از حاميان تمركز قدرت در مركز بود. وي تقسيم شتابزده امپراتوري روسيه به جمهوري هاي متعدد را يک ساده انديشي و کاري زودرس و نوعي عوامفريبي خوانده بود و گفته بود که اين کار صدسال زود بود و بايد همزمان با تبديل جهان به يک جامعه مشترک المنافع مرکب از ملل متحد و رفيق صورت مي گرفت. سوسلوف بدون وجود يک نظام آموزش و پرورش بهتر از آنچه را که شوروي داشت ساخت انسان کامل و "رفيق" را محال اعلام کرده بود - انساني که به خود اجازه ارتکاب جرم و جنايت ندهد و دروغ و ريا را نداند. وي بارها در جلسات حزبي با تاکيد گفته بود که وجود جرم و ضابطه شکني در جامعه معنايي جز شکست نظام ندارد که هدف آن در درجه اول ساخت انسان کامل بوده است ـ انساني که با تمامي وجود بپذيرد نسبت به انسان ديگر برتري ندارد. تفکر ارتکاب جرم و تعدّي يعني دورشدن از عدالت که هدف نظام سوسياليستي ماست.
         به گفته اصحاب نظر، اگر سوسلوف و همفكرانش عمر بيشتري كرده بودند شوروي از ميان نمي رفت و سوسياليسم عقب نشيني نمي کرد که در دهه يکم قرن 21 هوگو چاوز و برخي ديگر از سران آمريکاي لاتين به نوعي ديگر دارند آن را احياء مي کنند.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    در دنياي داستان نويسي
    زادروز «ويرجينيا وولف» بانویی که برای «نوشتن» زاده شده بود
    Virginia
    بيست و پنجم ژانويه زادروز بانو «ويرجينيا وولف» مولف و داستان نگار انگليسي است كه در سال 1882 به دنيا آمده بود و 28 مارس سال 1941 در 59 سالگي خودرا در رودخانه «اوز» غرق كرد.
         ويرجينيا كه 26 سال كتاب نوشت معتقد بود كه نقد كتاب يك وظيفه عمومي جرايد است و اين كار بايد توسط «كارشناس ادبيات» صورت گيرد، نه هركس. وي كتاب را موثرترين وسيله نفوذ در افكار و نيز آموزش عمومي، و گنجي پايدار كه منعكس كننده وضعيت و شرايط «زمان و عصر تاليف» آن است توصيف كرده است.
         معروفترين تاليفات و داستانهاي بانو ويرجينيا كه درباره اش گفته اند «براي نوشتن زاده شده بود» عبارتند از: سفر، شب و روز، دوشنبه يا سه شنبه، اطاق جيكوب، خانم دالوي، چراغ راهنماي دريايي، ارلاندو، اطاق خودم، آن سالها، راجر فراي و ....
         شوهر بانو ويرجينيا كمك بزرگي در كتاب نويسي به او بود. او به مدت21 سال با شوهرش انتشارات «هوگارت پرس» را كه در عين حال ناشر كتابهايش بود اداره مي كرد.
         ويرجينيا وولف از يك خانواده اشرافي انگلستان بود و از نوجواني به محافل روشنفكران انگليسي راه يافته بود. در سال 1941 (دوران جنگ جهاني دوم) هر دو خانه محل سكونت شهری بانو ويرجينيا توسط هواپيماهاي آلماني بمباران شده بود و او به ناچار به خانه ييلاقي اش نقل مكان كرده بود. اين دو بمباران و مسائل ديگر ويرجينيا را افسرده و بيمار كرده بود.
         وي پيش از خودكشي در يادداشتي خطاب به شوهرش نوشته بود: نمي توانم بيش از اين اوضاع را تحمل كنم. قدرت تمركز حواس و خويشتنداري را از دست داده ام و بالاتر از همه، نمي خواهم تو را بيش از اين در رنج و زحمت قرار دهم ....
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    در قلمرو رسانه‌ها
    اندیشه ضابطه مند کردن برنامه ها و نوشتن اصول و قاعده بر ژورنالیسم تلویزیونی
    مسعود برزين
    ژانویه 1979 (دیماه 1357) مسعود برزین روزنامه نگار ملی گرای بنام که رئیس سازمان رادیو تلویزیون ملی شده بود تصمیم گرفت با فرصتی که به دستش افتاده بود اندیشه دیرپای خود را که بر هر برنامه رادیو ـ تلویزیون و بویژه تلویزیون (دولتی یا غیردولتی) باید یک شورا نظارت داشته باشد تا بهترین بازده آموزشی ـ فرهنگی و نتیجتا سیاسی ـ اقتصادی را به دست دهد به اجرا بگذارد ـ شورایی مرکب از نماینده و یا نمایندگان منتخب مخاطبان، نماینده و یا نمایندگان اصحاب حرفه مربوط به برنامه (در مورد خبر و نظر؛ نماینده منتخب اتحادیه روزنامه نگاران)، نماینده معلمان (یک اجوکیتور) زیرا که محصول کار هر رسانه در درجه اول آموزشی است و نیز نماینده مدیر سازمان.
         برزین (متولدسوم آبان 1299) اصحاب نظر را برای بررسی این اندیشه خود در جلسه 21 ژانویه آن سال دعوت کرده بود. در این جلسه پس از بحث و تبادل نظر قرار شده بود که هرکدام نظر خودرا به دبیر جلسه که همان روز با رای حاضران انتخاب شده بود بدهد تا جمع
         بندی شود به صورت چارت درآید و پس از تصویب به اجرا گذاشته شود و این چارت تهیه شد.
         برزین ـ نخستین دبیر منتخب سندیکای روزنامه نگاران ایران ـ عقیده داشت که اگر برنامه های شبکه های تلویزیونی ـ صرف نظر از کدام کشور ـ ضابطه مند نشوند و ژورنالیسم تلویزیونی قاعده و اصول نداشته باشد در آینده ای نه چندان دور، اصحاب این رسانه رشته امور و عملا وظایف قوای حکومتی را با دادن خط و ایجاد جوّ به دست خواهند گرفت و با تاثیر در اذهان و القاء نظر خود؛ دولت خواهند آورد و دولت خواهند برد و تاریخ و بویژه فرهنگ و تمدن را از مسیر منطقی اش خارج خواهند ساخت و .... درستی اندیشه برزین ـ روزنامه نگار مورد اعتماد دکتر مصدق و مورد تمجید جواهر لعل نهرو ـ در دو طول کمپین انتخاباتی اخیر آمریکا بوضوح به چشم خورد که از ژانویه 2007 تا چهارم نوامبر 2008 بدرازا کشیده بود و ....
        چارت تهیه شده برپایه اندیشه مسعود برزین ـ آخرین مدیرعامل صدا و سیمای ایران در دوران نظام سابق ـ مبنی بر شورائی شدن برنامه های رادیو تلویزیون، پس از پیروزی انقلاب در اختیار مدیرعامل وقت قرارگرفت و گویا قصد اجرای آن را داشت ولی اوضاع آن زمان بگونه ای نبود که بشود ضابطه تازه به اجرا گذارد و ....
        اینک پس از گذشت سه دهه، جامعه شناسان و اندیشمندان نگران آینده دمکراسی برای بازگرداندن ژورنالیسم تلویزیونی به مسیر اصولی خود و پایان دادن به حکومت شبکه های تلویزیونی نظراتی مشابه اندیشه مسعود برزین را مطرح و برای برکرسی نشاندن آن فعالیت می کنند.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    ساير ملل
    چرا امپراتور كاليگولا را كشتند؟


    در اين روز در سال 41 ميلادي كاليگولا امپراتور روم در چهارمين سال حكومت به دست افراد گارد محافظ خود كشته شد. وي در سال 37 ميلادي پس از ژرمانيكوس امپراتور شده بود. ژرمانيكوس در سال 36 ميلادي با اردوان سوم شاه ايران پيمان صلح امضاء كرده بود. بنابراين، كاليگولا كار مهمي نداشت، جز ظلم كردن.
        كاليگولا يك بار يك سناتور را كه با پيشنهاد او مخالفت كرده بود قطعه ــ قطعه و يك سناتور ديگر را با اره دو نيمه كرده بود. يك ژنرال گفته بود كاليگولا ارتش را براي تصرف مجدد بريتانيا تا دريا (درياي مانش) پيش برد ولي در آنجا به جاي دستور حمله، به سربازان گفت كه در ساحل دريا گوش ماهي(سي شل) جمع كنند. كاليگولا اين ژنرال را پس از اطلاع از اين سخن او، زبان بريد و سپس به داخل قفس شيرها افكند. وي چند روز پس از اينکه ادعاي خدايي ترور شد . يكي از افسراني كه در ترور او شركت داشت در دادگاه گفت كه كاليگولا چون جبّار شده بود و قانون روم كه اختيارات امپراتور را محدود كرده است زير پا گذارده بود در توطئه قتل وي شركت كرد.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    تاسيس «جامعه ملل» که بهتر از «سازمان ملل» بود
    جامعه ملل در اين ساختمان در ژنو مستقر بود
    تاريخ تاسيس جامعه ملل را 25 ژانويه سال 1919 و روزي نوشته اند كه در مذاكرات ورساي با پيشنهاد تاسيس آن موافقت شد، ولي نخستين مجمع عمومي آن يك سال بعد كار خود را آغاز كرد . مقرّ اين جامعه كه ايران ازاعضاي اوليه آن بود شهر ژنو در كشور بي طرف سويس بود. اين جامعه كه در آن امتيازي ميان كشورهاي عضو نبود و حق رد (وتو) وجود نداشت بر پايه اصول 14 گانه «وودرو ويلسون» رئيس جمهور وقت امريكا كه يك دانشگاهي بود تاسيس شده بود تا حافظ صلح و حقوق اعضاء باشد. باوجود این، سناي امريكا در آن زمان با عضويت اين كشور در جامعه ملل موافقت نمي كرد، زيرا که نمي خواست درگير مسائل ساير كشورها شود. نخستين اجلاس اين جامعه دهم ژانويه 1920 تشكيل شده بود.
         خروج بعضي از كشورها از اين جامعه آن را بيش از پيش تضعيف كرد. اين كشورها هركدام به دليلي مورد اعتراض جامعه ملل قرارگرفته بودند. از 1933 تا 1940 اين كشورها از عضويت جامعه خارج شدند:
         ژاپن، المان، پاراگوئه، شيلي، ونزوئلا، اسپانيا، پرو، مجارستان و روماني. جامعه ملل در 1939 شوروي را به دليل حمله نظامي به فنلاند از عضويت خود بركنار كرد. دارايي هاي اين جامعه در سال 1946 به سازمان ملل انتقال يافت كه به ابتكار سران آمريكا و انگلستان برپايه اتحاد كشورهاي در حال جنگ با آلمان و ژاپن (متحدین) تشكيل شده است و پنج كشور فاتح جنگ جهاني دوم در آن نسبت به ساير اعضاء داراي امتيار و برتري هستند و مجمع عمومي سازمان كه نماينده همه كشورهاي عضو است نقش اجرايي، جز انتخاب دبيركل و پذيرش عضو جديد و ایراد نطق ندارد.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    ال ـ کاپون گانگستر آمریکایی و اصطلاح «مانی لاندری Money Laundry»
    Al - Capone
    ال ـ کاپون Al - Capone گانگستر معروف آمریکایی که درباره اش صدها کتاب تالیف و فیلمهای سینمایی متعدد ساخته شده است 25 ژانویه 1947 درگذشت. پدر و مادر او از ایتالیا به آمریکا مهاجرت کرده بودند و او در نیویورک به دنیا آمده بود ولی پایگاه خودرا برای ارتکاب جرم و قانونشکنی در شیکاگو قرارداده بود. ال (مخفف الفانسو) کاپون در شیکاگو یک باند گانگستری تشکیل داده بود و دست به جرایم سازمان یافته Organized Crime، باجگیری، ایجاد قمارخانه، فاحشه خانه و مراکز تولید مشروبات الکلی قاچاق، کرایه دادن کتک زن و ... می زد. باوجود این تنها دو بار به زندان افتاده و بار دوم به جرم مخفی کردن درآمد خود از دولت و ندادن مالیات این درآمد (تقلب در پرداخت مالیات). در دادگاه وقتی از او پرسیده بودند پولهایی را که هر روز به بانک واریز می کرده از کجا می آورده پاسخ داده بود "از کارگاههای لباسشویی اش" که لباسشویی به آن صورت (سکه ای) «لاندری» خوانده می شود و این مطلب در رسانه ها انتشاریافت و از آن پس در سطح جهان، انتقال و تبدیل غیر قانونی پول (ارز) را «مانی لاندری Money Laundry» و عمل چنين تبديل مجرمانه اي را Money Laundering می گویند که «پولشویی» ترجمه درستی برای آن نیست. ال ـ کاپون که یک فرزند داشت تنها 48 سال عمر کرد.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    عمل تعويض قلب بدون خارج ساختن قلب از كار افتاده
    بارنارد
    دكتر كريستيان بارنارد Chritiaan Barnard پيشتاز عمل پيوند قلب در جهان، 25 ژانويه سال 1974 در كيپ تاون فدراسيون آفريقاي جنوبي بدون خارج كردن قلب ازكارافتاده يك بيمار، يك قلب سالم در بدن او پيوند زد ـ كاري كه بعدا هم تكرار نشده است. در آن زمان هنوز داروي جلوگيري از ردّ عضو خارجي توسط بدن، ساخته نشده بود و بارناد دست به اين تجربه زد تا اگر قلب پيوندي از سوي بدن ردّ شود قلب پيشين ـ گرچه معيوب ـ باعث ادامه حيات بيمار شود. دكتر بارنارد هفت سال پيش از آن در سوم دسامبر سال 1967نخستين عمل پيوند قلب در جهان را انجام داده بود كه اينك به صورت يك عمل جراحي عادي درآمده است . وي كه در اكتبر 1922 در يك خانوده چوپان به دنيا آمده بود در دوم سپتامبر سال2001 درجريان سفر به قبرس در اين جزيره دچار مرگ ناگهاني شد. بارنارد از سال 1983 به سبب توّرم مفاصل دست، از عمل جراحي دست كشيده بود. يكي از بيماران او با قلب پيوندي 23 سال عمر كرد.
    لوئيس واشکانسکي نخستين پيوند قلبي جهان و دکتر بارنارد پنج روز پس از عمل پيوند قلب

     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    ... و به این سان یک پشتون از «سیا» انتقام گرفت!
    ميرأيمال
    بامداد 25 ژانویه 1993 در آخرین چهارراه مانده به مقرّ سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا ـ سیا ـ واقع در ایالت ویرجینیا (حاشیه شمال غربی شهر واشنگتن ـ لانگلی) مرد جوانی از خودرو خود پیاده شد و با یک تفنگ خودکار کالاشنیکوف به سوی اتومبیلهایی که مقصدشان مقرّ «سیا» بود و پشت چراغ راهنمای ترافیک متوقف بودند آتش گشود و سپس فرار کرد. در این تیراندازی دو کارمند «سیا» کشته و سه تن دیگر مجروح شدند. یکی از مقتولین پزشگ تحلیلگر وضعیت مزاجی سران کشورها و مقامات ارشد دولتهای دیگر بود و دیگری یک مامور عملیات مخفی.
        برپایه مشخصات اتومبیل، تیرانداز شناخته شد ولی او که یک پشتون به نام میرأیمال کاسی 29 ساله از طایف کاسی و متولد شهر کویته پاکستان بود قبلا بلیت هواپیما به مقصد این کشوررا تهیه کرده بود و از آمریکا خارج شده بود. دولت آمریکا برای معرفی او و دادن نشانی مخفیگاهش یک جایزه نقدی هنگفت تعیین کرد و همین پول باعث شد که اورا که در نقطه ای در مرز افغانستان ـ پاکستان بسر می برد لو دهند؛ دستگیر، به آمریکا منتقل و در اینجا محاکمه و اعدام شود. میرأیمال گفته بود که پدرش که اطلاعات کامل از امور افغانستان و منطقه داشت برای سازمات اطلاعات آمریکا (سیا) کار می کرد ولی این سازمان وقتی که تاریخ مصرف او به پایان رسید رهایش ساخت و روسهای مستقر در افغانستان که متوجه همکاری قبلی او با «سیا» شده بودند وی را کشتند. میرأیمال افزوده بود که با تیراندازی به کارکنان «سیا» انتقام خون پدرش را گرفت. وی که قبلا مدتی در آمریکا زندگی می کرد همچنین گفته بود که مخالف سیاست های دولت واشنگتن در آسیای غربی و جنوبی است. میرأیمال 12 نوامبر 2002 اعدام شد.
        قبل از دستگیری، برخی از روزنامه ها نوشته بودند که میرأیمال ـ خود از عوامل «سیا» بود که برکنار شده بود!.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    تاسيس وزارت «امنيت ميهن» در آمريكا
    تام ريج نخستين وزير «امنيت ميهن» سوگند آغاز بكار ياد مي كند
    24 ژانويه سال 2003، شانزده ماه پس از رويدادهاي سپتامبر 2001 و يازده ماه بعد از طرح پيشنهاد تاسيس وزارت امنيت ملي امريكا، اين دپارتمان (وزارتخانه) تحت نام «امنيت ميهن» در شهر واشنگتن تاسيس شد.
         علت تاخير اين بود كه تا سال پيش از آن كه حزب دمكرات اكثريت سناي آمريكا را به دست داشت با تاسيس اين دپارتمان مخالفت مي كرد.
         اين دپارتمان كه رئيس آن عضو كابينه است از تلفيق 22 سازمان مربوط كه تا آن زمان مستقلا و يا در چارچوبهاي ديگري عمل مي كردند با 190 هزار كارمند آغاز بکار کرد. بودجه اين وزارت در سال مالي 2004 بيش از 38 ميليارد دلار بود. اين نخستين بار است كه ايالات متحده داراي چنين وزارتخانه اي مي شد.
        «تام ريج» نخستين رئيس اين دپارتمان قبلا فرماندار پنسيلوانيا از حزب جمهوريخواه بود. او از نظاميان سابق آمريكا در جنگ ويتنام است.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    فعاليت کمپاني آمريکايي هاليبرتون در ايران
    ديک چني

    بيست و پنجم ژانويه 2004 شبكه تلويزيوني سي بي اس آمريكا گزارش مصور و مفصل گزارشگر خود بانو «لسلي ستال» را در باره فعاليت كمپاني هاي آمريكايي هاليبرتون، جنرال الكتريك و كنوكو در ايران پخش كرد و گفت كه تماس اين کمپاني ها با ايران براي فعاليت در اين کشور در زماني آغاز شد كه ديك چني معاون جورج دبليو بوش رئيس هيات مديره هاليبرتون بود. اين گزارشکر در مطلب مصور خود پرسيده بود که آيا اين تماسها و فعاليتها ناقض قانون (منع شرکتهاي آمريکايي از معامله با ايران) نبوده است؟.
         اين گزارش هنگامي پخش شد که جنجال پيرامون كنتراتهاي پردرآمد هاليبرتون در عراق كه با ترك مناقصه منعقد شده و سوء استفاده هاي ديگر اين كمپاني در رسانه هاي آمريكا ادامه داشت.
        «لسلي ستال» گفت که تماس کمپاني هاي آمريکايي با تهران در حالي بود که دولت آمريکا جمهوري اسلامي را متهم به حمايت از تروريسم مي کرد.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    افشاگری یک تحلیلگر پیشین آژانس امنیت ملی آمریکا در زمینه شنود و دیجیتالیزه کردن ارتباطات مخابراتی مردم و بویژه روزنامه نگاران
    Russell Tice

    بيست و يکم و بيست و دوم ژانويه 2008 در سالمرگ « جورج اورول» و شب بعد از آن، «راسل تایسRussell Tice» تحلیلگر سابق سازمانهای اطلاعات ـ امنیتی آمریکا در دو مصاحبه اختصاصی با «کیت اوبرمن» که از کانال «ام اس – ان بی سی» پخش شد جزئیات بیشتری از استراق سمع در دوران حکومت جورج دبلیو بوش (از زمان رویداد یازدهم سپتامبر 2001 تا 20 ژانویه 2009) را افشاء کرد. راسل تايس قبلا در این زمینه اشاره هایی کرده بود که همین کار باعث برکناری اش شده بود.
        به گفته وي، این شنود که شامل ضبط ایمیل ها، تلفنها، فاکس ها، ارتباطات کامپیوتری، مطالب آنلاین مورد علاقه افراد (فهرست مطالب دیده شده در کامپیوتر شخصی) و نوع برنامه های تلویزیونهای ماهواره ای ـ کابلی تماشا شده بوده است (کدام خانه کدام برنامه را می بیند) و هرکس ـ آمریکایی و غیر آمریکایی ـ را دربر می گرفته است، همچنين صورت خريد با کرديت کارت، حسابهاي بانکي و ليست هاي پرواز به منظور کنترل معاملات و مسافرت افراد و ....
        تايس گفت که این کار مغایر قانون اساسی آمریکا و چند قانون موضوعه دیگر از جمله «پرایوسی اکت» است که بدون مجوز قاضی واجد شرط، هرگونه بازرسی اکیدا ممنوع شده است ولی جورج دبلیو بوش هر اقدامی را مبارزه با تروریسم عنوان داده و مجاز اعلام کرده بود و به این ترتیب خودرا بالاتر از قانون قرارداده بود.
        «تایس» سپس طرز کار اطاق «641A» در ساختمان کمپانی مخابراتی «AT & T» در سانفرانسیسکو را که اختصاص به این قبیل شنودها داشت تشریح کرد و گفت که ارتباط های داخلی و خارجی همه روزنامه نگاران توسط سازمانهای اطلاعاتی آمریکا کنترل می شود. وی افزود که این اطلاعات پس از دیجیتالیزه شدن در پرونده افراد قرار می گیرد تا هنگام چک کردن «بک گروند» مورد استفاده قرارگیرد که خلاف قانون است زیرا که قضاوت یکطرفه (غیابی) محسوب و شخص از جریان کار بی خبر است که از خود دفاع کند. لیست پرواز ممنوع ها و «واچ لیست» ها و تعقیب ـ مراقبت افراد از همین طریق به دست می آید. در مورد ارتباطها به زبانهای دیگر مسئله در این است که به حد کافی مترجم خوب و واجد شرایط وجود ندارد و لذا بسیاری از مردم بدون ارتکاب عملي قربانی ضعف ترجمه می شوند. اینترنت که قراربود به گسترش فرهنگ عمومی و تکامل آن کمک کند این شنودها را سهل و آسان کرده است.
        «جورج اورول George Orwell» مولف انگليسي كتاب «1984» ـ 21 ژانويه 1950، هفت ماه و 12 روز پس از انتشار اين كتاب كه در آن اوضاع كنوني جهان ـ جهان سال 1984 و پس از آن را به لحاظ محدوديت هاي انسان و گسترش ابزارهاي كنترل در قالب داستان پيش بيني كرده بود از بيماري سل درگذشت. در زمان انتشار كتاب، كسي باور نمي كرد كه اين داستان روزي تحقق يابد و بسياري از نقدنگاران در آن زمان آن را يك داستان بي مزه و بي محتوا خوانده بودند كه بعدا كتاب شگفت انگیز قرن 20 شد و مولف آن به صورت یک نابغه و پیشگو در آمد.
     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    قانون اساسی آمریکا و مسئله آدولف هیتلر خردسال! - کودکان را به خاطر نام از پدر و مادر جدا کردند!
    قانون اساسی آمریکا در اصلاحیه اول خود آزادی های فردی از جمله آزادی بیان را تضمین کرده است. دیده شده است که افراد با استفاده از این حقوق تضمین شده خود، بر بدنه اتومبیلشان هرچه را که خواسته اند نوشته اند و حتی پلاک اتومبیلشان حاوی واژه های بازتاب دهنده عقاید آنان است. هیث کمبل Heath Campbell ـ مردی از ساکنان شهرک هلند Holland Township ایالت نیوجرسی با توجه به این حق، نام اول پسر خود را که (در ژانویه 2010) چهار ساله شده است آدولف و نام میانی اورا هیتلر و اسم میانی دخترش را که در زانويه 2010 به سي و پنج ماهگي رسيده است «آرین Joyce Lynn Aryan» گذاشت و تا ماه ژانویه 2009 مسئله ای نبود. هفته دوم ژانويه 2009 که زادروز (آدولف هیتلر Adolph Hitler) پسر این خانواده بود. والدین کودک برای جشن تولد او به قنادی سوپرمارکت Shop Rite شهرک سفارش درست کردن کیک دادند و خواستند که روی کیک نام کودک: «آدولف هیتلر کمبل» نوشته شود. متصدی قنادی زیر بار نرفت. هیث کمبل اعتراض کرد و این جر و بحث به گوش مقامات محل رسید، و این مقامات جریان را به مقامات دولتي اطلاع دادند و چند ساعت بعد ماموران آژانس مربوط (سرویس کودکان و خانواده ها) در سازمان خدمات اجتماعی منطقه به خانه «هیث» رفتند و نه تنها این دو کودک؛ بلکه فرزند سوم خانواده را که شیرخوار و چندماهه بود با خود بردند و به جای دیگری سپردند!. ظاهرا اسامی آن دو کودک نه تنها ضد یهود بلکه (شاید) باتوجه به سیاهپوست بودن رئیس جمهور آمریکا حاکی از نژاد پرستی (برتری آرین ها) تلقی شده بود.
         هیث کمبل به هرجا که متوسل شد که فرزندانش را پس بگیرد موفق نشد. چهاردهم ژانویه 2009 به دادگاه دادخواست داد که این دستگاه پاسدار حق، قانون و عدالت که 15 ژانویه را به عنوان وقت رسیدگی تعیین کرده بود، بعدا بطور غیر منتظره جلسه رسیدگی به این قضیه عاطفی و فوری را به بعد (!) موکول کرد.
        
    آرين در 23 ماهگي

    بزعم این خانواده، این وضعیت نتیجه نفوذ یهودیان در آمریکا و ملاحظه عمومی (به تعبیری ترس) از آنان بوده که قانون اساسی را هم تحت الشعاع قرارداده است. بیشتر وکیلان دعاوی در آمریکا از جامعه یهودیان این کشورند و همچنین مقامات تاثیرگذار در رسانه ها!.
         هیث می گوید: کجا هستند این مدافعان حقوق مدنی که ... و چه شده است آن اعلامیه حقوق بشر که پیشنویس آن را هم یک یهودی فرانسوی نوشته بود. چرا وجدان انسانها به خواب رفته است که از شنیدن ناله های من که بچه هایم را از مادر جدا کرده و معلوم نیست به کجا سپرده اند آشفته و دردناک و همصدایم نمی شود. این بچه ها چه گناهی کرده بودند که آنان را از پدر و مادر جدا ساختند. چه خطری کودکان را در آغوش والدینشان تهدید می کند. کجای دنیا برای کودک بهتر و امن تر از آغوش مادرش است؟.
    روزي که هيتلر خردسال در آغوش پدر و مادر بود

     نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
    برخي ديگر از رويدادهاي 25 ژانويه
  • 1918:   لنين اعلام كرد كه روسيه از اين پس يك جمهوري ساويت (شورايي) خواهد بود تا شوراها کشوررا اداره کنند.
  • 1922:   مجلس شوراي ملي تصويب كرد كه 60 دانشجوي ايراني با هزينه دولت جهت تحصيل به اروپا اعزام شوند.
  • 1940:   ژنرال احمد نخجوان كفيل وزارت جنگ ايران براي خريد 60 هواپيماي نظامي با انگلستان وارد مذاكره شد. وي يكي از مقامهايي است كه 18 ماه بعد درجريان حمله نظامي روسيه و انگلستان به ايران سربازان پادگانها را مرخص كرد و وطن به اشغال نظامي بيگانه درآمد.
  • 1955:   دولت شوروي به حالت جنگ با آلمان پايان داد.
  • 1955:   دانشگاه كلمبيا يك ساعت اتمي ساخت و اعلام كرد كه اين ساعت هر 300 سال ممكن است يك ثانيه جلو و يا عقب برود.
  • 1956:   داگ هامرسكولد (هامر شولد) دبيركل وقت سازمان ملل ژنجم بهمن ماه 1334 وارد تهران شد.
  • 1972:   درجريان يك كودتا در شيخ نشين شارجه، امير آن كشته شد و پسرش جاي او را گرفت.
  • براي اطلاع



    سپيده دم به زبان انگليسی

       

    از آنجا كه تلاش پيگير چندين ساله ناشر اين سايت (تاريخ ايرانيان به صورت روزشمار آنلاين) با نيم قرن تجربه روزنامه نگاري و تحصيلات مربوط، براي تجديد پروانه روزنامه چاپي «سپيده دم» جهت انتشار در ميهن گرامي به جايي نرسيده است و از سوي ديگر «روزنامك» را به فارسي به صورن آنلاين منتشر مي سازد؛  تصميم گرفته كه به زودي به انتشار سپيده دم آنلاين به زبان انگليسي در نشاني زير اقدام كند كه حاوي اخبار و عكسهاي جالب و مهم روز و نقل گزارش ها و مقالات مربوط ايران از منابع انگليسي زبان خواهد بود:

    www.IranianDawnNewspaper.com

     

    روزنامک


    اِدیشن(نسخه) آنلاین مجله جهانی «روزنامک» به شماره ثبت 25178/92 حاوی «دستچینِ رویدادهای روز و گذشته» و چشم انداز فردا از دیدگاه اصحاب نظر و شخص ناشراست.
     همچنین نظرات، تجربه، مشاهدات و خاطرات (کارنامک) نوشیروان کیهانی زاده ـ روزنامه نگار و تاریخ نویس 77 ساله ـ با هدف ارتقاء دانش مخاطبان، سطح آگاهی ها و مدنیّت برای داشتن دنیایی بهتر و کمک فرهنگی به کاهش مسائل جوامع، بشریّت و پیشگیری از اشتباه با این شعار: توانایی محصول دانایی است و «دانستن» حق انسان.
    «روزنامک» که از نوامبر 2003 (21 آبان 1982) به صورت یک وبسایت، با هدف آموزش عمومی و خبر و نظررسانی ایجاد شده بود. شماره اول نسخه چاپی روزنامک نيز در آوريل 2014 (ارديبهشت 1393) در تهران منتشر شد.

    www.rooznamak.com


     




     

    مطالعه اين سايت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشاني کامل سايت و نام مولف آن) آزاد است، مگر براي روزنامه هاي متعلق به دولت و دستگاههاي دولتي؛ زيرا كه مولف اين سايت اكيدا «روزنامه نگاري» را كار دولت نمي داند. روزنامه عمومي به عنوان قوه چهارم دمكراسي بايد كاملا مستقل از دولت و سازمانهاي عمومي باشد تا بتواند رسالت شريف خود را به انجام برساند.


     تماس با مولف:

    nhistorian (a) cox.net
    editor (a) iranianshistoryonthisday.com
    n.keihanizadeh (a) gmail.com