Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

22 اكتبر

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

اظهارات صلح آمیز یزدگرد یکم سازنده شهر یزد ـ میراث مهم سیاست های یزدگرد یکم شاه ایرانیان و آرکادیوس امپراتور رومیان در جهان امروز

به گزارش پاییز 399 میلادی سفیر دولت وقت روم در تیسفون، یزدگرد یکم (ایزدکِرتی = خداداد) از دودمان ساسانیان [پدر بهرام گور] كه پس از بهرام چهارم به شاهی ایران رسیده در نخستین دیدار عام [عمومی] خود [که مورّخان معاصر با محاسبات تقویمی، زمان آن را بر اساس گزارش سفیر روم 22 اكتبر سال 399 میلادی به دست داده اند] گفت كه در مناسبات ایران و روم [روم شرقی و روم غربی] روش مذاكره و صلح را بر جنگ و ستیز ترجیح می دهد، زیرا كه جنگ؛ منابع هر دو كشور را هدر می دهد. به علاوه، نتیجه جنگ را نمی شود از قبل دقیقا پیش بینی کرد. وی در همین سخنرانی گفت كه تصمیم گرفته است كه مسیحیت را در قلمرو ایران تحمل كند.
یزدگرد یکم بود که شهر «یزد» را در حاشیه كویر ساخت كه نام او براین شهر گذارده شده است. [شهر یزد ـ شهر خدا در دو قرن آخر دوران ساسانیان، از لحاظ مذهبی نقشی را داشت که اینک شهر قم دارد]. یزدگرد كه 21 سال سلطنت كرد (از 399 میلادی تا سال 420) بعدا به پیروان سایر ادیان در قلمرو ایران آزادی داد و مسیحیان را كمك كرد تا برای خود كلیسا بسازند و از همین رو برخی از موبدان آیین زرتشت وی را «یزدگرد گناهكار» می خواندند. یزدگرد به دلیل علائقی كه نسبت به اَرمنیان داشت پس از درگذشت پادشاه ارمنستان، پسر خود را شاه آنجا كرد. شماری کم از مورخان نوشته اند که مخالف خوانی موبدان زرتشتی سبب شد که یزدگرد اواخر عُمر نسبت به بزرگان همه ادیان روی خوش نشان ندهد. مورّخان مشرق زمین از یزدگرد یکم به عنوان شاه آرامش بخش [صلح طلب] یادکرده اند زیراکه از ورود به جنگ اجتباب می کرد.

Flavius Arcadius

فلاویوس آرکادیوس Flavius Arcadius امپراتور قسمت شرقی روم (395 ـ 408 میلادی) كه در قسطنطنیه می نشست آنچنان به یزدگرد یکم اعتماد یافته بود كه وصیت كرده بود اگر او پیش از رسیدن پسرش (تئودوسیوس ـ 2 Theodosius متولد دهم اپریل 401 میلادی) به سن بلوغ، فوت كند، یزدگرد این پسررا بزرگ كند و حامی او باشد كه همین طور هم شد. وی همچنین توصیه اکید کرده بود که فرزند او باید یک آموزشگر ایرانی هم داشته باشد و زبان پارسی یادگیرد. به باور مورخان اروپایی قرن 19، وصیت های امپراتور روم شرقی به این سبب بود که پسرش با فرهنگ و روانشناسی ایرانیان آشنا شود و زبان آنان را فراگیرد تا پس از رسیدن به تاج و تخت بداند که چگونه با ایرانیان تعامل داشته باشد. انگلیسی ها از این اندیشه و ابتکار امپراتور وقت روم شرقی (بیزانتین Byzantine) بویژه برای استعمار و سلطه بر سایر کشورها بهره بسیار بردند؛ و در قرون 17، 18 و 19 فرمانداران، سفیران و مامورانی به هر سرزمین مورد نظر می فرستادند که زبان، فرهنگ و تاریخ آن ملت را می دانستند و از این طریق خودرا «خودی» نشان می دادند و .... این موضوع در قرن 20 میان استادان علم روابط بین الملل به صورت یک بحث درآمده بود و توصیه می شد که دولت ها نمایندگان خود در سایر کشورها و یا دفاتر مرکزی و سازمانهای مربوط را از میان کسانی انتخاب کنند که زبان، فرهنگ، تاریخ و روانشناسی کشور محل ماموریت را بخوبی بدانند که از این طریق نه تنها مسائل آسانتر حل خواهد شد بلکه مسئله تازه ای به وجود نخواهد آمد.
در تابستان 2011 که دولت وقت آمریکا گری لاک Gary Locke چینی تبار و چینی دان را سفیر خود در پکن و «الن ایر Alan E. Eyre» فارسی دان و آگاه از تاریخ و فرهنگ ایران و روانشناسی ایرانیان را یک مقام مربوط در وزارت امورخارجه داد، مفسران رسانه ها این اقدام (اقدام آن زمان) واشنگتن را اقدامی بجا خوانده بودند.

Gary Locke

Alan E. Eyre

    ****
    مؤلف این «تاریخ آنلاین برای ایرانیان» به خاطر دارد که در ژانویه 1979 (سال انقلاب - دیماه 1357)، اوایل از سرگیری کار رسانه ها پس از اعتصاب 61 روزه و روزی که شاه وقت به فرودگاه رفته بود تا از کشور خارج شود، غلامحسین صالحیار سردبیر وقت روزنامه اطلاعات از جعفری (مصطفی کلیم جعفری) خبرنگار ایرانی ـ پاکستانیِ «تهران جرنال» که با سفارتخانه ها رفت و آمد داشت و خبر می گرفت و در ساعات بعد از نیمه شب هم در خبرگزاری پارس (ایرنا) مترجم اخبار از زبان انگلیسی بود نظرش را درباره تحولات روز پرسید و او پاسخ داد که اگر ویلیام سولیوان [سفیر وقت آمریکا در ایران] فارسی می دانست، تاریخ ایران را مرور کرده بود، از منش و روانشناسی ایرانیان اطلاع داشت؛ رفت و آمدهایش به دربار و تماس هایش با شاه به آن صورت نبود و «بری روزن Barry Rosen» سخنگوی سفارت در این زمینه با من (جعفری) هم ـ عقیده است.
    جعفری اضافه کرد که دولت آمریکا اگر بخواهد در کشورهای دیگر از بحران اجتناب کند و یا وارد بحران نشود و خودرا درگیر و خسته نکند باید نه تنها مشاوران ریاست جمهوری آن کشور «تاریخ ملل» را بدانند بلکه دیپلمات هایش را از میان کسانی انتخاب کند که با زبان، فرهنگ، روانشناسی و تاریخ ملت محل ماموریت آشنایی کامل داشته باشند. نمی توان با تفکر غربی، با شرقی ها تعامل داشت و موفق شد.
    [مولف این تاریخ آنلاین در آن زمان معاون سردبیر، دبیر اخبار بین الملل، تفسیرنگار و تاریخ ژورنالیستی نویس روزنامه اطلاعات بود.]

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

زادروز نادرشاه سردار بزرگ مشرق زمین ـ اشاره به فرضیه او؛ قدرت دریایی

نادرشاه

بیست و دوم اکتبر زادروز نادرشاه سردار بزرگ و شاه انتخابی ایران است که در سال 1688 میلادی در دستگِرد خراسان به دنیا آمد و 59 سال عُمر کرد و مرزهای ایران را در شمال و شمال غربی، جنوب و شرق به حد زمان ساسانیان رسانید و در شمال غربی و غرب، عثمانی را از قفقاز و همه سرزمین های اَرمنی نشین بیرون راند و شهرهای کربلا و نجف را متصرف شد. وی همچنین به تصرف دهلی موفق شد و با فراری دادن روس ها، مرزهای ایران در داغستان را تثبیت کرد.
    مورخان نظامی «نادر» را آخرین سردار بزرگ مشرق زمین خوانده اند.
    وی در نوجوانی با مادرش به اسارت ازبک ها که به خراسان دستبرد زده بودند درآمد ولی پس از رسیدن به سن بلوغ و نیز درگذشت مادرش، از این اسارت فرار کرد و به ایل افشار پناهنده شد و به همین سبب وی را نادرشاه افشار نوشته اند، حال آن که در اصل، از تبار افشارها نبود.
    نادر دهم ژوئن 1747 در جریان کودتای افسران ناراضی خود در اردوگاه نظامی فتح آباد واقع در 12 كیلومتری قوچانِ (خبوشان) خراسان کشته شد و با مرگ او، تاریخ شرق ورق خورد و تا نیمه قرن بیستم گرفتار استعمار اروپایی و فلاکت بود. نادرشاه بود که گفت بدون قدرت دریایی موثر نمی شود به استعمار اروپایی بر شرق پایان داد و ایران بدون قدرت دریایی، از ناحیه جنوب آسیب پذیرتر از مرزهای سه جانب دیگر است و برای ساخت یک ناوگان نیرومند باید از پارسیان هند کمک گرفت که طمع دیگری ندارند. وی خودرا «نادر ایرانزمین» می خواند.

تیرباران شدن 24 تَن از افسرانِ کمونیست نیروهای مسلح ایران در اکتبر 1954 (مهر و آبان 1333)

در اکتبر 1954 و در چهار نوبت، بیست و چهار افسر کمونیست ایران (افسران توده ای) در میدان تیر لشکر 2 زرهی تهران تیرباران شدند. سازمان نظامی حزب توده دو ماه پیش از آن کشف شده بود و 22 سرهنگ، 69 سرگرد، یکصد سروان، 193 ستوان (از کادر ثابت ـ استخدامی)، 19 ستوان دوم و ستوان سوم وظیفه و 63 دانشجوی دانشکده افسری به اتهام عضویت در این سازمان دستگیر شده بودند. شمار افسران فراری و درجه داران و سربازان اعلام نشده بود. [اسامی این اعدام شدگان در روز اعدام آنان در این تاریخ آنلاین آمده است].
     این سازمان نظامی یک سال پس از تاسیس حزب توده به وجود آمده بود و تا مدتی مستقل از حزب عمل می کرد. حزب توده 29 دسامبر 1941 با انتخاب سلیمان محسن اسکندری به سمت دبیر اول حزب، کار خودرا عملا آغاز کرد. صمد کامبخش قزوینی رابط دفتر سیاسی حزب با سازمان نظامی آن بود.
    معمّا در این است که چرا این حزب با این سازمان نظامی نسبتا بزرگ، مانع از براندازی حکومت مصدق نشد. در دهه 1980 برخی از سران حزب توده و ظاهرا در دفاع از حزب گفته بودند که سازمان نظامی حزب توده توطئه کودتا را 15 آگوست 1953 (24 امُرداد 1332) به مصدق خبر داد که بر پایه همین اطلاع، شب بعد سرهنگ نصیری که نامه عزل مصدق را به خانه اش برده بود دستگیر شد. ولی این سران حزب توده به این پرسش پاسخ نداده بودند؛ با اینکه سازمان نظامی حزب توده 24 امُرداد به افسران وابسته (افسران توده ای) اطلاع داده بود که با واحدهای خود آماده عملیات باشند عملا اقدام دیگری نکرد و براندازی مصدق 19 آگوست (28 امُرداد) انجام شد.
     اسناد این آماده باش از خانه یک سروان کمونیست در چالوس و یک سرگرد کمونیست در همدان به دست آمده است. مسئله حزب توده این بود که بدون نظر مسکو کاری را انجام نمی داد.

ریشه مسائل ایران که راه حل های آن در طول زمان اجرا نشده است!ـ اقتصاد بدون نفت ـ طرح دکتر شاخت ـ قانون منع هزینه جاری دولت از پول نفت و ...

تاریخ (تجربه گذشته) درس است و اصل، قاعده، قانون و دستورالعمل به دست می دهد که رعایت آنها از تکرار مسئله، اشتباه، بحران و ... جلوگیری می کند و پیشرفت و کمال حاصل می شود، ولی در موارد متعدد بزرگان ایران به آن توجه نکرده اند، چرا؟، زیراکه درآمد «مُفت» نفت را داشته اند که تمام شدنی است و به لحاظ سیاسی، یک نقطه ضعف.
وجود نیروی نظامی خارجی در ایران از شهریورماه 1320 (آگست 1941) به مدت 5 سال و جوان و ضعیف بودن شاه، به بزرگان ایران که در پارلمان و دولت جمع بودند قدرت بررسی و تصمیم گیری بیشتری داده بود. آن شمار از اینان که در اندیشه آینده ایران بودند با بررسیِاندرزهای دکتر «یالمار شاخت» اقتصاددان آلمانی که به اشاره هیتلر در 1935 به ایران آمده بود و با توجه به وضعیت ایران چند طرح مالیاتی، گمركی و راه صنعتی شدن را به رضاشاه داده بود و نیز هشدارهای سال 1912 مورگن شوستر آمریکایی، در صدد استخدام چنین کارشناسانی از آمریکا برآمدند و مجلس 23 اکتبر 1943 با استخدام 60 کارشناس از این دست از آمریکا موافقت کرد، ولی تلاش این کارشناسان به علت خودخواهی مقامات و نفوذ خارجی کاری از پیش نبرد.
پس از ملی شدن نفت و تحریم اقتصادی ایران، مصدق از دکتر شاخت خواست که «طرح اقتصاد بدون نفت» را برای ایران بنویسد و با خود به تهران بیاورد که او در سپتامبر 1952 (مهر 1331) با طرح خود به تهران آمد. تابستان سال بعد مصدق راه حل مسائل دیگری را از دکتر شاخت خواست که پیش از اتمام کار، حکومت او برانداخته شد. با وجود این، دکتر شاخت در فوریه 1954 (بهمن 1332 و شش ماه پس از براندازی مصدق) با راه حل های خود به تهران آمد که به آن توجه نشد. [دکتر شاخت Hjalmar Schacht متوفی در 1970 رئیس پیشین بانک آلمان، وزیر اقتصاد دولت هیتلر و مبتکر ایجاد شورای مستقل پول ـ کورنسی ـ در سال 1923 بود که ابتکار او سرانجام به تورّم پول در آلمان وقت پایان داد و این ابتکار او جهانی شده است. وی 26 کتاب اقتصادی، مدیریت پول و سرمایه گذاری نوشته است].

Dr. Schacht

    در اکتبر همان سال (1954میلادی) قرارداد نفت با كنسرسیوم (شرکتهای بزرگ نفتی غرب) به پارلمان داده شد و سناتور لسانی ضمن مخالفت چنین گفته بود:
    "به سود ایران و ایرانیان بود، اگر نفت نمی داشتند؛ ملت كارآمد، فساد اقتصادی در حد اقل، دمكراسی برقرار و ایران بركنار از اصطكاك منافع قدرت ها و بازی های آنها بود، روی پای خود می ایستاد و آسان نفس می كشید و چون ثروت بادآورده ای هم در كار نبود؛ كسی جز دوستداران خدمت به ملت، داوطلب مقام دولتی نمی شد و جرائم دولتی هم كمتر اتفاق می افتاد.".
    در سال 1337 هجری خورشیدی (پنج سال پس از براندازی مصدق) دولت وقت برای حل مسائل ایران تصمیم به ریشه یابی آنها گرفت. جلسات متعدد کارشناسان برگزار شد که در این جلسات، نقض قانون مصوّب اواخر دهه 1320 مبنی بر منع دولت از تامین هزینه های جاری خود از درآمد نفت، اشتباهات دیگر، سوء مدیریت ها و نیز نظرات «سر جان ملکم» و «کُنت دو گوبینو» درباره منش ایرانیان و تغییرات روانشناسی آنان (میراث تعرض و حکومت مغول) مطرح و با توجه به فرضیه توماس هابز (که انسان را موجودی ذاتا خودخواه، سلطه گر و استثمارگر خوانده و کنترل انسان با قانون و اِعمال قدرت دولت) ماحصل کار به دکتر منوچهر اقبال نخست وزیر وقت داده شد و راه حل؛ منع مداخله دولتیان و بستگانشان از مداخله در معاملات دولتی و دریافت گزارش سالانه دارایی های حقوق بگیران دولت و موسسات عمومی و بستگانشان بود. شورای وزیران همان وقت بر این پایه، دو لایحه به نام منع مداخله در معاملات و از کجا آورده ای به مجلس بُرد که هر دو تصویب شدند ولی با اینکه ظاهرا به قوت خود باقی هستند [تاکنون گزارشی از لغو این دو قانون انتشار نیافته است] تنها دو سال اجرا شدند. لایحه «از كجا آورده ای» 21 اكتبر 1958 (مهرماه 1337) به مجلس داده شده بود و لایحه «منع مداخله در معاملات دولتی» چند روز پیش از آن. طبق قانون «از کجا آورده ای»، كاركنان دولت و بنگاههای وابسته به دولت و موسسات عمومی و اعضای خانواده آنان مكلف بودند كه با سند و مدرك ثابت كنند كه اموال خودرا از چه راهی به دست آورده اند و هر سال با پُركردن فُرم هایی، تفاوت دارایی خودرا با سال پیش روشن سازند و یك سازمان دولتی مامور رسیدگی به این تفاوت ها شده بود.
    دکتر علی امینی در اکتبر 1978 (سال انقلاب) ضمن ضدور یک اعلامیه طولانی، ادامه پارتی بازی [ویژه خواری]، نبود یک سیاست پولی، ولخرجی ارزی و انواع سوء استفاده ها از پول و دلارهای نفتی را عامل اصلی بپاخیزی و تظاهرات وقت اعلام کرد. وی در اعلامیه خود به عنوان مثال نوشته بود:
    "پس از افزایش درآمد ایران از نفت كه از سال 1352 هجری (1973 میلادی) آغاز شد و جنگ اعراب و اسرائیل و تحریم نفتی غرب از سوی دولت های عرب باعث آن بود، به جای توجه به كشاورزی و صنایع مربوط به آن و خودكفا ساختن كشور از این بابت، آمدند به بذل و بخشش پرداختند و به ولخرجی دست زدند؛ فروش دلارهای نفتی را آزاد كردند، با هدف خودنمایی؛ به كشورهای دیگر وام دادند، بازپرداخت وام برخی كشورها را بخشیدند و به زندگی لوكس روی آوردند و شكاف میان فقیر و غنی را چنان عمیق و عیان ساختند كه طبقه محروم از درآمد نفت، بپا خاست و... وقتی كه به مسئولان گفتند چرا چنین می كنید، نفت كه یك محصول دائمی نیست پاسخ دادند كه كویت و عربستان هم چنین می كنند، ولی حساب نكردند كه جمعیت كویت یك پنجاهم ایران است. اگر مشكلی در صدور نفت ایران پیش آید، با این كشاورزی ناتوان نمی شود شكم مردم را سیر كرد.".
     که دیدیم بازهم گوش شنوا نبود و ایران در سال 2012 با همان مسائل ارز و پول و واردات غیر ضروری و ... رو به رو شد، و طبق گزارش نشریات تهران؛ سوء استفاده مالی بزرگ ـ 3000 میلیارد تومانی، موضوع اختلاس در بیمه، دلال بازی های ارز و قاچاق واردات.

دکتر علي اميني

محاكمه پایه گذاران نهضت آزادی در مهرماه 1342

30مهرماه 1342 (22 اكتبر 1963) محاكمهِ مؤسسان و اعضای ارشد نهضت آزادی به اتهام اقدام علیه امنیت كشور! در یك محكمه نظامی تهران آغاز شد.
اشخاصی كه محاكمه می شدند به این شرح اعلام شده بودند: مهدی بازرگان، یدالله سحابی، سید محمود طالقانی (آیت الله)، عزت الله سحابی، عباس شیبانی، ابوالفضل حكیمی، احمد علی بابایی، مهدی جعفری، پرویز عدالت منش و ....
مهدی بازرگان (نخستین رئیس دولت، پس از انقلاب) با اطلاع دكتر مصدق كه در احمد آباد به حالت تبعیدِ غیرقانونی بسر می بُرد، نهضت آزادی را تاسیس كرده بود.

ورود شاه به نیویورک برای درمان سرطان، مسئله ساز شد

22 اكتبر 1979 پهلوی دوم ـ شاهِ پیشین ایران به اجازه جیمی کارتر رئیس جمهوری وقت آمریكا برای درمان بیماری سرطان خود وارد این كشور شد و در یك بیمارستان نیویورك بستری گردید.
ورود پهلوی دوم به آمریكا با تظاهرات اعتراض آمیز برخی از ایرانیان ساكن آمریكا و مخالفت تهران رو به رو شد و سرانجام فرصت تصرف سفارت آمریكا (دو هفته بعد) و قطع روابط دو دولت را به دست داد كه فصلی از تاریخ عمومی معاصر را تشكیل می دهد.
درباره نتایج سفر درمانی پهلوی دوم به نیویورک که جمهوری اسلامی و غرب بویژه دولت واشینگتن را در برابر هم قرار داده تفسیرهای گوناگون شده است و بحران روابط ادامه دارد.

تفسیر رسانه های آمریکا از اظهار نظر حسن روحانی در اکتبر 2004 درباره تجدید انتخاب جورج دبلیو بوش!

حسن روحانی

روزنامه های آمریكا از جمله نیویورك تایمز در شماره های 20 اكتبر 2004 خود به نقل از اسوشییتدپرس نوشته بودند كه حسن روحانی (حجت الاسلام) مقام شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی [دبیر وقت این شورا] در آستانه انتخاباتِ (آن دوره) ریاست جمهوری آمریکا گفته بود؛ تجدید انتخاب بوش (جورج دبلیو بوش) به سود ایران (جمهوری اسلامی) خواهد بود زیرا كه طبق تاریخ، دمكرات های آمریکا به ایران آسیب بیشتری وارد ساخته اند.
این رسانه ها اضافه كرده بودند بیان این مطلب در حالی است [بود] كه بوش قبلا ایران را به عنوان یكی از سه عضو محور شرارت خطاب كرده بود و بعدا هم گفته بود كه اگر ایران از برنامه های اتمی اش دست برندارد باید تحریم جهانی شود.
باید دانست كه كودتای 28 اَمُرداد 1332 در دوران حكومت جمهوریخواهان و با كمك مستقیم دولت ژنرال آیزنهاور (از حزب جمهوریخواه) انجام شد. روسای جمهوری آمریکا از حزب جمهوریخواه از جمله نیكسون و فورد از دوستان نزدیك شاه بودند و جان اف كندی و جیمی كارتر از حزب دمكرات در تضعیف موقع شاه كوشیدند.

كابینه احمدی نژاد پرداخت از بودجه دولت به دو موسسه وابسته به محمد خاتمی را لغو كرد!

در چنین هفته ای در سال 1384، هیئت دولت (شورای وزیران دولت احمدی نژاد)، مصوبه دولت گذشته (شورای وزیران دولت خاتمی) در مورد پرداخت حقوق و مزایای دولتی (از خزانه کشور) به كارمندان دو مؤسسه خصوصی تاسیس شده توسط سیدمحمد خاتمی را ممنوع اعلام كرد.
    پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و انتخاب محمود احمدی نژاد، محمدخاتمی در اواخر عُمر دولت خود، دو مؤسسه با نام های «مؤسسه بین المللی گفت وگوی فرهنگ ها» و «بنیاد باران ـ مخفف بنیاد آزادی، رشد و آبادانی ایران» را تاسیس كرده بود.
    وی پس از تاسیس این دو مؤسسه ، در مصوبه ای در 11 مردادماه 1384 (روزهای پایانی دولت وقت) نام این دو مؤسسه خصوصی را به لیست مؤسسات مشمول قانون استخدام كشوری اضافه كرده و همان روز با ابلاغ این مصوبه، برخی از مدیران و كارشناسان دولت را با حقوق و مزایای مربوط به این مؤسسات منتقل كرده بود.
    براساس مصوبه دولت خاتمی، كارشناسان و مدیران این دو بنیاد وابسته به خاتمی از حقوق و مزایای دولتی و همچنین ردیف بودجه دولتی «كل كشور» استفاده كرده و مزایای مؤسسات موضوع ب ماده 11 قانون استخدام كشوری شامل آنها می شد.
    هیئت دولت بعد از او (دولت احمدی نژاد) در جلسه هفته منتهی به 29 مهرماه1384 در مصوبه شماره «42688/ت33687هـ» به دلیل غیرقانونی بودن این اقدام (اقدام كابینه خاتمی)، الحاقیه نام این دو مؤسسه مزبور به لیست مؤسسات مشمول قانون استخدام كشوری را لغو كرد. (نقل از صفحه دوم روزنامه كیهان مورخ 28 مهر 1384)

گزارش هایی درباره امور اداری در ایران معاصر

نقل 3 خبر ویژه از روزنامه كیهان وابسته به دفتر رهبری، شمارهِ 28 مهرماه1384:

     مدیر بركنار شده حراست، هفت تیر كشید! ـ اجاره 23 میلیون تومانی! ـ تلاش برای استاندار كردن یك فرد

    ـ مدیر بركنار شده حراست سازمان ... در اقدامی كم سابقه، به اسلحه كشی و تیراندازی در محل حراست این سازمان پرداخت.
    «عبدالرضا- ل» برادرزن یكی از وزیران سابق كه با تغییر و تحولات جاری دولت كنار گذارده شده است، پس از آن كه از بركناری خود با خبر شد ضمن حضور در محل اداره حراست سازمان مربوط، به عربده كشی پرداخت و فریاد زد: «هیچ كس نمی تواند من را عوض بكند، می كشم هر كس كه بخواهد چنین را كاری بكند»!.
    گزارش شاهدان ماجرا حاكی است كه وی ضمن زیر پا گذاشتن حرمت ماه مبارك رمضان و سیگار كشیدن كه لابد از عصبانیت وی بوده!، اقدام به تیراندازی كرده بود. گفته می شود كه این فرد برخی تخلفات مالی و اداری هم داشته و عضو هیئت مدیره چند شركت است.

    مسئولان وزارت ... درصدد شكایت كیفری (اعلام جرم) علیه او هستند.

    ـ به دنبال اعتراض جمعی از پرسنل سازمان ... نسبت به انتقال ساختمان میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران به آپارتمان های مسكونی واقع در خیابان پاسداران (بالای شهر) كه اجاره آن در ماه 23 میلیون تومان است، پیگیری های به عمل آمده مشخص كرد این مبلغ قرار است از محل درآمدهای آن سازمان كه صرفاً برای تأمین هزینه های عمرانی و احیای بافت های تاریخی در نظر گرفته شده، تامین و پرداخت شود. این در حالی است كه براساس مصوبه هیئت دولت و تأكید رئیس جمهوری؛ سازمان ها و وزارتخانه ها باید هزینه تشریفات خود را حذف كرده و در عین حال هزینه های جاری را نیز كاهش دهند.

    انتصاب در آخرین فرصت

    ـ جریان انتخاباتی (دستگاه تبلیغات) رقیب دكتر احمدی نژاد، به رغم مخالفت رئیس جمهور با انتصاب فرد با روحیه ای مغایر با گرایشهای مردمی خود به عنوان استاندار یك استان شمالی، از روز گذشته (اواخر هفته منتهی به 29 مهر ماه 84) وزارت كشور را تحت فشار شدید قرار داده اند تا آن شخص را به جلسه هیئت دولت حاضر كند و وزیران را اصطلاحاً در مقابل كار انجام شده قرار دهد. این شخص كه دارای مشی مدیریتی و معیشی ناسازگار با روحیات مردمی احمدی نژاد است، به علت داشتن مناسبات خاص با برخی چهره های سرشناس دو جناح عمده كشور، از حمایت های وسیع این افراد برخوردار است.

در قلمرو ادبیات

زادروز «دورِس لسینگDoris Lessing»داستان نگار انگلیسی كه در ایران به دنیا آمده بود

Doris Lessing

امروز زادروز داستان نگار بنام انگلیسی «دورِس لسینگDoris Lessing» است که 22 اكتبر 1919 از والدین انگلیسی درشهر کرمانشاه (ایران) به دنیا آمد. پدرش ـ آلفر ِد تایلِر ـ كارمند شعبه بانك انگلیسی معروف به بانگ شاهنشاهی در کرمانشاه و مادرش ـ امیلی Emily Maude Tayler ـ یك نِرس بیمارستان میسیون مذهبی بود. این دو در اروپا ازدواج کرده بودند. آلفرد یک کاپیتان انگلیسی در جریان جنگ جهانی اول بود که مجروح شده بود و ضمن درمان و بستری بودن با امیلی نِرس بیمارستان آشنا شده و ازدواج کرده بود. امیلی و آلفرد نام دورس را هنگام تولد «می» گذارده بودند.
این خانواده در سال 1925 به طمع درآمد هنگفت از كشاورزی در رودزیای جنوبی (زیمباوه امروز) كه از مستعمرات انگلستان در آفریقا بود، به این منطقه رفتند، ولی در آنجا ورشكست شدند.

Doris در جواني

مادر «دورِس» كه زنی متعصب و مذهبی بود دخترش را پس از اتمام دبستان به مدرسه ای كه زنان مسیحی تارك دنیا آن را اداره می كردند سپرد كه در آنجا همه اش از بهشت و دوزخ سخن می گفتند. چون حوصله دورس از این مدرسه سر رفت، مادرش اورا در شهر سالزبوری (امروز: حراره) به یك دبیرستان دختران شبانه روزی كه مرد به آنجا راه نداشت سپرد كه دورس از آنجا فرار كرد و در خانه ای خدمتكار شد. وی بعدا به كمونیست ها پیوست، به آفریقای جنوبی رفت و ازدواج كرد. اما، پس از مدتی چون دولت افریقای جنوبی اورا كه محرّك سیاهپوستان بود زیان آور تشخیص داد اخراج كرد. دورس به جای بازگشت به رودزیای جنوبی به لندن رفت و پس از تكمیل معلومات خود در ادبیات، به نوشتن داستان و خاطرات پرداخت. زمینه همه داستانهای دور ِس از تجربه خودش مایه گرفته اند كه در جهان انگلیسی زبان خواننده فراوان دارند و وی را برنده جوائز متعدد از جمله جایزه نوبل و دكترای افتخاری هاروارد كرده اند.
    «دورِس» جمعا 38 کتاب داستان، نمایشنامه، سفرنامه، بیوگرافی و اُپرا و دهها داستان کوتاه نوشت و برنده جایزه نوبل سال 2007 در ادبیات شد. معروف ترین کتاب های او عبارتند از: علف هایی که آواز می خوانند، یادداشت های طلایی، شیرین ترین رُویا، خاطرات بازماندگان، شهر ِ چهارـ دروازه، فرزند پنجم، تروریست خوب، امیلی و آلفرد (درباره مادر و پدرش)، بچه های خشونت، همسایه خوب، درباره جهنم، زیر پوست من و .... وی برنده 17 جایزه ادبی شد.
     دور ِس 17 نوامبر 2013 در 94 سالگی در لندن درگذشت.

    ***

Ivan Bunin

ایوان بونین Ivan Bunin داستان نگار بنام روسیه و برنده جایزه سال 1933 نوبل در ادبیات نیز در همین روز (22 اكتبر) و در سال 1870 به دنیا آمد . وی در داستانهایش كه سبك كلاسیك دارد زندگانی سخت كشاورزان و انحطاط اشراف و فئودالهای روسیه را منعكس كرده است . خود وی از میان یك خانواده اشرافی و مالك اراضی كشاورزی برخاسته بود. ایوان هشتم نوامبر 1953 درگذشت.

در قلمرو رسانه‌ها

روزنامه نگار چپگرای آمریكا كه در انقلاب های روسیه و مكزیك شركت داشت

John Reed

امروز زادروز «جان ریدJohn Reed» روزنامه نگار چپگرا و انقلاب طلب امریكا است كه 22 اكتبر 1887 به دنیا آمد و تنها 33 سال عُمر كرد. وی تنها آمریكایی است كه در كنار دیوار كرملین در میان رهبران و انقلابیون شوروی مدفون شده است.
«جان» كه افكار سوسیالیستی داشت برای تهیه اخبار مربوط به انقلاب مكزیك در صف انقلابیون این كشور قرار گرفت و مبارزه كرد. برای پوشش اخبار جنگ جهانی اول هم سرباز شد و به جبهه رفت. او برای اطلاع از ناآرامی های روسیه، مشکلات و نارضایتی ها مردم به این كشور رفت و در سال 1917 با لنین ملاقات كرد و با او دوست شد و سپس پا به پای بلشویكهای در انقلاب شركت جست.

در بازگشت به آمریكا، «جان» به تاسیس حزب كمونیست این كشور كمك و روزنامه «توده ها» را سردبیری كرد. پس از انشعاب حزب كمونیست آمریکا، دبیر یكی از شعب آن شد و در این سمت، چون خود را در معرض تعقیب پلیس فدرال آمریکا دید، به روسیه رفت تا به اصطلاح؛ آب از آسیاب بیافتد كه در اینجا به تیفوس دچار شد و 19 اكتبر 1920 در مسکو درگذشت.
كتابهای متعدد از «جان رید» باقی مانده است از جمله كتاب «ده روز ـ كه جهان را تكان داد» . این كتاب درباره انقلاب روسیه و پیروزی بلشویک ها در اكتبر 1917 است و چون حاوی اطلاعات دست اول و مشاهدات عینی مؤلف آن است مأخذ کار مورّخان و پژوهشگران قرار گرفته است.

انتقاد یك استاد دانشگاه از تعدّد خبرگزاری های مشابه در ایران و ضعف پوشش اخبار و نظرها

دكتر پارسا حاتمی استاد دانشگاه همدان در مهرماه 1384 در گفت و شنود با خبرنگار كیهان، از ضعف خبررسانی در وزارتخانه ها و سازمان ها در سالهای اخیر [آن زمان] خبر داد و از طرف دیگر اشاره به رشد قارچ گونه خبرگزاری های دولتی و وابسته كرد.
    وی گفته بود كه تعدّد خبرگزاری ها، هزینه هنگفتی را برای دولت می تراشد.
    این استاد دانشگاه با انتقاد از ضعف دفاتر روابط عمومی سازمانهای كشور گفته بود كه در حال حاضر فعالیت آنها (خبرگزاری ها ـ وبسایت های خبری) منحصر به اعلام خبر عزل و نصب ها، جلسات مسئولان، نطق و مصاحبه، درج اعلامیه و اطلاعیه ها شده است و نه چیزی دیگر. در این شرایط، اگر یك پژوهشگر به ابتكاری جدید موفق شود، چیز تازه ای كشف كند و یا به پیروزی چشمگیر در زمینه ای برسد، در صورتی كه خودش (پژوهشگر و مبتکر) نتواند با رسانه ها ارتباط برقرار كند، دفتر روابط عمومی موسسه مربوط تلاشی برای انعكاس دستاورد او به عمل نخواهد آورد.
    وی با اشاره به زائد بودن بسیاری از خبرگزاری های دولتی و وابسته (اگر كار مشابه و ناقص انجام دهند)، گفت: نتیجه این انبوه خبرگزاری ها این شده است كه گروهی از مسئولان به سبب آشنایی و یا مسایل دیگر، با برخی خبرنگاران به طور انحصاری مصاحبه و اخبار را منتقل كنند و با این عمل، خبرگزاری ها در عرصه اطلاع رسانی به جزایر جدا از هم تبدیل شده اند كه پوشش خبری هر بخش از این جزایر، در انحصار یك خبرگزاری است، حال آنكه وظیفه و رسالت یك خبرگزاری پوشش همه اخبار و كارهای تازه و نظرات باید باشد.
    مطلب بالا در شماره 28 مهرماه 1384 روزنامه کیهان چاپ تهران انتشار یافته بود. روزنامه کیهان وابسته به دفتر رهبری جمهوری اسلامی ایران است.

سایر ملل

روزی كه پتر یکم خود را تزار همه روسیه خواند و ...

پتر

پتر یكم (پتر كبیر) 22 اكتبر سال 1721 روسیهِ اسلاو نژاد را یك امپراتوری درحال گسترشِ قلمرو اعلام داشت و خود را تزار (امپراتور) همه آن نامید. انگلیسی ها بعدا و در طول زمان از این اظهار پتر (پیوتر) برای ترسانیدن كشورهای همسایه روسیه از جمله ایران سوء استفاده فراوان كردند ـ همین كاری كه آمریكا بعدا انجام داد و مناطق اطراف روسیه را از اندیشه های کرملین ترسانید.
پتر یکم كه علاقه داشت روسیه را همانند اروپای غربی صنعتی و متحوّل كند مدتی را در آن دیار بسرده بود و با صنعت و مدنیّت آنجا آشنا شده بود. به همین دلیل بود كه وی شهر «سن پترزبورگ» را در كنار بالتیك بنا نهاد و پایتخت روسیه را به آنجا منتقل كرد تا به اروپای غربی نزدیكتر باشد.
از دهه ششم قرن بیستم (آغاز جنگ سرد) صاحبنظرانِ چپگرا بارها اندرز داده بودند كه رئیس دولت مسكو و وزیر امورخارجه او باید مدتی را در آمریكا زندگی كرده باشند تا از آمریكاییان رودست نخورند و ضعف ها و قوت های آمریکاییان و آمریکا را بشناسند.

روزی که «پرون» عقاید سیاسی ـ اجتماعی خود را اعلام داشت ـ اعلامیه معروف Peron

Peron

خوان پرون Juan Domingo Peron، سرهنگ ملّی گرای مورد علاقه كارگران و نظامیان آرژانتین، 22 اكتبر سال 1945 میلادی، پنج روز پس از قیام مسلحانه و تغییر دولت این كشور، عقاید سیاسی ـ اجتماعی خود را در یك دفترچه كه میان مردم توزیع شد اعلام داشت. وی آخر وقت همین روز دولت انقلابی خود را تشكیل داد.
    پرون در پایان نخستین جلسه دولت انقلاب اعلامیه ای منتشر ساخت كه ضمن آن دولتمردان و سیاستمداران و ژنرالهای ارتش آرژانتین را كه بركنار كرده بود مُشتی فاسد، نالایق و جاه طلب خواند و پاره ای از آنان را هم وطن فروش نامید و اضافه كرد كه این جماعت به تنها چیزی كه اندیشه نداشتند استقلال، سربلندی و پیشرفت وطن و رفاه و سعادت و سلامت هموطنان بود.
    «پرون» در اعلامیه اش نوشته بود كه اگر او با كمك نظامیان و كارگران قیام نمی كرد، برای آرژانتین؛ «فردا» خیلی دیر بود و شاید هم ملت آرژانتین فردایی نداشت.
    وی دراین اعلامیه اطمینان داده بود كه از آن پس هیچ اقدامی كه مغایر با منافع كشور و عامه مردم باشد صورت نخواهد گرفت؛ اول وطن ازجمله مردم آن و سپس ....
     مفاد دفترچه منتشره، عقاید پرون را نوعی ناسیونال ـ سوسیالیستی نشان می دهد كه همچنان مورد توجه بیشتر آرژانتینی ها است.

این دستور جان اف کندی در جریان بحران موشکی کوبا که جهان را در یک قدمی جنگ اتمی قرار داد: کشتیهای شوروی ایست کنند و یا غرق شوند

جان اف کندی

در جریان بحران موشكی كوبا، جان اف كندی رئیس جمهوری وقت آمریكا 22 اكتبر 1962 دستور محاصره دریایی این جزیره را صادر كرد و گفت اگر كشتی های باری شوروی (دولت مسکو) كه عازم كوبا هستند پس از رسیدن به خط محاصره به دستور «ایست» متوقف نشوند، غرق شوند!. این دستور جهان را در یك گامی جنگ اتمی قرار داده بود؛ مخصوصا كه مسكو به چند زیردریایی خود كه در آبهای اقیانوس اطلس بودند دستور داده بود كه با آخرین سرعت برای دفاع از کشتی ها باری، خودرا به خط محاصره كوبا برسانند و یكی از این زیردریایی ها كه در محاصره نیروی دریایی آمریكا قرار گرفته بود، بدون استعلام از مسكو، برای پرتاب اژدر اتمی ـ حالت حمله به خود گرفته بود كه خروشچف نیمه شب دستور بازگشت كشتی های باری شوروی حامل قطعات موشك به كوبا را صادر كرد.
     این بحران پس از آن آغاز شده بود كه هواپیماهای اكتشافی آمریكا از نوع «یو - 2» از سكوهای نیمه تمام پرتاب موشك در كوبا عكس برداری كرده بودند.
    خروشچف بعدا به خاطر شتاب در صدور دستور بازگشت به کشتی های روسی مورد انتقاد قرارگرفت و ادامه این انتقاد به برکناری اش انجامید. از سال 2008 مسکو که بار دیگر فعالانه وارد صحنه سیاسی جهان شده است بار دیگر مناسبات خودرا با کوبا گسترش داده است.
    اصحاب نظر بعید نمی دانند که اگر بکار بردن حربه تحریم از سوی غرب ادامه یابد روزی فرارسد که کرملین به نیروی دریایی روسیه دستور دهد که کشتی های باری عازم غرب را متوقف کند که یک اقدام ضد تحریم خواهد بود. کرملین می داند که شهروندان کشورهای بلوک غرب اجازه و امکان جنگ اتمی به دولت هایشان را نخواهند داد. روسیه از لحاظ وسعت بزرگترین کشور جهان است و از دوران جنگ سرد دارای پناهگاههای متعدد برای محافظت از شهروندان در صورت وقوع یک جنگ اتمی است. روسیه بیش از هرکشور دیگر سلاح اتمی دارد.

محاکمه یک کمپانی نفتی آمریکا در کشور اِکوادور

قاضی یك دادگاه كشور «اِكوادور» 21 اكتبر 2003 به صلاحیّت این دادگاه برای محاكمه شركت نفتی آمریكایی «شِوران ـ تكزاكو» رای داد. این نخستین بار بود كه جهان شاهد صدور چنین حُکم قضایی شده بود. سی هزار تَن از ساكنان جنوب اكوادور به این دادگاه دادخواست داده بودند كه كمپانی تكزاكو (كه همان زمان به «شِوران كالیفرنیا» ملحق شده و كمپانی واحدی را به وجود آورده اند) در طول 20 سال بهره برداری از نفت اكوادور، محیط زیست را آلوده ساخته و حاضر به تمیز كردن آن نیست و تقاضای یك میلیارد دلار غرامت برای پاكسازی آن محیط كرده بودند.
تحولات سیاسی در آمریکای لاتین حکایت از آن دارد که از آغاز سده 21 چند کشور دیگر در این منطقه از واشنگتن دور شده و در چند کشور این منطقه ـ حکومت به دست سوسیالیست ها و چپگراها و پیروان فرضیه هوگو چاوس معروف به سوسیالیسم قرن 21 افتاده بود که یک سوسیالیسم عملی تر است و اخلاقیات را در امور رَد نمی کند.

تلفات سرطان ناشی از دود سیگار و مصرف الکل در کشورهای پیشرفته

طبق یك آمار رسمی كه 21 اکتبر 2003 انتشار یافت، در میان كشورهای پیشرفته ـ فرانسه از لحاظ مرگ و میر سرطان ناشی از دود سیگار و مصرف الكل با 284 نفر در هر صدهزار تن نفوس در ردیف اول و سوئد با 196 تن درانتهای جدول قرار داشت.
طبق این گزارش، در آن زمان در ایالات متحده آمریكا این نسبت 250 در هر یكصد هزار نفر بود.

تعقیب قضایی دو مقام ارشد کنگره آمریكا در سال 2005

تام ديلي

«تام دیلیTom Delay» كه در پی اتهامات وارده از جمله مداخله غیر قانونی در كار كمك مالی به مبارزات نامزدهای جمهوریخواه در انتخابات در ایالت تكزاس، سفر به مسكو با پول یك لابی كنگره (عملا؛ كار چاق كن) و ... مجبور به كناره گیری از سمت ریاست اكثریت مجلس نمایندگان (مرد شماره 2 آن دوره مجلس) شده بود بیستم اكتبر 2005 خودرا به دادستان شهر آستین (تكزاس) معرفی كرد تا جلب نشود و به او دستبند نزنند.
    دادستان شهر آستین دستور دستگیری تام دیلی را از قاضی دادگاه گرفته بود و پلیس قضایی (شریف) در جستجویش بود كه شخصا به دفتر دادستان رفت و خود را معرفی كرد.
    «دیلی» پس از انجام تحقیقات مقدماتی با سپردن ده هزار دلار وجه الضمان، آخر وقت آن روز آزاد شد.
    این اقدام در حالی صورت گرفته بود كه برای دكتر «بیل فریستFrist» رئیس وقت اكثریت سنای آمریكا نیز یك پرونده مداخله در معاملات سهام تشكیل شده بود. فریست که یک سناتور وابسته به حزب جمهوریخواه آمریکاه بود برای یک دوره دیگر، خودرا نامزد انتخابات سنا نکرد و از صحنه سیاست خارج شد.
    «تام دی لی» پس از محاکمه به سه سال زندان محکوم شد که از رای دادگاه تقاضای پژوهش کرد. وی در این مدت به نوشتن خاطرات پرداخته که انتشار یافته اند. وی گفته است کتابها را نوشته تا مردم قضاوت کنند.

زن 23 ساله 3 فرزند خود را به دریا افكند تا به اظهار خودش؛ قید مشکلات این دنیا را از خود دور سازد!

Lashaun Harris

نوزدهم اكتبر 2005 بانو «لاشان هریسLashaun Harris» زن سیاهپوست 23 ساله آمریكایی سه فرزندش Trayshaunتریشان 6 ساله، Travanteتراوانت 3 ساله و Jashuaجاشوا 16 ماهه را با خود به اسكله معروف به «فیشِرمَن وارف» شهر سافرانسیسكو برد و به دریا افكند و به این ترتیب نابود کرد.
     فردی كه شاهد این قضیه بود جریان را به پلیس خبر داد و لاشان (عكس بالا) دستگیر شد. وی كودكان را با یك چهارچرخه بچگانه به كنار دریا برده بود. لاشان به دلیل نداشتن شوهر و درآمد، در شِلتر (پناهگاه بینوایان) موسسه خیریه «سالوِیشِن آرمی» شهر اوكلند (14 كیلومتری سانفرانسیسكو) زندگی می كرد و از وضعیت خود راضی نبود و این وضعیت، وی را به مشكلات عصبی دچار كرده بود و داروی تسكین اعصاب و رفع افسردگی مصرف می كرد.
     معاینه جسد یكی از كودكان كه از آب گرفته شده نشان می دهد كه وی قبلا شدیدا كتك زده شده بود. نزدیكان لاشان گفته بودند كه وی اخیرا مصرف دارو را قطع كرده بود. در این باره كه لاشان كودكان خود را از یك و یا چند پدر داشته است مطلبی انتشار نیافته بود. لاشان نخستین فرزند را در 16 سالگی به دنیا آورده بود. وکیل مدافع تسخیری لاشان مدعی شده بود که لاشان دچار نوعی ضعف روانی بوده است. لاشان در دادگاه گفته بود که خواسته بود فرزندانش را از قید مشکلات این دنیا برهاند. مرگ برای آنان به منزله بهشت بود!. وی افزوده بود که قبل از افکندن کودکان به خلیج سانفرانسیسکو، برایشان ساندویچ سوسیس (هات داگ) خریده بود. شاهد عینی در دادگاه گفته بود که لاشان کودکان را یکی پس از دیگری به دریا انداخته بود. به گزارش رسانه ها، مادر لاشان روش زندگانی نسل نوین در جامعه را مقصر دانسته بود. او گفته بود که لاشان هنگامی که 15 ساله بود یک «دوست پسر» بزرگسال داشت.

جاشوا يکی از سه فرزند بانو «لاشان»

برخی دیگر از رویدادهای 22 اكتبر

1746: دانشگاه پرینستون تأسیس شد. این دانشگاه معروف تا سال 1896 کالج نیوجرسی نام داشت. دانشگاه پرینستون که در شهر پرینستونِ استیتِ نیوجرسی استقرار دارد چهارمین دانشگاه قدیمی آمریکا است.

1797: «آندره ژاك کارنرینAndre – Jacques Carnerin» فرانسوی، نخستین فردی بشمار آورده شده است كه با چتر نجات فرود آمده است. وی در آسمان پاریس با چتر نجات از ارتفاع هزار متری از یک بالن پایین پرید و بر زمین فرود آمد.

1838:

سام هیوستون به عنوان رئیس جمهوری كشور مستقل تكزاس آغاز بكار كرد. وی با رای مردم (در انتخابات) به این سمت برگزیده شده بود. بعدا تكزاس یك استیت آمریكا شد. شهر بزرگ هیوستون (هوستون) در تکزاس به نام اوست.

1920: دكتر تیموتی لیری Timothy Francis Learyروانپزشك جنجال برانگیز آمریكایی كه توصیه «زندگانی بدون اندوه، با مصرف psychedelic drugs» می كرد به دنیا آمد و 75 سال عُمر كرد.

1938: نخستین ماشین فتوكپی توسط «چستر كارلسون Chester F. Carlson» ساخته شد و نامش را «زیراكسXerox» گذارد كه از واژه یونانی «زیروگرافیXerography» به معنای «خشك نویسی» گرفته شده است. کارلسون که یک فیزیکدان آمریکایی بود (متولد 1906 و متوفی در 1968) هجدهم اکتبر 1937 فن فتوكپی خشک (نه بمانند ساختن عکس در تاریکخانه) را اختراع و آن را به ثبت داده بود و درست یک سال بعد (اکتبر 1938) موفق به ساخت ماشین آن شد.

1953: دولت فرانسه به لائوس مستعمره خود واقع در شبه جزیزه هندوچین و اینک یک کشور 237 هزار کیلومتریِ 7 میلیونی و سوسیالیست استقلال كامل داد.

1954: آلمان غربی كه با اعلام استقلال آن به صورت یك كشور فدرال از سوی سه دولت غربی فاتح جنگ جهانی دوم موافقت شده بود به «ناتو - اتحادیه نظامی غرب» پیوست.

1966: لونا ـ 12 سفینه شوروی گردش خود را به دور ماه، در مدار قمر زمین آغاز كرد.

لونا ـ 12

1973: قطعنامه 338 شورای امنیت مبنی بر برقراری مجدد آتش بس میان عرب و اسرائیل در پی جنگ رمضان (یوم كیپور) ـ اکتبر سال 1973 تصویب و صادر شد.

1975: «Venera ونه را ـ 9 » سفینه فضاپیمایِ شوروی به آرامی درسطح ونوس فرود آمد و به مخابره اطلاعات به زمین ادامه داد.

وِنِه را ـ 9

2002: ریچارد هِلمز مدیر اسبق سازمان اطلاعات مركزی آمریكا (سیا) و سفیر پیشین آمریكا در تهران و یكی از كارشناسان مسائل ایران كه نظر خود را گهگاه در مصاحبه های تلویزیونی بیان می داشت در 89 سالگی درگذشت.

ریچارد هلمز در سال 1973 (1352 هجری خورشیدی) تغییر سمت داده و از ریاست سازمان مركزی اطلاعات (سیا) به سمت سفیر آمریكا (دولت نیكسون) در تهران منصوب شده بود. بانوی هلمز که در تهران با او بود درباره ایرانِ آن زمان كتابی منتشر ساخته است. هلمز از دوران جنگ جهانی دوم به كار «اطلاعاتی» مشغول شده بود و نزدیك به هفت سال ( از 1966 تا 1973) مدیر «سیا» بود و كودتای ضد سالوادور آلنده در شیلی در زمان مدیریت او بر «سیا» روی داده بود. وی سالها بعد هنگامی كه در سنای آمریكا از او درباره كودتای شیلی سئوال شد انكار كرد و به جرم دروغ گفتن به سنا، در دادگاه به دو سال حبس تعلیقی و جریمه نقدی محكوم شد.
    در جریان رسیدگی به ماجرای «واتر گیت»، فاش شد؛ افرادی كه برنامه های انتخاباتی حزب دمكرات را از ساختمان واترگیت دزدیده بودند حقوق بگیر سازمان هلمز بودند. با وجود این، هلمز به خواست نیكسون كه به ماموران اف بی آی اجازه ندهد در این زمینه بررسی كنند اعتنای چندان نكرده بود.

2005: یک جت مسافربر از نوع بوئینگ 200-737 در آسمان نیجریه سقوط کرد و 117 سرنشین آن کشته شدند.

2008: دانشمندان هند ماهواره Chandrayaan-1 را به ماه فرستادند.

کارنامک نوشیروان (خاطره ای از مولف)

«موصل ـ نینوا» ـ شهر یونس نَبی ـ انتقال مادها (کُردها) از ایران به آن ـ آشورستان ایران ـ دعاوی ترکیه و ...

رئوف بیگ

هنوز دهه یکم اَمُرداد 1343 به پایان نرسیده بود که خبرگزاری های اصطلاحا بزرگ (بیگ ـ 4) گزارش دادند که حسین رئوف اُربای (رئوف بیگ) یکی از نخست وزیران دور اول ترکیه و آخرین وزیر نیروی دریایی امپراتوری (خلافت) عثمانی و از تبار قفقازی ها در 83 سالگی و 27 جولای (در سال 1964) و در همان ماهی که در 1881 به دنیا آمده بود (متولد 16 جولای) و در همان شهر زادگاه خود (استانبول) درگذشته است. ساعت دریافت خبر در خبرگزاری پارس که از سردبیران آن بودم، 9 شب بود و به پخش اخبار مشروح شب (اخبار رادیو سراسری) نرسید. به علاوه، خبر ـ فوریت نداشت زیراکه گمان نمی رفت، بیش از یک در هزار از مخاطبان اخبار رادیو با چنین نامی آشنا باشند. ولی، چنین نامی قبلا به گوش من خورده بود.
    با کمی فشار به ذهن، بیاد آوردم که در دانشگاه و در درس «تاریخ معاصر»، این نام را شنیده بودم. روز بعد، یادداشت های تحصیلی ام را مرور کردم و دیدم که حسین رئوف (سرهنگ و وزیر نیروی دریایی عثمانی) سی ام اکتبر 1918 و در عرشه ناو انگلیسی «آگامِمنون» در دریای اژه (ساحل یک جزیره یونانی و این ساحل به نام موندرُس و یا مودرُس) قرارداد تَرک مخاصمه عثمانی با متحدین را با یک دریاسالار انگلیسی امضاء کرده بود و این قرارداد که تنها جبهه های خاورمیانه ای قلمرو عثمانی را شامل می شد به نام همین ساحل وارد تاریخ شده است. این قرارداد، 12 روز پیش از پایان جنگ اول جهانی قرن بیستم امضاء شده بود. در این جنگ، عثمانی که از متحدان آلمان بود شکست خورده بود و مناطق عربی و ازجمله حجاز و فلسطین و ... را از دست داده بود. طبق این قرارداد، دولت عثمانی موافقت کرده بود که هر جا از قلمرو آن دولت در مناطق عربی را که متحدین (انگلستان و فرانسه) متصرف شده باشند به آنها بدهد، از ارمنستان خارج شود و نظارت بر تنگه های داردانل و بوسفور را به متحدین واگذار کند.
    امّا از همان نخستین روز اجرای قرارداد مودرُس (که در ترکیه، موندرُس تلفظ می شود)، دولت استانبول و بعدا ناسیونالیست ها به رهبری آتاتورک که حسین رئوف هم به آنان پیوسته بود حاضر به تخلیه پادگان موصل (واقع در 400 کیلومتری شمال بغداد) نبودند که در آن منطقه (ولایت موصل و اینک ایالت نینوا) نفت کشف شده بود و استدلال می کردند که در روز امضای قرارداد تَرک مخاصمه در جبهه های شرق (خاورمیانه)، موصل در اشغال نظامی دولت لندن نبود و نمی تواند مشمول آن قرارداد باشد. با اینکه در پیمان سِور و پیمان لوزان هم کوتاه شدن دست ترکیه (که بر جای عثمانی نشسته بود) از منطقه موصل قید شده بود، دولت آنکارا همچنان بر نظر خود باقی بود و لذا، «متحدین» قضیه را در «جامعه ملل» مطرح کردند و تصویب این مجمع را به دست آوردند. همزمان با این کشمکش ها، حسین رئوف نخست وزیر ترکیه شد و دولت لندن هم چند کشور در مناطق عربی قلمرو پیشین عثمانی ایجاد کرد ازجمله عراق، اردن، فلسطین، سعودی، کویت و ....
    از موضوع ادعای ترکیه نسبت به موصل، دیگر خبری در رسانه ها به چشم نخورد تا پائیز سال 2016 که مسئله موصل داغ شد و ترکیه نیروی نظامی به این منطقه استراتژیک و نفتدار (قبلا دارای سنگ مَرمَر) فرستاد، در 20 کیلومتری شمال این شهر قرارگاه و پادگان ایجاد کرد و حمایت از تُرکمانانِ موصل را بر دعاوی پیشین افزود. تُرکمانان (که مفهوم این واژه، طبق نظریه و نوشته محمود کاشغری ادیب بنام؛ تُرک مانند ـ بمانند تُرک و واژه ای جدا از ترکمن است) از زمان خلفای عباسی برای استخدام در ارتش خلیفه وارد بغداد شدند، سلجوقیانِ تُرک از قرن 11 بر آنان اضافه گردیدند و آنگاه طایفه قراقویونلو های شیعه و گروه آق قویونلوهای سُنّی تا قرن 16 و از آن پس خانواده نظامیان (عساکر) عثمانی که بازماندگان آنان عمدتا در شمال غربی عراق (تَل عَفر و موصل) و شماری هم در کرکوک و بغداد زندگی می کنند. ترکمانان جمعا 8 ـ 9 درصد جمعیت عراق (حدود 3 میلیون) را تشکیل می دهند. حکومت بعثی ها تلاش بسیار کرد تا این مناطق را عربی کند و ....
     موصل ِ همیشه استراتژیک از دهم جون (ژوئن) 2014 به تصرف داعش درآمده بود که ارتش عراق، میلیشیای شیعه (حشَد الشعبی)، افراد برخی قبایل سُنی، کُردها و ... دست به اخراج آنان زدند. به باور اصحاب نظر، گمان نمی رود که با اخراج داعشی ها، مسئله موصل در دراز مدت حل شده باشد و احتمال درگیری و اختلاف میان گروههای مدعی و ناهمگون وجود نداشته باشد.
    طبق گزارش های وقت؛ دولت عراق گفته بود که میلیشیای شیعه (که کمک مؤثر کرده تا داعشی ها از مناطق الانبار و مناطق صلاح الدین اخراج شوند) وارد شهر موصل نشود و ترکیه نظامیان خودرا بازگرداند. کُردها (پیشمرگان) هم که اسلحه و مهمات کافی ندارند.
    در این میان، فرماندهان میلیشیای شیعه دولت آمریکا را متهم به گسترش داعش کرده و گفته بودند که اگر آمریکا ترتیب انتقال سلاح های پیشرفته ارتش عراق را به غرب و شمال این کشور ـ قبل از خروج نیروهایش نداده بود داعش از صورت شماری مسلح به یک نیروی مهاجم تبدیل نمی شد، شهرها و پادگانها را نمی گرفت و بر سلاح های پیشرفته دست نمی یافت. این فرماندهان میلیشیای شیعه در اظهارات خود به جدّی بودن واشنگتن در قلع و قمع داعش ابراز تردید کرده و موضوع ایجاد این گروه را که قارچ وار روئیده بود یک برنامه از پیش طرح شده خوانده بودند.
    جمعیت موصل پیش از افتادن آن به دست داعش، حدود دو میلیون بود که یک چهارم جمعیت، همان زمان و یک چهارم هم بعدا، شهر را تَرک کردند. این شمار (نیمی از جمعیت شهر) در بازگشت، بر سر اموال خود که بعضا تصاحب و یا تخریب شده اند طرح دعاوی کردند.
    موصل که در طرفین دجله شمالی قرار دارد به همانگونه که از نام عربی آن بر می آید یعنی محل اتصال راهها و به عبارت دیگر؛ همه راهها به آن ختم می شود. این منطقه تقریبا از سه هزار سال پیش از مراکز حکومتی بود. شهر نینوا در ساحل شرقی دجله (محله شرقی موصل معروف به ساحل چپ) در پی شکست نظامی حکومت آشوریان از ائتلاف دولت همدان و دولت بابل در آخرین نبرد 3 ساله، در سال 599 پیش از میلاد تصرف و ویران شد. دولت همدان با هدف اینکه دولت آشور دیگری پا نگیرد که به ایرانیان ظلم بسیار کرده بود، شماری بسیار از اتباع خودرا با خانواده هایشان به نینوا انتقال داد که همینجا مانده اند و کُردهای عراق، سوریه و ترکیه فرزندان آنان هستند و هنوز فرهنگ و منش ایرانی و بسیاری از واژه های پارسی را حفظ کرده اند و گروهی از آنان (ایزدی ها) آیین باستانی ایرانیان را. نینوا به شهر «یونس ِ نَبی» هم شهرت داشته و دارای آثار باستانی متعدد که داعشی ها بخشی از آنها را تخریب کرده اند.
    نینوا و مناطق اطراف فرات شمالی و دجله شمالی در طول حکومت اشکانیان و ساسانیان صحنه جنگ های طولانی دو امپراتوری شرق و غرب (ایران و روم) بود. کُردها، آرامی ها و آشوریان (آسوری ها) ساکنان نینوا و حومه آن بودند که از زمان حکومت اشکانیان، ارمنیان هم بر ساکنان این شهر اضافه شدند. ساسانیان تمامی این منطقه را آشورستان می خواندند و در دوران آنان هزاران لُر و کرمانشاهی (از طایفه زنگنه و ...) به این شهر منتقل شدند.
    جنگ معروف گاوگامیلا در شرق همین منطقه روی داد که به شکست ایران و پایان عُمر تنها اَبَرقدرت وقت انجامید و پیروزی غرب (اسکندر مقدونی). چند دهه پیش از این جنگ، گزنفون ـ نظامی یونانی و نویسنده یک کتاب تاریخگونه ـ که با مِرسِنِرهای یونانی برای بر تخت شاهی نشاندن کوروش کوچک (کوروش جونیور) حاکم مناطق یونانی زبان امپراتوری ایران به بین النهرین رفته بود پس از کشته شدن کوروش کوچک و عقب نشینی مرسنرها، از راهی که از 30 کیلومتری نینوا می گذشت و از مسیر کوهها عقب نشینی کرد و در کتاب خود در باره منطقه سرسبز و نسبتا کوهستانی نینوا مطلب نوشته است.
     نینوا (موصل) تا پایان کار ساسانیان یکی از شهرهای ایران بود و عَرَب از زمان خلفای بنی امیه به این شهر کوچ کردند و در دوران حکومت صدام حسین و طبق سیاست (عربیزه کردن) او بر شمار آنان افزوده شد تا اکثریت یابند. موصل که پس از احیاء استقلال ایران و تا پایان عصر صفویه چند بار در قلمرو ایران قرار گرفت شهری بوده است که تا افتادن به دست داعش از آزادی های مذهبی و سازش های قومی و نژادی برخوردار بود. این شهر همچنین از گزند تخریب توسط مغولان و تیموریان برکنار ماند.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com