Iranians History on This Day
روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید
میلادی
   خورشیدی

 
24 اكتبر
 
جستجوی:

 
  هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.
 











Select your preferred language to translate this page into.

   لینک به این صفحه  

مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 24 اكتبر
ایران
اعدام نماینده سیاسی ایران به جرم نشستن پایین دست ژنرال رومی
24 اكتبر سال 91 پیش از میلاد «ارو رو باز» نماینده ایران در مذاكرات با امپراتوری روم كه در دادگاه به اعدام محكوم شده بود در میدان بزرگ شهر تیسفون (مدائن) در ملاء عام اعدام شد.
     وی از بزرگان شهر صددروازه (دامغان) بود و زبان لاتین می دانست. جرم او نشستن بر صندلی پایین تر از صندلی «سولا» ژنرال رومی در جلسه مذاكرات دو دولت بود. مهرداد دوم شاه وقت از دودمان اشكانی این عمل «ارو رو باز» را بزرگ كردن رومیان و به تعرض تشویق كردنشان تلقی كرده بود و دستور محاكمه او را در دادگاهی كه از پنج قاضی آن سه تن از دامغان ــ همشهریان متهم ــ بودند صادر و این دادگاه وی را مقصر شناخت.
     مهرداد دستور داد كه سفیر دائمی روم در تیسفون به مراسم اعدام دعوت شود، جریان را ببیند و گزارش کند تا اثر عمل «ارو رو باز» در ذهن رومیان خنثی گردد. مهرداد دوم گفته بود كه فروتنی یک منش و خصلت شریف است ولی نه در امور سیاسی (دیپلماتیک) و مذاكراتی از این دست با دولت های دیگر كه باعث تشویق تعرّض و زیاده طلبی آنها می شود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سالروز درگذشت سردار اسعد بختیاری مشروطه طلب معروف
دوم آبان سال 1296 (24 اكتبر 1917) سردار اسعد بختیاری (علیقلی خان) كه كمك های موثر او، به دوره استبداد صغیر پایان داده بود درگذشت و در اصفهان مدفون شد. مراسم ترحیم وی بسیار پرشكوه برگزار شد و به این مناسبت شهر اصفهان یك روز تعطیل شده بود.
     استبداد صغیر با لغو مشروطیت از جانب محمدعلی شاه كه مورد پشتیبانی روسیه بود آغاز شده بود. به دستور محمدعلی شاه، یك سرهنگ روس ساختمان مجلس در بهارستان را به توپ بسته بود كه سردار اسعد با 3 هزار سوار بختیاری از اصفهان عازم تهران شد و با كمك مشروطه خواهان مسلح گیلان و مازندران كه از شمال كشور آمده بودند پایتخت را تصرف کرد، به سلطنت محمدعلی شاه پایان داد و مشروطیت بار دیگر برقرار شد.
    درگذشت سردار اسعد همزمان با پیروزی انقلاب بلشویكی (مارکسیستی) در روسیه بود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
دلیل قطع كمك غذایی آمریكا به ایران در اکتبر 1919: رشوه گرفتن وثوق الدوله از انگلستان
دوم آبان سال 1298 (24 اكتبر 1919) دولت وقت آمریکا كمك غذایی خودرا به ایران كه از زمان جنگ جهانی اول برقرار شده بود قطع كرد. علت قطع این كمك كه هر ماه معادل دویست هزار تومان (پول آن زمان) بود امضای قرارداد تحمیلی انگلستان با رئیس الوزراء ایران معروف به قرارداد وثوق الدوله بود كه به موجب آن، انگلیسی ها حاكم بر مالیه و ارتش ایران می شدند و سهم روس ها را كه پس از پیروزی انقلاب بلشویكی اکتبر 1917 از صحنه ایران كنار رفته بودند به خود اختصاص می دادند و با این كه این قرارداد كه با پرداخت رشوه به وثوق الدوله و دو تن از وزیرانش امضاء شده بود هرگز به تصویب مجلس نرسید انگلیسی ها پس از امضاء وثوق الدوله، آن را قطعی تلقی كرده و مالك الرقاب ایران شده بودند به گونه ای كه این عمل، دولت آمریكا را هم كه تازه می خواست در امور جهانی فعال شود خشمگین ساخته بود.
    روزنامه های آمریكا در همان زمان تیتر زده بودند: 3 آزمند، ایران را بدون اطلاع ایرانیان فروختند!. این تیتر و مقالات دیگر این روزنامه ها بود كه دولت وقت آمریكا را وادار به اعتراض و قطع كمكهای غذایی خود به ایران كرد. در آن زمان ایران فاقد درآمد نفت بود كه درآمدی بادآورده (بدون زحمتكشی) تلقی می شود. در زمان جنگ جهانی اول ایران دچار بیماری های همه گیر و تا حدی قحطی شده بود. ایران به رغم اعلام بی طرفی، صحنه جنگ دو ائتلاف وقت قرار گرفته بود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
حزب دمكرات قوام السلطنه و رژه اعضای آن در خیابانهای تهران
24 اکتبر سال 1946 (دوم آبان 1325) فرماندار نظامی تهران نسبت به راهپیماییِ رژه مانندِ اعضای حزب دمكرات سریع التاسیس قوام السلطنه (نخست وزیر وقت) كه روز پیش از آن (یکم آبان) درخیابانهای تهران صورت گرفته بود اعتراض كرد و آن را نقض مقررات حكومت نظامی خواند كه تشكیل اجتماعات بیش از سه نفر را ممنوع ساخته بود. مقرّ این حزب در زمان تاسیس، ساختمانی بود كه بعدا در محل آن (چهار راه انقلاب)، پارك دانشجو ساخته شده است.
    هدف قوام از برگزاری آن راهپیماییِ رژه مانندِ شتابزده این بود كه در برابر حزب توده و احزاب ملّی گرا، قدرت نمایی حزبی كرده باشد تا به ائتلاف با او جلب شوند. احمد آرامش رئیس تبلیغات این حزب بود كه به نوشته روزنامه های مخالف (در آن زمان)، آن حرکات همه اش هم تبلیغ بود. این روزنامه ها نوشته بودند كه با وعده استخدام دولتی، این عده را كه عموما بازوانی ستبر داشتند به حزب جذب كرده بودند. بعدا بیشتر این عده را در موسساتی نظیر شهرداری و سازمان انتشارات و تبلیغات استخدام كردند و تا دهه 1350 در سازمانهای وابسته به ادارات انتشارات و رادیو به «دمكراتی های قوام السلطنه» معروف بودند.
    درست ده سال بعد كه امیراسدالله عَلَم حزب مردم را در چند قدمی محل سابق حزب دمكرات قوام السلطنه (ابتدای خیابان صبای شمالی) تاسیس كرد كسانی كه سابقه حزب قوام السلطنه را می دانستند به شوخی می گفتند: حزب دمكرات عَلَم! مخصوصا كه شایع شده بود كه «عَلَم» هم وعده شغل داده و چند شركت به منظور این كار تاسیس كرده است!.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
اعلام تقسیم اراضی نارمک و ایجاد شهرک نارمک در شرق تهران بدون اشاره به نام مصدق، مبتکر آن
مطلبی که کُپی آن در زیر می آید و در شماره سی ام مهرماه 1332 روزنامه اطلاعات (دو ماه و چهار روز پس از براندازی 28 اَمُرداد) درج شده است، با اینکه سند تاریخچه ایجاد نارمک (از مناطق شهر تهران واقع میان تهران پارس، تهران نو و وحیدیه) است، عمق خصومت های سیاسی و حق نشناسی در یک جامعه دو هزار و پانصدساله را نشان می دهد که مشاهده آن ممکن است تأثیر ذهنی منفی داشته و افراد را خودگرا (فقط خودم) کند و از خدمت عمومی باز دارد.
    مصدق بود که تقسیم اراضی نارمک برای خانه سازی را ابتکار کرد. او مشاهده کرد که تهران نو مسکونی شده، اَرمنیان در کوی وحیدیه صدها خانه و دهها تعمیرگاه اتومبیل و کامیون و کارگاههای دیگر ساخته اند و زرتشتیان دارند تهران پارس را به یک شهرک زیبا و مجهز تبدیل می کنند و در صدد برآمد که اراضی نارمک (واقع میان این سه منطقه) بین افراد برای ساختن خانه تقسیم شود و در آنجا یک شهرک بسیار مدرن ایجاد شود با خیابان کشی مهندسی و میدان های درختکاری شده.، یک بانک تخصّصی (بانک ساختمانی) کار ساختن خانه ها را به اقساط برعهده گیرد و یک مهندس تحصیل کرده رشته عُمران هم شهردار آن باشد.
    دو ماه و چهار روز پس از براندازی مصدق، خبر تقسیم اراضی نارمک بدون اشاره به نام او که در زندان بود درج شد و اعلام شد که شهرک نارمک ظرف دو سال ساخته خواهد شد (که شد). مصدق در نظر داشت که زمین های نارمک به هرکس که خانه نداشت داده شود ولی دولت کودتا آنها را در قطعات 400 متری و 200 متری به کارمندان دولت و مؤسسات عمومی داد ـ هر متر مربع چهار تومان (40 ریال) به اقساط. در سال های نخست ایجاد نارمک، خانه ها منحصرا با دو طرح و یک طبقه ساخته می شد و امور ساختمانی این شهرک در دست بانک ساختمانی (بعدا به نام بانک مسکن) بود و ساختن خانه ها اقساطی بود. بهای ساختن طرح کو چکتر (دو اطاقه) 12 هزار تومان و سه اطاقه 20 هزار تومان و در آغاز کار قرار نبود که محوطه خانه ها دیوار داشته باشند ـ همانند آمریکا. مهندس بَرمَک شهردار وقت نارمَک بود.
    


 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
زمانی که یک حُکم دادگاه جنایی تهران انعکاس جهانی یافت ـ حُکم بر ضد خودسری بود
حُکم یک دادگاه جنایی تهران در آبان 1345 خبر جهانی شد و در گوشه و کنار جهان با نظر مساعد مورد بحث بسیاری از حقوق دانان، سیاستمداران و اصحاب نظر قرار گرفت و سرمشق و تشویقی برای قضات وقت ایران شد.
    حُکم به محکومیت مردی به نام رسول صمیمی صادر شده بود که در آذرماه 1325 و اندکی پس از شکست و فرار تجزیه طلبان از آذربایجان ـ تحت تأثیر احساسات میهن دوستانه ـ حسین جلائی معاون فرقه دمکرات «مشکین شهر» را کشته بود. حسین موفق به فرار به قلمرو شوروی ـ آن سوی مرز ـ نشده بود. بسیاری از مقامات فرقه، در پی شکست از ارتش و مردم، به قلمرو شوروی (جمهوری آذربایجان) فرار کرده بودند. فرقه دمکرات یک سال پیش از آن و زیر پشتیبانی ارتش سرخ که پس از جنگ دوم جهانی حاضر به خروج از شمال غربی ایران نشده بود اعلام تجزیه کرده بود و ارتش سرخ تا یک سال بعد آنجا بود و مانع ورود واحدهای ارتش ایران به آذربایجان و کُردستان می شد.
    رسیدگی به پرونده این قتل، ده سال طول کشیده بود زیراکه دادسراها و دادگاههای مربوط در برابر وضعیت کم سابقه ای قرار گرفته بودند. سرانجام پرونده به شعبه سوم دادگاه جنائی تهران به ریاست دکتر امیر رضوانی ارجاع شد. دادگاه که علاوه بر رئیس، چهار قاضی دیگر داشت رسول را قاتل حسین جلائی شناخت و با رعایت تخفیف به 7 سال زندان با اَعمال شاقه محکوم کرد.
    دادگاه اظهار وکیل رسول صمیمی را که قتل در شرایط خاص صورت گرفته و هر میهن دوستی خواهان مرگ یک عامل تجزیه طلبی است نپذیرفت و استدلال کرد که پس از پیروزی ارتش، فرار تجزیه طلبان و برقراری حاکمیت قانون و نظم نباید انتقام فردی صورت می گرفت، باید تجزیه طلب دستگیر و به قوه قضائیه تحویل می شد و به احتمال زیاد، دادگاه یک مجازات سنگین برای حسین جلائی ِ تجزیه طلب تعیین می کرد. در دوران حاکمیّت قانون و پایان مسائل، افراد نباید حتی تحت تاثیر احساسات ملّی، خودسری کنند و خود، قاضی و دادگاه شوند و مجازات کنند.
    خبر روزنامه اطلاعات در شماره وقت این روزنامه درباره این حکم که سند مخابره خبر از سوی خبرگزاری های جهانی و اظهار نظر مساعد شده بود از این قرار است:
    


 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
نظرات حاج احمدآقا خمینی


در نیمه سال 1358 که اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی در دست تدوین بود، برخی از ابراز نظرها در روزنامه های وقت انتشار می یافت ازجمله نظرات حاج احمدآقا خمینی که در دو شماره روزنامه اطلاعات به چاپ رسیده بود. در قسمت دوم که در شماره 15979 مورخ 25 مهرماه این روزنامه چاپ شده بود، وی با ذکر دلایل خود گفته بود که به جای رئیس جمهور و نخست وزیر، کشور باید توسط شورا اداره شود. تیتر اظهارات او که در بالا آمده است از آن روزنامه کپی شده است. وی در همان شماره روزنامه اطلاعات گفته بود که قاضی نباید دچار رودربایستی شود. [در آمریکا؛ نسخه های سابق روزنامه های ایران را می توان در بخش فارسی کتابخانه کنگره این کشور مرور کرد و کپی گرفت.].
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
آخرین مناظره تلویزیونی کَمپین انتخاباتی نوامبر 2012 آمریکا: «اوباما» و «رامنی» هر دو برضد جمهوری اسلامی
سومین مناظره بارَک اوباما و میت رامنی ـ نامزدهای دو حزب دمکرات و جمهوریخواه آمریکا در انتخابات سه شنبه ـ ششم نوامبر 2012 که در عین حال آخرین مناظره تلویزیونی آنان بود عمدتا اختصاص به سیاست خارجی آمریکا داشت. در این مناظره تلویزیونی که 22 اکتبر 2012 انجام شد بحث درباره ایران بیش از موارد دیگر بود. ماحصل اظهارات اوباما درباره ایران این بود: "تا زمانی که من رئیس جمهوری باشم، ایران نخواهد توانست صاحب سلاح اتمی باشد". ماحصل گفتهِ رامنی (بعدا سناتور) در این زمینه چنین بود: " تلاش من منزوی کردن دیپلماتیک ایران خواهد بود و سعی در تعقیب قضایی احمدی نژاد طبق قوانین بین المللی، زیراکه منکر هالوکاست شده است. ایران بزرگترین تهدید برای امنیت ملّی آمریکاست.".
    این اظهارات که مستقیما از شبکه های تلویزیونی پخش شده بود، در صفحات اول شماره های سه شنبه 23 اکتبر روزنامه های آمریکا انتشاریافت که کُپی بخشی از مطلب یکی از این روزنامه ها در زیر آمده است. تفسیرنگاران آمریکایی نوشته بودند که به این ترتیب، هر یک از دو نامزد که انتخاب شود، وضعیت بر جمهوری اسلامی ایران آسان نخواهد شد.
    [عکس زیر، اوباما و رامنی را پیش از آغاز مناظره تلویزیونی 22 اکتبر 2012 نشان می دهد. در عکس، باب شِیفِر مفسّر تلویزیونی و مدریتور این مناظره (debate moderator) نیز دیده می شود]



    
    ـ ـ ـ ـ ـ
    
    4 سال بعد در جریان کمپین دوره بعدی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، دو نامزد دو حزب در آخرین مناظره تلویزیونی خود که 19 اکتبر 2016 برگزار شد به ایران اشاره کردند. بانو کلینتون گفت که تلاش های او در دوران سناتوری و وزارت امورخارجه اش بود که تحریم های ایران تشدید شد و به عقب نشینی سال گذشته این کشور از اتمی شدن انجامید و ترامپ رقیب او گفت که بله، شما ـ دولت اوباما ـ بودید که بخشی از پول های بلوکه شده ایران را نقدا به جمهوری اسلامی پرداخت کردید.
    در جریان این مناظره اشاره شد که دولت های نفتدار عربی ازجمله سعودی، قطر و ... و نیز پادشاه مراکش به بانو کلینتون کمک مالی کرده اند تا برای کَمپین خود هزینه کند و در نتیجه، در صورت انتخاب شدن، در دوران ریاست جمهوری خود از منافع آن دولت ها دفاع خواهد کرد.
    [برقرار شدن بیشتر تحریم های ایران مربوط به زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون است. تحریم های پیش از بیل کلینتون مربوط به دوران گروگانگیری و حکومت جیمی کارتر ـ و او نیز از حزب دمکرات بوده است. ترامپ که برنده انتخابات نوامبر 2016 شد، تحریم ایران را از سرگرفت و تشدید کرد ـ به قول خودش تشدید حداکثری.].
    در دو مناظره اکتبر 2020 دو نامزد رقیب ـ ترامپ و بایدن ـ عمدتا به کوبیدن یکدیگر و موضوعات داخلی پرداختند.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
کمک پولی 20میلیارد تومانی دولت جمهوری اسلامی به 1362 نشریه در شش ماهه اول سال 1394 و در آن شرایط اقتصادی!
تهران ـ ایرنا ـ فهرست یارانه 19.8 میلیارد تومانی مطبوعات، مربوط به 1362 رسانه برای 6 ماه اول سال 1394 منتشر شد.
    کُدِ خبر: 81802979 (4934696) | تاریخِ خبر: 25 مهرماه 1394
    به گزارش عصر شنبه گروه فرهنگی ایرنا (خبرگزاری دولت)، براساس اعلام معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، پیرو اطلاعیه 17 شهریورماه سال جاری [سال 1394]، در ادامه برنامه مربوط، پرداخت یارانه (کمک مالی) 19.8 میلیارد تومانی شش ماهه اول سال 1394 مطبوعات، به 1362 رسانه (طبق فهرست) آغاز شده [شده بود] و ارقام پرداختی در حال واریز است [بود].
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سینما
سالروز درگذشت بازیگر خردسال فیلم های كمدی نیمه قرن بیستم در 72 سالگی
Gordon Lee


    22 اکتبر 2005 «گوردون لی» دبیر بازنشسته دبیرستان و «بازیگر خردسال 40 فیلم در نیمه قرن بیستم» در 72 سالگی درگذشت.
    وی كه با حركات و شوخی های بچه گانه اش توجه یك نسل را به خود جلب كرده بود پس از رسیدن به سن جوانی از كار سینما دست كشید، به دانشگاه رفت و در ایالت مینه سوتای آمریکا، دبیر دبیرستان شد.
    وی گفته است كه چون بیشتر فیلم هایی كه از او تهیه شده بود در محیط مدرسه و درس و معلم بود، به معلم شدن علاقه پیدا كرده بود.
     «لی» در پاسخ به این سئوال كه چرا پس ازدوران کودکی و نوجوانی به كار نمایش ادامه نداد گفت كه كاری سخت و خسته كننده بود. به علاوه شهرت زیاد و زندگی در هالیوود را دوست نداشت و می خواست بمانند یك فرد معمولی زندگی كند، زندگانی ساده و عادی لذت بخشتر است.
     «لی» با بازی در فیلم «نابكار كوچولو» برنده جایزه اسكار شده بود. عكس بالا، در جریان این فیلم از او گرفته شده بود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در قلمرو رسانه‌ها
خبرها و ستون هایی که از دهه 1350 در روزنامه های ایران ناپدید شده اند
پیش از آغاز دهه 1350 هجری خورشیدی، روزنامه های تهران چند ستون برای درج «ورود و خروج خارجی معاریف و مقامات»، «انتصابات حتی رئیس دائره»، «مناقصه و مزایده های دولتی و حرّاج ها»، «تأسیس شرکت ها و تغییرات در آنها»، «بازار اجناس»، «آمد و رفت کِشتی ها»، «مجروحین و مسمومین با ذکر نام و آدرس»، «گشتی در شهر» و ... داشتند که نه تنها مخاطبان فراوان داشت بلکه مانع فساد اداری می شد مخصوصا با توجه به انتصابات و معاملات دولتی و تغییرات شرکت ها و زیر ذرّه بین قراردادن آنها. با درج این موارد، مخاطبان اطلاع و امکان می یافتند که نظرات و پرسش های خودرا مطرح کنند و سردبیر روزنامه، برای تحقیق و درج پاسخ ها، خبرنگار می فرستاد.
     کُپی کوتاهی از سه ستون در این زمینه ها به عنوان نمونه:
    



    



    


 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سایر ملل
قتل سلطان مصر پس از پیروزی بر مغول ها
24 اكتبر سال 1260 میلادی «سیف الدین» سلطان مصر و از «ممالیك»، قربانی توطئه ژنرال ارشد خود شد و جان سپرد و این ژنرال بر جای او نشست.
    سیف الدین دربازگشت از جنگ «عین جالوت» به قاهره، در میان راه كشته شد. در نبرد «عین جالوت»، سیف الدین لشكریان هلاكوخان مغول را شكست داده و سوریه را پس گرفته بود.
     این شکست به پیشروی مغولان در آسیای غربی برای همیشه پایان داد.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روزی كه لس آنجلسی ها 18 چینی را دار زدند! ـ چند دهه محدودشدن مهاجرت نژاد زرد
24 اكتبر 1871 ساكنان ضد نژاد زرد شهر لس آنجلس 18 مهاجر چینی را در این شهر دستگیر كردند و دار زدند. در آن برهه در ساحل غربی ایالات متحده و كانادا، در همه جا احساسات ضد زرد مشاهده می شد، زیرا مهاجران چینی و مناطق دیگر خاوردور با ساكنان دیگر این مناطق آمریكا كه آنها هم مهاجر بودند (عمدتا اروپایی) مخلوط نمی شدند، زبان و فرهنگ خودرا داشتند، بیشترشان بدون زنانشان مهاجرت كرده بودند و پُركار و مقتصد بودند و از این لحاظ باعث نگرانی دیگران شده بودند كه در جستجوی كار به غرب آمریکا مهاجرت کرده بودند.
    کار احساس ضد نژاد زرد به جایی رسید که چندی بعد، با وضع ضابطه، مهاجرت زردها به آمریکا و کانادا محدود شد ولی این ضابطه چند دهه بعد نادیده گرفته شد. در حال حاضر گروه بزرگی از نفوس سواحل غربی آمریكای شمالی (فدراسیون آمریکا و کنفدراسیون کانادا) را زردها تشكیل می دهند.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روزی كه مهندس «لوئی رنو» سازنده اتومبیل «رنو» در زندان درگذشت ـ نگاهی به كارهای او
Louis Renault

مهندس «لویی رنو Louis Renault » از نوابغ صنعت فرانسه و سازنده اتومبیلهای رنو، 24 اكتبر سال 1944 در زندان از فرط اندوه درگذشت. نگاهی كوتاه به زندگی و كارهای او ممكن است آموزنده باشد.
    لویی رنو آخرین پسر یك كارخانه دار فرانسوی بود كه در صنعت نساجی فعالیت داشت و دارای پنج پسر بود. لویی در سال 1877 به دنیا آمده بود و به دلیل استعداد زیاد در 20 سالگی در رشته مهندسی ماشین از دانشگاه فارغ التحصیل شده بود. وی به جای اشتغال در كارخانه پدرش، آزمایشگاه دانشكده فنی را ترك نگفت و در سال 1898 (در 21 سالگی) موفق به ساختن اتومبیلی شد كه بر خلاف اتومبیلهای دیگر كه تا آن زمان در آلمان و آمریكا ساخته شده بود دارای سه دنده جلو و یك دنده عقب بود و لذا می توانست سرعت های متفاوت داشته باشد و با دنده یك از تپه بالا برود. نام این اتومبیل را «رنو» گذارد و با كمك دو برادر دیگرش كه یكی از آنان كار بازاریابی و دیگری نمایش رانندگی و بعدا شركت در مسایقه اتومبیلرانی را بر عهده گرفته بود كمپانی رنو (Renault freres) را تاسیس كرد و ظرف شش ماه 12 اتومبیل فروخت. مهندس لویی به كار تكمیل اتومبیل خود كه مكانیسمی جدا از اتومبیلهای سایر كشور ها داشت ادامه داد و ضمن آن موفق به ساختن ترمز درام، كمك فنر هیدرولیك، موتور «توربو»، كاربراتور انژكتوری و ... شد. بعدا برادرش مارسل در جریان مسابقه اتومبیل كه می كوشید در آن برتری رنو را نشان دهد تصادف كرد و كشته شد.
     مهندس رنو در جریان جنگ جهانی اول برای وطن خود، تانك «اف. تی ـ 17» را ساخت كه بهتر از تانكهای انگلیسی بود و مدال لژیون دنور گرفت. در فاصله دو جنگ، كارخانه رنو بیش از صنایع دیگر فرانسه برای این كشور ارز تولید كرد. پس از آغاز جنگ جهانی دوم و اشغال نظامی فرانسه توسط آلمان، كارخانه رنو همانند سایر كارخانه های فرانسه به تصرف آلمان درآمد ولی مهدنس رنو حاضر به ترك كارخانه خود و سپردن مدیریت آن به یك آلمانی نشد و در مدیریت باقی ماند ولی محصول كارخانه متعلق به آلمان بود.
     در سال 1944 پس از این كه نیروهای آلمان از فرانسه عقب رانده شدند، مهندس رنو از سوی سازمان مقاومت (فرانسویانی كه در جریان جنگ، با نیروهای هیتلر مبارزه می كردند) به اتهام همكاری با دشمن دستگیر و زندانی شد. وی در نخستین بازجویی كه توسط یكی از اعضای سازمان مقاومت (نه قاضی) بعمل آمد گفت كه عشق او به اتومبیل سازی، كارخانه را به وجود آورد كه با تارهای وجودش آن را ساخته بود و لذا قادر به ترك آن نبود و خیانتی صورت نگرفته بود. اگر او هم رفته بود باز كارخانه برای آلمان كار می كرد كه به خرج بازجو نرفت و طبق برخی گزارش ها، بازجو به وی اهانت كرد كه پس از بازگشت به زندان، از فرط اندوه جان سپرد زیرا كه انتظار نداشت یك هموطن استدلال او را درك نكند. مهندس رنو فوت شد، ولی كارخانه او باقی مانده و به كار ادامه می دهد.
    
رنو مدل 1899

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سقوط آزاد بورس نیویورک در 1929، آغاز رکود اقتصادی 10 ساله - نگاهی به سقوط 2008
اجتماع خريداران سهام که پس اندازهايشان ناگهان از دست رفته بود در 24 اکتبر 1929 مقابل ساختمان بورس سهام در «خيابان وال استريت شهر نيويورک» و تيتر يکي از روزنامه ها در اين زمينه به عنوان مثال. قبلا و در قرن نوزدهم هم چنين وضعيتي پديد آمده بود و بکار رفتن واژه «تازه» در تيتر روزنامه به اين دليل بود

بیست و چهارم اکتبر 1929 که در آن سال پنجشنبه بود و به «پنجشنبه سیاه» معروف شده است بهای سهام در بورس نیویورك سقوط آزاد كرد و در پی آن، دوران ركود اقتصادی بزرگ آغاز گردید كه 10 سال طول كشید. ركود اقتصادی آمریكا در آن زمان همه جهان را فرا گرفت. حالت روانی این سقوط سبب شده است كه از آن پس تقریبا در هر «اكتبر» كم و بیش تكرار شود. میزان سقوط در اکتبر 1987 بیش از اکتبرهای دیگر بود.
     آهنگ تنزل بورس نیویورک (وال استریت) در سال 1929 از چند روز پیش از بیست و چهارم اکتبر آغاز شده بود و در روز 23 اکتبر شدید و در بیست و چهارم سقوط آزاد بود و این وضعیت در روزهای بعد هم ادامه داشت و .... رکود اقتصادی ده ساله با آغاز جنگ جهانی دوم به تدریج پایان یافت.
     24 اکتبر سال 2008 که جمعه بود، بورسهای سهام تقریبا در همه کشورهای صنعتی وضعیتی مشابه 24 اکتبر سال 1929 داشتند. میزان متوسط سقوط بهای سهام در چند بورس عمده در 24 اکتبر سال 2008 معادل ده درصد بود که کاهشی چشمگیر و نگرانی آور بود. دولت آمریکا درهفته های پس از سقوط اکتبر 2008، به حساب مالیات دهندگان، صدها میلیارد دلار به موسسات مالی و عاملان سرمایه گذاری کمک کرد تا روی پای خود بایستند و اعلام ورشکستگی نکنند که بعدا معلوم شد که این موسسات مقداری زیاد از کمک دولت را صرف دادن پاداش به همان مدیرانی کرده اند که مسبّب شکست بودند!. دولت همچنین انتظار داشت که بمانند ادوار سابق؛ با رو به ترقی نهادن بورس سهام، رکود (بیکاری، کاهش سفارشها و ...) پایان یابد ولی در سال 2009 قضیه نتیجه عکس داده و با اینکه بورس سهام با حمایت دولت و خبرپراکنی های شبکه های تلویزیونی رو به ترقی است میزان بیکاری رو به افزایش و موسسات بی رونق اند.
Bernard Madoff


     انتشار جزئیات تقلّب «برنارد مدّوف Bernard Madoff» یک واسطه سرمایه گذاری که 64 میلیارد و چند صد میلیون دلار پول مشتریانش را از دست داده مانع از این شده است که مردم عادی باردیگر پس اندازهای خودرا به جریان اندازند. با اینکه مدوف به 150 سال زندان محکوم شده است از 64 میلیارد دلار تنها کمتر از صد میلیون دلار آن به دست آمده و معلوم نیست که برسر مابقی پول چه آمده است!.
دو معامله گر بورس نيويورک از سقوط 24 اکتبر 2008 نگران بنظرمي رسند و چشم اميد به کمک 700 ميليارد دلاري دولت دوخته اند

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روز ملل ـ منشوری كه تنها بر روی كاغذ است
آرام سازمان

بیست و چهارم اكتبر روز به اجرا در آمدن «منشور ملل» در سال 1945 میلادی، و به عبارت دیگر آغاز كار سازمان ملل، و به عبارت دیگر؛ روز تولد آن سازمان و معروف به «روز ملل» است. مراسم مربوط در آن روز (24 اکتبر 1945) در ساختمان وزارت امور خارجه آمریکا در شهر واشنکتن برگزار شد و نخستین مجمع عمومی این سازمان نیز سال بعد در همان روز در «فلاشینگ میدو» در شهر نیویورك گشایش یافت، جلسه تشریفاتی نخستین مجمع دهم ژانویه همان سال در لندن تشکیل شده بود. در ژوئن 1945 در اجتماع شهر سانفرانسیسکو، پنجاه دولت منشور ملل را امضاء کرده بودند که تا مراسم 24 اکتبر 1945 تنها 29 دولت این منشور را به تایید پارلمانهای خود رسانیده بودند. همه آن پنجاه دولت از متحدان جنگ جهانی دوم بودند (دولتهایی که به آلمان، ایتالیا و ژاپن اعلان جنگ داده بودند). منشور ملل اینک (سال 2012) 67 ساله و این سازمان دارای 193 عضو است.
     مروری بر كارنامه سازمان ملل از زمان تاسیس نشان می دهد كه موفقتر از «جامعه ملل» نبوده و با ساختار كنونی و تا زمانی كه منشور آن اصلاح و «وتو = حق رد» از دولتهای پنجگانه سلب نشود بعید است كه موفقیت داشته باشد؛ زیرا كه فاتحان جنگ جهانی دوم كه طرح تاسیس سازمان ملل را با هدف تامین و تضمین منافع خود از این طریق ریخته اند هفت دهه است كه در این سازمان حرف آخر را می زنند و عملا آن را به صورت «سازمان دولت های پنجگانه» درآورده اند. دلیل روشن آن این است که مجمع عمومی سازمان ملل كه نمایندگان همه دولت های عضو در آن شرکت دارند و طبق قواعد دمکراسی باید تصمیم گیرنده اصلی باشد از حد یك تریبون آزاد نمی تواند پا فراتر بگذارد و به همین لحاظ دهها سال است كه برخی از روزنامه نگاران واژه «متحد» را در نوشته های خود هنگام خطاب كردن این سازمان بكار نمی برند و كتاب سیاسی پُرفروشی هم در این زمینه تحت عنوان «سازمان ملل نامتحد» انتشار یافته است. بسیاری از اندیشمندان سالهاست که گفته اند: ازآنجا که سازمان ملل با ساختار فعلی كه تصمیمات اركانهای مردمی آن به ویژه كمیسیون حقوق بشر ضمانت اجرایی ندارند، دست كم نام این سازمان؛ از سازمان ملتها به «سازمان دولتها» تغییر یابد تا مردم با شنیدنش عصبی نشوند. ولی دولتهای پنجگانه كه هنوز این بنیاد را برای مقاصد خود لازم دارند نهایت تلاش را به عمل می آورند كه به همین شکل باقی بماند.
     برای مثال: «یونسكو» یكی از آژانس های سازمان ملل است كه در همان سال 1945 با هدف كمك به صلح و امنیت جهان از طریق تقویت همكاری های فرهنگی، علمی و آموزش و پرورشی ملت ها به وجود آمده است تا مردمی كه از این راه آگاهی های لازم را به دست می آورند و ارتقاء فرهنگی می یابند احترام به عدالت، حكومت قانون، حقوق بشر و آزادی های اصولی را رعایت كنند. آیا در هفت دهه گذشته این هدف تامین شده است؟. آیا جهانیان حتی یك قدم به این هدف نزدیك شده اند؟. این آژانس فرهنگی جهانی هنوز نتوانسته به ایجاد یك خبرگزاری بی طرف (نامتعهد) بین المللی كمك كند! كه پیشنهاد آن در دهه 1960 در قطعنامه سران دولت های غیر متعهد آمده بود و ....
جلسه تشريفاتي نخستين مجمع عمومي سازمان ملل دهم ژانويه 1946 در لندن تشکيل شده بود

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
تاریخ از نگاهی به تصویر
بینی ها را به هم مالیدن رسم مردان عرب ـ اهمیت «مشاهده نگاری» در ژورنالیسم
سناتور عباس مسعودی بنیادگذار مؤسسه مطبوعاتی اطلاعات و ناشر این روزنامه تا سال 1352که آن را به پسرش فرهاد منتقل کرد، از نخستین روزنامه نگارانی بود که به اهمیت «مشاهده نویسی» پی برده بود که اینک در قرن 21 و گسترش آنلاین نگاری، برای نشریات چاپی و تلویزیونها مخاطب آور شده و پایه سوشل میدیا نویسی قرار گرفته است.
    محال بود که سناتور مسعودی به سفر برود و مشاهده نویسی نکند. مشاهده نگاری او سبک آموزشی داشت ـ آموزش عمومی که از اصول ژورنالیسم و از تکالیف روزنامه نگار است.
    مسعودی هر بامداد به اطاق خبر می آمد و در جلسه روزانه دبیران میزها و سردبیر اجرایی شرکت می کرد. وی که در شهریور 1345 از امیرنشین ها جنوب خلیج فارس دیدن کرده و شرح مشاهدات خود از این دیدار را می نوشت یکم آبان 1345 چند عکس را روی میز بیضی شکل جلسه گذارد و گفت که می خواهد یکی از آنها چاپ شود، انتخاب با شما دبیران میزها است.
    عکس ها ـ هرکدام دو مرد عرب، به طور جداگانه از یکدیگر را نشان می داد که در جریان تازه کردن دیدار و یا رسیدن اتفاقی به یکدیگر، بینی های خودرا به هم نزدیک کرده و تماس بینی گرفته بودند. مسعودی گفت که این مالش بینی، چیزی جز ابراز صمیمیت نیست به همان گونه که رومی ها دو هزار سال پیش دست دادن را ابداع کردند که عمومی و جهانی شده و دوستی و اعتماد را نشان دهد، و چند گروه و قبیله عرب هم مالیدن بینی به یکدیگر را و هدف من از انتشار یکی از این عکس ها این است که مردم ما به آن آشنا شوند و بدانند که نوعی درود گفتن و تهنیت است و از آن تعبیر بَد نکنند.
    وی انتخاب یکی عکس ها را برای چاپ در همان شماره و یا شماره بعدی روزنامه در اختیار دبیران گذارد که اکثریت، عکس زیر را انتخاب کردند که چاپ شد:
    


 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
برخی دیگر از رویدادهای 24 اكتبر
  • 1648:   «پیمان وستفالیا» به جنگهای 30 ساله اروپا پایان داد و امپراتوری مقدس (كاتولیك) را عملا به چند منطقه تقسیم كرد و سرآغازی شد برای فروپاشیدن کامل آن.
        
        
  • 1795:   در پی سازش قدرت های اروپایی، «فدراسیون لهستان و لیتوانی» میان روسیه، پروس (آلمان)، و اتریش تقسیم شد.
        
        
  • 1836:   كبریت اختراع شد و طولی نکشید که به بازار آمد.
        
        
  • 1930:  


    در برزیل، اعتراض نظامیان به وضعیت نامساعد روز و نارضایتی شهروندان از آن وضعیت کشور، دولت را برکنار کرد و «وارگاس Getulio Dornelles Vargas» ـ یک حقوقدان ناسیونالیست و حامی طبقه کم درآمد را روی كار آورد. وارگاس که دو مرحله 15 ساله و سه ساله رئیس کشور برزیل بود و شهرت به «پدر مردم فقیر» داشت در 24 آگوست 1954 و در 72 سالگی در کاخ ریاست جمهوری خودکشی کرد. این بار هم به سبب اعتراض نظامیان. او 24 آگوست اعضای کابینه، بزرگان و کارشناسان مربوط را به کاخ ریاست جمهوری دعوت کرده بود تا راه حل مسئله را نشان دهند که با نیامدن بسیاری از دعوت شدگان رو به رو شد و با شلیک گلوله به سینه اش خودکشی کرد.
        
        
  • 1931:   برای نخستین بار، جوراب نایلن وارد بازار شد. نخستین جوراب های نایلن در شهر ویلمینگتون آمریكا كه كارخانه مربوط در آنجا قرار داشت عرضه شد.
        
        
  • 1944:   ناوهواپیمابر ژاپنی به نام «زویكاكوZuikaku» در نزدیكی فیلیپین مورد حمله همزمان نیروی هوایی و زیردریایی های آمریكا قرار گرفت و غرق شد و 842 تن از ملوانان و افسرانش كشته شدند. این ناو در عملیات حمله به پِرل هاربور كه ضمن آن ناوگان آمریكا در اقیانوس آرام تقریبا منهدم شد شركت كرده بود.
        
        
        
  • 1944:   در این روز یک بمب افکن ژاپنی در آسمان خلیجِ لی ته Leyte ـ فیلیپین به سوی ناو هواپیمابر آمریکایی پرینستون شیرجه رفت و بمب های خود را رها ساخت که به ناو برخورد کرد و با ایجاد انفجار و آتش سوزی باعث غرق شدن این ناو و آسیب رسیدن به چهار ناو اسکورت آن شد. در این رویداد 108 تن از افسران و ناویان این کشتی کشته شدند و 1361 تَن دیگر خود را نجات دادند و به کشتی های دیگر منتقل شدند. از عُمر ناو هواپیمابر وینستون تنها دو سال گذشته بود.



        
  • 1956:   برای نخستین بار به جای فیلم، شبكه های تلویزیونی آمریكا كاسِت مغناطیسی ویدیویی برای تهیه برنامه های خود بكار بردند.
        
        
  • 1957:   کریستیان دیور Christian Dior فرانسوی طراح معروف لباس و برگزارکننده سالن های نمایش لباس درگذشت.
        
        
  • 1964:   دولت انگلستان در این روز تصمیم گرفت که به رودزیای شمالی مستعمره خود در آفریقا استقلال دهد که این کشور نام زامبیا برخود نهاد. زامبیایی ها 24 اکتبر را به عنوان «روز استقلال» برگزار می کنند. رودزیای جنوبی پس از کسب استقلال از انگلستان «زیمبابوه» خوانده می شود.
        
        
  • 1970:   سالوادور آلنده Salvador Allende سوسیالیست معروف آمریكای لاتین و از مردان محبوب قرن بیستم جهان به ریاست جمهوری شیلی انتخاب شد. وی سه سال حکومت کرد و در جریان یک کودتای نظامی که طبق نوشته ها، دولت واشینگتن در آن دست داشت کشته شد.



        
  • 1973:   جنگ رمضان ـ «یوم كیپور» كه با حمله ناگهانی نیروهای نظامی مصر و سوریه به نیروهای اسرائیلی در شرق آبراه سوئز و منطقه جولان آغاز شده بود پایان یافت.
        
        
  • 2005:   در این روز دولت نیجریه تأیید کرد که در سانحه هوایی 22 اكتبر 2005 همه سرنشینان هواپیما كه 117 تن بودند كشته شدند. این هواپیما ـ یك بوئینگ 200 - 737 كه ساعت هشت و 45 دقیقه شب به وقت نیجریه، از فرودگاه لاگوس به پرواز درآمده بود در 24 كیلومتری این شهر سقوط كرد. بوئینگ 737 تاكنون بیش از انواع دیگر جت های مسافربر سانحه به وجود آورده است. هواپیمای ساقط شده، هشت سال پیش از سقوط ساخته شده بود و در خطوط داخلی نیجریه از آن استفاده می شد.
        
        
  • 2015:   در این روز و در جریان مراسم «هوم کامینگ» دانشگاه دولتی اُکلاهما ـ شعبه شهر «ستیل واتِر»، یک اتومبیل که با سرعت 64 کیلومتر در ساعت در حرکت بود وارد صف یک دسته از تماشاگران مراسم شد، 4 نفر را کشت و 46 تَن دیگر را مجروح ساخت. راننده اتومبیل که یک بانوی 25 ساله به نام «اَدِیشیا چَمبِرز Adacia Avery Chambers» بود دستگیر شد. وی بعدا در دادگاه به حبس ابد محکوم شد. گفته شده است که هنگام وقوع حادثه دچار استرس بود. با اینکه این حادثه انعکاس وسیع داشت، انگیزه و یا علت واقعی خروج اتومبیل از مسیر روشن نشده است. قبلا گفته شده بود که اَدِیشیا، بیش از حد الکل مصرف کرده بود که تأیید نشد.
    Adacia در لباس زندان


        



  •  

    مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.


     تماس با مولف:

    editor (a) iranianshistoryonthisday.com
    n.keihanizadeh (a) gmail.com