Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

14 اوت

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

جعل وصیت شاه متوفی که نتیجه اش زوال صفویه بود ـ درباریان وقت كه مادرانشان گُرجِستانی بودند احساس ایراندوستی نداشتند!

سیصد و 29 سال از زمانی می گذرد كه صدر اعظم ایران (بزرگ وزیر) با تحریف مطلب به وصیت شاه متوفی اعتنا نكرد، مصالح ایران و ایرانیان را قربانی خودخواهی هایش ساخت، و سلطان حسین را كه نه مدیر بود و نه مدبّر به شاهی برگزید. صدر اعظم با این خیانت به امانت (تحریف و جعل توصیه متوفی) باعث جنگ داخلی ایرانیان و زوال صفویه شد. این تجربه تلخ باید درسی برای همه نسل ها باشد.
     شاه سلیمان صفوی كه دارای هفت پسر بود پس از 28 سال سلطنت درگذشته بود و پیش از آن، چنین وصیت كرده بود: "با این كه سلطان حسین فرزند ارشد من است، به دلیل حُجب و كمرویی و علاقه مندی اش به عُزلت و تن آسایی (تن آسانی)، و عدم تبحّر در امور كشوری و نداشتن تجربه در سیاست و تنظیم امورات ارتش، به مصلحت مملكت و ملت است كه سلطان مرتضی [پسر كوچكتر] شاه شود ...."، ولی وزیر اعظم و بیشتر درباریان وقت كه مادرانشان گُرجستانی بودند و احساس ایراندوستی نداشتند! به منظور رسیدن به مقاصد مادی خود و از دست ندادن قدرت، وصیت شاه متوفّی را تحریف كردند و 14 آگوست 1694 اعلام داشتند كه شاه سلیمان وصیّت كرده كه بزرگان دولت از میان سلطان حسین صلحجو و آرام و سلطان مرتضی سختگیر و رزمی یكی از انتخاب كنند و از آنجا كه سلطان حسین بزرگتر و مردی حلیم است، وی را انتخاب كرده ایم!.... «تاریخ» نشان می دهد كه این انتخاب مغرضانه، ایران را در آستانه نابودی قرار داده بود كه نادر آن را موقتا نجات داد.
     ضعف شاه سلطان حسین بویژه در مدیریت و انتصابات نادرست او از جمله سپردن فرمانداری قندهار به یك گرجستانی كه آشنا به آداب و رسوم و خلق و خوی ساكنان محل نبود باعث وقوع جنگ داخلی خونینی شد كه به زوال صفویه انجامید. انتصاب گرگین خان گرجی به فرمانداری قندهار (به توصیه مقامات گرجستانی دربار) تنها به خاطر به اسلام گرویدن او (ختنه کردن خود) و نوعی پاداش بود.
    میرمحمود قندهاری (غلیجانی یا غلیزایی) كه با مختصر نیرویی در اكتبر سال 1713 میلادی اصفهان را تصرف كرد، قبلا دو بار كرمان را متصرف شده بود، یك بار در سال 1709 و بار دیگر در سال 1711 (دو سال بعد از آن) كه بار اول، شهر كرمان به دست قندهاریهایِ میرمحمود غارت شده بود.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

یادداشتهای تاریخی سلیمان سیرافی از دیدار از چین

14 آگوست1811 ترجمه یادداشت های سلیمان سیرافی كه در قرن نهم میلادی از چین دیدار كرده بود در پاریس انتشار یافت (سیراف یك بندر باستانی ایران در ساحل شمالی خلیج فارس است). این یادداشت ها در نیمه اول سده سوم هجری خورشیدی به زبان فارسی تنظیم شده بود. مترجم اروپایی این یادداشتها، به كتاب عنوان تاریخ داده بود حال آن كه عنوان اصلی آن « یادداشت های سفر به چین برای ماندن در تاریخ» بود. رفتن و برگشتن سیرافی (به استثنای زمانی را كه در چین گذرانیده بود) پنج ماه طول كشیده بود. طبق ترجمه یادداشتها، وی نوشته است كه در زمان اشكانیان و ساسانیان، دولت ایران همیشه یكی از مقامات آگاه و مسلط برعلم اقتصاد و بازرگانی خود را به عنوان سفیر به چین می فرستاد و این مقام باید در عین حال آشنا به فرهنگ و روانشناسی و خوی تجارت پیشه گی (خرید و فروش) چینیان و كارشناس مسائل بازرگانی بین المللی بود، حال آن كه سفیر اعزامی ایران به رم، از میان نظامیان و یا مقاماتی كه عیاری (جاسوسی) می دانستند و بر زبان رومی (لاتین) تسلط داشتند و هوشمند بودند انتخاب می شد. مترجم یادداشتها از سلیمان به عنوان یك تاجر و بازاریاب نام برده حال آن كه طبق روایات ایرانی، او یك جهانگرد عارف و فردی بدون توجه به مادیات (نعمات دنیوی) بود.

بركناری دكتر مصدق از نخست وزیری ایران كه نقض قانون اساسی بود

شاه و ثریا

شاه سابق (محمدرضاشاه پهلوی) سیزدهم آگوست 1953 (22 امرداد 1332) نامه بركناری دكتر مصدق از نخست وزیری ایران را امضاء كرد و با بانویش ثریا به رامسر و از آنجا به كلاردشت رفت تا اگر بركناری مصدق عملی نشود بتواند از آنجا به خارج از كشور بگریزد. نامه بركناری دكتر مصدق و نامه انتصاب سرلشكر بازنشسته زاهدی به نخست وزیری كه هر دو مغایر قانون اساسی بود، به اصرار خارجی و عمدتا دسیسه های دولت لندن و به صورت محرمانه امضاء شده بود و مردم از آن آگاه نبودند. [مصدق نه تنها نفت ایران را از دست انگلیسی ها بیرون آورده بود بلکه رجال وابسته به لندن را از امور دولتی ایران دور ساخته بود. در زمان رضاشاه و نیز دهه 1320 همین رجال که مقامات کلیدی را به دست داشتند و گوش به دستور لندن، بمانند عصر قاجاریه مانع پیشرفت ایران و حاکمیت کامل آن شده بودند و مسئله بزرگ ایران همین بوده است]. قانون اساسی آن زمان، بركناری نخست وزیر را در دست مجلس شورای ملی و پس از رای عدم اعتماد مجلس به او قرارداده بود و معرفی نخست وزیر تازه نیز باید پس از کناره گیری نخست وزیر قبلی و یا رای عدم اعتماد مجلس به او صورت می گرفت و نخست وزیر شدن منوط به رای اعتماد مجلس بود. نظام حكومتی ایران بر پایه قانون اساسی سابق، نظامی «پارلمانی» بود. بنابراین بركناری دكتر مصدق مخصوصا پس از كناره گیری بسیاری از نمایندگان مجلس و تایید انحلال آن دوره مجلس (دوره هفدهم) در رفراندوم، عملی مغایر قانون اساسی بود و شاه با امضای بركناری نخست وزیر قانونی مرتكب نقض قانون اساسی و كودتا (براندازی دولت منتخب مردم) شده بود.
در شب 13 آگوست، دو تن از همكاران دكتر مصدق (زیرك زاده و حق شناس) توسط افراد گارد شاه دستگیر شدند و سرتیپ مدبّر رئیس شهربانی كل تحت فشار قرار گرفته بود كه برای تضعیف دولت دكتر مصدق از كار خود كناره گیری كند و .... همزمان تنی چند از افسران از جمله آن گروه كه توسط دكتر مصدق بازنشسته شده بودند و عده ای از سیاسیون وقت از جمله عبدالرحمن فرامرزی (سرمقاله نویس) در گوشه ای محرمانه (طبق گزارش ها، باغ مصطفی مقدم) جمع شده بودند و چگونگی كودتا بر ضد حكومت مصدق را بررسی می كردند.
در آن روز هنوز نامه بركناری دكتر مصدق به او ابلاغ نشده بود.

روزی كه انگلیسی ها به بحرین (میش ماهیگ) استقلال دادند

شاپور دوم (ذوالاکتاف)

چهاردهم آگوست 1971 انگلیسی ها به بحرین 786 كیلومتری مركب از 33 جزیره كوچك و بزرگ كه امروزه حدود یک میلیون و 470 هزار تن جمعیت دارد استقلال دادند. انگلیسی ها در طول سلطه بر بحرین تلاش بسیار كردند تا ماهیّت ایرانی آن را تضعیف كنند. در طول سلطه انگلیسی ها، همواره بر سر بحرین میان دولت ایران و دولت لندن مشاجره بود و این مشاجرات در زمان حكومت دكتر مصدق به اوج رسیده بود. پارلمان ایران با تصویب یك قانون، بحرین را استان چهاردهم ایران قرار داده بود.
بحرین از آغاز تاسیس ایران واحد در زمان كوروش بزرگ، بخشی از ایرانزمین بود و «میش ماهیگ (ماهی گوسفند نما)» خوانده می شد. در زمان ساسانیان، اعراب كوشیدند كه به آنجا مهاجرت كنند كه شاپور یکم و شاپور دوم (ذوالاکتاف) آنان را اخراج كردند. شاپور دوم شانه های اعراب مهاجم را سوراخ کرد و آنان را به ریسمان كشید تا باردیگر وارد بحرین نشوند. در دوران ساسانیان مناطق واقع در غرب خلیج فارس از جمله قطیف و ... را هم بحرین می گفتند. سرزمینی که کویت خوانده می شود دنباله ایالت اِراک بود که پایتخت ایران ـ تیسفون ـ در این ایالت واقع شده بود. نامی که از دهه سوم قرن بیستم برکشور تازه ساخت (عراق) گذارده شده است از نام استان (ساتراپی) اِراک گرفته شده است.

شاپور يکم

درپی شكست نظامی ایران از اعراب مسلمان در سده هفتم میلادی، مهاجرت اعراب بدوی (صحرا نشین) از جزیرةالعرب به میش ماهیگ از سر گرفته شد كه بوئیان (دیلمیان) بار دیگر آنان را سركوب كردند و این جزایر و قطر را در كنترل حاكم فارس (شیراز) قراردادند. این جزایر با حفظ ماهیت ایرانی (مذهب شیعه، زبان فارسی، و فرهنگ ایرانی) تا قرن 16 و ورود پرتغالی ها به خلیج فارس همچنان بخشی از ایالت فارس بودند. صفویان در سال 1602 پرتغالی ها را اخراج و حالت قبلی را به جزایر بحرین بازگردانیدند. نادرشاه در ایرانیزه كردن منطقه خلیج فارس و امتداد آن وضعیت تا جزایر زنگبار تلاش بسیار كرد و به ساخت كشتی جنگی همت گمارد تا مانع بازگشت اروپاییان شود. پس از كریم خان زند، انگلیسی ها بر جزایر خلیج فارس سلطه یافتند زیرا كه ایران فاقد نیروی دریایی موثر بود. انگلیسی ها اقلیت سنّی و خاندان آل خلیفه (اعراب مهاجر از جزیرة العرب) را حاكم بر جزایر بحرین كردند. با وجود این، حاكم وقت این جزایر با دربار ناصرالدین شاه ارتباط دوستانه داشت و پس از آن نیز این حكام سعی می كردند كه كاری نكنند كه باعث تحریك ایرانیان شوند.
احیاء ناسیونالیسم ایرانی، و تلاش های دوران رضاشاه و دكتر مصدق برای پس گرفتن بحرین از انگلستان عملا نتیجه معكوس داد و باعث رانده شدن اكثریت 70 درصدی شیعه این جزایر كه عمدتا از تبار ایرانی هستند از حكومت و قدرت شد و وضعیتی شبیه شیعیان عراق وقت به وجود آمد و ....

در سال انقلاب، شاه پیشنهاد شرکت در یک برنامه روزانه تلویزیونی پرسش و پاسخ با مردم را نپذیرفت

شاه سابق

در نیمه دوم امُرداد 1357 (سال انقلاب) كه بر دامنه اعتصابات، تظاهرات و راهپیمایی افزوده شده بود و شعارهای «پول نفت چه شد؟»، «اقتصاد ایران در دست خواص، چرا؟»، «ایجاد احزاب، آزاد باید گردد» و ... گوش فلک را کر کرده بود شاه و اطرافیانش مشاوره با آگاهان از جمله روزنامه نگاران و تحصیلكردگان طرف اعتماد را آغاز كرده بودند كه برای آرام كردن مردم راه حل نشان دهند. برخی از این روزنامه نگاران همكارانشان را از مفاد این مذاكرات آگاه می ساختند تا در جریان قضایا باشند. در آخرین جلسه امردادماه آن سال که از این دست بود و در كاخ نیاوران برگزار شده بود، به شاه پیشنهاد شده بود كه برای آرام ساختن مردم یك برنامه تلویزیونی راه اندازی كند و هر روز 30 دقیقه تا یك ساعت، شخصا و بدون واسطه، ملت را از جزئیات امور، آگاه سازد و به پرسشهای تلفنی و یا حضوری آنان پاسخ دهد و ... و وعده های قبلی خود مبنی بر انجام انتخابات آزاد و نیز بازکردن فضای باز سیاسی را عملی سازد. با انتخابات آزاد، جمعی از مخالفان و منتقدین وارد مجلس می شوند و کار اعتراض از خیابان به تالار مجلس منتقل می شود که کنترل آن آسانتر است. به علاوه، با ذکر تاریخ انجام انتخابات آزاد، وعده دهد که با وضع قانون و یا اصلاح قانون اساسی تشکیل اجتماعات و احزاب با هر مسلک و عقیده و انتشار روزنامه آزاد و بازرسی بدنی و منازل، بدون حکم قاضی ممنوع خواهد بود و کار ساواک را به سازمان دیگری واگذار کند زیرا که مردم از این اسم متنفر شده اند. همچنین اصلاحات اداری و تعدیل درآمدها را آغاز کند و ....
    گویا شاه پس از شنیدن پیشنهاد شرکت در یک برنامه روزانه تلویزیونی ابرو درهم كشیده و گفته بود كه گوینده تلویزیون شدن، دون شئون یك شاه است و كوچك كردن خود، نشانه ضعیف تلقی خواهد شد و مخالفان و ناراضیان را تشویق به گسترش تظاهرات خواهد كرد كه گفته اند «اشك كباب باعث طغیان آتش است!».
    می دانیم كه علاقه مندی ونزوئلایی ها به هوگو چاوز از زمانی چند برابر شد كه وی برنامه رادیو تلویزیونی برای خود ایجاد كرد و مستقما مردم را از مسائل آگاه ساخت و به همین صورت سیاستمداران و دولتمردان کشورهای دیگر.
    در دهه یکم قرن 21 بسیاری از سران دولت ها برای خود وب سایت (وبلاگ) شخصی ساخته اند كه در آن حرفهایشان را می زنند و خبرها را می دهند و بدون واسطه پیامهای مردم را دریافت می دارند و پاسخ به آنهارا می دهند، و از این طریق در جریان نظرات و نقائص و کمبودها نیز قرار می گیرند، و به موقع اقدام به حل مسائل می كنند و .... همین وب سایت های كم هزینه منبع دست اول اخبار برای رسانه های عمومی قرار می گیرند.

صفحات اول شماره های 24 اَمُرداد 1395 دو روزنامه چاپ تهران درباره قراردادهای تازه نفتی

رئیس مجلس اسامی وزیران پیشنهادی آیت الله رئیسی را اعلام وصول کرد

محمد باقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی شنبه 23 مرداد 1400(14 آگوست 2021) فهرست وزیران دولت آیت الله رئیسی، رئیس جمهور را اعلام وصول کرد.
    رئیس مجلس اسامی وزیران پیشنهادی را به این شرح در جلسه علنی مجلس قرائت کرد:
    وزیر آموزش و پرورش: حسین باغگلی
     وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات: عیسی زارع‌پور
    وزارت اقتصاد و دارایی: سید احسان خاندوزی
    وزارت اطلاعات: حجت‌الاسلام والمسلمین خطیب
    وزارت امور خارجه: حسین امیرعبداللهیان
    وزارت بهداشت: بهرام عین اللهی
     وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی: حجت عبدالملکی
    وزارت جهاد کشاورزی: سید جواد ساداتی نژاد
    وزارت دادگستری: امین‌حسین رحیمی
     وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح: امیر قرایی آشتیانی
    وزارت راه و شهرسازی: رستم قاسمی
    وزارت صمت (صنعت ـ معدن ـ تجارت): سید رضا فاطمی‌امین
     وزارت علوم، تحقیقات و فناوری اطلاعات: محمدعلی زلفی‌گل
     وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: محمدمهدی اسماعیلی
    وزارت کشور: احمد وحیدی
    وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی: عزت‌الله ضرغامی
    وزارت نفت: جواد اوجی
     وزارت نیرو: علی‌اکبر محرابیان
    وزارت ورزش: حمید سجادی

دنیای هنر

روزی که قمرالملوک وزیری درگذشت

جمعه شب 15 اَمُرداد 1338 قمرالملوک وزیری خواننده بنام ایران درگذشت و رادیو ایران و نشریات کشور مطالب متعدد درباره کارهای او پخش و منتشر کردند و این یادآوری ها تا برگزاری هفتمین روز پس از درگذشت او ادامه داشت. وی در گورستان ظهیرالدوله مدفون شده است. سازمان انتشارات و رادیو (اینک؛ وزارت ارشاد) به این مناسبت، مراسم ویژه بزرگداشت برگزار کرد. در زیر بخشی از گزارش فوت قمرالملوک از صفحه اول روزنامه اطلاعات (شماره 16 دیماه 1338) کپی شده است:

در قلمرو رسانه‌ها

ابتکار ژورنالیستی سردبیر روزنامه اطلاعات در اَمُردادماه 1356 در رساندن خواست و نظر مردم بگوش دولت، مشارکت شهروندان در تصمیمات

کنار رفتن امیرعباس هویدا پس از 13 سال از نخست وزیری و نخست وزیر شدن جمشید آموزگار در اَمُرداد 1356 (آگست 1377) برای سردبیر اجرایی وقت روزنامه اطلاعات این فرصت را فراهم ساخت که از ایرانیان خواست که درباره مسائل کشور اظهار نظر کنند و مشکلات خودرا صادقانه و صریحا بیان دارند تا درج شود و دولت راه حل های لازم برای این مشکلات را بیابد و به این ترتیب به نوعی در تصمیمات و اقدامات مشارکت کنند. نخست وزیر تازه، نسبت به این ابتکار سردبیر که در روزنامه انتشار یافته نظر داده بود که چنین اندیشه ای را در سر داشته است.
    سردبیر وقت روزنامه اطلاعات در اجرای این ابتکار خود سریعا وارد عمل شد، با فرستادن چند خبرنگار به میان مردم، نظرات آنان را جمع آوری و از روز بعد به انتشار ـ بدون خودسانسوری آنها دست زد و با قرار دادن تیتر «دعوت عام» بر خلاصه ای از ابتکار خود، از مردم خواست که مشکلات جامعه و اطلاعات خود از مقامات و سازمانها را بگویند تا انتشار یابند و دولت در جریان باشد و راه حل بیابد.
    سردبیر اجرایی روزنامه اطلاعات در شماره بعدی این روزنامه، یک شماره تلفن اعلام کرد و چند خبرنگار را مامور کرد که به نوبت در کنار این تلفن بنشینند، اظهارات مخاطبان را گوش کنند و اگر ابهامی در اظهاراتشان باشد از آنان سئوال کنند و توضیح بیشتر بخواهند و نوار را پیاده کنند و مطلب را به او بدهند تا تنظیم و منتشر کند. تلفن متصل به ضبط صوت بود.
    سردبیر اجرایی روزنامه اطلاعات (رئیس تحریریه) همچنین از نمایندگی های روزنامه در شهرستانها خواسته بود که اظهارات تلفنی و نامه های مخاطبان را در آن زمینه ها برایش جهت انتشار ارسال دارند. او این مطالب را بدون ملاحظات مرسوم و احتیاط منتشر و تیتر کلی را در صفحه اول قرار می داد. این ابتکار ژورنالیستی، تیراژ روزنامه اطلاعات را که 630 هزار نسخه در روز بود به مرز یک میلیون نسخه رساند. تک شماره روزنامه اطلاعات در آن زمان «ده ریال» بود.

سایر ملل

هَشت قدرت جهانی وقت برضد مشتزنان چینی ـ دورانی که قدرت های وقت چین را میان خود به مناطق نفوذ تقسیم کرده بودند

14 جولای 1900 نیروهای اعزامی قدرت های هشتگانه وقت شهر تیانجین (منطقه تیانشان = تی ین تسین) واقع در شمال شرقی چین را تصرف كردند و خارجیان این منطقه را از محاصره وطندوستان چینی معروف به «مُشتزنان» كه از مداخله بیگانگان در امور میهنشان به جان آمده و قیام كرده بودند خارج ساختند و در آنجا مستقر شدند. این قدرت ها عبارت بودند از: انگلستان، روسیه، آلمان، فرانسه، اتریش، ژاپن، ایتالیا و دولت واشینگتن.
     این چینیانِ خشمگین و مصمم از سال 1898 بپاخاسته، عنوان مُشتزنان (مردم بدون اسلحه ـ دفاع از میهن با مُشت) برخود گذارده و جنبش خودرا که مورد حمایتِ بانو دوانگر سیشی ـ ملکه وقت بود ضد استعمار، ضد امپریالیسم، ضد مداخله خارجی و ضد سلطه خوانده بودند. آنان با شعار «بیرون انداختن سلطه گران از چین» که وطن آنان را میان خود به مناطق نفوذ قسمت کرده بودند به محاصره مقرّ خارجیان و ازجمله میسیون های مروّج مسیحیّت دست زده بودند.
    در پکن، خارجیان در محله سفارتخانه ها جمع شده و مشتزنان، این محله را محاصره کرده بودند. این محاصره 55 روز طول کشید. قدرت های جهانی و هشت گانه وقت 20 هزار نظامی و چند کشتی توپدار به چین فرستادند، جنبش را سرکوب و بسیاری از معترضان را سربریدند. جنبش موقتا سرکوب، ولی بعدا (در سال 1911) تبدیل به انقلاب شد و چین را جمهوری کرد. با وجود این، مداخله خارجی (قدرت ها) تا نیمه قرن 20 عملا و به صورت های دیگر ادامه داشت ازجمله تعرض عمومی ژاپنی ها در سال 1937 و تصرف بخش هایی از چین.
     ایستادگی چینیان در برابر مداخله قدرت ها موارد متعدد دارد و در قرون معاصر، از روزی (در قرن نوزدهم) آغاز شده بود که تریاک وارداتی انگلیسی ها را به دریا ریخته بودند، زیراکه پی برده بودند هدف انگلیسی ها از ترویج کِشت خشخاش و تولید تریاک در هند و صدور آن به چین، معتاد کردن چینیان و بی حال و بی اراده و نیازمند ساختن آنان است. ایستادگی چینیان در برابر انگلستان به دو جنگ ـ معروف به جنگ اول و جنگ دوم تریاک انجامید که در هر دو انگلیسی ها به دلیل داشتن سلاحهای بهتر و کشتی های جنگی مجهزتر پیروز شدند و امتیازاتی از چین ازجمله کنترل و مدیریت هنگ کنگ را گرفتند.

شماری از بوکسورها پس از دستگیر شدن توسط افراد اعزامی واحد ششم نظامیان آمریکا

لغو پیمان با بومیان آمریکای شمالی که یک ملّت مستقل باشند

28 جولای در سال 1871، كنگره آمریكا (قوه مقننه این فدراسیون) پیمان، «فورت ستاویكس Fort Stawix» را كه در سال 1768 میان بومیان (اصطلاحا؛ سرخپوستان) آمریكا و دولت انگلستان امضا شده بود و دولت انگلستان بومیان را یك ملت مستقل خوانده و حاكمیّت و قلمرو و قوانین آنها را به رسمیت شناخته بود یكجانبه لغو كرد و اعلام داشت كه در فدراسیون آمریکا، تنها یك ملت می تواند وجود داشته باشد. با وجود این، در این قانون اشاره یی به تابعیت آمریکایی سرخپوستان ـ آنان که نیاکانشان هزاران سال در این سرزمین زیسته بودند نشده بود.
دهها سال بعد قانون دیگری آنها را از اتباع آمریكا تلقی كرد. با وجود این قانون، بومیان كه عمدتاً در اراضی محصور (رزرویشن) زندگی می كنند، در مسائل داخلی عملا تابع قوانین آباء اجدادی خودشان هستند و دیده شده است که در مواردی دَم از اراضی ازدست رفته خود زده اند.

روزی که مارشال پتن قهرمان ملی فرانسویان به جرم خیانت به فرانسه محكوم به اعدام شد!

روزگاري قهرمان ملي ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ روزگاري ديگر خائن به ميهن و محکوم به اعدام!

مارشال «هانری پتنHenri Philippe Petain» قهرمان ملی فرانسه و فاتح جنگ «وِردن» 14 آگوست سال 1945 به جرم خیانت به وطن به اعدام محكوم شد. وی 89 ساله بود. محاكمه فیلد مارشال هانری فیلیپ پتن (1856-1951) به اتهام خیانت نسبت فرانسه از 23 جولای سال 1945 آغاز شده بود. پتن در سال 1940 در اسپانیا بود که ارتش فرانسه از آلمان شکست خورده بود. وی در جولای این سال و هنگامی که ارتش آلمان به دروازه پاریس رسیده بود به درخواست مردم و مقامات وقت به فرانسه بازگشت و رئیس دولت شد. تا بازگشت پتن به وطن نیمی از فرانسه به اشغال آلمان درآمده بود. پایتخت به «ویشی» كه در اشغال نبود منتقل شده بود. پتن سالخورده (83 ساله) ریاست دولت را در حالی برعهده گرفته بود كه ارتش فرانسه، دیگر توان دفاع موثر نداشت و در این شرایط پتن راهی برای نجات بقیه فرانسه و جلوگیری از ویرانی بیشتر کشور باقی نمانده بود جز اینكه با آلمان از در سازش درآید كه این كاررا كرد.
     پتن تا 20 آگوست 1944 كه پاریس توسط متفقین از دست آلمان خارج شد همچنان رئیس كشور بود، ولی كارها از دو سال پیش از آن در دست کابینه فرانسه قرار گرفته بود. دولت آلمان در آستانه سقوط دولت «ویشی» به دست متفقین، پتن را برخلاف میل باطنی اش به آلمان برد تا گزند نبیند كه وی در سال 1945 داوطلبانه به فرانسه باز گشت، دستگیر و به دادگاه تسلیم شد.
     یكی از اتهامات او این بود كه هنگام دستگیری و انتقال یهودیان فرانسه به آلمان، درقبال این رویداد بی تفاوت مانده بود.
     شارل دوگل اعدام پتن را به دلیل كهولت به حبس ابد تخفیف داد كه تا پایان عمر در دژ نظامی محبوس بود و در سال 1951 در 95 سالگی در زندان درگذشت.
     با درگذشت پتن قضیه او پایان نیافته و این بار، بحث در باره آن به كلاسهای درس تاریخ دانشكده ها كشانده شده است كه آیا پتن واقعا به فرانسه خیانت كرده بود یا نه و این بحث و تفسیر همچنان داغ است و تاپیك بسیاری از رساله های كوتاه و بلند دانشجویان دانشگاههاست و ....

سالروز استقلال هند و پاکستان ـ مشکلات ناشی از جدایی، کشمیر و مرز دورَند

14 آگوست 1947 در نیمه شب، دولت لندن به هند و پاكستان به صورت دو «دومینیون» وابسته به جامعه مشترک المنافع استقلال داد. آن دولت که بیش از یک قرن شبه قاره هندرا در کنترل داشت 23 ژوئن 1947 تصمیم به تقسیم این شبه قاره به دو کشور هند و پاکستان گرفت و خطوط تقسیم را ترسیم و با این خطوط، پنجاب و بنگال هرکدام دو نیمه شدند. پاکستان چهاردهم آگوست را به عنوان روز استقلال برگزار می کند و هند پانزدهم آگوست را.
هند در سال 1950 نظام جمهوری اعلام کرد و از چارچوب امپراتوری لندن کاملا خارج شد و پاکستان 23 مارس 1956 (نوروز ایرانی) یک جمهوری اسلامی شد. اختلاف نظر دو دولت برسر کشمیر که تاکنون منجر به سه جنگ شده است ادامه دارد، اما بعید است که میان آنها جنگ دیگری رخ دهد زیراکه هر دو اتمی شده اند. نخستین جنگ کشمیر در اکتبر 1947 با تعرض پشتون های پاکستان (پاتان ها ـ پختون ها) به منطقه کشمیر آغاز شد. بیش از 29 میلیون از جمعیت پاکستان پاتان (پشتون = افغان) هستند و دولت آمریکا اینک در مناطق پشتون نشین پاکستان درگیر عملیات نظامی است. انگلیسی ها با ترسیم مرز مشترک هندوستان و افغانستان (خط دورَند) این پاتان هارا از افغانستان جدا کرده اند که به صورت یک استخوان لای زخم باقی مانده است. ایرانیان باستان واژه های هند، هندی و هندوستان را برپایه رود سِند ساخته اند که به اروپا منتقل و ایندوس و ایندیا شده اند.

روز آغاز صدور گواهینامه رانندگی در جهان

14 آگوست 1893 نخستین گواهینامه رانندگی جهان در فرانسه كه از همان روز در آن كشور شماره گذاری اتومبیل و آزمایش رانندگی جهت صدور گواهینامه اجباری شده بود صادر شد. پس از فرانسه، این كار در سایر كشورها اجباری شده است.

گرجستان و بازگشوده شدن فصلی از «تاریخ» که در 1991 به بایگانی سپرده شده بود

ژنرالNagovitsyn

رویداد آگوست 2008 گرجستان چهار میلیون و ششصد هزارنفری و 69 هزار كیلومتر مربعی كه میخائیل ساكاشویلیMikheil Saakashvili رئیس جمهوری وقت این كشور دیروقت شب، در هفتم این ماه میلادی با فرستادن ناگهانی (بدون مقدمه) نیروی نظامی به شهر تسخینوالیTskhinvali (سخینوال) حاكم نشین منطقه خودمختار اوستیای جنوبیS. Ossetia آن را آغازكرد به بازشدن فصلی در تاریخ معاصر جهان که در دسامبر 1991 معماگونه بایگانی شده بود تعبیر شده بود. هنوز روشن نشده است كه چرا و با چه محاسباتی در این وضعیت حساس جهان، ساكاشویلی (تحصیلكرده آمریكا و مورد حمایت این دولت) این تصمیم را گرفته بود. وی هنگامی دست به این كار زد كه اصحاب نظر گفتار و كردار ولادیمیر پوتین را پس از هفت سال سكوت و تماشاگری، با تزارهای امپراتوری روسیه مقایسه می کردند. در آن زمان بازیهای المپیك در پایتخت چین درجریان بود و غرب برای وارد ساختن فشار به ایران نیاز به همكاری روسیه داشت.
     برخی از تفسیرنگاران این عمل ساكاشویلی را كه با حمایت آمریكا و یك رشته تظاهرات اصطلاحا مخملی برضد شواردنادزه، از آغاز سال 2004 برسر كار آمده بود گاف مشترك وی و برخی از مشاورات جورج دبلیو بوش (رئیس جمهور وقت آمریکا) خوانده و گفته بودند كه رئیس جمهور گرجستان بدون اطلاع دولت واشنگتن دست به چنین كاری نزده بود و این كار احتمالا برای آزمایش اراده کرملین بوده است. چند مفسر هم آن را ادامه تاریخ دانسته كه در مسیر خود دگرگونی ایجاد می كند.
     اخراج و پس راندن نظامیان گرجی از مناطق خودمختار که از هشتم آگوست 2008 آغاز شده بود در سیزدهم این ماه به تصمیم دمیتری مدودیف رئیس جمهور وقت روسیه فدراتیو متوقف شد، ولی سرلشکر آناتولی ناگوویتسین معاون ستاد ارتش روسیه گفته بود که آتش بس مورد نظر مدودیف به معنای توقف عملیات شناسایی نیست و ما به کار شناسایی و نقل و انتقال و تجهیز واحدهای گرجستان ادامه خواهیم داد.
    بامداد 13 آگوست 2008 و تقریبا همزمان با ورود سازکوزی رئیس جمهور وقت فرانسه به مسکو، مدودیف به ستاد ارتش روسیه اطلاع داده بود تصمیم گرفته شده که عملیات نظامی روسیه در گرجستان متوقف شود زیرا که روسیه به هدفهای خود که بازگردانیدن وضعیت به حالت اول بود رسیده و اوضاع اینک تحت کنترل است و متجاوز با تحمل تلفات و زیانهای سنگین تنبیه شده است؛ گرچه تجاوز گرجی ها باعث مرگ نزدیک به دو هزار اوستیایی و آواره شدن 40 هزارتن دیگر از آنان شده بود. باوجود این، هنوز معلوم نیست که چه معامله ای بر سر شرط «سرگئی لاوروف» وزیر امور خارجه روسیه صورت گرفته است. وی هشتم آگوست 2008 گفته بود که مسئله گرجستان جز با رفتن ساکاشویلی حل نخواهد شد و بهترین راه، کناره گیری او از سمت ریاست جمهوری است. پوتین نخست وزیر وقت روسیه هم ساکاشویلی را یک جنایتکار جنگ و سزاوار مجازات اعلام کرده بود.
    دولت روسیه هشتم آگوست 2008 در توجیه عمل خود گفته بود كه نظامیان گرجستانی در تجاوز غیر منتظره خود به تسخینوالی 1500 تا دو هزار تن و عمدتا غیر نظامیان را كشتند و حتی یك غیرنظامی را كه درحال فرار بود گرفته و آتش زدند و روسیه راهی جز مداخله فوری نداشت.
     می دانیم كه استیایی ها گرجی نیستند و از اعقاب ایرانی تبارهایی هستند كه در قرون قدیم از «منطقه فرارود» به روسیه جنوبی و قفقاز شمالی مهاجرت كرده و سیتی و سكا (سیستانی) و «الان» خوانده می شدند و هنوز برخی از واژه های پارسی باستان را بكار می برند.
    تا 11 آگوست، ماشین جنگی روسیه نیروهای گرجی را از دو منطقه خودمختار اوستیای جنوبی و آبخاریا بیرون رانده و پادگانهای مجاور این دو منطقه را هم ویران ساخته و پوتین كه ثابت شده است قدرت اصلی روسیه است برای دیدار آوارگان و مجروحین اوستیای جنوبی كه خودرا از اتباع روسیه می دانند به منطقه مرزی رفته بود و روزنامه ها پر از عكسهای ژنرالهای روسیه بود كه بمانند دوران جنگ سرد، شانه به شانه در كنار هم نشسته و تبادل نظر می کردند. وزیران امورخارجه فرانسه و فنلاند به تفلیس رفته بودند تا میانجیگری كنند ولی روسها به حرفهای آنان اعتنا نكرده و به همینگونه به توصیه های رئیس جمهور فرانسه که به مسكو رفته بود.
    جورج دبلیو بوش یازدهم آگوست 2008 گفته بود: روسیه به همسایه اش ـ یك كشور مستقل دارای حاكمیت ملی به تجاوز پرداخته و دولت منتخب مردم گرجستان را تهدید می كند و چنین عملی در قرن 21 قابل قبول نیست (اشاره بوش به اظهارات وزیر امور خارجه روسیه بود كه گفته بود ساكاشویلی باید برود). چنی معاون بوش كمی تندتر رفته و گفته بود: حمله نظامی روسیه به گرجستان یك تجاوز آشگار است و این تجاوز نباید «بدون پاسخ» بماند!.

کاراژیچ در سه چهره

چند مقام دولت روسیه و سه تن از ژنرالهای این كشور در واکنش به اظهارات چنی، رئیس جمهور و وزیر دفاع گرجستان را مسئول مرگ صدها اوستیایی و تخریب شهر تسخینوالی در جریان حمله شبانه هفتم و بامداد هشتم آگوست 2008 دانسته و خواسته بودند كه به اتهام جنایت علیه بشریت دستگیر و محاكمه شوند و افزوده بودند كه میان كاری كه ساكاشویلی كرده با اتهام «رادوان كاراژیچKaradzic» كه به دادگاه لاهه تحویل شده است فرقی نیست.
    ولادیمیر پوتین 12 آگوست 2008 از انتقال دو هزار نظامی گرجی از عراق با هواپیماهای آمریكایی به منطقه درگیری نظامی در گرجستان انتقاد كرده و گفته بود: آمریكا با منتالیته دوران جنگ سرد از تجاوز گرجستان به تسخینوالی و قتل غیرنظامیانی كه خودرا تبعه روسیه می دانند حمایت كرد و با این حمایت بود كه تجاوز صورت گرفت. غرب تاكنون كوشیده است كه متجاوز را قربانی نشان دهد، یعنی سیاه را سپید و سپید را سیاه. پوتین افزوده بود که دولت آمریكا هواپیماهای خود در اختیار گرجستان قرار داده بود كه نظامیانش را از عراق به خط آتش در گرجستان منتقل كند.
    به این ترتیب و به رغم اعلام توقف محاربه، ممکن است که این رشته سر دراز داشته باشد. در هرحال، رویداد آگوست 2008 سدی بزرگ برسر راه عضویت گرجستان در ناتو و یا اتحادیه اروپا به وجود آورد زیرا که به دست دولت مسکو بهانه ای موجّه جهت مخالفت و حتی ایستادگی داده است.
     گرجستان نامی است كه امپراتوری ایران (پارسیان) در قرون پیش از میلاد بر این سرزمین گذارده است. در آن زمان «گرجانGurjan» تلفط می شد كه بعدا به گرجستان تبدیل شد. غربی ها كه این واژه را به لاتین می نویسند «جورجیاGeorgia» خوانده و تلفظ می کنند. امپراتوری روم و یونانیان باستان، شرق این منطقه (گرجستان امروز) را "ایبریاIberia" و غرب آن را «كلخیاColchis» می گفتند. گرجی ها سرزمین خود را "کارت ولبیKartvelebi" می خوانند. این سرزمین تا 22 دسامبر سال 1800 (زمان تزار پل یكم) تحت الحمایه ایران بود. در اواخر دوران صفویه و نیز در دهه های نخست سلطنت قاجاریه عادت براین بود که شاهزادگان و بزرگان ایران وقت در حرمسرای خود زن گرجستانی داشته باشند و به بستگان این زنان که نسبت به وفاداری شان به ایران تردید بود در دربار و دولت مقام دهند. جمهوری گرجستان که در سال 1991 و در پی فروپاشی شوروی اعلام استقلال کرد دارای سه منطقه خودمختار اوستیای جنوبی (در شمال) و آبخازیا (آبخیز، هم سطح دریا = تاید واتر) و آجارا (ادجاراAdjara) است که این دو منطقه در ساحل دریای سیاه واقع شده اند. شهر تفلیس که یک چهارم نفوس گرجستان را در خود جای داده است پایتخت آن کشور است. استالین و بسیاری از مقامات و دیپلماتهای شوروی متولد گرجستان بوده اند و روسیه در گرجستان هواداران بسیار دارد.

از نشست ژنرالهای روس تا اعزام نیرو و بمباران و بالاخره آتش بس و استراحت سرباز

از دیدار پوتین از آوارگان اوستیایی، نطق و تصمیمگیری سران کرملین، تظاهرات مسکو مقابل سفارت آمریکا تا اعلام آتش بس از سوی مدودف

فیدل کاسترو در نودمین زادروز خود سیاست های آمریکا را ماکیاولی خواند ـ او در 2015 هم نسبت به این دولت ابراز بی اعتمادی کرده بود

13 آگوست 2016 فیدل کاسترو، انقلابی و سوسیالیست بنام 90 ساله شد و به این مناسبت، رسانه ها در گوشه و کنار جهان گزارش های مشروح درباره او، نظرات و کارهایش و اینکه در 90 مایلی آمریکا، از این دولت شکست نخورد و به راه سوسیالیستی خود ادامه داد منتشر ساختند. این رسانه ها نوشتند که کاسترو بیش از 600 توطئه قتل خود را (و طبق اسناد محرمانه دولت انگلیس، 638 توطئه) پشت سر گذاشت و 90 ساله شد.
    بسیاری از سران کشورها ازجمله پوتین رهبر روسیه 90 سالگی فیدل کاسترو را به او تبریک گفتند. فیدلِ 90 ساله در مقاله ای زیر عنوان «زادروز» که 13 آگوست 2016 در نشریه دولتی کوبا انتشار یافت و در رسانه های سایر کشورها نقل شد بار دیگر و بدون توجه به اینکه دولت واشنگتن در یک سال قبل از آن سعی بر ذوب کردن یخ های روابط دو کشور کرده است سران آمریکا را به داشتن برنامه های ماکیاولی متهم کرد. فیدل کاسترو در مارچ 2016 و پس از دیدار اوباما از کوبا، در مقاله ای نوشته بود که کوبا به کمک های یک دولت امپریالیست نیاز ندارد. وی در این مقاله افزوده بود که اوباما از تاریخ و گذشته کوبا اطلاع ندارد. مردم یک کشور، گذشته خود و آنچه را که بر سرشان آورده اند فراموش نمی کنند، اوباما تنها سخنان شیرینی بیان داشت و به پیشرفت های ما به رغم تحریم 60 ساله اشاره نکرد. ما به رغم تحریم آمریکا و متحدانش به برنامه های درمان و آموزش رایگان و یکنواخت مردم خود و تأمین بازنشستگی عمومی و رفاه برابر ادامه داده ایم.
    فیدل کاسترو 13 آگوست 2015 به مناسبت 89 ساله شدن خود نامه ای زیر عنوان «واقعیت و رؤیا» به روزنامه دولتی این کشور داده و در آن نوشته بود که برابری در بهداشت و درمان و آموزش و پرورش رایگان، تأمین اشتغال، خوراک و مسکن، رفاه و بازنشستگی و دستیابی به دانش ها حق همه انسان ها است و در رؤیای آنان، که تحقّق این آرزو و خواست ها باید در اولویّت برنامه هر دولت قرار داشته باشد و از تلاش برای تأمین آنها ذرّه ای فروگذار نشود.
    وی بدون توجه به اینکه روز بعد (14 آگوست 2015) وزیر امور خارجه آمریکا برای بازگشودن سفارت این کشور در هاوانا پس از بیش از نیم قرن به کوبا وارد می شود، در نامه خود نوشته بود که دولت واشنگتن با تحریم اقتصادی کوبا به مدت بیش از 50 سال [تا آن زمان]، میلیاردها دلار به این کشور و کوباییان آسیب وارد ساخته که قاعدتا باید غرامت آن را بپردازد. قبلا برادر او رائول ـ رئیس جمهوری وقت کوبا همین مطلب را گفته بود. فیدل کاسترو که سران ونزوئلا و بولیوی در مراسم هشتاد و نهمین مراسم زادروز او شرکت کرده بودند و با هم در خیابانها اتوبوس سواری کردند در آن یادداشت خود سیاست های آمریکا را که از 70 سال پیش [پیش از آن روز] و پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در پیش گرفته است مورد انتقاد قرارداده و بی اعتمادی خود را به نتیجه تجدید روابط و نیّاتِ از آن ابراز داشته بود.
    «فیدل كاسترو» 13 آگوست 1926به دنیا آمد، در کوبا دست به انقلاب مسلّحانه زد و پس از پیروزی این انقلاب، از 1959 تا 2006 رهبری كوبا را به دست داشت و در این كشور نظام سوسیالیستی برقرار كرد.
     فیدل کاسترو در پی یک عمل جراحی دستگاه گوارش، از 31 جولای 2006 اختیارات حکومتی خودرا تفویض کرد و از سال 2008 بازنشسته شده بود، ولی به نوشتن مقاله، یادداشت و دادن اندرز و پذیرفتن سران کشورها ادامه داد. وی 25 نوامبر 2016 درگذشت.

«اتوبوس سواری»یِ فیدل کاسترو و نیکلاس مادورو و ایوو مورالس در 13 آگوست 2015 در هاوانا

فیدل کاسترو در چند مرحله عُمر

عکس هایی از چند دیدار فیدل کاسترو با سران کشورها

مسئله اوکراین موضوعات دیگری ازجمله لغو فروش آلاسکا و اعتراض به تصرف اراضی بومیان و ... را به میان آورده است و ...

Vyacheslav Volodin رئیس مجلس روسیه (دوما) ششم جولای 2022 پیشنهاد کرد که دولت روسیه با غیرقانونی اعلام کردن فروش آلاسکا، این منطقه واقع در شمال کنفدراسیون کانادا را از آمریکا پس بگیرد. دولت واشینگتن آلاسکا را در سال 1867 به مبلغ 7 میلیون و دویست هزار دلار از تزار وقت روسیه خریدار کرد. ادامه و گسترش عملیات نظامی اوکراین و تشدید اختلاف میان روسیه و بلوک غرب از جمله آمریکا و روزافزون بودن آن ازجمله خطر جنگ اتمی باعث طرح و احیاء شدن موضوعاتِ فراموش شده قبلی بویژه علیه آمریکا و انگلیس شده است و روس ها و شماری در کشورهای دیگر از جمله یک حجت الاسلام در ایران (حجت‌الاسلام عبدالمهدی موسوی) در تابستان 2022 از قتل بومیان آمریکای شمالی و تصرف و به قولی بلعیدن اراضی آنها سخن به میان آورده بودند و بعضی از رسانه ها عکس اعتراض خیابانی سال 2020 در یک استیت جنوب غربی آمریکا را بازنشر داده بودند (عکس پایین) که معترضین شعار اراضی سرقت شده بومیان (سرخپوستان) را بدست داشتند. حجت الاسلام عبدالمهدی موسوی گفته بود که 27 میلیون بومی (سرخپوست) را قتل عام کردند تا سرزمین آنها را تصاحب کنند. وی به کشته شدن صدها هزار ژاپنی و ویرانی دو شهر بزرگ ژاپن بر اثر بمباران اتمی آمریکا نیز اشاره کرده بود و خبرگزاری تسنیم متن اظهارات وی را در وبسایت خود قرار داده بود.
همچنین برخی گفته اند که خوب شد نخست وزیرِ عثمانی تبار انگلیس (بوزیس جانسون) کناره گیری کرد و گرنه، به سبب حمایت پی گیر او از دولت زلنسکی در اوکراین و ارسال اسلحه و مرسنر بیش از سایر دولت های عضو بلوک غرب، این احتمال وجود داشت که کرملین تصمیم به بمباران اتمی لندن بگیرد که برایش آسان تر به نظر می رسد. ریشی سوناک نخست وزیر هندی تبار انگلیس نیز همان راه جانسون را می رود. رسانه های انگلیس بویژه گاردیَن نیز وسیعا تبلیغ ضد روسیه می کنند و سرچ انجین ها این مطالب گاردین را نقل می کنند که قبلا به این صورت سابقه نداشت این همه از گاردین نقل کنند.

برخی دیگر از رویدادهای 14 اوت

410: آلاریک ها شهر رُم را غارت کردند این شهر شش سده بر اروپا سلطه داشت.

1385: پرتغالی ها حکومت کاستیلِ اسپانیا را در جنگ شکست دادند و استقلال خود را حفظ کردند.

1457: نخستین کتاب که دارای تاریخ انتشار است و این تاریخ در صفحه سوم آن درج شده است به چاپ رسید.

1842: بومیان آمریکا از طایفه سمینول Seminole (اصطلاحا؛سرخپوستان) از نظامیان دولت واشنگتن شکست خوردند و در پی آن، دولت واشنگتن این بومیان (سرخپوستان) را هم که ساکن مناطق شمالی فلوریدا بودند به نقطهِ دور دست آن زمان؛ «اکلاهما» تبعید کرد و بمانند بومیان دیگر، از مناطق شرقی این فدراسیون که هزاران سال در آنجا زندگی کرده بودند دور ساخت، اموال و اراضیِ شان را تصاحب کرد که بعدا مهاجران اروپایی صاحب آنها شدند.

1935: لایحه تأمین اجتماعی در آمریکا (سوشِیل سِکیوریتی) به صورت قانون درآمد که به موجب آن، افراد پس از رسیدن به سن معیّن (قبلا 65 سالگی و اخیرا 66 سالگی) بازنشسته و از مزایای آن برخوردار می شوند، به این شرط که در طول عُمر خود دست کم شانزده فصل (جمعا چهار سال) کار کرده و درصد مقرّر از درآمد ناشی از کارکردن خود را (نه درآمدهای سرمایه گذاری و ... ـ فقط کار) به این صندوق پرداخت کرده باشند. میزان دریافتی بازنشستگی متناسب با دریافتی ایام کارکردن و میزان درصدی است که از این درآمد به صندوق رفاه اجتماعی داده باشند.
    مقررات تأمین اجتماعی در ایران از یادگارهای دولت دکتر مصدق است.

1947: 14 آگوست روز استقلال پاکستان است که هر سال در این روز برگزار می شود. پاکستان (در سال 2021 کشوری 225 میلیونی) در آگوست 1947 اعلام استقلال کرد.

2013: دولت مصر که با تظاهرات هواداران محمد مُرسی رئیس جمهوری برکنار شده و اخوان المسلمینی رو برو شده بود در این روز حالت فوق العاده اعلام کرد و در تیراندازی پلیس و نظامیان به تظاهرکنندگان صدها تن کشته و مجروح شدند.

پیام‌های تازه

تداوم ایرادها و ابراز نظرها به مصوّبه مالیات از خانه های خالی در اَمُردادماه 1399

در پی انتشار طرح مالیات از خانه‌های خالی (جایگزین ماده 54 مکرر قانون مالیات‌های مستقیم)، مصوّب مجلس در جلسه چهاردهم اَمُرداد 1399، از جمعه (16 اَمُرداد 99) پیام های متعدد واصل شده است و این فرستندگانِ پیام به ابهاهات و عدم ارتباط برخی عبارات در تبصره های این مصوّبه با «احتکار خانه خالی» اشاره کرده اند که ریاست مجلس در نطق خود در این جلسه گفته بود: "قصد ما این است که خانه‌ای که با سرمایه کشور ساخته شده، در سفته‌بازی قرار نگیرد و عَرضِه بازار شود. کسی که ۱۰ خانه‌دارد، باید خانه‌های خود را عَرضه کند و نباید این خانه‌ها، خالی بماند.". فرستندگان پیام (مخاطبان این تاریخ آنلاین) خواسته اند که شش عضو فقیه شورای نگهبان هنگام بررسی مصوّبه، دقت فرمایند که این تبصره ها مغایرت با آیات قرآن کریم و دستورهای اسلامی نداشته باشد و شش حقوق دان عضو شورای نگهبان ببینند که مغایرتی با اصول قانون اساسی، اعلامیه حقوق بشر و موازین حقوق انسانی دیگر و شعارهای انقلاب اسلامی نداشته باشد که مردم به اتکاء این شعارها و احکام اسلامی، نظام سلطنتی را برانداختند و رهبر جمهوری اسلامی «رهبر انقلاب اسلامی» خطاب می شود.
    [طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی، مصوّبات مجلس باید به تأیید شورای نگهبان برسند تا «قانون» شوند]

    ارسال پیام ها در این زمینه ادامه داشته و پس از جمع بعدی درج خواهند شد. در زیر و به موقع خود چند پیام های دریافتی و برخی از آنها، اندکی کوتاه شده درج شده اند تا در اینجا بمانند و پس از اجرای مصوبه و چگونگی کار مورد قضاوت آیندگان قرار گیرند:

    ـ در هیج کشوری از کشورهای 200 گانه عضو سازمان ملل و شاید به استثنای کره شمالی، قانونی که چنین محدود کننده مالکیّت خانه شخصی (نَه خانهِ نوساز و عمدتا توسط بسازبفروش های خُرده پا با هدف فروش) وجود داشته باشد. کمتر دیده شده است که یک مالک بیش از دو سه خانه در یک شهر داشته باشد، مگر معدودی و صرفا برای کسب و کارِ اجاره داری که این هم یک بیزنس است که قانون اساسی جمهوری اساسی، آزادی کسب و کار مشروع را تضمین کرده است. بیشتر خانه های شخصی و افرادی که دارای بیش از یک خانه در یک شهر هستند سالها و عمدتا دهها سال پیش ساخته و تملّک شده اند. در همه کشورها، قوانین عطف بماسیق نمی شوند. اگر این طرح پس از تأیید شورای نگهبان قانون شود مسائل حقوقی و قضایی متعدد به دنبال خواهد داشت.

    ـ در اسلام، تعدّد زوجات قانونی و مجاز است، فرضا یک مرد در یک شهر از سالها پیش دارای دو زوجه است و دو خانه جداگانه برای سکونت آنها خریده است، چطور ممکن است به این شخص گفت که یا یکی از خانه ها را بفروشد و یا مالیات چند برابر و چندین برابر بدهد؟. همین طور، رسم ایرانی از هزاران سال پیش است که برای مادر و پدر سالخورده خود و یا پسران بیکار و یا کم درآمد و زن و بچه دارش به نام خود خانه بخرد. تکلیف این فرد چه می شود که دارای چند تا دختر هم و شاید از زنان قبلی خود است و نمی خواهد که خانه های اضافی را پیش از فوت که ممکن است در آینده هزینه بیماری و ... داشته باشد به نام آنها کند و گرفتار اختلاف و مرافعه نشود؟. بیماری که قابل پیش بینی نیست، مثال آن همین بیماری ناگهانی کرونا.

    ـ (یک مخاطب): من بازنشسته ام، گرافیک یاد گرفته ام، وبسایت ساخته ام و سرگرم ترجمه و تألیف کتاب هستم. بچه ها در خانه سر و صدا می کنند و ... و من سه سال است که یک آپارتمان 45 متری 20 ساله ساخت در یک محله متوسط شهر خریده ام و روزها چند ساعتی به آنجا می روم و بکار خود مشغول. چرا و طبق چه منطقی باید مالیات چند برابری بدهم که یک خانه دیگر هم دارم، آیا درست است؟، چه ارتباطی این 45 متری یک اطاقه من با احتکار و گرانفروشی و سفته بازی و ... خانه دارد.

    ـ (یک مخاطب): من یک زن 75 ساله و نزد دخترم مقیم اروپا شده ام. آپارتمانم را در تهران ـ به استثنای یکی از اطاق هایش که اثاثه ام در آن است اجاره داده ام و سالی یک بار (اگر کرونا در کار نباشد) به آنجا می روم. در یکی از تبصره ها دیدم که سخن از «سامانه ملی املاک و اسکان کشور» و ثبت نام فرد ساکن خانه حد اکثر دو ماه پس از تنظیم دستور العمل» آمده بود. اگر مستاجر ـ در زمانی که در اروپا، خانه نشین کرونا هستم ـ برود و نام خود را ثبت کند و من بعدا بخواهم دوباره در وطن زندگی کنم و همین جا بمیرم که تصمیم من برای سال های آتی است، تکلیف مالکیّت من و اگر مستاجر حاضر به تخلیه نشود و ادعای مالکیت کند چیست؟. کار ما به دستگاه قضایی و مدت ها دوندگی و وکیل گرفتن می افتد. این تبصره ها بر بروکراسی کشور می افزاید و درد سر ساز است و ارتباطی هم به گرانی مصنوعی خانه ندارد. اصلاح ماده 54 که این قدر تبصره لازم ندارد. ما که روزنامه واقعی نداریم که برود و تحقیق کند چرا این تبصره هایِ خارج از موضوع و درد سر ساز را اضافه کرده اند؟.انشاءالله که شورای نگهبان، مصوبه را برای رفع مشکل که هم اسلامی و هم انسانی به مجلس بازگرداند.

    ـ (یک مخاطب): مقیم کانادا هستم، در وطن حساب بانکی دارم، در تبصره 7 نوشته اند که دستگاه‌های اجرایی مکلّف هستند خدمات خود از قبیل افتتاح حساب بانکی برای اشخاص را با ارائه شرح نشانی یکتای درج شده در سامانه املاک و اسکان کشور انجام دهند. پس، تکلیف ما چه می شود که در کشور زادگاه، خانه و اسکان نداریم، به آن وفادار هستیم و از صمیم قلب دوستش داریم. به نظر من که از افزودن این تبصره ها، هدف های دیگری در کار است. من درس قانون خوانده ام، چنین طرحی را که امیدوارم به این صورت «قانون» نشود که سوژه تاریخنویسان در دهها سال دیگر خواهد شد و معاندین جمهوری اسلامی تعبیرهای دیگر از آن خواهند کرد. من هر روز وبسایت فارسی رادیو ـ تلوزیونهای دولتی کشورهای دیگر را که در ایران فیلتر هستند می بینم. هیچکدام به تصویب این طرح اشاره نکرده بود. چرا؟. برای اینکه احساس کردند که با اجرای آن در این زمانِ تحریم و کرونا و تورّم، زحمت تازه ای ایجاد خواهد کرد و بهتر است که سکوت کنند تا اجرایی شود.

    ـ (مخاطب): چرا در تبصره ها، مهلت دو ـ سه ماهه برای اجرای طرح در نظر گرفته شده است، چرا با این سرعت؟. چه هدفی است از این سرعت؟. امیدوارم که نه تنها شورای نگهبان، دفتر مقام معظم رهبری نیز روی جزئیات این طرحِ به عقیده من (مخاطب) مسئله ساز دقت فرمایند. باز به عقیده من (مخاطب)، این طرح که اجرای آن هم به این صورت خالی از اشکال نیست، تحدید مالکیت خانه است تا جلوگیری از احتکار و گرانی آن، 95 درصد این مالکان از دهها سال پیش این خانه ها را که غالبا کلنگی شده اند مالک هستند، بستگانِ نزدیکشان در آنها سکونت دارند و یا برای کمک به امرار معاش به اجاره داده اند.

    ـ در تبصره 8، عبارتِ دولت الکترونیکی بکار رفته است، نمی دانم ما دولت اسلامی داریم و یا الکترونیک. بیش از ده درصد جمعیت کشور در سال های آخر حیات خود هستند و بی اطلاع از الکترونیک و دیجیتال و ده صد هم بسیار کم سواد و ده درصد نیز مقیم خارج.

    ـ من (مخاطب) مقیم آمریکا هستم و دو آپارتمان نسبتا کوچک در تهران دارم که در یکی از آنها مادر 82 ساله زندگی می کند و در دیگری، یکی از بستگان بسیار کم درآمد که رایگان نشسته است. من مانده ام که در این میان چه باید بکنم که در یک شهر دو آپارتمان 43 ساله و 19 ساله ساخت دارم. در دو سال اول پس از انقلاب گفته بودند که یک خانه و یک آپارتمان شخصی و یا دو آپارتمان مجاز است [اشاره مخاطب به اعلامیه آیت الله خسروشاهی رئیس وقت سازمان مسکن]. گمان نکنم که تا چها ماه و پنج ماه و حتی بیشتر بتوانم با این سختگیری ها و ترس از کرونا بیایم ایران. خوب است که اگر مصوبه، «قانون» شود، در دستورالعمل اجرایی آن، مشکل ما خارجه نشینان روشن شود. صدها هزار ایرانی مقیم خارج که اطمینان دارم در آینده، بسیاری از آنها باز خواهند گشت، در ایران و شهرهای بالای 100 نفری یک و یا دو خانه دارند. ضروری است که مشکلات آنها را در دستورالعمل در نظر بگیرند. این تبصره ها به این شکل باور کردنی و قابل پیش بینی نبود. خداوند حلّال مشکل است، به او پناه می بریم.

    ـ پیش از اتخاذ هر تصمیم باید نتایج اجرای آن را در کوتاه مدت و دراز مدت در نظر گرفت و کاری نکرد که بعدا لازم به تجدید نظر باشد (به نوشته مخاطب؛ بار آرد پشیمانی). ماده 54 سی و چهار سال پیش تصویب شده بود، چرا ناگهان تصمیم به جایگزینی آن گرفتند و با این همه تبصره ها؟. همین است که بعضی ها می روند و با ارزهای بدست آمده از صادرات و ... و بازنگشته به کشور، در ترکیه و کانادا خانه می خرند. برای اینکه در هیچ کشوری محدودیت مالکیّت خانه و اجبار ثبت نام ساکنان هر خانه در سامانه دولتی وجود ندارد و اگر دارد نام کشور را اعلام کنند، نقل مکان آزاد است و لازم به ثبت نام و مشخصات نیست. افراد، تغییر آدرس خود را به پستخانه می دهند.

    ـ در تبصره ها که من در وبسایت مجلس [خبرگزاری خانه ملت] خواندم اخطار شده بود که اگر افراد به موقع اقدام نکنند، سرویس خدمات شهری ـ آّب، برق و ... ـ نخواهد داشت و .... مگر می شود در چله زمستان آب و برق یک شهروند را قطع کرد، اگر از سرما و یا گرما زنده بماند می رود و به دادگاه شکایت می کند و ادعای غرامت.

متن طرح مصوبه مالیات از خانه های خالی و نظرات واصله درباره آن از 19 تا 20 اَمُرداد 1399

پیام هایی که درباره طرح مالیات از خانه‌های خالی (جایگزین ماده 54 مکرّر قانون مالیات‌های مستقیم)، مصوّب مجلس در جلسه چهاردهم اَمُرداد 1399، از ظهر یکشنبه ـ 9 آگوست 2020 (19 اَمُرداد 1399) تا ساعت 7 بامداد دوشنبه بیستم آمُرداد به وقت تهران (به فاصله 19 ساعت) از مخاطبان این «تاریخ آنلاین» واصل شده است و خواسته اند که درج شود تا باقی بماند:

    ـ مخاطب از سوئد: من امشب [یکشنبه شب نهم آگوست 2020] پیام های مخاطبان شما درباره جایگزینی ماده 54 و ایراد به ابهامات، و فرصت کم دوماهه در این وضعیت کرونایی بویژه برای ایرانیان مقیم خارج را خواندم، ضروری است که متن ماده مصوّبه و تبصره های آن را درج کنید تا بخوانیم و درباره آن بهتر قضاوت کنیم. من در تهران یک آپارتمان از خودم دارم و یک خانه مشاع با خواهر و برادرم که ارث پدری است و وصیت کرده که تقسیم و فروش نرود. خانه پدری، ساخت 1342 (57 سال پیش) و آپارتمان 80 متری خودم ساخت 1371 (28 ساله پیش) است. آپارتمان من در رَهن مستاجر است و اثاثه ام در خانه پدری که در دو اطاق آن برادرزاده ام با زن و فرزند زندگی می کنند. مستاجر من ماهی نیست که ایمیل نفرستد که اگر رهن منقضی شود پولی را که سه سال پیش داده است، ارزش 50 درصد آن زمان را هم ندارد و این است مشکل رهن برای مستاجر که قدرت خرید پول او پایین می آید و در انقضای رهن ....

    پاسخ:

    متن ماده و تبصره های مصوّب به نقل از خبرگزاری مجلس:
    خبرگزاری خانه ملت [مجلس] ـ 114 مرداد 1399: نمایندگان در نشست علنی امروز (چهارشنبه 14 مردادماه 1399) مجلس شورای اسلامی، در جریان بررسی قانون مالیات های مستقیم، با اصلاح ماده 54 این قانون با 169 رأی موافق، 27 رأی مخالف و 7 رأی ممتنع از مجموع 237 نماینده حاضر موافقت کردند.
    متن زیر جایگزین ماده (54) مکرر قانون مالیات‌های مستقیم مصوب سال 1366 با اصلاحات و الحاقات بعدی می‌شود؛
    ماده 54 مکرر- مالکان واحدهای مسکونی که واقع در کلیه شهرهای بالای یکصدهزار نفر جمعیت که به استناد سامانه ملی املاک و اسکان کشور موضوع تبصره (7) ماده (169) مکرر این قانون، در هر سال مالیاتی در مجموع بیش از چهار ماه به عنوان خانه خالی شناسایی شوند، به ازای هر ماه بیش از زمان مذکور، بدون لحاظ معافیت‌های تبصره (11) ماده (53) این قانون، به صورت ماهانه مشمول مالیاتی برمبنای مالیات بر درآمد اجاره به شرح زیر می‌شوند:

    سال اول- معادل شش برابر مالیات متعلقه
    سال دوم - معادل دوازده برابر مالیات متعلقه
    سال سوم به بعد - معادل هجده برابر مالیات متعلقه
    واحدهای نوسازی پس از دوازده ماه و در پروژه‌های انبوه‌سازی پس از هجده ماه از پایان مهلت اتمام عملیات ساختمانی مندرج در پروانه ساخت موضوع ماده (100) قانون شهرداری مصوب سال 1344، مشمول مالیات موضوع این ماده می‌شوند.
    سازمان امور مالیاتی مؤظف است با همکاری وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات یک ماه قبل از اتمام مهلت‌های مذکور، اخطار لازم را به مالک واحد یا به کدپستی محل آن ارسال دارد.
    نرخ‌های فوق برای خانه‌های خالی متعلق به اشخاص حقوقی خصوصی، عمومی و دولتی از قبیل دستگاه‌های موضوع ماده (5) قانون خدمات کشوری، ماده (5) قانون محاسبات عمومی کشور مصوب 1366 و ماده (29) قانون برنامه پنج‌ساله ششم توسعه کشور مصوب 1359، دو برابر میزان مذکور است.
    تبصره 1:
    وزارت راه و شهرسازی مکلف است حداکثر یک ماه پس از لازم‌الاجرا شدن این ماده، ضمن تدوین و ابلاغ دستورالعمل نحوه ثبت اطلاعات، امکان اظهار رایگان اطلاعات مالکیت و اقامت را در تمام مناطق کشور براساس کد ملی یا کد شناسایی اتباع غیر ایرانی در سامانه ملی املاک و اسکان کشور فراهم نماید.
    مالکان واحدهای مسکونی در تمام مناطق کشور اعم از شهری و روستایی مؤظفند اطلاعات املاک مسکونی تحت تملک خود را با تعیین نوع کاربری (مسکونی، اداری، تجاری) حداکثر ظرف مدت دو ماه پس از انتشار دستورالعمل مربوط، در سامانه ملی املاک و اسکان کشور ثبت نمایند.
    تبصره 2:
    سرپرستان خانوار مکلفند اقامتگاه اصلی خانوار را حداکثر ظرف مدت دو ماه پس از انتشار دستورالعمل مذکور در تبصره (1) این ماده، در سامانه املاک و اسکان کشور ثبت نمایند، علاوه بر اقامتگاه اصلی، هر خانوار می‌تواند حداکثر یکی از واحدهای تحت تملک خود در شهر غیر از محل اقامتگاه اصلی را به عنوان اقامتگاه فرعی ثبت نماید. اقامتگاه‌های موضوع این تبصره معاف از مالیات مندرج در این ماده است.
    تبصره 3:
    دانشجویان مشغول به تحصیل، شاغلین و سایر اشخاص که توسط آیین‌نامه اجرایی این ماده تعیین می‌شوند، در صورت اقامت در شهری غیر از اقامتگاه اصلی و فرعی خانوار، تنها با ارائه اسناد مثبته، امکان ثبت یک واحد مسکونی دیگر، معاف از مالیات دارند.
    تبصره 4:
    واحد مسکونی محل اشتغال صاحبان صنوف، مشاغل، مؤسسات یا شرکت‌های فعال که ممنوعیتی برای فعالیت در واحدهای مسکونی ندارند، به شرط ثبت اطلاعات در سامانه املاک و اسکان کشور و با تأیید سازمان امور مالیاتی و سازمان تأمین اجتماعی، از مالیات موضوع این ماده معاف است. در صورت احراز تخلف در ثبت اطلاعات موضوع این تبصره، واحد مزبور علاوه بر پرداخت مالیات مندرج در این ماده، مشمول جریمه‌ای معادل مالیات متعلقه می‌شود.
    تبصره 5:
    واحدهای مسکونی که اطلاعات اقامت و مالکیت آنها در سامانه املاک و اسکان کشور ثبت نشده باشد، در حکم خانه خالی محسوب می‌شوند. مالکان واحدهای مسکونی مکلف به تأیید اقامت اعلام شده توسط خود یا بهره‌برداران واحد در سامانه مذکور هستند. در صورت احراز تخلف در ثبت اطلاعات، واحد مسکونی مشمول جریمه‌ای معادل مالیات سال اول صدر این ماده می‌شود.
    تبصره 6:
    کلیه اشخاص مشمول موضوع این ماده مکلفند حداکثر ظرف مدت یک ماه پس از هرگونه تغییر در محل اقامت یا خرید و فروش واحد تحت تملک خود، اطلاعات جدید را در سامانه املاک و اسکان کشور ثبت نمایند. در غیر این صورت به ازای هر ماه تأخیر، واحد مسکونی جدید، مشمول جریمه‌ای معادل مالیات سال اول می‌شود.
    تبصره 7:
    پس از پایان مهلت خوداظهاری موضوع تبصره (۱) این ماده، دستگاه‌های اجرایی مکلفند خدمات خود از قبیل افتتاح حساب بانکی و صدور دسته چک، خدمات ناشی از اعمال سیاست‌های حمایتی، یارانه‌ای و کمک معیشتی، تعویض پلاک خودرو، فروش انشعاب آب، برق، تلفن و گاز طبیعی، ارسال اسناد و مدارک مانند گواهینامه رانندگی، گذرنامه، مدارک خودرو، اخطاریه، ابلاغیه، ثبت‌نام مدارس در منطقه محل اقامت، استحقاق دریافت خوابگاه دانشجویی و امثال آن را صرفاً با اخذ کد ملی و براساس کدپستی یا شرح نشانی یکتای درج شده در سامانه املاک و اسکان کشور ارائه نمایند. همچنین حداکثر شش ماه پس از لازم ‌الاجرا شدن این ماده، کلیه ارائه‌دهندگان خدمات عمومی از قبیل آب و فاضلاب، برق، گاز و تلفن مکلفند قبوض مصرفی را براساس اطلاعات مندرج در سامانه املاک و اسکان کشور، مطابق با کد پستی یا آدرس یکتا و به نام مالک یا بهره‌بردار صادر نمایند.
    وزارت نیرو مکلف است تعرفه برق کنتورهایی که مالکان آنها در سامانه املاک و اسکان خوداظهاری نکرده اند با بالاترین پلکان قیمتی محاسبه نماید.
    تبصره 8:
    کلیه دستگاه‌ها اجرایی و خدمات‌رسان مکلفند محل اقامت اشخاص حقیقی را با روشی که توسط کارگروه تعامل‌پذیری دولت الکترونیکی مرکز ملی فضای مجازی با استفاده از پایگاه اطلاعات مکان اقامت اشخاص حقیقی سازمان ثبت‌ احوال کشور و سامانه املاک و اسکان کشور تعیین می‌شود، استعلام نمایند و اخذ هرگونه اطلاعات مشابه از اشخاص، تخلف محسوب و متخلف به مراجع انتظامی مربوطه معرفی می‌شود. تبادل اطلاعات موضوع این ماده بین دستگاه‌های اجرایی، رایگان می باشد.
    تبصره 9:
    ثبت اطلاعات اشخاص به عنوان مالک در سامانه املاک و اسکان کشور، حق مالکیت برای اشخاص ایجاد نمی‌کند و مبنای مالکیت جهت استفاده در دستگاه‌های اجرایی یا محاکم قضایی نیست. مرجع رسیدگی به اعتراض مالک واحد مسکونی نسبت به خالی بودن آن، هیأت حل اختلاف موضوع ماده (244) این قانون است. در این موارد، نماینده وزارت راه و شهرسازی مکلف است مستندات سامانه املاک و اسکان را در جلسه هیأت حل اختلاف مالیاتی ارائه نماید.
    تبصره 10:
    وزارت راه و شهرسازی مکلف است با همکاری سازمان امور مالیاتی و وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات آیین‌نامه‌های اجرایی این ماده شامل تعیین نحوه دسترسی سازمان امور مالیاتی و سایر دستگاه‌ها به سامانه املاک و اسکان کشور، مصادیق خدمات تبصره (2) این ماده، نحوه تشخیص املاک غیرقابل فروش، نحوه تشویق‌ گزارشگری مردمی و سایر آیین‌نامه‌های مرتبط را حداکثر دو ماه پس از لازم‌الاجرا شدن این قانون تهیه و ابلاغ نماید.
    وزیر راه و شهرسازی مؤظف است در سال اول اجرای این ماده هر دو ماه یکبار گزارش پیشرفت اجرای آن را به کمیسیون‌های اقتصادی و عمران مجلس شورای اسلامی ارائه کند. معاون یا مدیران مربوط در وزارت راه و شهرسازی، سازمان امور مالیاتی و دیگر کارکنان دستگاه‌های اجرایی که از اجرای این ماده استنکاف کنند به انفصال موقت درجه شش محکوم می شوند.
    پایان
     ـ ـ ـ ـ ـ

    ـ مخاطب از اتریش: پس از دیدن ایرادهای مخاطبانِ کرونیکل ژورنالیستی شما [این تاریخ آنلاین] که نزدیک به 20 سال است خواننده آن هستم، به جستجوی متن ماده و تبصره هایش پرداختم و آن را در وبسایت کیهان یافتم و خواندم و برای چند دوست ایرانی که در وطن دارای خانه هستند نیز ایمیل کردم. به نظر من، مشکل عمده در تبصره های 7 و 8 این ماده است. نمی خواهم از این راه دور و در میان پاندمی کرونا که ممکن است مبتلا شوم و زنده نمانم ایراد و انتقاد کنم، خیلی تند و تیز و بروکراسی ساز هستند و .... خوب است که کارشناسی مجدد شوند و با توجه به اوضاع احوال روز ـ کرونا، تورم و ... مهلت ها طولانی تر و مراجعات و حل اخلاف آسان تر شود. البته که شورای نگهبان که نگهبان قانون اساسی و در نتیجه حقوق ملت و از همه بالاتر کلام الله مجید است دقت کافی خواهد کرد.

    ـ ـ ـ ـ ـ

    ـ مخاطب از لندن: چندبار متن ماده و تبصره هایش را در وبسایت «خانه ملت» خواندم. تبصره ها واضح نیستند. نباید شهروند برای تأخیر در انجام کاری که انتظار آن را نداشته و یا بی اطلاع از صدور و متن دستورالعمل بوده و یا توان دسترسی نداشته، بیمار و یا در مسافرت بوده و ... تهدید به جریمه و مشکلات اب و برق و خدمات شهری شود. مهلت های مندرج در تبصره های مصوّب کوتاه است. این تبصره نیازمند بازنگری است. نمی دانم که چرا مطبوعات تهران موضو ع را تشریح نکرده و نظر کارشناسان مربوط را نپرسیده اند. این موضوع به همه مردم و مخصوصا طبقه متوسط (و دارای چند خانه از سال ها پیش) بستگی دارد، می خواهند بدانند که چرا این طرح تنظیم و تصویب شد و هدف ها از آن چیست مخصوصا مشخصات سکونت. می دانیم که تبدیل کارت ملی به هوشمندشدن آن، بروکراسی آفرین شد. گرفتن مالیات برای تأمین هزینه های دولت در این وضعیت شیوع بیماری و تحریم آمریکایی امری لازم بود ولی ضمائم این مادهِ مصوب [تبصره ها] به چشم من چیز دیگری می آید. علاوه بر مالیات، اگر هدف، قطع احتکار خانه است، این مربوط به خانه های ساخت قبل از 3 ـ 4 سال پیش نباید بشود. کسی نمی آید خانه کلنگی و یا ساخت 20 ـ 30 سال پیش را احتکار کند! که گرانتر از نرخ تورم بفروشد. احتکار اطلاق به کالای نو و استفاده نشده می شود. به نظر نمی آید که این ماده و تبصره هایش ارتباط چندان با Capital gains tax و یا Principal, Interest and Taxes داشته باشد که قبلا صحبت از آن بود.ـ ـ ـ ـ ـ

    ـ مخاطب از فِرفَکس (حاشیه غربی شهر واشینگن): 43 سال است که در آمریکا هستم و از دانشجویانی که در تابستان 1357 به تهران بازگشتم و شش ماه در انقلاب شرکت کردم. زن و دو فرزند آمریکایی دارم. 25 سال پیش که مادرم پس از فوت پدرم، تنها شده بود و راضی به آمدن به آمریکا هم نبود در تهران و با انتقال پول از آمریکا آپارتمان خریدم (به نام خودم و برای سکونت او). دو سال پیش که همانند هر سال، با زن و فرزندان به دیدار مادر آمدیم و ارزش دلار خیلی بالا بود، زنم که به مادرم قول داده است هر سال دو بار با دو فرزندمان به دیدارش برود اصرار کرد که در نزدیکی محل سکونت مادر یک آپارتمان بخریم. پول منتقل کردم و یک آپارتمان 13 ساله دو اتاقه با اثاثه اش از مالک آن که در روزنامه آگهی کرده بود خریدم که برای سکونت ما، سالی دو بار کافی است. پریروز دوستم از تهران تلفن کرد و قضیه طرح تازه را برایم گفت و ماده 54 و تبصره هایش را برایم ایمیل کرد. از خواندن آنها چیزی سر در نیاوردم، گیج شده ام و نمی دانم تکلیف من با این دو آپارتمان چه می شود و همچنین وضعیت ثبت اقامت، که من از 31 سال قبل دو تابعیتی هستم. آیا می شود از اینجا در سامانه مربوط ثبت مشخصات کرد، یا باید حضورا و یا وکالتا این کار را کرد. مادر 80 ساله ام چطور می تواند با عصا و افتان و خیزان برود و ثبت سکونت کند. با این وضعیت کرونا و تا به بازار آمدن واکسن آن که جرأت رفتن به تهران و یتیم کردن بچه هاین را نخواهم داشت.

    ـ ـ ـ ـ ـ


    سه مخاطب مقیم اروپا و استرالیا با ارسال تِکست خواسته اند که اولا شورای نگهبان اگر لازم ببیند از مجلس بخواهد که در عبارات ماده 54 و تبصره های آن روشن سازی کند و همچنین قوه مجریه دستورالعمل اجرایی ساده و با درک آسان تنظیم کند (بویژه برای ایرانیان مقیم خارج که واژه ها و اصطلاحات متداول شده تازه در وطن را نمی دانند و نیز کم سوادهای داخلی) تا اجرایش آسان و منطقی باشد و مشکلات اداری نداشته باشد. همچنین مهلت های مندرج در تبصره های ماده 54 برای مقیمان خارج که در ایران خانه دارند تمدید شود تا نگرانی از ابتلاء به ویروس کرونا و بدتر از آن 14 روز قرنطینه احتمالی در مقصد و 14 روز در مبدأ و با احتساب ایام اقامت که روی هم می شود دو ماه نداشته باشد که کسب و کار خودرا از دست می دهند.

    ـ ـ ـ ـ ـ

    ـ یک ایرانی استاد دانشگاه در آمریکا: "تاریخ نگار و پژوهشگر سال ها و قرن ها بعد که بخواهد برای یک کشور تاریخ بنویسد، قوانین موضوعه در هر دوره را تفسیر و بررسی می کند. خواستم بگویم که مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان که با هم قوه مقننه ایران را تشکیل می دهند، روی انشاء لوایح و طرح ها ـ از دیدگاه قضاوت آیندگان ـ دقت بیشتری فرمایند. من در ایران خانه ندارم و هر وقت بروم مهمان برادرم هستم. ولی، به احساس من، از تبصره های ماده 54 و کلمات و عباراتی که بکار رفته، مهلت ها و اخطارها که برخی ارتباط به اصل موضوع ندارد استنباط های دیگری خواهد شد.".

نظرات واصله در 20 و بامداد 21 اَمُرداد 1399 درباره مصوّبه جایگزین ماده 54 قانون مالیات‌ها

دریافت پیام و اظهار نظر از مخاطبان این تاریخ آنلاین درباره طرح مالیات از خانه‌های خالی (جایگزین ماده 54 مکرّر قانون مالیات‌های مستقیم)، مصوّب مجلس در جلسه چهاردهم اَمُرداد 1399، ادامه دارد. در زیر پیام ها و اظهارنظرهای واصله از بامداد دوشنبه (بیستم آمرداد 1399) به فاصله 24 ساعت تا بامداد سه شنبه (21 اَمُردادماه) درج می شود و بعضا پس از خلاصه شدن. تمامی این مطالب دریافتی از مخاطبان، دلسوزانه، اندرزگونه و حاکی از ایمان آنان به اسلام و علاقه مندی به وطن به نظر می رسد. پیام های قبلی که در روزهای قبل درج شده بود، به عنوان یادآوریِ سابقه به زیر مطالب مربوط به تاریخ ایران منتقل شده است:

    ـ ـ ـ ـ ـ

    ـ مخاطب از کانادا: بی اعتنایی وبسایت های رسانه های فارسی زبان دولت های دیگر به این امر حساس و بی اهمیت جلوه دادن آن که ناشی از خصومت آنها است مرا بر آن داشت که نظر خودرا برایتان بنویسم و پیشنهاد کنم که یک و یا چند نویسنده و محقق همه اخبار و نظرات مربوط به این موضوع را جمع آوری و کتاب کنند. به ظن من [مخاطب]، اگر تبصره های این ماده، عینا به تأیید شورای نگهبان برسد، بر سر مالکیّت ها، تقلبّات مربوط در جریان اجرا و ... اختلافات متعدد در جامعه به وجود خواهد آورد و بر پرونده های دادگستری خواهد افزود که هرکدام از آنها برای نویسنده کتاب، چند صفحه را تشکیل خواهد داد. به علاوه، جمع آوری نظرات حقوق دانان بنام و آیات عظام در این زمینه. مالکیت قابل گذشت نیست. مردم سال ها زجر و زحمت، بی خوابی و امساک بر خود هموار می کنند تا مالک خانه برای خود و فرزندانشان شوند، چگونه می شود از طریق وضع مالیات نجومی و تصاعدی و ... آنها را محدود به داشتن یک خانه کرد؟ و چرا؟. جمهوری اسلامی که جمهوری سوسیالیستی نیست. در کدام کشور و در چه زمان در طول تاریخ چنین شده است، منظورم از طریق وضع قانون است، نه تعرض نظامی خارجی و تصرف کشور. وضع مالیات بسیار خوب است و دولت را توانمند می سازد، ولی مالیات منصفانه، عادلانه و منطقی و بر پایه اصولی که اندیشمندان و کارشناسان بدست داده اند. این جایگزینی ماده 54 و تبصره هایش اگر به همین شکل و سامانه بازیِ متعاقب آن به اجرا درآید اضطراب ساز خواهد شد و بر حجم پرونده های دادگستری خواهد افزود. لذا، تا دیر نشده خوب است که در تنظیم عبارات آن تجدید نظر شود.

    ـ ـ ـ ـ ـ

    ـ مخاطب از ایران: به نظر این جانب [مخاطب] همه چشم ها اینک به شورای نگهبان دوخته شده است. در ایران صدها هزار نفر دارای بیش از یک خانه هستند و بیشتر آنها خانه های اضافی را سالهای پیش خریده و یا برای استفاده فامیل و اجاره و کسب درآمد ساخته اند برای اینکه دریافتی بازنشستگی در دوران پیری و بیماری و نیاز به پرستار داشتن هزینه آنان را کفایت نمی کند و این حق را شرعا و قانونا و سُنتاً دارند که تا حد توانایی و تمایل تملک کنند. اصل 72 قانون اساسی می گوید که تشخیص مغایرت نداشتن مصوّبات مجلس با اصول و احکام شرع (اسلام) و اصول قانون اساسی (حقوق اتباع) با شورای نگهبان است. اصل 94 قانون اساسی صراحت دارد که همه مصوبات مجلس باید به شواری نگهبان فرستاده شود تا مفاد آنها را از نظر انطباق بر موازین اسلام و قانون اساسی مورد بررسی قرار دهد که مغایر نباشند و چنانچه مغایر بیند برای تجدید نظر به مجلس بازگرداند. تشخیص عدم مغایرت مصوبات مجلس با احکام اسلام برعهده فقهای شورای نگهبان و تشخیص تعارض با اصول قانون اساسی بر عهده همه اعضای این شورا است.می دانیم که در کلام الله مجید، خداوند انسان را مسلّط بر جان و اموال خود قرارداده است و قانون اساسی مالکیّت مشروع (بدست آمده از راه درست) را تضمین کرده است. در تمامی احکام اسلام و آیات قران به رعایت عدالت، انصاف و مروّت امر شده است و وضع مالیات از این قاعده خارج نیست و نمی توان در وصول آن تبعیض قائل شد (خانه خالی و خانه پُر) و ابزاری برای تسلیم شدن. همین احکام بود که مردم جزایر اصطلاحا؛ ملوک (اندونزی کنونی) و مالزیای فعلی و جنوب فیلیپین و ... داوطلبانه به اسلام گرویدند و اسلام بیش از هر دین دیگر دارد در سراسر جهان گسترش می یابد. به نظر این حقیر (مخاطب)، وضع مالیات آن چنانی (تصاعدی بسیار سنگین و بی سابقه در سراسر جهان) بر خانه های اصطلاحا خالی که ندیده ام جز خانه های یکی ـ دو ساله ساز خالی باشند منصفانه باشد.. خالی بودن خانه های تازه ساز که 95 درصد آنها آپارتمانی و بر زمین خانهِ کلنگی و توسط بساز بفروش ها ساخته شده اند به علت روزافزون بودن کاهش ارزش ریال به بازار عرضه نمی شوند تا تکلیف تورم روشن شود. کسی که برای ضرر بردن سرمایه گذاری نمی کند. نخست باید تکلیف تورم را روشن ساخت. اینکه روزنامه ها می نویسند بانک ها هزاران خانه خالی در دست دارند، تا جزئیات و نشانی این خانه ها را بدست ندهند باور نمی کنم و همین خبرهای مربوط به دو میلیون خانه خالی در کشور ـ دو میلیون !!. مگر چقدر بساز و بفروش و دلال داریم؟. افراد معمولی خانه خود را خالی نمی گذارند، ممکن است مسافرت و یا ماموریت رفته باشند و یا خانه قدیمی را انبار اثاثه اضافی خود کرده باشند و .... باید سند بدست دهند که 2 میلیون خانه قابل سکونت خالی است. این روزها مسافرت رفتگان به علت شیوع کرونا نمی توانند بازگردند، غیبت آنها را نمی شود به حساب خالی بودن خانه گذاشت، اثاثه کامل و موجود در خانه دلیل خالی نبودن است. همچنین نباید فردی را که خانه خودش ـ حاصل یک عمر زحمتکشی اش را خالی گذاشته تنبیه کرد. اعلام قطعی خالی بودن یک خانه بدون تحقیق از مالک آن و بررسی های دیگر و بازدید حضوری، قانونی نیست و طی کردن آن مراحل هم کاری آسان نیست. کار نکردن تلفن و ... به تنهایی دلیل خالی بودن خانه نیست. معنای مالک؛ صاحب اختیار ملک بودن است. یک نفر می خواهد با پول حلال سه دستگاه اتومبیل و چهار یخچال داشته باشد، در یک کشور غیر کمونیستی نمی شود مانع داشتن آنها شد ولی در شرایط خاص می شود. به عبارت دیگر؛ از زمان اعلام حالت فوق العاده در یک کشور می توان خرید بیش از یک دستگاه اتومبیل و .. و یک خانه را تا عادی شدن اوضاع ممنوع (قدغن) کرد.

    ـ ـ ـ ـ ـ

    ـ مخاطب از فرانسه: مصوبه مجلس را خواندم، هنوز که قانون نشده است. این مصوبه طوری تنظیم شده است که «اصل عطف بماسبق نشدن» را نادیده گرفته است. هیچ قانون تازه نمی تواند شامل اتفاقات گذشته شود. کسی چه می دانسته که مثلا 30 سال بعد خواهند گفت نمی توانی در یک شهر دو خانه داشته باشی و با پول زحمتکش و پس انداز و بریدن از شکم خود (خورد و خوراک) سه تا خانه خریده و این گناه او نیست که پس از گذشت سی سال مالکیت، بگویند نمی توانی سه تا داشته باشی. در بعضی کشورها مجازات اعدام را لغو کردند ولی چند سال بعد دوباره برقرار ساختند. در این فاصله کسانی بود که مرتکب قتل شده بودند ولی اعدام نشدند زیرا که قانون عطف بماسبق نمی شود. در یک کشور عربی کار می کردم. در آن کشور حداقل سن زنان برای ازدواج 13 سال بود. همکار محلی من با یک دختر 14 ساله ازدواج کرد که یک هفته بعد، پارلمان کشور حد اقل سن ازدواح را 16 سال کرد. چون قانون عطف بماسبق نمی شود همکار من به زندگی با زنش ادامه داد.

    ـ ـ ـ ـ ـ

    مخاطب از آمریکا: اگر هدفِ ارائه دهندگان طرح به مجلس، یافتن راهی برای افزودن بر درآمد دولت بود، می توانستند، علاوه بر عوارض شهرداری، مالیات بر خانه ها وضع کنند. در آمریکا مالیات بر خانه ها برحسب ایالت از شش دهمِ یک درصد تا یک و 2 دهم درصد بهای خانه در سال است. هر سال ارزیاب بی طرف قیمت خانه را تعیین می کند و مالیات آن سال که در دو قسط شش ماهه وصول می شود برحسب بهای تعیین شده آن سال است. اگر منظور دیگری در کار نیست، در ایران همین کار را بکنند چرا موضوع خالی بودن خانه و این حرف ها را مطرح می کنند که در جای دیگر شنیده نشده است. یک انسان آزاد است که پول خودرا بجای دود کردن سیگار و یا ولخرجی های دیگر صرف خرید خانه کند. قانون اساسی که این حق او (مالکیت) را محدود نکرده است. در مورد خانه های انبوه سازی، راه دیگری را می توان در پیش گرفت. یک بساز و بفروش ـ کوچک و بزرگ ـ باید برود از شهرداری پروانه ساخت بگیرد. از او همانجا تعهد بگیرند که اگر برای سکونت شخصی نباشد باید پس از آماده شدن، آنها را به بازار فروش بدهد [عرضه کند]. اگر بفروش نرود، گناه و نقض تعهد از او نیست. یک آشنای ایرانی می گفت که از این ثبت سکونت در سامانه و پیامک فرستادن بوی امنیتی به مشامم رسید، گفتم از این حرف ها نزن، قیمت خانه ها در تهران در چندماه گذشته خیلی بالا رفته بود. گفت که می توانستند قیمت خانه و اجاره خانه را تعیین کنند و اگر مالک از آن مبلغ تجاوز کند، 60 ـ 70 درصد مبلغ اضافی را دولت به نام مالیات بگیرد. همچنین کاهش اجاره سبب مهاجرت هرچه بیشتر به تهران و شهرهای بزرگ می شود و کار تولید کشور تبدیل به خدمات و افزایش مصرف و نیاز به واردات. نباید تهرانِ زلزله خیز و واقع شده در دامنه کوه و خطر سیل، بیش از این بزرگ شود. ببین بر سر بیروت چه آمده است. فقط افزایش هزینه زندگی باعث کاهش جمعیت تهران می شود. شهر واشینگتن پایتخت کشور 330 میلیونی آمریکا فقط 630 هزار جمعیت دارد. برزیل و چند کشور دیگر پایتخت شان را تغییر دادند و به شهرهای خیلی کوچک منتقل کردند، 50 ـ 60 سال است که صحبت از انتقال پایتخت از تهران است، ولی.ـ ـ ـ ـ ـ

    ـ مخاطب از ایران: من در تهران سه خانه دارم. در یکی از آنها که 15 سال قبل خریده ام پسرم که مدتی است دچار لرزش شدید دست هایش شده [بیماری لقوه] و خانه نشین است با زن و فرزند زندگی می کند و دیگری را که یک آپارتمان 38 متری یک اطاقه است اختصاص به وسائل پدرم داده ام که 11 سال پیش فوت شد و وصیت کرد که همه اثاث او از لباس تا ظروف، یادداشت ها، کتاب ها، عکس ها و آثار هنری تا یخچال و بخاری از کار افتاده اش را به آنجا ببرم و بستگانی که از شهر او برای چند روز ماندن به تهران می آیند در آنجا سکونت کنند. خود من هم که بازنشسته شده ام در یک آپارتمان 120 متری با زن و نوه هایم زندگی می کنیم. از روزی که خبر تصویب این قانون را در روزنامه خواندم غم و اندوه وجودم را فراگرفته است و نذر کرده ام که شورای نگهبان مسئله را حل کند و بروم دست و پای هر 12 نفرشان را ببوسم. امروز نوه ام که تاریخ شمارا در اینترنت می خواند موضوع درج پیام ها را برایم گفت، آنهارا دیدم و خواندم و از او خواستم که درد دل مرا برای شما بفرستد. متشکر از خدمات شما به میهن و هموطنان.
    ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
    بعد از 21 مرداد 1399 پیام های متعدد دیگر از هموطنان خارج از کشور واصل شد که همگی نوشته اند سالخورده اند و هر سال یکی دو بار به وطن می روند، خانه های آنها در وطن پر از اثاثه است و اگر طرح خانه های خالی، قانون و اجرا شود ملاحظه احوال آنها را بکنند و بدانند که چرا خانه مدتی از سال بدون سکنه است. آنها این خانه ها را سالها پیش از رفتن به خارج و اقامت نزد فرزندانشان خریده بودند و در آنها زندگی می کردند و دلبستگی دارند، به علاوه نمی خواهند که در وطن به مسافرخانه بروند.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com