Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

9 نوامبر

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

سالگشت مرگ یزدگرد یکم بانی شهر یزد بر اثر لگد اسب

نهم نوامبر سال 420 میلادی یزدگرد یكم از دودمان ساسانیان كه رهسپار جنگ و بیرون راندن هون ها از مناطق شمالی ماوراءالنهر (آمو دریا) بود در محل چشمه سبز (چهل و چند كیلومتری نیشابور) بر اثر لگد اسب كشته شد. در آن روز، وی خود تصمیم به رام كردن یك اسب سركش گرفته بود.
    یزدگرد یكم 21 سال بر ایرانزمین سلطنت كرد و در دهه اول قرن چهارم میلادی شهر یزد را ساخت كه نام وی بر آن نهاده شده است. از كارهای مهم یزدگرد تحمل ادیان دیگر در قلمرو ایران بود. فردوسی در باره واقعه درگذشت یزدگرد یكم چنین سروده است:
     بغرّید و یك جفت زد بر سرش ــ به خاك اندر آمد سر و افسرش
     زخاك آمد و خاك شد یزدگرد ــ ........

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

امروز شهرِ کوروشِ آمریکا (سایرِس سیتی) 143ساله شد ـ سیروس و سایرس تلفظ اروپاییان و آمریکاییان از حروف یونانی کوروش است

امروز شهرِ کوروش (Cyrus City) در استیتِ مینه سوتا ـ یکی از استیت های 50 گانه عضو فدراسیون آمریکا 143 ساله شد. این شهر، نهم نوامبر 1882 در کنار رود چیپووا Chippowa در منطقه پُپ ساخته شد. ساکنین اولیه این شهرِ یادگار بنیادگذار ایران و صاحب فرضیه جامعه مشترک المنافع جهانی که نخستین اعلامیه حقوق بشر از اوست عمدتا مهاجران اروپای شمالی و بومیان آمریکا (اصطلاحا؛ سرخپوستان) بودند. بومیان این شهر رو به کاهش هستند. شماری کم، سیاهپوست نیز در این شهر زندگی می کنند. بزرگراه شماره 28 آمریکا از این شهر شمالی می گذرد.
    کوروش از یک شهرت جهانی بسیار برخوردار است و به نام او در کشورهای مختلف، شهر و خیابان و ساختمان فرهنگی اسم گذاری شده و در سراسر جهان همه کسانی که دوران دبیرستان را گذرانیده اند با نام کوروش (سایرِس ـ سیروس)، افکار و کارهای او آشنا هستند. نام کوروش در بسیاری از کتب مقدس هم آمده است. همین شهرت سبب شده بود در سپتامبر 2005 (شهریورماه) که گزارش هایی در باره ساختن سدّ سیوند و احتمال آسیب رسی به گورگاه او انتشار یافته بود نگرانی جهانی را به دنبال داشت و شبکه های تلویزیونی با استفاده از این فرصت، در باره او و اندیشه های همیشه پایدارش برنامه پخش کردند. در کتاب مقدس مسیحیان، کوروش ـ کورِش نوشته شده است.
    بیست و نهم اكتبر هر سال نیز روز جهانی كوروش (سایرس دی) است كه از دیرباز پارسیان، یهودیان، دوستداران حقوق بشر و هواداران اداره جهان به صورت ملل مشترك المنافع، آن را گرامی داشته و رعایت می كنند.
    دو هزار و 563 سال پیش در ماه اکتبر (آبان ماه) اعلامیه تاریخی كوروش بزرگ در تعریف حقوق افراد و ملل و چگونگی تأمین آن انتشار یافت كه پایه و نخستین سنگ بنای یك دولت مشترك المنافع جهانی و هر سازمان بین المللی بشمار می آید. حقوق انسان از دیدگاه کوروش که همان زمان مکتوب شده است موجود است و «استوانه کوروش Cyrus Cylinder» نامیده می شود و متفاوت از تعاریف اعلامیه حقوق بشر مصوّب شورای انقلاب فرانسه (مجلس انقلاب) در 1789 نیست. پیشنویس اعلامیه کنونی حقوق بشر مصوّب مجمع عمومی سازمان ملل در دهم دسامبر 1948، به دست رنه کاسین Rene S. Cassin یک حقوق دان فرانسوی (1887 ـ 1976، استاد حقوق و قاضی) تنظیم شده است که به نوشته خود او، از ارادتمندان کوروش بزرگ بود و یک مقاله درباره نظرات کوروش، زیر عنوان «نسخه ای همیشگی برای درمان دردهای جوامع، تأمین صلح و سعادت بشر» نوشته بود. به نظر او، کوروش عمیقا معتقد به وجود یک آرمان مشترك میان انسان بود و به همین لحاظ خواهان حقوق یكسان و انتقال ناپذیر برای همه مردم.
    در تهران، خیابان شمیران (از میدان تجریش تا پیچ شمیران ـ نزدیک دروازه دولت در خیابان انقلاب) به نام کوروش کبیر نامگذاری شده بود و نیز خیابان حد فاصل میدان بهارستان و جنوب شهر، خیابان سیروس نام داشت. اروپاییان از طریق کتاب های یونانیان با نام کوروش آشنا شدند و حروف یونانی را با تلفظ خود، سیروس و سایرِس خوانده اند. در الفبای یونانی، حرف C «ک» تلفظ می شود، حرف Y «و» و حرف S واقع در آخر کلمه «ش».

استوانه کوروش

    شصت ‌و‌ سومین اجلاس عمومی یونسکو UNESCO (ارگان فرهنگی، علمی و آموزشی سازمان ملل) منشورِ کوروش بزرگ معروف به پدر ایران (درج شده در استوانه بالا در 25 قرن قبل ـ سایرِس سیلندِر) را به عنوان «نخستین سندِ مکتوبِ حقوق بشر» به رسمیت شناخت.

وام خارجی و تضعیف حاکمیّت ملی

مجلس شورای ملی در جلسه 18 آبان 1285 (9 اکتبر 1906) درخواست دولت برای گرفتن 5 كرور تومان (2 و نیم میلیون تومان) وام از خارج را رد كرد.
مجلس استدلال كرده بود كه دولت مطابق دَخل خود باید خَرج كند، و سابقه نشان داده است كه وام خارجی باعث تضعیف حاكمیّت ملّی می شود.

یک طرح استعماری دیگر دولت لندن برضد ایران

نهم نوامبر 1935 (آبان 1314) افغانستان به پیمان عدم تعرض ایران، تركیه و عراق پیوست. طرح این پیمان طبق سیاست دولت لندن صورت گرفته بود زیراکه این دولت می خواست با این عمل شرایط مندرج در قرارداد پاریس که برپایه آن، دولت تهران از هرات، غرب افغانستان و مناطق تاجیک نشین آن صرف نظر کرد کمرنگ و خلل پذیر شود. افغانستان از زمان کوروش بزرگ و ایجاد کشور واحد ایران بخشی از آن بود و پس از حمله عرب، نگهبان زبان پارسی و فرهنگ ایرانی. بیشتر قهرمانان نبردها و بپاخیزی های استقلال طلبانه ایرانیان ازجمله یعقوب لیث از آن منطقه برخاسته و نخستین شعراء پارسیگوی پس از سلطه عرب از ایران خاوری (خراسان و سیستان بزرگتر) بودند.
طبق شرایط قرارداد پاریس، تهران این حق را به دست آورده است که اگر در مناطق از دست داده در افغانستان، احساس خطر کند و با تهدید رو به رو شود به آنجا لشکر بکشد و مستقر شود.
قرارداد پاریس میان ایران و انگلستان که رئیس جمهوری فرانسه به عنوان شاهد زیر آن را امضا کرده است، در پی شکست نظامی ایران از انگلستان تنظیم و امضاء شد. انگلستان به ایران که حاضر نبود از هرات و مناطق تاجیک نشین صرف نظر کند اعلان جنگ داده بود و بوشهر و نیمی از خوزستان را تصرف کرده بود تا دولت تهران حاضر شود تسلیم خواست های لندن گردد. دولت لندن قبلا در این زمینه با روس ها به سازش دست یافته بود. دولت لندن نگران لشکرکشی روسیه تزاری به هندوستان و خارج ساختن آن از دست انگلستان بود و می خواست که افغانستانِ وابسته به انگلیس حایل میان متصرفات مسکو و لندن باشد و آمودریا مرز متصرفات دو امپراتوری در آن منطقه از آسیا. افغانستان نامی است که انگلیسی ها بر ایران خاوری گذارده اند.

روزی که دکتر حسین فاطمی تیرباران شد

دكتر فاطمی

دكتر حسین فاطمی روزنامه نگار و وزیر امورخارجه دولت دكتر مصدق 18 آبان 1333 تیرباران شد. وی كه محكومیتش چند روز پیش از این تایید شده بود هنگام اعدام 34 ساله بود. حكم دادگاه نظامی پس از تایید و امضای شاه به اجرا درآمد.
     دكتر فاطمی در 1299 هجری خورشیدی در نائین اصفهان به دنیا آمده بود و پدر و پدر مادرش روحانی بودند. وی كار روزنامه نگاری را با نوشتن مطلب برای نشریه برادرش آغاز كرده بود و در سال 1328 پس از تأسیس جبهه ملّی به آن پیوسته و مورد توجه دكتر مصدق قرار گرفته بود. فاطمی سپس با انتشار «باختر امروز» آن را عملا به صورت روزنامه ناشر افكار جبهه ملّی درآورده و در دوره هفدهم، از تهران به نماینگی مجلس انتخاب شده بود. در بهمن ماه 1330 در مراسم پنجمین سالمرگ محمد مسعود ناشر «مرد امروز» كه در خیابان اكباتان به قتل رسیده بود هدف گلوله مهدی عبدخدایی 14 ساله و عضو جمعیت فدائیان اسلام قرار گرفته و مجروح شده بود. وی تا پایان عُمر از عوارض این زخم می نالید.
    دكتر فاطمی كه از خارج دكترا گرفته بود پس از مدتی كه دستیار دكتر مصدق بود به سمت وزیر امور خارجه ایران منصوب شده بود. وی خروج شاه از كشور در اَمُردادماه 1332 را به دلیل این كه قبلا شورای سلطنت را تشكیل نداده بود و نیز بدون برنامه از پیش تنظیم و اعلام شده وطن را ترك كرده بود، «فرار» اعلام داشت و به سفارتخانه ها دستور داد كه با او تماس نگیرند.

دكتر فاطمي با اين
قيافه و لباس دستگير شده بود

فاطمی 25 اَمُرداد 1332 در كودتای مقدماتی سرهنگ نصیری (که بعدا ارتشبد و پس از انقلاب اعدام شد) دستگیر اما موفق به فرار شد. روز 28 اَمُرداد در خانه دكتر مصدق بود و چون می دانست كه شاه دشمن خونی اوست، پس از به محاصره درآمدن خانه، از آنجا فرار كرد و پنهان شد و تا اسفند همان سال كه در خانه ای در كوچه رضائیه منشعب از میدان تجریش دستگیر شد هر چند وقت در یك خانه پنهان بود. همسایه آن خانه به تصور این كه یك توده ای ریش گذارده و خود را به بیماری زده و در آنجا پنهان گردیده جریان را اطلاع داد و ماموران فاطمی را گرفتند و به فرمانداری نظامی بردند كه در آنجا چند نفر (گویا با نقشه قبلی برخی مقامات) وی را هنگام انتقال تحت الحفظ از ساختمانی به ساختمان دیگر چاقو زدند!! و مجروح كردند.
     محاكمه دكتر فاطمی غیرعلنی انجام گرفت و كسی جز اعضای محكمه نتوانست حرف های او را بشنود. شاه با فرجامخواهی دكتر فاطمی موافقت نكرد، درخواست روحانیون و بزرگان اصفهان را هم در دادن یك درجه تخفیف به او نپذیرف و با این كه غیر نظامی بود و اقدام مسلحانه نكرده بود سحرگاه 18 آبان 1333 در میدان تیر لشكر 2 زرهی به جوخه اعدام سپرده شد و «تیرباران» گردید.
    روحانیون اصفهان در یك تلگرام گروهی به شاه نوشته بودند كه حسین فاطمی یك «سیّد» و از اولاد پیغمبر است و قتل او برای سلطنت یُمن نخواهد داشت.
    پس از انقلاب 1357 و تغییر نظام، خیابان آریامهر تهران به «دكتر حسین فاطمی» تغییر نام داده شد و تنها نامی از میان پیروان خط دكتر مصدق است كه پس از كناره گیری مهندس بازرگان از ریاست دولت موقت، هنوز از خیابان حذف نشده است و برخی دلیل آن را تعلق دكتر فاطمی به خاندان روحانی معروف نائین می پندارند.

به چه کسی در این دنیا، به جای سپردن وثیقه با ارائه سه فقره چک!، وام می‌دهند آن هم نه یک یا دو میلیون بلکه 800 میلیارد تومان؟!

«کیهان» روزنامه وابسته به دفتر رهبری جمهوری اسلامی ایران و انقلاب در شماره 18 آبان 1395 خود در ستون های اخبار ویژه نوشته است:
    حسین مقصودی سخنگوی فراکسیون مبارزه با مفاسد اقتصادی گفته است که از نظر او، در صندوق ذخیره فرهنگیان فساد و تخلّف صورت گرفته است.
    مقصودی گفته است که آنچه که تاکنون از زبان‌های مختلف درباره مسئله صندوق ذخیره فرهنگیان بیان شده است نشانگر چیزی جز تخلّف نبوده است و باید در این باره تحقیق و بررسی سریع، دقیق و کامل به عمل آید. به عنوان مثال: آقای صادقی نماینده مجلس از عنوان «اختلاس» برای تخلّف صورت گرفته استفاده کرد. این نماینده ضمن بیان جزئیات تخلّف گفته است: یکی از افرادی که در این تخلّف سهم دارد آمده و بدون تسلیم وثیقه و با ارائه سه فقره چک!، 800 میلیارد تومان وام گرفته است. به چه کسی با ارائه سه فقره چک، وام می‌دهند آن هم نه یک یا دو میلیون بلکه 800 میلیارد تومان، که هنوز هم اقساط بازگرداندن آن پرداخت نشده است و بدهی به صندوق دارد.
    مقصودی با بیان اینکه حدود سه سال از تخلف انجام شده در صندوق ذخیره فرهنگیان می‌گذرد، گفته است: در این سه سال! هیچیک از مقامات دولتی در این باره سخنی نگفت و با این سکوت، این مسئله مالی [آن هم در یک نظام اسلامی و قرآنی] به گوش مردم و فرهنگیان نرسید تا خواستار اقدام قضایی ـ دولتی شوند و اعلام جرم کنند. پس از سه سال! این، ما بودیم که آمدیم و این سوءاستفاده مالی را که در صندوق ذخیره فرهنگیان صورت گرفته بود به مردم اعلام کردیم تا روشن باشند [و این یک وظیفه است]. ما می‌گوییم [به جای وثیقه معتبر، به بانک و یا صندوق ذخیره چک دادن و میلیاردها تومان وام گرفتن] عملی خلاف مقررات و روال بانکیِ درست، و یک فساد است که باید ریشه یابی شود و اعلام گردد تا تکرار نشود. اگر تخلف و فساد نبوده، پس چرا مدیرعامل صندوق ذخیره فرهنگیان و چندنفر دیگر که در دادن این پول ها دست داشتند در بازداشت بسر می‌برند.چرا دادستان درباره تخلّف صورت گرفته اعلام جرم کرد و افرادی را متهم به انجام تخلّف در صندوق ذخیره فرهنگیان کرد.
    نماینده مردم سبزوار در مجلس شورای اسلامی با اشاره به این سخن رئیس دولت که گفته بود نباید فساد را در ملأ عام افشا کرد، گفت که آیا اگر فساد را در بوق و کرنا نکنیم، به آن رسیدگی می‌شود یا خیر؟. سه سال از تخلّف صورت گرفته در صندوق ذخیره فرهنگیان می‌گذرد و مقامات مربوط هیچ واکنشی نسبت به این موضوع نشان نداده بودند و مردم نیز بی خبر، تا از مال خود مراقبت کنند. دیده شده است که دولت فسادی را که محرز نبوده در بوق و کرنا کرده ولی فسادی را که ارتکاب آن محرز است [دادن چک بجای وثیقه و گرفتن پس انداز و ذخیره مردم به عنوان وام و پس ندادن آن] به مردم اعلام نمی‌کند [تا شخصا از پول خود مراقبت کنند و آن را در جای مطمئن پس انداز کنند. فلسفه وجود دولت ها محافظت از مال و جان مردم است. مردمی که ببینند پولشان را ـ حاصل عُمری زحمت کشیدنشان، این طور و به این آسانی به چند نفر داده می شود و بازگرداندن پول در پرده ابهام است ناراضی و ناشاد می شوند و .... بنابراین، اگر معدودی نشریه افشاگری نکرده بودند و تِکست مسیج ها و دارندگان اَکونت در سوشیل میدیا به حرکت در نیامده بودند، این بزرگترین مسئله بانکی ایران هم میراث دولت های بعدی می شد و بعدا فصلی از تاریخ نظام اسلامی].

    ـ ـ ـ ـ ـ

    ... و 9 سال بعد در آبانماه 1404 (نوامبر 2025):

در قلمرو اندیشه

زادروز محمد اقبال فیلسوف و شاعر بزرگ فارسی سرا

اقبال

امروز زادروز محمد اقبال (علامه اقبال) فیلسوف، اندیشمند و شاعر فارسی سرا است كه نهم نوامبر سال 1877 در سیالكوت (كشمیر پاكستان) به دنیا آمد و 21 آوریل سال 1938 (پیش از استقلال هند و ایجاد كشور پاكستان) درگذشت.
اقبال و محمدعلی جناح از پدران موسس پاكستان بشمار می آیند. اقبال در دانشگاه لاهور و دانشگاههای انگلستان تحصیل كرده و از دانشگاه مونیخ دكترا گرفته و تز دكترای خود را درباره متافیزیك از دیدگاه اندیشمندان و فلاسفه ایران نوشته بود. اقبال عمیقا تحت تاثیر افكار مولوی و جامی بود و نیچه را متفكری بزرگ می پنداشت. وی كه از طریق وكالت دادگستری و مشاوره قضایی امرار معاش می كرد در سال 1906 به فكر تاسیس حزب مسلمانان هندوستان برآمد. اقبال در برابر نوشته گوته، كتاب «پیام مشرق زمین» را نوشت و در برابر اشاره نیچه به «سوپرمن»، «پرفكت من (انسان كامل)» را مطرح ساخت. مجموعه «اسرار خودی» اقبال آن چنان نافذ جلوه كرد كه انگلستان به او لقب «سر» داد.
اقبال در سال 1926 وارد مجلس محلی لاهور شد و از آن پس وسیعا برای عملی ساختن فكر خود به ایجاد پاكستان مركب از مسلمانان هند دست به اقدام زد. پس از ایجاد پاكستان، اقبال عنوان شاعر پاكستان و شاعر شرق لقب گرفت. وی علاوه بر فارسی به «اردو» هم اشعار فراوان سروده است. بیشتر اشعار اقبال زمینه فلسفی دارد. در پاکستان، نهم نوامبر به مناسبت زادروز علامه اقبال - روز اقبال نامگذاری شده است.

در دنیای داستان نویسی

سالگرد مرگ تولستوی طبق تقویم میلادی سابق

طبق تقویم میلادی قدیم مورد استفاده روسیه وقت، امروز سالگرد درگذشت داستان نگار معروف روسیه است لئو تولستوی Leo Tolstoy است كه 82 سال عُمر كرد و در نوامبر 1910 فوت شد. در تقویم میلادی گریگوری (تقویم جاری)، روزز درگذشت تولستوی؛ بیستم نوامبر است. تولستوی در نهم سپتامبر 1828 با این نام؛ Lev Nikolaevich Tolstoy به دنیا آمده بود.
وی اواخر عُمر راه و رسم صوفیان را در پیش گرفته بود.
(در این سایت مطالب متعدد درباره تولستوی و تالیفاتش و هرکدام به مناستی آمده است. برای مشاهده آنها از پنجره «جستجو» در بالا ـ سمت راست استفاده کنید)

تولستوي

در قلمرو دموکراسی

وقتی كه از دمكراسی برای رفاه و حفظ امنیت كاری ساخته نشود ...

Efrain Rios Montt

نتیجه انتخابات 9 نوامبر 2003 كشور گواتمالا نشان داد كه برخی از رای دهندگان از بازگشت این كشور به دمكراسی ناامید شده و به دیكتاتور پیشین ـ ژنرال بازنشسته «افرین ریوس مونت Efrain Rios Montt» رای داده بودند و وی به رغم اخطار آمریكا، در این انتخابات سوم شده بود. مردمی كه به «افرین ریوس» رای داده بودند گفته بودند كه دمكراسی در هفت سال گذشته موفق نشده است برای آنان رفاه و امنیت تامین كند و سابقا وضعیت زندگانی برای آنان بهتر بود و دست كم جنایت و فساد دولتی كمتر بود و قیمت ها كنترل می شد و كمبود نبود.
    گواتملا پس از 36 سال دیكتاتوری، در سال 1996 به دمكراسی بازگشت داده شده بود كه برخی از مردم این كشور پس از نومید شدن از كارایی افراد منتخب، این بار از طریق آراء خود و نَه كودتا در صدد بازگردانیدن دیكتاتور سابق به قدرت برآمده بودند!.
    Efrain Rios Montt در انتخابات پارلمانی سال 2007 گواتمالا شرکت کرد و نماینده پارلمان شد. هدف او از عضویت در پارلمان عمدتا به دست آوردن مصونیت قضایی بود زیراکه متهم شده است که در دوران حکومت خود (1982 - 1983) باعث مرگ دهها تن شده بود. «مونت» با کودتای نظامی سال 1982 رئیس کشور گواتمالا شده بود که سال بعد وزیر دفاع کشور علیه او کودتا و برکنارش کرد.
    دوره نمایندگی Efrain Rios Montt در پارلمان در ژانویه 2012 به پایان رسیده و همچنین مصونیت قضایی او، و تعقیب قضایی وی و بازی های قضایی آغاز شد ـ دادگاه بدوی، تجدید نظر، دیوان عالی و اعاده دادرسی و بالاخره در سال 2016 حُکم مجازات زندان تأیید شد ولی به علل مختلف ازجمله کهولت (نود ساله بودن) به اجرا در نیامد و دو سال بعد در یکم اپریل 2018 در 92 سالگلی درگذشت. جرم او؛ دادن دستور تیراندازی به نظامیان به سوی مردم بود.

در دنیای تاریخ‌نگاری

حرفه روزنامه نگاری و تاریخ نویسی در بحران

در دهه های اخیر ایراد فراوان به «روزنامه نگاری» و ادامه آن «تاریخ نگاری» وارد آمده است و تا کنون نتیجه این بوده است که تا «روزنامه نگاری» به راه اصلی بازنگردد انتظار زیادی از مورّخ نمی توان داشت و تا این دو حرفهِ مربوط به هم به «اصول و قواعد» خود باز نگردند جوامع ملّی و جامعه جهانی اصلاح نخواهند شد.
در دو ـ سه دهه اخیر بویژه از آغاز هزاره سوم (قرن 21) اصحاب منافع (افراد و کمپانی های خارج از حرفه ژورنالیسم و اصطلاحا؛ مَس میدیا) خرید رسانه ها را که قبلا اختصاص به رادیوتلویزیونها و فیلم سازی داشت گسترش داده و بسیاری از نشریات را هم صاحب شده اند و این رسانه هایِ خریداری شده دیکته نویس آنها حتی در چارچوب اخبار شده اند و دیگر، خبر کامل و درست دیده نمی شود و عنصر چرا و چگونه در اخبار که مخلوط با نظر و غرض شده اند ناپدید شده است. سرچ انجین هایِ اخبار نیز عمدتا نوشته هایِ رسانه هایِ خریداری شده توسط ارباب منافع را انتقال می دهند! که مزید بر علت شده است. روزنامه نگاران وفادار به حرفه ژورنالیسم، این رسانه ها تَرک کرده و آنلاین نگار شده اند و .... متنی که در زیر می آید نظر یک اندیشمند است که هفتم نوامبر 2002 ابراز شده بود:
"از اواسط قرن نوزدهم روی تاریخ هیچ كشوری كار درست و حسابی نشده است، زیرا كه نه مقام های مربوط خواسته اند و نه مورخان و روزنامه نگاران زحمت این كار را به خود داده اند. تارخ نویسی ادامه كار رونامه نگاری است. ولی، با این همه دانشكده كه برایشان تاسیس شده، در یك قرن و نیم اخیر در هیچ جای دنیا در این دو رشته مربوط به هم كاری تازه صورت نگرفته است. به نظر می آید كه صاحبان رسانه ها شده اند بازرگان و یا سیاستمدار و به دنبال درآمد و مقام، و روزنامه نگارها هم كه با امید فراوان و قصد خدمت گام به این راه می گذارند در همان اوایل کار سردرگم سراب شده و برخی از آنان ناخواسته به ابزار سیاست و خدمه تبلیغ تبدیل و سپس در متن آن قرار می گیرند و در چنین شرایط و وضعیت، تاریخ نویس هم خود را به دردسر نمی اندازد و همان راه را می رود كه برایش باز است (رسانه ها باز كرده اند). نتیجه اش این می شود كه كسی از واقعیات 150 سال اخیر، مگر كارهای روتین (عادی و روزمره) و ظاهر قضیه آگاه نمی شود و همان راهها را ادامه می دهد و همان اشتباهات را تكرار می كند و پایان این روند هم روشن نیست. بنابراین، روزنامه نگاری و تاریخ نگاری نیاز به یك انقلاب داخلی دارند و چه كسی و از كجا این انقلاب را شروع كند، معلوم نیست. تا این انقلاب «در این حرفهِ به بیراهه افتاده» صورت نگیرد مشكلات بشر در مسیر حل شدن قرار نخواهد گرفت.".

در قلمرو رسانه‌ها

ابداع سنجش نظر مخاطبان رسانه ها و روش تعیین اهمیت یك نشریه

«فربر» هشتم نوامبر سال1974 میلادی روش علمی تازه ای را برای سنجش نظر خوانندگان رسانه های چاپی و تقسیم بندی مطالب آنها به: مهم، جالب، و لازم و نیز تعیین «درصد» خوانندگان راضی از یك مطلب و یا ناراضی از آن را اعلام داشت كه این تكنیك پذیرفته و بعدا به سایر رسانه ها تعمیم داده شده و تحت عنوان «میدیا ریسرچ» بر دروس دوره دوم تحصیلات عالی (فوق لیسانس) رشته های ارتباطات همگانی اضافه گردیده و در حال تكامل است.
     در مورد رسانه های چاپی و رسانه های صوتی و تصویری (رادیو ـ تلویزیون) این روش بر دو گونه است و سنجش در باره كتاب و فیلم سینمایی كه دو نوع رسانه دیگر هستند به گونه های دیگری است.
     «فربر» و كارشناسان دیگری كه دراین زمینه كار كرده اند برای مطلب مهم، مطلب جالب و یا مطلب لازم در یك رسانه چاپی تعریف نوشته اند و تبلیغ (به صورت آگهی ــ یا شكل دیگر از جمله خبر پولی ـ اعلان، ولی تنظیم آن به صورت خبر و درج آن در ردیف اخبار، بدون شماره آگهی) را از مطلب غیر تبلیغ مشخص ساخته اند.
     برپایه این روشها و تعاریف، در حوزه حرفه سنجش افكار، بنگاههای ویژه سنجش رسانه ها به وجود آمده است كه سنجش مخاطبان رادیو ــ تلویزیون را «Rating» و رسانه های چاپی را «Research In The Print Media» عنوان داده اند. از آن پس تنها نتایج بررسی این بنگاهها به دلیل ماهیت مستقل و بی طرفانه ای كه دارند مورد قبول است و سنجش های دیگر «داخلی» تلقی می شود كه فقط برای سردبیركل جهت اصلاح كار تحریریه اش می تواند ملاك عمل قرار گیرد.
     از آنجا كه باید این سنجش ها، هم ارزش باشند از دهه گدشته قرار براین شده است كه پرسشنامه ها و سئوالات یكنواخت باشند. اگر یك سردبیر بخواهد در مورد خاصی هم بررسی شود، از پرسشنامه ای تحت عنوان «ضمیمه» استفاده می شود. سئوال شوندگان بر حسب مورد، قبلا فهرست بندی می شوند، مثلا متاهل یا مجرد ؛ دارای تحصیلات عالی و یا كمتر. همچنین بر حسب در آمد سالانه و سن و جنس و نوع شغل و ....
     با این روش است كه رسانه ها دائما به اصلاح كار خود دست می زنند تا از قافله پیشرفت عقب نمانند و مخاطبان بیشتری را جلب كنند. صاحبان آگهی هم با توجه به طبقه مخاطب (نه، تیژار) تصمیم می گیرد كه به كدام نشریه آگهی و یا خبر پولی خود را بدهد. تیراژ (نسخه های فروش رفته) اهمیت نشریه را تعیین نمی كند، كلاس و طبقه خواننده (مخاطب) است كه به نشریه اهمیت می دهد و ردیف آن را در میان نشریات تعیین می كند. شهرت و مهارت نویسندگان و میزان تجربه و تحصیلات و مقبولیت اجتماعی سردبیر اجرایی نیز یكی از عوامل تعیین اهمیت یك نشریه و شبكه تلویزیونی است. بسیاری از مخاطبان، نویسنده مورد نظر خود را به هر جا كه برود دنبال و نشریه ای را كه وی در آن مشغول است می خوانند و عمدتا برای حل این مسئله بوده است كه در كشورهای پیشرفته مقالات نویسندگان معروف و مورد علاقه و اعتماد مخاطبان، از طرف سندیكاهای مربوط همزمان میان همه روزنامه ها و شبكه های تلویزیونی توزیع می شود.

انتخاب دوباره دونالد ترامپ به ریاست جمهوری آمریکا و تیترهای صفحات اول 17 آبان 1403 چند روزنامه ایران به این مناسبت:

سایر ملل

بیانیه تاریخی كشیش ارشد كلیسای دومینیكن در اعتراض به كشتار بومیان قاره آمریکا

نهم نوامبر 1552 میلادی (60 سال پس از ورود اروپاییان به قاره آمریکا) كشیش ارشد كلیسای دومینیكن ضمن صدور بیانیه ای كه نسخه اصلی آن برای پاپ، به رُم ارسال شد عمل اروپاییان در كشتار و نابود كردن بومیان قاره آمریكا (اصطلاحا؛ سرخپوستان) به منظور تصرف اراضی و غارت اموالشان و تحت شكنجه قراردادنشان برای گرفتن طلا و تجاوز به زنانشان را اَعمالی وحشیانه، غیر انسانی و مغایر تعالیم مسیحیت خواند.
مفاد این بیانیه كه به اطلاع كلیساهای اروپا رسانده شد باعث گردید كه حتی پادشاه وقت اسپانیا این اَعمال مهاجران اروپایی را تقبیح كند و آن را خودسرانه بنامد و از آن پس، قتل و تجاوز به بومیان در آمریکای تحت تصرف اسپانیا و پرتغال پایان یافت و همکاری و مشارکت گسترش آغاز شد. باوجود این، بیشترین کشتار بومیان از سال 1607 و پس از استقرار انگلیسی ها در آمریکای شمالی (فدراسیون کنونی) صورت گرفت و هنوز این بومیان در این قسمت از قاره آمریکا در اراضی معیّن و محصور (رزرویشن بسر می برند)؛ حال آنکه در جنوب این قاره (آمریکای لاتین)، به ریاست چند کشور انتخاب شده اند.

جستجو در ژاپن برای یافتن مسیحیان و اعدام آنان!

نهم نوامبر سال 1632 میلادی، پس از اعدام مسیحیان در شهرهای ناگازاكی و ادو Edo (توكیو) کشور ژاپن، دولت این كشور دستور جستجو و یافتن مسیحیان را برای اعدام شدن صادر كرد.
دولت ژاپن برای معرفی (لو دادن) هر مسیحی پاداش نقدی هم در نطر گرفت. به زعم دولت وقت ژاپن، مُبلّغان مسیحی به منظور جاسوسی و تخریب فرهنگ ملی ژاپنی ها به آن كشور فرستاده می شدند.

كودتا در فرانسه و نگاهی كوتاه به طرز حكومت در دهه پس از انقلاب این کشور

كنسولهاي سه گانه ـ ناپلئون نفر وسط

ژنرال ها و سیاسیون ملی گرای فرانسوی دوران انقلاب از دیرباز در اندیشه دگرگون ساختن نظام حكومتی و مدیریت دولتی فرانسه و استقرار سیستم تازه ای مبنی بر تمركز اختیارات حكومتی و قرار دادن آن در دست فرد و یا افراد قاطع و نیرومند بودند كه ژنرال ناپلئون بناپارت از سفر خاورمیانه كه ضمن آن مصر را تصرف كرده بود به وطن بازگشت. فرانسه در آن زمان طبق ضوابطی که پس از کاهش از حدّت انقلاب ولی در حال و هوای آن تدوین شده بود توسط یك هیات مدیره پنج نفره (دیركتوار) اداره می شد. این طرز حكومتِ گروهی در نوامبر سال 1795 به وجود آمده بود و اعضای هیات مدیره از سوی كنوانسیون ملی برگزیده می شدند. قبلا كنوانسیون كه به مجموعه دو مجلس مقننه و موسسان گفته می شد، راسا بر فرانسه حكومت می كرد. پس از ایجاد «هیات مدیرهِ حكومت»، چون میان اعضای هیات اختلاف نظر دائمی بود، مشكلات زیادتر شده بود، مردم از بی برنامگی و سردرگمی خسته شده بودند و تقریبا همگان خواهان تغییر وضعیت اداره کشور بودند. برای مثال: یك مقاطعه كار ارتش فرانسه دو میلیون فرانك طلا آماده كرده بود تا صرف اصلاح وضعیت مدیریت عمومی (مدیریت امور کشور) كند.
     در چنین وضعیتی، ناپلئون و تنی چند دست بكار شدند و نهم نوامبر سال 1799 ـ در دهمین سال انقلاب و هشتمین سال اعلام جمهوریّت در فرانسه، اعلام كردند كه هیات مدیره منحل شده است. همان شب حالت فوق العاده اعلام شد و روز بعد پارلمان رای به تعلیق قانون اساسی و تاسیس یك هیات سه نفری به نام كُنسول برای اداره فرانسه داد كه به حكومت كنسولیست معروف است (مشابه آنچه که 19 قرن پیش از آن در جمهوری روم برقرار بود). به این ترتیب، حكومت به صورت «جمهوری با تمركز اختیارات مدیریت» درآمد و شكل ظاهری حكومت كه از آغاز انقلاب گفته شده بود باید رهبری گروهی باشد تغییر چندان نیافت. كنسول های سه گانه از سوی سنای فرانسه انتخاب می شدند. در آن زمان قانونگذاری در فرانسه در دست سه مجلس بود: شورای دولتی كه لوایح را می نوشت، مجلس جرح و تعدیل به نام «تریبون» كه در باره لوایح بحث و جدل می كرد و مجلس مقنّن كه بدون وارد بحث در جزئیات شدن، رای به رد و یا تصویب لوایح می داد. اعضای هر مجلس نیز توسط سنا انتخاب می شدند.
     ژنرال ناپلئون یكی از سه كنسول انتخابی بود كه به تدریج (به سبک امپراتوری روم) همه امور را به نام كنسول اول به دست گرفت و كنسول اول بودن وی را مردم فرانسه در رفراندم مورخ هفتم فوریه1800 تایید كردند. اعضای سه گانه برای یك دوره ده ساله انتخاب شده بودند.
     ناپلئون بناپارت به این هم اكتفا نكرد و در سال 1804 مغرور از پیروزی های نظامی، خود را امپراتور خواند و سنای فرانسه امپراتور شدنش را تصویب كرد.

نخستین رئیس جمهوری كاتولیك مذهب آمریكا

جان اف. کِنِدی

آمریكاییان در انتخابات عمومی نوامبر سال 1960 برای نخستین بار یك كاتولیك ایرلندی تبار را به ریاست این كشور فدرال برگزیدند. از زمان استقلال مهاجرنشینان از انگلستان، روسای جمهوری آن فدراسیون از میان «سفیدپوستانِ پروتستانِ انگلوساكسون تبار ـ اختصارا: وَسپ» انتخاب شده بودند كه انتخابات نوامبر 1960 این قاعده را شكست.
جان اف. كندی یك لیبرال ـ دمكرات (در اصطلاح آمریکاییان؛ چپگرا) و با توجه به سوابق اش مردی میهندوست بود.
48 سال بعد، در انتخابات چهارم نوامبر 2008 آمریکا نیز برای نخستین بار یک دو رگه (آفریقایی ـ آمریکایی) به ریاست این فدراسیون انتخاب شد. وی از سیاهپوستان اصطلاحا «مِین استریم» آمریکا نبود که قبلا بَرده بودند؛ پدر او یک کِنیایی مسلمان بود که برای تحصیل به دانشگاه هاوایی رفته بود و در اینجا با یک زن سفیدپوست آمریکایی ازدواج کرده بود که محصول این ازدواج پسری به نام «بارَک حسین اوباما» است، نوجوانی را در خانه شوهر دوم مادرش که یک اندونزیایی مسلمان بود در این کشور بسر برده بود و در 47 سالگی و در چهارم نوامبر 2008 به ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد و در انتخابات نوامبر 2012 این مقام خود را برای 4 سال بعد از آن حفظ کرد و تا 20 ژانویه 2016 رئیس فدراسیون آمریکا بود. اوباما یک دوره هم سناتور استیت «ایلی نوی» بود.

روزی که پسر یك یهودی رومانیاییِ مهاجر، رئیس حزب محافظه كار (توری) انگلستان شد

مایكل هووارد كه در 1941در انگلستان ـ از یك پدر یهودیِ مهاجر از رومانی و یك مادر روس به دنیا آمده بود رئیس حزب محافظه كار انگلستان (توری) شد كه در تاریخ احزاب این كشور، بیش از هر حزب دیگر، دولت تشكیل داده است. زمزمه درباره ریاست او بر «توری» از اول نوامبر 2003 به گوش می رسید كه هفتم نوامبر قطعی شد. این نخستین بار در تاریخ انگلستان است كه فرزند یك مهاجر رهبر حزب محافظه كار شده بود. پدر مایكل شش سال پس از تولّد او به تابعیت انگلستان پذیرفته شده بود.
وی نخستین یهودی نبود كه در انگلستان به این مقام رسیده بود. در قرن 19، دیزرائیلی (دیسرائیلی) نخست وزیر انگلستان هم یهودی بود كه مسیحی شده بود.

روزی كه مرد بزرگی به نام شارل دوگل درگذشت

شارل دوگل

نهم نوامبر سال 1970 شارل دوگل ـ مردی كه عاشقِ بی قرار میهنش، فرانسه بود ـ دیده از جهان فرو بَست. وی 22 نوامبر سال 1890 در «لیل» به دنیا آمده بود و پدرش مدرّس فلسفه و ادبیات بود.
     مورّخان در این نكته متفق القولند كه فرانسویانی كه به اندازه دوگل در اندیشه بزرگی و حفظ شئونات فرانسه و خدمت به آن بوده اند به شمار انگشتان دست نمی رسند. به گفته فرانسوا میتران، رقیب سیاسی دوگل، هیچ فرانسوی به اندازه دوگل فرانسه را دوست نداشت؛ دوگل سخنگو و نماد شخصیّت و وجدان فرانسه بود.
     در مراسم ترحیم دوگل كه 12 نوامبر 1970 بر گزار شد هشتاد رئیس كشور و رئیس دولت شركت كرده بودند، ولی طبق وصیّت او به هیچكدام اجازه داده نشد كه در مراسم تدفین او در دهكده محل اقامتش حضور یابد.
     دوگل از جوانی عاشق خواندن تاریخ و نوشتن بود. او در جنگ جهانی اول در جبهه «وردَن» زخمی شد و به اسارت آلمانی ها در آمد. پس از جنگ، دوگل خاطرات اسارت نسبتا طولانی خودرا به صورت كتاب منتشر ساخت.
     با ایجاد خط دفاعی «ماژینو» مخالفت كرد و در عوض نظر داد كه فرانسه برای دفاع از خود، واحدهای زرهی و مكانیزه با تحرّك زیاد داشته باشد. دولت وقت فرانسه نظر اورا نپذیرفت، ولی آلمانی ها آن فرضیه را وارد دروس مدارس نظامی خود كردند و به اجرا در آوردند و با همان تاكتیك فرانسه را تصرف كردند.
     پس از آغاز جنگ جهانی دوم و موفق نبودن فرانسه در آن، دوگل با سازش با آلمان مخالفت كرد و به انگلستان رفت و فرانسه آزاد و جنبش مقاومت را به وجود آورد. در آگوست (اوت) 1944 به فرانسه بازگشت و در آزاد كردن پاریس مشاركت كرد.
     پس از جنگ، رهبری فرانسه را به دست گرفت، و یك جبهه ناسیونالیستِ مافوق احزاب تاسیس كرد. بانی جمهوری پنجم بود و در دور دوم به قدرت رسیدن خود به الجزایر استقلال داد و با اعتقاد به استقلال عمل فرانسه و اروپای قاره ای، دفاتر «ناتو» را از فرانسه اخراج و فرانسه را از فعالیت های نظامی این اتحادیه نظامی كناركشید و تا زنده بود با عضویت انگلستان در بازار مشترك اروپا مخالفت ورزید، رشته های دوستی فرانسه با شوروی و آلمان را مستحكم ساخت و میان سران فرانسه و این دو دولت (پاریس و مسکو) ملاقات های منظم سالانه ترتیب داد و بالاخره فرانسه را به یك قدرت اتمی مستقل مبدّل ساخت.
     از آنجا كه با حكومت پارلمانی به دلیل سیاسی كاریِ نمایندگان پارلمان میانه خوب نداشت بر اختیارات ریاست جمهوری افزود. دوگل در سال 1968 با اعتصابات و تظاهرات دانشجویی و كارگری كه محرّك آنان كمونیست ها و سوسیالیست ها بودند رو به رو شد، اما شكست نخورد. او هنگامی احساس شكست كرد كه با خواستش مبنی بر محدود شدن اختیارات سنای فرانسه موافقت نشد كه انتظار این مخالفت را نداشت و در اپریل 1969 كناره گیری كرد و به نوشتن كتاب روی آورد كه 17 ماه بعد درگذشت. دوگل درجه نظامی خود را از سرتیپی كه اوایل جنگ جهانی دوم به او داده شده بود ارتقاء نداد.

تصوير مجسمه دوگل

روزی که 3 انفجار شهر ریاض را به لرزه در آورد

بامداد 9 نوامبر 2003 سه انفجار شهر ریاض پایتخت كشور سعودی را به لرزه در آورد. یكی از این سه، مربوط به یك انفجار انتحاری بود كه در یك مجتمع مركب از 120 مَسكَن روی داده بود و تلفات سنگین به بار آورده بود. مواد منفجره در یك خودرو در حال حركت قرار داده شده بود.
قبلا سفارت آمریكا در ریاض در این زمینه هشدار داده بود و موسسات وابسته به خود را موقتا تعطیل كرده بود. پیش از این رویداد پلیس سعودی به اصرار آمریكا مبارزه خود با عوامل خرابكاری را تشدید كرده بود.
عكس، گوشه ای از محل یکی از این سه انفجار را نشان می دهد.

حرص مقام!

Alberto Fujimori

آلبرتو فوجیموری Alberto Fujimori ژاپنی تبار و رئیس پیشین كشور «پرو» در آمریکای لاتین می دانست كه اگر از ژاپن خارج شود او را دستگیر می كنند، زیرا كه برای وی در دستگاه قضایی «پرو» قرار مجرمیت صادر شده و جرائمش قتل و سوء استفاده مالی اعلام شده بود، نه سیاسی. دولت ژاپن حاضر به تحویل او كه در آن كشور در جولای 1938 متولّد شده است نشده بود، اما دستور دستگیری اش همچنان در دست پلیس بین الملل بود.
در آستانه انتخابات وقتِ ریاست جمهوری پرو، گروههای متعدد از مردم این كشور از فوجیموری خواسته بودند كه به كشور باز گردد تا اگر هم در زندان باشد او را دوباره به ریاست جمهوری انتخاب خواهند كرد و اطمینان داده بودند كه اكثریت مردم هنوز با او هستند.
وی با این وعده ها به طمع افتاد و با یك هواپیمای دَربَست (چارتر) عازم پرو شد. این هواپیما در سر راه خود در آمریكا و مكزیك بنزین گیری كرد ولی چون فوجیموری از آن خارج نشده بود، پلیس به احترام دولتی كه هواپیما در آنجا ثبت شده بود اقدام به دستگیری وی در داخل هواپیما نكرد. اما، هشتم نوامبر 2005 هنگام بنزین گیری این هواپیما در فرودگاه پایتخت شیلی، فوجیموری (به انگیزه نامعلوم) از هواپیما پیاده شد كه پلیس او را پس از گذاردن گام بر زمین (خاك شیلی) دستگیر كرد. دادستان كل پرو بلافاصله پس از انتشار خبر، از دستگاه قضایی شیلی خواست كه فوجیموری را آزاد نكند و جهت محاکمه به پرو مسترد دارد. از سوی دیگر، دولت ژاپن اعلام داشت كه قرار مجرمیّت فوجیموری «سیاسی» است و دولت شیلی نباید او را تسلیم دشمنانش كند و این کشمکش دو سال ادامه یافت و سرانجام دولت شیلی فوجیموری را به دولت پرو تحویل داد که در اینجا به چندین اتهام ازجمله بخشش پول از خزانه دولت به رئیس سازمان اطلاعات و امنیت پرو، جمعا به 25 سال زندان محکوم شد. این نخستین بار بود که یک دولت یک رئیس جمهوری فراری را مسترد داشته بود. به رغم محکوم شدن و زندانی بودن فوجیموری، دختر او خودرا در انتخابات ریاست جمهوری پرو نامزد کرد ولی این تلاش به نتیجه نرسید.

تعبیر آشوب های سال 2005 فرانسه که به انقلابات سال 1848 اروپا مشابهت داشتند ـ جرقه آن آشوبها

به تعبیر برخی از مفسران و اصحاب نظر، تظاهرات و آشوب های داخلی سال 2005 فرانسه كه از27 اكتبر این سال از حومه پاریس آغاز شده و به تدریج به چند نقطه دیگر این كشور و برخی از شهرهای كشورهای مجاور از جمله آلمان و بلژیك گسترش یافته بود بی شباهت به انقلابات سال 1848 اروپا نبود.
    در این تظاهرات و بپاخیزی، همانند انقلابات سال 1848، طبقه فقیرتر كه فقر آن نتیجه تبعیض گزارش شده بود طغیان كرده بود. این معترضین عمدتا فرزندان جوان مهاجرانی بودند كه به لحاظ تفاوت دین، تیرگی پوست، فرهنگ، رسوم و لهجه، مورد تبعیض قرار گرفته و به دلیل نبود كار برایشان، فقیر مانده و خود را «رها شده» می پنداشتند. آنان که آماده بپاخیزی بودند پس از آنکه محیط را مساعد دیده بودند با آتش زدن ساختمانها، اتومبیل ها و حمله به پلیس عُقده گشایی کردند. محرك انقلابات سال 1848 اروپا عمدتا نتیجه انتشار مانیفست ماركس بود كه از طبقه زحمتکشِ كم درآمد، محرومان تحت ستم و قربانیان تبعیض خواسته بود كه بپاخیزند و زنجیرها را پاره كنند.
    بیشتر مهاجران مقیم فرانسه از مستعمرات سابق فرانسه به این كشور نقل مكان كرده و عمدتا مسلمان هستند و اسلام بر ضد تبعیض، اجحاف، ظلم و ستم است.
    شورای وزیران فرانسه در دوازدهمین روز آشوب های سال 2005، به مقامات محلی اختیار برقراری وضعیت فوق العاده و از جمله مقررات منع رفت و آمد داده بود تا طغیان را فرونشانند.
    در اکتبر 2005 دو جوان از خانواده مهاجران كه در حومه جنوبی پاریس مورد تعقیب پلیس قرار گرفته بودند، در جریان فرار به دستگاه جریان قوی برق در گوشه خیابان برخورد كردند و به سبب برق گرفتگی جان سپردند و مرگ آنان، یك جرقه بود كه انبار باروتِ تَنگدستان و ناراضیان از وضعیت را منفجر ساخت و آشوب های سال 2005 فرانسه از همین محله فقیر نشین آغاز شد و ....
    فرانسه از آن زمان تا کنون، آشوب های متعدد دیگر از آن دست داشته است.

برخی دیگر از رویدادهای 9 نوامبر

694: پادشاه ویزیگت (ژرمن) اسپانیا یهودیان این کشور را متهم به همدستی با یک دشمن خارجی اسپانیا کرد و دستور داد که همه آنان «بَرده» شوند.

1862:

ژنرال گرانت كه بعدا رئیس جمهوری امریكا شد و در جریان جنگ داخلی این كشور از فرماندهان نیروهای اتحادیه (شمالی ها) بود یهودیان را از عضویت در واحدهای تحت فرمان خود ممنوع كرد.

1937: ارتش ژاپن شانگهای چین را تصرف کرد.

1938: در چنین شبی كه به «شب كریستال» معروف شده است در آلمان، دسته های نازی (اعضای حزب ناسیونال سوسیالیست آلمان) به یهودیان این كشور و مؤسسات آنان حمله كردند.

1953: مدعی العموم محكمه نظامی تهران برای چند افسر مصدقی و افسران گارد محافظ دكتر مصدق از جمله سرتیپ كیانی، سرهنگ ممتاز، سروان فشاركی و سروان داورپناه كیفرخواست اعدام صادر كرد!.

1953:

عبدالعزیز ابن عبدالرحمن آل سعود نخستین پادشاه کشور سعودی درگذشت. وی در سال 1932 تاسیس کشور سعودی را پس از ضمیمه ساختن حجاز اعلام داشت که مورد موافقت دولت لندن قرارگرفت. عبدالعزیز در سال 1876 در ریاض به دنیا آمده بود. پس از وی، پسرانش یکی پس از دیگری به پادشاهی کشور سعودی رسیده اند. شمار فرزندان او را بیش از 50 تَن گزارش کرده اند. کشف نفت در کشور سعودی در زمان او و در سال 1938 صورت گرفت و به تدریج این کشور را ثروتمند کرد. نفت سعودی با مشارکت کمپانی های امریکا استخراج شد.

1954: (18 آبان 1333 ) فوریت طرح الغاء بسیاری از لوایح دكتر مصدق به تصویب مجلس شورا رسید. با وجود این، دولت وقت آن دسته از این لوایح را كه به سودش بود به صورت قانون درآورد.

1989: دولت آلمان شرقی (کمونیست) دروازه میان دو قسمت برلین را بازکرد. در پی این اقدام، گروهی به تخریب دیوار میان دو قسمت برلین دست زدند و این، مقدمه فروپاشی دولت آلمان شرقی و تأمین وحدت آلمان شد.

1998: در انگلستان مجازات اعدام کاملا لغو شد.

1990:

انتخاب بانو مری رابینسونMarry robinson به ریاست جمهوری ایرلند یک روز پس از انتشار نتیجه انتخابات عمومی این کشور تایید شد، از سوم دسامبر آن سال کار خودرا آغاز کرد و دو دوره رئیس جمهوری ایرلند بود. وی نخستین زنی است که در ایرلند به این مقام رسید. بانو رابینسون و در آن زمان 46 ساله، این سمت را تا سال 1997 برعهده داشت. مری که در سال 1944 به دنیا آمده است از 1997 تا 2002 رئیس کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل بود. پدر و مادر مری پزشک بودند.

2004:

بانو ایریس چانگ Iris Chang مؤلف و ژورنالیست چینی تبار آمریکایی در این روز و در 36 سالگی درگذشت. تألیفات معروف او عبارتند از کتابِ کشتار مردم نانکینگ (درباره افتادن این شهر پرجمعیتِ دو هزار و چهار صد ساله چین و پایتخت وقت این کشور به دست ژاپنی ها در دسامبر 1937 و کشتار دویست تا سیصد و پنجاه هزار تن هزار تن از مردم شهر و تجاوز به زنان)، کتاب چینی های آمریکا و .... کتاب کشتار (قتل عام) مردم نانکینگ به چندین زبان ترجمه شده و میلیونها نسخه فروش داشته است. ارتش امپراتوری ژاپن در سال 1937 به رغم مخالفت و اعتراض «جامعه ملل» كشور چین را مورد حمله قرار داده بود. علت فوت آیریس، عوارض جانبی داروهایی گزارش شده است که برایش تجویز شده بود. وی دارای یک فرزند بود.

2005: در این روز در سه هتل در شهر 4 میلیونی امان* پایتخت اردن انفجارهای انتحاری روی داد و 59 نفر کشته شدند و شماری هم آسیب دیدند.
    ـ ـ ـ ـ ـ
    * از دیرزمان در ایران، شهر عَمّان را امان می نویسند تا در خواندن، با کشور عُمان اشتباه نشود.

2012: در این روز دو حادثه پُرتلفات در کشور سری لانکا روی داد. حادثه اول تصادف یک قطار حامل سوخت بود که انفجار و حریق ناشی از آن باعث مرگ 27 تن و جرح بیش از 60 تن دیگر شد. حادثه دوم، زد و خورد زندانیان زندان شهر کلمبو با پلیس زندان بود که ضمن آن 26 تن کشته و 80 تن دیگر مجروح شدند.

2023: نخستین عمل پیوند چشم در جهان در این روز در یک مرکز پزشکی دانشگاه نیویورک انجام شد. این عمل (تعویض و پیوند یکی از چشمهای مردی به نام آرُن جیمز) 21 ساعت طول کشید، زیراکه انتقال و جایگزینی عصب ها زمانبر بود.

2025:

بانو Karoline Leavitt سخنگوی 28 ساله دونالد ترامپ چهل و هفتمین رئیس جمهوری آمریکا (کاخ سفید) بی بی سی را متهم به جعل خبر (فیک نیوز) کرد و گفت که این دستگاهِ انتشار خبر، برپایه سیاست های خود [دولت لندن] در اخبار دست کاری می کند و انتخاب و تنظیم خبر در این سازمان بی طرفانه نیست. کارولین مادر یک کودک، تحصبلکرده رشته ارتباطات و رسانه های همگانی است.

2025:

ژنرال آلمانی Alexander Sollfrank خواست که اعضای اروپایی ناتو خودرا برای جنگ احتمالی با مسکو آماده کنند که احتمال وقوع آن اینک بیش از هروقت دیگر است و دست کم باید 800 هزار نیرو در نزدیکی مرز روسیه با کشورهای عضو ناتو آماده داشت.
در همین روز دولت بلژیک از اعضای ناتو، 149 هزار تن از جوانان این کشور را دعوت به خدمت سربازی کرد.

2025: چین اجازه داد که از این پس شهروندان این کشور در هر کجای چین که بخواهند ازدواج کنند بتوانند عقد نکاح را به ثبت برسانند و مانند گدشته ثبت نکاح منحصر به محل تولد و اقامت نخواهد بود. طبق گزارش های آماری، ازدواج در چین رو به افزایش است.

کارنامک نوشیروان (خاطره ای از مولف)

توجه ویژه به ارمنستان و مقامات ارمنی تبار شوروی (دولت مسکو) در اخبار خبرگزاری پارس و رادیو ایران

یک هفته مانده به اَمُرداد 1343 به دبیران تنظیم اخبار رادیویی خبرگزاری پارس (عمدتا بخش اخبار بین الملل که مؤلف این تاریخ آنلاین، یکی از این دبیران بود) توصیه شد که با هدف انعکاس اهمیت ارمنستان و ارمنی که جدا از ایران و ایرانی نبوده اند، هرگاه که نام آناستاس میکویان در خبرها می آید، بنویسند رئیس ارمنی شورای عالی شوروی (رئیس جماهیریه). میکویان که قبلا وزیر و معاون نخست وزیر و از برجستگان حزب کمونیست شوروی بود از 15 جولای 1964 (دهه آخر تیرماه 1343) رئیس شورای عالی شوروی شده بود. در آن زمان خبرگزاری پارس مستقیما اخبار رادیو ایران را تنظیم و به گویندگان و پخش می داد و نیز برای تلویزیون غیر دولتی ارسال می کرد. تا نیمه دهه 1340، ایران تلویزیون دولتی نداشت.
    این توجه خاص به اَرمنیان به تدریج گسترش یافت و فهرستی از ارمنیان بنام شوروی در اختیار دبیران اخبار خبرگزاری پارس گذارده شد تا هرگاه که نامی در اخبار از آنان دیده شود در کنار نامشان بنویسند ارمنی.
    در این فهرست نام آرتم میکویان سازنده جت جنگنده میگ، دریاسالار آواکیان، فیلدمارشال باباجانیان، مارشال هوایی سرگی خودیاکوف و ... وجود داشت ـ و دهها نام دیگر. این فهرست به تدریج به ارمنیان صاحب مقام در دوران تزارها هم رسید.
    می دانیم که لاوروف وزیر امورخارجه کنونی روسیه هم از ناحیه پدر، ارمنی است و بسیاری دیگر از مقامات دولت پوتین.

    به این مناسبت نگاهی کوتاه به چند تحول در تاریخ ارمنستان:

    ششم آگوست سال 885 میلادی (15 اَمُرداد) اَرمنیان كه در آن زمان در منطقه وسیعی در جنوب غربی قفقاز و سراسر شرق آناتولی (تركیه امروز) ازجمله منطقه دریاچهِ «وان» سكونت داشتند، 134 سال پس فروپاشیدگی امپراتوری ایران و احساس ضعف و فتور در حكومت روم شرقی (قسطنطنیه)، استقلال کامل سرزمین خود را اعلام داشتند. این رویداد در 28 ماه می 1918 (با استفاده از فرصت جنگ داخلی روس ها که درپی انقلاب بُلشِویکی 1917 آغاز شده بود) و 21 سپتامبر1991(با استفاده از وضعیت داخلی اتحاد شوروی، تضعیف کرملین ناشی از اشتباهات گورباچف) عینا تکرار شد.
    ارمنستانِ عهد باستان (اورارتو) پیش از هخامنشیان، متحد دولت ایرانیِ ماد به پایتختی همدان بود که در دوران هخامنشیان وابسته به ایران شد و یک ساتراپی ایران نام گرفت (ساتراپی هَرمی نویا). در دوران اشکانیان این وابستگی به ایران (دولت تیسفون) به صورت نوعی کنفدراسیون درآمد و تنها رئیس کشورِ ارمنستان باید تأیید مجلس بزرگان (سنای ایران) را می داشت و نیروهای مسلح ارمنستان یک سپاه ایران خوانده می شدند. در دوران اشکانیان، بسیاری از افسران ارشد ارتش ایران (ژنرال ها) از ارمنیان بودند.
     ارمنیان تا پایان عُمر ساسانیان هم به نوعی همچنان وابسته به ایران بودند که پس از افتادن ایران به دست عربِ مسلمان، به سوی دولت روم شرقی (قسطنطنیه ـ استانبول) گرایش یافته بودند. در تابستان 885 پس از اینکه احساس کردند که دولت قسطنطنیه که متصرفات جنوبی آن (سوریه و ...) در دست عرب و مهاجران از شبه جزیره عربستان باقی مانده است در ششم آگوست این سال اعلام استقلال کردند، امّا چند قرن بعد که ایران دوباره یکپارچه و قدرتمند شد به ایران پیوستند و این پیوستگی تا قرارداد تُرکمن چای ادامه داشت. ارمنستان در سه دهه اول قرن نوزدهم و در پی شکست های نظامی ایران از روسیه به تصرف روس ها درآمده و طبق قراردادهای گلستان و ترکمنچای، هربار یک قسمت از آن به امپراتوری روسیه واگذار شده بود. «تاریخ» نشان داده است كه ارمنیان در هر شرایطی همواره متحد و دوست ایرانیان بوده اند. ارمنستان در عین حال نخستین كشور مسیحی جهان بشمار می آید.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com