Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

9 مي

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

... و سپاه ایران حبشی ها را از یمن بیرون راند ـ درسی از تاریخ ایران برای همه اعصار و همه ملل

دومین هفته ماه می سال 570 میلادی یک سپاه ارتش امپراتوری ایران به فرماندهی ژنرال «وهرز دیلمی» از خلیج فارس و با کشتی به یمن رسید. افراد این نیرو و عموما کرمانی و سیستانی به درخواست سران قبایل یمن، به تصمیم شاه وقت دولت ساسانی ایران ـ «خسرو انوشیروان به یمن فرستاده شده بودند تا ارتش اشغالگر حبشه (اتیوپی) را از آنجا برانند.
     سپهبد «وهرز» پس از پیاده شدن در یمن متوجه شد كه شمار نیروی اشغالگر حبشی (به فرماندهی ابرهه) بیش از سه برابر رزمندگان اوست. وی پس از كسب اطلاع از شمار نیروی حبشی ها خطاب به سربازان خود گفت: ما به اینجا آمده ایم تا متجاوز را بشكنیم و برانیم. ما برای شكست خوردن، به اسارت درآمدن، شكنجه و تحقیر شدن و به صورت برده در بازار به فروش رفتن نیامده ایم. برای یك سرباز، مردن در میدان نبرد به مراتب بهتر از اسارت و تحقیر و عمری بردگی است. نیاكان ما این را می دانستند كه تسلیم شدن سرباز ایرانی را منع اكید كرده اند. برای احترام به این قانون مقدس نیاكان، من دستور می دهم كه همین امروز كشتی هایی را كه با آنها آمده ایم آتش بزنند تا در برابرمان تنها دو راه داشته باشیم: پیروزی و یا مرگ. ما از حمایت مردم یمن برخوردار هستیم كه امتیازی است بزرگ. ما با تاكتیك تازه ای وارد جنگ می شویم كه آن را طرح كرده ام و این تاكتیك با آن چه كه شما تجربه كرده اید تفاوت دارد. از فیلهای جنگی نظامیان حبشی نهراسید؛ فیل از شتر می ترسد و ما با دوانیدن گله شتر به سوی فیلها، آنها را فراری می دهیم و سپس پیاده حبشه را ازجای بر می كنیم و به دریا می ریزیم.
    اسپهبد «وهرز دیلمی» پس از ایراد این نطق برای افرادش [که در تاریخ آورده شده است]، دستور داد كه كشتی های نیروبر را آتش بزنند و غرق كنند تا سربازان خیال عقب نشینی و بازگشت را به ذهن خود نیاورند. مورخان نظامی همین ابتکار وهرز را عامل پیروزی نوشته و افزوده اند که باید درسی برای هر فرمانده در حالت جنگ (در منطقه جنگ) باشد.
    در جنگ یمن نیروهای اعزامی ایران پیروز شدند ، سپاه ابرهه با كشته شدن پسر او ـ مسروق ـ فراری شد و یمن تا زمان گسترش اسلام در جزیرة العرب تحت الحمایه ایران بود.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

لغو كاپیتالاسیون در ایران

نهم ماه می سال ۱۹۲۷ (۱۹ اردیبهشت ۱۳۰۶) كاپیتالاسیون در ایران لغو شد و از 19 اردیبهشت 1307 (درست یك سال بعد) حتی در مورد كشورهای كاملة الوداد هم بلا اثر گردید. (كاپیتالاسیون به معنای تسلیم است و در اصطلاح قضایی به مفهوم قضاوت كنسولی ـ محاکمه و مجازات متهم در کشور خود، به جای محل وقوع جرم).
این امتیاز را دولت قاجاریه به پاره ای ازدولتها داده بود و به این ترتیب قسمتی از حاكمیت ملی را واگذار كرده بود. رسیدگی به جرائم محلی و مجازات متخّلف تكلیف یك دولت حاكم مسئول در برابر اتباع كشور است و از تكلیف نمی توان گذشت و آن را واگذار كرد. تکلیف از حق جداست.
كاپیتالاسیون از دهه 1340 به صورت محدود در مورد پاره ای از اتباع آمریكا در ایران، برغم مخالفت ها و اعتراض های فراوان بار دیگر به اجرا در آمده بود.

ریختن آب به آسیاب دشمن با انتشار خبر مجعول

یك مقام دولت دكتر مصدق در این روز در اردیبهشت 1331 خبر 15 اردیبهشت روزنامه اطلاعات را كه به نقل از یك خبرگزاری عرب! (کدام خبرگزاری؟) نوشته بود كه "دولت (دولت مصدق) درصدد برآمده است که كنگره رجال با تجربه (قدیمی) را برای بحث درباره مسائل كشور (عمدتا نفت) برگزار كند تا راه حل ارائه كنند" بی اساس، و آن را نوعی «خط دادن» از سوی محافل وابسته به استعمار خواند.
این مقام گفت كه برخی محافل با هدف «قراردادنِ نقشه های امپریالیست ها» در ذهن برخی مقامات و آماده سازی مردم به قبول آن، از سوی منابع مجهول به جعل خبر می پردازند كه یك اقدام ضد ملّی و ریختن آب به آسیاب دشمن است و ....

تفسیر رادیو مسکو از رویدادهای اردیبهشت 1340 تهران: "شریف امامی آنگلوفیل رفت و علی امینی مورد حمایت آمریکا آمد"

18 اردیبهشت 1340 (هشتم می 1961) و دو روز پس از نخست وزیر شدن علی امینی، رادیو مسکو در تفسیری گفت که در جدال سیاسی تهران، آمریکا بر انگلستان پیروز شد. [تظاهرات خیابانی معلمان تهران که چند روز طول کشیده بود منجر به کناره گیری شریف امامی از نخست وزیری شده بود. رادیو مسکو قبلا راهپیمایی معلمان را عملی با اشاره واشنگتن خوانده بود.].
     علی امینی (متوفی در فرانسه) شانزدهم اردیبهشت 1340 و در پی کناره گیری جعفر شریف امامی، نخست وزیر شد و محمد درخشش را (متوفی در سال 2005 در آمریکا) وزیر فرهنگ (آموزش و پروش، علوم، هنر و اوقاف) کابینه خود کرد. درخشش ـ سالها رئیس یک انجمن معلمان تهران ـ از گردانندگان تظاهرات وقت معلمان بود.
    رادیو مسکو در تفسیر هجدهم اردیبهشت خود درباره رویداد وقت ایران، اشاره به فراماسیون و انگلوفیل بودن شریف امامی و متمایل به آمریکا بودن دکتر امینی و درخشش کرده بود.
    کناره گیری شریف امامی در پی چند روز تظاهرات معلمان تهران که ظاهرا به میزان دستمزد خود اعتراض داشتند صورت گرفته بود. 12 اردیبهشت و در جریان تظاهرات معلمان در میدان بهارستان، یک دبیر دبیرستان به نام دکتر خانعلی هدف گلوله پلیس کلانتری 2 قرارگرفت و کشته شد و سه معلم دیگر مجروح شدند که این وضعیت و انتقاد مجلس، کناره گیری شریف امامی را تسریع کرده بود.
     امینی در طول نخست وزیری خود دست به اصلاحات کشاورزی، کارگری و ... زد ازجمله منع برگزاری اجتماعات را لغو کرد. با لغو مقررات منع اجتماعات بود که جبهه ملی توانست 28 اردیبهشت 1340 اجتماع میدان جلالیه (پارک لاله فعلی) را برگزارکند. جبهه ملی از 23 اردیبهشت فعالیت خودرا ازسرگرفته بود. 24 خرداد آن سال نیز باشگاه نهضت آزادی بازگشایی شد و 29 خرداد احمد صدر حاج سیدجوادی دادستان وقت تهران (وزیر کشور در کابینه مهدی بازرگان) سپهبد آزموده مدعی العموم نظامی پس از براندازی 28 امرداد و سپس رئیس دستگاه قضایی ارتش را بازداشت کرد، یک سرهنگ پلیس (رئیس کلانتری پلیس مستقر در میدان بهارستان) را که مقابل مجلس به روی معلمان آتش گشوده بود به دادگاه سپرد و ....
    علی امینی که زمانی سفیر ایران در واشنگتن بود در میان سران حزب دمکرات دوستان فراوان داشت و اصلاحات او مورد تمجید و حمایت جان اف. کندی بود.

گسترش تظاهرات و اعتراضات ضد دولت در سال انقلاب از 18 اردیبهشت 1357

به روایت روزنامه اطلاعات (شماره 20 اردیبهشت 1357)، تظاهرات و اعتراضات ضد دولت از هجدهم این ماه گسترش یافت و چندین شهر و ناحیه دیگر را فرا گرفت. به رغم اصرار مقامات دولتی ِ مربوط که روزنامه ها، تظاهرات و اعتراضات را «بلوا» و «شورش» بنویسند، نگارش و تصاویر به صورتی بود که واقعیت ها درک می شد و سه روزنامه بزرگتر ِ وقت در این روز هرکدام چند صفحه خودرا به انتشار گزارش ها و عکس های تظاهرات و صدای اعتراض و خواست معترضین اختصاص داده بودند. در زیر کپی سه صفحه آن شماره روزنامه اطلاعات حاوی تیترها، مطالب و عکس های تظاهرات 18 و 19 اردیبهشت 1357 (سال 2536 در تقویم وقت) را می بینید:

اجاره بها در سال انقلاب دو تا چهار هزارم سال 1398 ـ اینک ...

در اردیبهشت 1357 (سال انقلاب) سازمان مربوطِ دولتی اجاره بهای خانه در مناطق مختلف تهران را اعلام کرده بود. در صفحه 5 شماره هجدهم اردیبهشت 1357 (طبق تقویم وقت؛ سال 2537) روزنامه اطلاعات گزارشی با یک جدول در این باره انتشار یافته بود که کُپی جدول در زیر آمده است:

مبالغ اعلام شده، یک تا دو هزارم اجاره بهای سال 1395 و دو تا چهار هزار برابر سال 1398 به نظر می رسد و در اردیبهشت 1399 بیشتر و اگر درصدد تورّم و حجم نقدیگی (پول در جریان، با حذف صِفرها و یا بدون حذف) افزایش یابد حدودا به همان نسبت اجاره بها نیز افزایش خواهد یافت. در دهه های اخیر، خانه (مَسکن) در تهران به رهن و اجاره ـ توأما داده می شود و موجر (مالک) پول حاصل از رَهن را به صورت سپردهِ بهره دار به بانک می سپارد و اگر نرخ بهره بانکی کاهش یابد، مطالبه مبلغ بیشتری برای رهن خواهد کرد که پرداخت آن از عهده همگان برنخواهد آمد. بالا رفتن بهای مسکن تا حدودا سه برابر سال 1395 نیز مزید برعلت خواهد بود و موجر (مالک خانه) قطعا مَبلَغ بیشتری برای اجاره درخواست خواهد کرد.
تیتر صفحه اول شماره بیستم اردیبهشت 1399 (نهم ماه می 2020) روزنامه صدای اصلاحان که کُپی آن در زیر آمده است اشاره به بالارفتن نجومی بهای خانه دارد:

اعدام هفت تن دیگر به جرم همكاری با حکومت پهلوی ـ اعدام حبیب القانیان

حبیب القانیان

نوزدهم اردیبهشت 1358 هفت تن دیگر از جمله یك وزیر اطلاعات و جهانگردی (ارشاد) پیشین كه ازسوی قاضی شرع دادگاه انقلاب مفسد فی الارض شناخته شده بودند تیرباران شدند.
     در میان این اعدام شدگان حبیب القانیان رئیس یك انجمن یهودیان ایران و نیز رحیم علی خُرّم (صاحب پارك تفریحی در غرب تهران که اینک زیر نام پارک اِرَم بکار ادامه می دهد) نیز دیده می شدند.
    در كیفرخواست القانیان آمده بود كه طبق گزارش، وی در نزدیكی تل اویو در اسرائیل زمین برای خود خریداری كرده بود و در نشستی در اسرائیل، به مقامات این كشور ازجمله موشه دایان و آبااِبان وزیران دفاع و خارجه قول جمع آوری پول بیشتری از یهودیان ایرانی جهت كمك مالی به اسرائیل داده بود و ....

سعادتمند در آخرين روز حيات

سپهبد ابوالحسن سعادتمند (گیلانی ـ متولد 1298 در لاهیجان) معاون وزارت اطلاعات و جهانگردی (ارشاد) در اواسط دهه 1340 خورشیدی و وزیر این وزارتخانه در سال انقلاب یكی دیگر از اعدام شدگان 19 اردیبهشت بود. وی مقامات متعدد در ارتش و ساواک داشت. طبق کیفرخواست که در جلسه دادگاه انقلاب خوانده شد؛ سپهبد سعادتمند متهم به اعمال اختناق و نیز كوشش در تحكیم و تثبیت رژیم پهلوی از طریق همكاری با آن دولت شده بود و به گونه ای اوامر رژیم وقت را بدون چون و چرا اطاعت می كرد كه به تیمسار «بَه چشم = بله چشم» معروف شده بود!.
یکی از اتهامات اعدام شده دیگر، دکتر محمد بقایی یزدی، این بود که با نامزد کردن خود برای عضویت در مجلس (پارلمان) سعی در تثبیت رژیم سلطنتی (پهلوی) کرده بود. در دادگاه گفته شد که دکتر بقایی یزدی یک زمان رئیس بهداری ساواک بود و بعدا نماینده مجلس شده بود.

کُپی صفحه اول شماره 19 اردیبهشت 1358 روزنامه اطلاعات حاوی این اعدام ها

اظهارات تأمل برانگیز و افشاگرانهِ رئیس فراکسیون مبارزه با مفاسد اقتصادی مجلس: مافیا و واردات شبانه بیش از 6 هزار خودروی لوکس

امیر خجسته

امیر خجسته نماینده پیشین همدان و رئیس وقت فراکسیون مبارزه با مفاسد اقتصادی مجلس شورای اسلامی 18 اردیبهشت 1397 (هشتم ماه می 2018) از قاچاق کالا و مافیای واردات با خبرگزاری فارس سخن گفت.
    وی گفت: "باید به طور شفاف اعلام شود، اینها چه کسانی هستند که از گمرکات زمین و آسمان، واردات انجام می دهند و به ازای هر یک میلیارد دلار، 20 تا 100 هزار ایرانی را بیکار می‌کنند.".
    خجسته گفت: "اطلاع دارم که به سبب واردات غیرضروری پوشاک از ترکیه، چین و کشورهای آسیای شرقی، 360 هزار هموطن که در کار تولید پوشاک بودند بیکار شده‌اند و واردکنندگان سودهای میلیاردی برده اند. همچنین ما به مقامات مربوط اسنادی دادیم که ثابت می کند نزدیک به 6 هزار خودروی لوکس به صورت شبانه وارد کشور شده بود.".
    او گفت: "اینک سؤال ما از مسؤلان دولت این است که آیا این پورشه و مازارتی ها را افراد در کیف خود وارد کشور می‌کنند، یا اینکه دست مافیایی وابسته به برخی عناصر فاسد در کار است؟.".
    وی گفت که تهدید کرده است اگر به این مسائل پایان داده نشود، همه اسناد و اسامی را که در اختیار دارد فاش خواهد کرد.
    خجسته با بیان اینکه به سبب افشای مافیای واردات و قاچاق تهدید شده است، گفت: "با تهدید و تطمیع، از این افشاگری‌ها کوتاه نمی‌آیم و به عنوان رئیس فراکسیون مبارزه با مفاسد اقتصادی تا پای جان می‌ایستم. از ریاست مجلس تقاضای وقت جلسه غیرعلنی کرده‌ام تا نمایندگان را در جریان برخی از این موارد قرار دهم و به سران سه قوه هم نامه نگاشته‌ام که در مورد غارت منابع بانکی سکوت نکنند و این افرادِ رانت‌خوار را مجازات کنند که چگونه یک نفر با تشکیل 60 شرکت صوری منابع مردم را غارت کرده و همچنان طلبکار است؟.".
    خجسته گفت: "لازم است هم اکنون که ترامپ آمریکا را از برجام خارج کرده و احتمال بازگشت تحریم کشورِ ما از سوی آمریکا وجود دارد، قوه قضاییه حُکم خدا را در مورد مفسدان اقتصادی و مافیای واردات اِعمال و برخی از این افراد را در ملأ عام اعدام کند. ما هرچه ضربه می‌خوریم از ناحیه داخل است نه از خارجی.".

ترامپ هشتم ماه می 2018 آمریکا را از «بَرجام» خارج کرد ـ اِعمال مجدد تحریم ها از سوی آمریکا

     2 ساعت پس از ظهر هشتم ماه می 2018 به وقت واشنگتن (ساعت ده و 30 دقیقه شب به وقت تهران) دانالد ترامپ (در دوره اول رئیس جمهوری اش) سند خروج آمریکا از «بَرجام» را امضا کرد و در یک گفتار نسبتا طولانی که مستقیما از شبکه های تلویزیونی این کشور پخش شد ضمن برشمردن دلایل خود به این اقدام، گفت که دستور اِعمال مجدد تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران را صادر خواهد کرد.
    وی سپس به شکلی که در تصویر بالا دیده می شود سندِ امضاء شده را به حاضران در کاخ سفید ازجمله روزنامه نگاران دعوت شده به آن مراسم و نیز مخاطبان شبکه های تلویزیونی نشان داد.
    حسن روحانی رئیس جمهور ایران (رئیس جمهور وقت) در واکنش به اقدام ترامپ گفت که از این پس، توافق بَرجام بِین ایران و پنج دولت دیگر خواهد بود. این پنج دولت، ماندن خود در «برجام» را تاکید کرده اند.
    علی لاریجانی رئیس وقت مجلس شورای اسلامی در واکنش خود گفت که اقدام ترامپ بی‌اعتمادی به تعهدات آمریکا را به اوج رسانده است. تیتر اول شماره چهارشنبه 19 اردیبهشت 1397 روزنامه کیهان در این باره:

وقوع زمین لرزه 5 ریشتری در استان تهران در هشتم ماه می 2020

در نخستین ساعت بامداد جمعه 19 اردیبهشت ماه 1399 (هشتم ماه می 2020) و 48 دقیقه پس از نیمه شب، زمین لرزه‌ای به شدت 5 و یک دهم در مقیاس ریشتِر در منطقه دماوند (استان تهران ـ شرق پایتخت) روی داد. کانون زلزله، روستای زیار واقع بر روی گُسَل مُشا، در 6 کیلومتری دماوند بود و در عمق 7 کیلومتری سطح زمین روی داد.
    طبق اظهار مقامات مربوط؛ این زمین لرزه در تهران، دماوند و کرج دو کشته و 33 مجروح داشت. به اظهار همین مقامات، مجروح شدن این شمار بر اثر سراسیمگی و گریز به هنگام زلزله روی داد. از این شمار 19 تَن در منطقه دماوند و بقیه در تهران مجروح شده بودند. مقتولین؛ یک مرد 60 ساله بود که بر اثر ضربه مغزی ناشی از عجله در خروج از خانه اش در گیلاوند جان خود را از دست داد و یک زن 21 ساله که بر اثر اضطراب و ‌ترس ناشی از زلزله دچار حمله قلبی شد و درگذشت. در گزارش های رسمی به زیان های این زلزله ازجمله آسیب دیدگی ساختمانها اشاره نشده بود. این زمین‌لرزه، 40 پَس لرزه نیز داشت و باعث شد که بسیاری از ساکنان مناطق مربوط، تا بامداد در خیابان‌ها و محوطه های باز بمانند.
    تیتر صفحه اول شماره 20 اردیهشت 1399 روزنامه جوان چاپ تهران درباره این زمین لرزه:

دکتر حجت‌الله عبدالملکی: با روند فعلی سیاست‌های پولی و بانکی، 10 سال بعد هم دولت باید درخواست حذف چهار صفر دیگر را بدهد

دکتر عبدالملکي

روزنامه کیهان وابسته به دفتر رهبری در شماره پنجشنبه 18 اردیبهشت 1399 خود در گزارشی نسبتا طولانی که تیتر آن را به صفحه اول برده است [که کُپی آن در زیر درج شده است که در تاریخ بماند]، نظر حجت‌ا... عبدالملکی [دکتر حجت الله عبدالملکی اقتصاددان و استاد دانشگاه] را نیز نقل کرده است که قابل توجه است بویژه مورد سوم از سه مورد ایراد او به مصوبه حذف 4 صفر از پول ملی. «کیهان» نظر حجت‌ا... عبدالملکی را چنین نقل کرده است:
    در همین زمینه، حجت‌ا... عبدالملکی، کارشناس اقتصادی نیز در صفحه شخصی خود در فضای مجازی نوشت: حذف چهار صفر ممکن است شکل اسکناس‌ها را قشنگ‌تر کند، اما:
     1 ـ هیچ اثر اقتصادی واقعی ندارد.
     2 ـ هزاران میلیارد تومان هزینه دارد.
     3 ـ با روند فعلی سیاست‌های پولی و بانکی، 10 سال بعد هم دولت باید درخواست حذف چهار صفر دیگر را بدهد تا اسکناس‌ها قشنگ بمانند!، به جای این کارها نقدینگی را مدیریت کنید.

در قلمرو اندیشه

روزی كه شیلر درگذشت، اندیشمندی که گفت: خواست اكثریت نمی تواند حق را پایمال كند

شیلر

فردریك شیلر مورخ، فیلسوف، نویسنده، نمایشنامه نگار و شاعر شهیر آلمان و مردی كه از زیبایی ها و نكویی ها سخن گفته است نهم ماه می سال 1805در 46 سالگی درگذشت. شیلر تاریخ جنگهای سی ساله (اروپا) را كه پر از پند و اندرز است در نوامبر 1793 منتشر كرد، كتابی كه گفته شده است كمك بسیار به اتحاد فعلی اروپاییان كرده است. كتاب «ماری استوارت» و داستان «انسان» نیز برای بشر امروز ـ از بی مقام و صاحب قدرت و از فقیر تا دارا پند آموزند. وی بدون اشاره مستقیم به كارهایی كه به نام انقلاب فرانسه صورت گرفته بود؛ در یك رساله، عدالت را از اراده اكثریت جدا كرد و تاكید كرد كه صدای اكثریت دلیل اثبات عدالت نیست، خواست اكثریت نمی تواند حقی را پایمال كند. قانون موضوعه باید توسط یك هیات بی طرف (بدون داشتن حب و بغض) بررسی مجدد شود تا حق اقلیت ـ حتی اگر اقلیت، یك فرد باشد از دست نرود، عدالت یعنی رعایت و حفظ حقوق افراد.

در قلمرو دموکراسی

مشارکت در دمکراسی همچنان رو به کاهش است!، ازجمله در آمریکا

نتیجه انتخابات شهرداری شهر 250 هزارنفری «چساپیك» آمریكا واقع در ایالت ویرجینیا (مجاور اقیانوس اطلس) كه سه شنبه چهارم ماه می 2004 برگزار شد نشان داد كه مشاركت در دمكراسی به ویژه در انتخابات محلی بازهم رو به كاهش گذارده است.
    در انتخابات این شهر در آن سال، كمتر از 20 درصد واجدین شرایط رای دادن شركت كرده بودند! و به رغم تصوّر عمومی، شهردار، اعضای شورای شهر، رئیس پلیس (کلانتر) و اعضای شورای آموزش و پرورش شهر از میان كسانی انتخاب شدند كه تمایل به افزایش عوارض شهری (مالیات مستغلات و اتومبیل و بنزین و ....) داشتند و درخواست تبدیل مناطق مسكونی به تجاری را آسانتر می پذیرفتند و این تمایل خودرا ابراز کرده بودند.
    گزارش روزنامه ها حاكی بود که همان مردمی كه از افزایش مالیات های شهری هراس و ناله داشتند و می توانستند با دادن رای به نامزدهای مخالف این افزایش، ورق را برگردانند در انتخابات شركت نكرده بودند!!. در آن سال در این شهر، مالیات سالانه مستغلات و مالیات بر اتومبیل (در ایران، اصطلاحا؛ عوارض شهری) یک درصد بهای روز آنها بود که اندکی افزایش یافت و شد یک و 5 صدم درصد.
    این بی اعتنایی در مشارکت در انتخابات (اصطلاحا؛ تمرین دمکراسی) در دوره های بعد ادامه یافت و در انتخابان ماه می 2016 (اردیبهشت 1395) تنها 5ر11 درصد کسانی که واجد شرایط رای دادن بودند (اصطلاحا؛ قبلا ثبت نام کرده بودند) در انتخاب نامزدها شرکت کرده بودند.
    شهر چساپیک در ناحیه «تایدواتر» واقع شده است که انگلیسی ها در سال 1607 از آنجا وارد آمریکای شمالی شدند. این شهر 151 هزار و 231 فرد واجد شرایط رای دادن دارد که از میان آنان، در نخستین سه شنبه ماه می سال 2016، تنها 17 هزار و 502 تَن رای داده بودند!. در ناحیه تایدواتر، هفت شهر مستقل چسبیده به هم قرار دارد و جمعا با حدود سه میلیون نفوس. بزرگترین پایگاه دریایی جهانی و کارخانه های سازنده ناو هواپیمابر و زیردریایی های اتمی و نیز مرکز فضایی لانگلی در این ناحیه اند. پایتخت آمریکا در دوران استعمار دولت لندن نیز در همین منطقه قرار داشته است.

کُپی گزارش یک روزنامه محلی منطقه تایدواتر از مشارکت 11 درصدی! در انتخابات محلی شهر چساپیک

در قلمرو دانش

ساخت قرص تنظیم خانواده (ضد آبستنی) و نگاهی به تاریخچه آن

پروفسور ماركر كه در 93 سالگي درگذشت

     نهم ماه می سال 1960 (روزی چون امروز) آژانس آمریكایی دارو و غذا (اف.دی. ا) بر مصرف قرص تازه ساز تنظیم خانواده (ضد آبستنی) مشروط بر این كه تنها مصرف كلینیكی داشته باشد صحه گذارد و مسئله بزرگی حل شد. این آژانس كه با مخالفت برخی گروههای مسیحی رو به رو شده بود، در نخستین مرحله اجازه فروش این دارو را در داروخانه ها نداد كه بعدا جماعتی به دادگاه متوسل شدند و حكم توزیع آن در داروخانه ها را از دادگاه گرفتند و «اف.دی.ا.» كه بی صبرانه در انتظار چنین حكمی بود فروش آن را با نسخه دكتر آزاد كرد كه از سال 1964 وارد داروخانه ها شد. با وجود این، برخی دولتها احتیاط بیشتری به خرج دادند. مثلا در فرانسه، این دارو از سال 1967 وارد باز شد.
    در تاریخ پیشرفت های پزشكی، پروفسور «راسل ماركر» استاد رشته بیوشیمی دانشگاه دولتی پنسیلوانیا را كاشف عامل بازداری از حامله شدن ذكر كرده اند. پرفسور ماركر از دهه 1940 در جریان مطالعه روی هورمون های گیاهی، در درخت كاكتوس به هورمونی برخورد كرد كه می توانست روی هورمون های دیگر تاثیر بگذارد و وضعیت آنها را تنظیم كند. وی در سفری به مكزیك، این هورمون را به مقدار بیشتری در «یام (نوعی سیب زمینی دوكی شكل)» به دست آورد و سپس در كارخانه «سینتكس» در همان كشور به تولید «پروجستین» از «یام» موفق شد و جریان را به مطبوعات و نیز چند پژوهشگر پزشكی و زیست شناس اطلاع داد. بعدا دكتر «چان» یكی از این پژوهشگران، در آزمایشگاه خود با دادن «پروجستین» به یك خرگوش ماده، موقتا (برای مدتی، و تا زمانی كه تاثیر هورمون باقی بود) مانع عبور تخمك از لوله های مربوط و در نتیجه حامله شدن آن جانور شد.
    «كاترین مك كورمیك» زیست شناس و وارث یك ثروت از جمله مالكیت بنیاد «ورسستر» و از مبارزان حمایت از خانواده پس از اطلاع از كار دكتر چان، پول و وسائل خود را در راه تكمیل آن بكار انداخت. طولی نكشید كه پژوهشگران با افزودن استروژن به هورمون ساخت پرفسور ماركر، تجربه دكتر چان را تكمیل كردند و قرص ضد آبستنی را ساختند كه توسط دكتر «ادریس رایس ری» در پورتوریكو روی انسان تجربه شد و نتیجه مطلوب داد. جریان این كشف سپس به آژانس آمریكایی دارو و غذا (اف.دی.ا.) گزارش شد و در گزارش توضیح داده شد كه هر قرص با مصرف آن برای یك شبانه روز از باروری زن در طول دوره 21 روز در هر ماه جلوگیری می كند.
     پس از به بازار آمدن این قرص (كنتراسپتیو)، كار پژوهش پایان نیافت و بعدا داروهایی هایی ساخته شده است كه با مصرف یك بار آن، برای مدتی معین تولید مثل در زن متوقف می شود. بعد از آن قرص هایی به بازار آمده كه اگر چند ساعت بعد هم مصرف شوند، همان تاثیر را خواهند داشت و تلاش برای تكمیل چنین دارویی برای مردها ادامه دارد.
    طبق گزارش منابع رسمی، داروی ضد بارداری از لحاظ مصرف درجهان سالهاست كه ركورد شكن بوده است و در برخی از كشورها در هر روز تا یك چهارم بانوان آن را مصرف می كنند زیرا كه در دنیای امروز كه كره زمین دو برابر منابع خود نفوس دارد پرورش فرزند اضافی دشوار و بسیار گران تمام می شود.

ژِنِ آدمِ نیاندرثال (ناندرتال) در چهار درصد نفوس کنونی اوراسیا ـ رشد توان مغزی انسان معاصر

انستیتوی پژوهش های علمی ماکس پلانک Max Planck ششم می 2010 اعلام کرد که طبق یافتهای این پژوهشگاه، در نزدیک به چهار درصد نفوس کنونی «اوراسیا» ژن Genes آدم نیاندرثال Neanderthal (تلفظ فرانسوی؛ ناندرتال) وجود دارد. آدم نیاندرثال در فاصله 30 تا 400 هزارسال پیش در اروپا و بخش هایی از آسیای میانه و خاور میانه زندگی می کرد، دارای جمجمه ای بزرگ و سینه ای فراخ بود. انستیتوی ماکس پلانک گفته است که خصوصیات جمجمه و استخوانهای سینه و شکل کلی این چهار درصد نفوس با نادرتالهای دهها هزار سال پیش توفیر زیاد ندارد. توان مغز انسانها «در مسیر تکامل» بیشتر می شود و ساختار پوست آنان تا حدی تغییر می کند. اسکلت باقیمانده آدمهای معروف به ناندرتال، برای نخستین بار در دره «نیاندر» در ناحیه دوسلدورف Dusseldorff آلمان به دست آمده بود و سپس در سایر نقاط اروپا و آسیای میانی و غربی. ثال Thal به زبان آلمانی یعنی درّه. اثری از آدم ناندرتال در آفریقا دیده نشده است.
یک پژوهشگر همین انستیو قبلا گفته بود که رشد توان مغزی (قدرت تفکر، درک و قضاوت) انسان در چند دهه گذشته سریعا در حال افزایش یافتن بوده است و دسترسی انسان به اطلاعات و نیز معلومات عمومی برای تحلیل این اطلاعات و نتیجه گیری، به رشد نیروی مغز که «قضاوت درست» بخشی از آن است در دهه یکم قرن 21 شتاب بیشتری داده که قاعدتا تحولات سیاسی و تکامل حکومت و قطع فساد اداری را به دنبال خواهد داشت زیراکه افزایش توان مغز، انسان را منطقی تر و قانونمندتر و برخلاف تصوّر، اخلاقی تر می کند.

در قلمرو رسانه‌ها

نخستین کاریکاتور ژورنالیستی

نهم می 1746 بنجامین فرانكلین از پدران ایجاد «فدراسیون آمریكا» در هفته نامه خود ـ «پنسیلوانیا گازت» چاپ شهر فیلادلفیا كاریكاتوری را چاپ كرد كه عنوان نخستین كاریكاتور ژورنالیستیك در آمریكا (احتمالا در همه جهان) را به خود اختصاص داده است. فرانكلین در زیر این كاریكاتور كه یك مار دو پاره شده را نشان می دهد خطاب به دو قطعه مار نوشته است: به هم ملحق شوید و یا بمیرید.
     فرانكلین خواسته است به این وسیله به مردم متفرق مهاجر نشینها بگوید كه اگر باهم متحد و یكی نشوند باید به صورت مردگان بی اراده همچنان كلنی انگلیسی ها باشند و دستورهای لندن را از فاصله هشت هزار كیلومتری اجرا كنند. بنجامین فرانکلین بعدا از فعالان در انقلاب استقلال آمریکا شد که از پدران ایجاد «USA» بشمار می آید.
     از آن پس رسانه های آمریكایی دارای كاریكاتور شدند و روزنامه ای در این كشور بدون چاپ یك یا چند كاریكاتور در هر روز منتشر نمی شود و روزنامه نگاران حرف هایی را كه نمی خواهند مستقیما بگویند در قالب این كاریكاتور ها بیان می دارند و طبق نظرسنجی از مخاطبان، این كاریكاتورها صد در صدر مشتری (مخاطب) دارند. چون كاریكاتور در ردیف طنز قرار گرفته است اعتراض و شکایت از ترسیم كننده آن نیز آسان نیست.
    در پی کاهش تیراژها از دهه یکم قرن 21 به علت قرارگرفتن اخبار خبرگزاری ها در اینترنت، روزنامه ها توجه بیشتری به کاریکاتور و عکس خبری کرده اند تا مخاطبان خودرا از دست ندهند.

مایک والاس و هفت دهه روزنامه نگاری ـ یک نمونه از کشش و نیروی علاقه به روزنامه نگاری ـ ابتکار روش تازه مصاحبه

Mike Wallace

امروز، نهم ماه می، زادروز مایك والاس Mike Wallace گزارشگر قدیمی رسانه های آمریکا است كه هفتم اپریل 2012 و یک ماه مانده به 94 ساله شدنش درگذشت. وی از 17 سالگی وارد دنیای ژورنالیسم شده و از تهیه خبر برای یک فرستنده رادیویی در ایالت میشیگان آمریکا به نام Wood Radio آغاز کرده و پس از ورود به دانشگاه آن ایالت، خبرنگاری در روزنامه Michigan Daily را هم بر آن افزوده بود.
    مایک که در سال 1918 در یك خانواده یهودی از مهاجران روس در آمریكا به دنیا آمده بود سپس کار خبر برای تلویزیون را هم بر فعالیت های مطبوعاتی خو.د اضافه کرد. وی مبتکر نوعی مصاحبه است که قبلا سابقه نداشت و آن مجال ندادن به مصاحبه شونده برای تبلیغ و استفاده تبلیغاتی از مصاحبه است. در این طرز مصاحبه که اینک بویژه در آمریکا یک روال شده است، مصاحبه گر از حرفهای مصاحبه شونده سئوال بعدی خودرا می سازد و حرفهایی را که از دیگران شنیده و یا خود شاهد آنها بوده و مسئله روز است مطرح می کند و از رنجش و پرخاش مصاحبه شونده واهمه به خود راه نمی دهد. به علاوه، مصاحبه را با یک فرد به پایان نمی برد و سراغ تمامی افرادی می رود که درباره موضوع اطلاع دارند، در مصاحبه از آنان نام برده شده و یا ذینفع هستند. به این ترتیب؛ مصاحبه به صورت یک کار ژورنالیستی اینوستیگیتیو در می آید و خوراک برای محقق، دستگاه قضایی و بازرسان عمومی تهیه می شود.مایک در یک دوره، عنوان مصاحبه های تلویزیونی خودرا چون دیروقت شب پخش می شد ماموریت خبری شبانه Night Beat گذارده بود. یکی از همین مصاحبه ها، اورا با ژنرال وستمورلند Westmoreland فرمانده نیروی پانصد هزاری نفری آمریکا در ویتنام درگیر کرد و کار به دادگاه و ... کشانده شد. ازاین مصاحبه (تنظیم پرسش و پاسخ ها) چنین برمی آمد که درباره وضع جنگ ویتنام به مردم آمریکا گزارش نادرست داده شده بود و این استنباط وستمورلند و انتقادهای مربوط را خشمگین ساخته بود.
    یک کار ژورنالیستی اینوستیگیتیو دیگر مایک والاس سفر به فدراسیون نیجیریه ـ کشور نفتدار و پر جمعیت آفریقا ـ و انجام یک رشته تحقیقات بود و گزارش کرد که این فدراسیون گرفتار مسئله فساد اداری و اقتصادی است و در آنجا هرکس می خواهد از درآمد نفت جیب خودرا پُر کند و ....
    مایک والاس [که اینک پسرش ـ کریس ـ پیشه اورا دنبال می کند] از 17 سالگی (نیمه وقت) و از 21 سالگی (پس از فراغت از تحصیل در دانشگاه میشیگان) به صورت تمام وقت وارد دنیای ژورنالیسم شده بود. وی پس از تاسیس مجله خبری News Magazineسیکستی مینیتز در شبکه سراسری سی. بی . اس. C. B. S که شاخه ای دیگر از ژورنالیسم اینوستیگیتیو است (روزنامه نگار در نقش کارآگاه)، همکار این مجله هفتگی شد که این مجله نخستین برنامه خودرا 24 سپتامبر 1968 پخش کرد و تا به امروز ادامه داده است. مایک که بمانند همه عاشقان پیشه ژورنالیسم دچار دشواری های قلب شده بود درچهاردهم مارس 2006 اعلام بازنشستگی کرد ولی گفت تا چهل ساله شدن مجله تلویزیونی سیکستی مینیتز (تا سال 2008) بکار در این مجله ادامه می دهد و در آگوست 2006 به تهران آمد و با احمدی نژاد مصاحبه کرد. مایک از آن پس به صورت ژورنالیست امریتوس Journalist Emeritus (روزنامه نگار بازنشسته ای که عنوان ممتاز دارد و به دلخواه خود و بدون چشمداشت مطلب تهیه کند) و برغم سه بار عمل جراحی قلب باز بکار ادامه داد و آخرین برنامه تلویزیونی او در ژانویه 2011 از تلویزیون پخش شد . مورلی سیفر Morley Safer یکی از همکاران مایک که از آغاز کار مجله تلویزیونی سیکستی مینیتز در کنار او بود هنوز به کار خبر در این مجله ادامه می دهد.
     سرگذشت مایک والاس یك نمونه كوچك از نیروی عشق و علاقه به روزنامه نگاری است كه نباید حتی یک اهل این حرفه از ادامه آن محروم شود. روزنامه نگار واقعی بیماری قلب که نتیجه نگرانی از نرسیدن خبر، ناقص بودن مطلب و ... است به جان
    می خرد تا معشوق را درآغوش داشته باشد. برایش حلاوت های زندگانی و ثروت و مکنت، بودن در دنیای روزنامه نگاری است. نیکسون و ریگان می خواستند به مایک والاس مقام وزارت بدهند، سخنگو و مشاور ویژه کنند که نپذیرفت و ماندن در دنیای ژورنالیسم را بر هر مقام دولتی ترجیح داد.

مایک والاس در سال 1957 ــــــ مایک 50 سال بعد و در سال 2007 (عکس ها از ویکیپدیا)

یادداشتی که روزنامه نگاران مولدوا Moldova برای رئیس دولت این کشور فرستادند

سازمانهای روزنامه نگاران جمهوری 3 میلیون و 400 هزار نفری مولدوا Moldova در نخستین هفته ماه می سال 2004 به تصمیمات دولت این كشورِ عضو سابق جماهیریه شوروی اعتراض كرده و این تصمیمات را نهایتا در جهت كنترل رسانه های مولدوا و قراردادن آنها، عملا در دست دولت دانسته بودند. این اعتراضیه كه به صورت یادداشت به رئیس دولت تسلیم شده توسط اعضای اتحادیه ها، سندیكاها و انجمن های روزنامه نگاران امضاء و در آن تاكید گردیده بود كه رسانه ها مدافع منافع جامعه و اتباع در برابر اقدام دولت متبوع و مدافع دولت متبوع و مردم در مقابل تعرض و تحمیلات خارجیان هستند و در این مقام باید جایگاه مستقل از دولت داشته باشند و لذا، هرگونه تلاش دولت برای تحمیل كنترل خود بر رسانه ها را رد و در برابر آن مقاومت خواهند كرد.
در این اعتراضیه تهدید شده بود كه ممكن است سازمانهای روزنامه نگاران مولدوا در این زمینه بر ضد دولت به دادگاه متوسل شوند و تقاضای صدور حكم كنند، زیرا كه تلاش دولت، اقدامی مغایر قانون اساسی، موازین و اصول ژورنالیسم و حقوق روزنامه نگاران است.

سایر ملل

نهم می، روز پیروزی روس ها در جنگ جهانی دوم ـ تلفات جماهیر شوروی 35 میلیون کشته = نیمی از کُلِ تلفات جنگ ـ آغاز یک دوران تازه که 46 سال طول کشید

ژوكف فاتح برلین

روس ها که در جنگ جهانی دوم حدود 27 میلیون کشته تلفات دادند (طبق آخرین آمار رسمی؛ 26 میلیون و 600 هزار تن)، هر سال نهم ماه می ـ سالروز تسلیم ارتش آلمان ، طبق تقویم خودشان را به نام روز پیروزی «در جنگ میهنی بزرگ» برگزار می کنند و نهم می 2015 پُررنگ تر از هر سال. تلفات جماهیر شوروی در جنگ دوم جهانی جمعا 35 میلیون (24 میلیون غیر نظامی و 11 میلیون نظامی) بود که 8 میلیون از آنان از سایر جمهوری های شوروی بودند. تلفات غیر نظامیان را عمدتا روسیه، بلاروس و اوکراین تحمل کردند. تلفات اتحاد شوروی نزدیک به نیمی از کل تلفات جنگ بود که به اظهار تاریخ نگاران، میخائیل گورباچف هنگام انحلال پیمان ورشو و بوریس یلتسین و شرکاء اش با فروپاشانیدن آن جماهیریه، این خون ها را نادیده گرفته بودند!.
    آلمانِ ناسیونال سوسیالیست با مسکو قرارداد عدم تجاوز امضاء کرده بود و به اتفاق لهستان را تصرف و میان خود قسمت کرده بودند که هیتلر ناگهان پای بر قرارداد گذاشت و شوروی را مورد حمله نظامی قرار داد و این بزرگترین اشتباه او بود و خلاف منطق نظامی (نبرد همزمان در چند جبهه، در نظر نگرفتن وسعت کشورِ هدف تعرض و اوضاع جغرافیایی آن و نیز محاسبه نفرات و قدرت آتش که مهاجم باید سه برابر باشد). اگر او دست به این تعرّض نزده بود، شکست نمی خورد. آلمان ناسیونال سوسیالیست تا روز 22 ژوئن 1941 که تعرّض به شوروی را آغاز کرد، در جنگ پیروز بود؛ فرانسه را به زانو درآورده بود، لهستان، هلند، بلژیک، لوکزامبورک، دانمارک، نروژ و چک اسلواکی را تصرف کرده بود، انگلستان زیر بمباران هواپیماهای آن قرار داشت و نیروهای آلمانی در شمال آفریقا، یونان و یوگوسلاوی پیشرفت داشتند. تعرّض آلمان به شوروی به لحاظ سیاسی هم توجیه منطقی نداشت و آنچه را که می خواست (سوخت و خوراکی و ...) می توانست از طریق مذاکره از روس ها دریافت دارد که ضد غرب (کاپیتالیسم) بودند.
     هیتلر و حزب او که در دهه 1930 با رای مردم آلمان بر سر کار آمده بودند ـ مردمی که طبق قراردادهای ورسای تحقیر شده بودند و دچار تورّم پول، در آغاز کار اراضی آلمانی از دست رفته پایان جنگ جهانی اول را می خواستند. دولت های اروپایی با الحاق سودِتِنلاند (منطقه ای آلمانی در چک اسلواکی) به آلمان موافقت کردند و چون در مورد بازگرداندن اراضی پروس که به لهستان داده شده بود اکراه کردند، آلمان یکم سپتامبر 1939 به زور متوسل شد و دو روز بعد فرانسه و انگلستان به آن اعلان جنگ دادند. بنابراین، جنگ با این دو کشور را آلمان آغاز نکرده بود و کشورهای مجاور فرانسه را برای عبور واحدهایش و کشورهای بالتیک را با هدف بستن راه لندن تصرف کرده بود. تلفات فرانسه در جنگ جهانی دوم 217 هزار نظامی و 570 هزار غیرنظامی و تلفات انگلستان در جنگ با آلمان و ژاپن در دو قاره 388 نظامی و 450 هزار غیر نظامی بود. دولت واشنگتن که پس از محاسبات دقیق 5 ماه پس از تعرّض آلمان به شوروی وارد جنگ جهانی دوم شد در دو جبهه شرق و اروپا 417 هزار نظامی و 418 هزار غیر نظامی تلفات داد. کل تلفات آلمان در جنگ جهانی دوم 5 میلیون و 540 هزار نظامی و حدود 7 میلیون غیر نظامی بود.
    9 روز پس از خودكشی هیتلر و برافراشته شدن پرچم روسیه بر فراز ساختمان پارلمان آلمان در برلین و یك هفته پس از افتادن همه شهر برلین و حومه اش به دست ارتش سرخ، 15 دقیقه مانده به آغاز روز 9 می 1945 (به وقت اروپای مرکزی ـ برلین) سند تسلیم رایش سوم (آلمان نازی) به امضای مارشال کایتل (کیتل) رئیس ستاد ارتش آلمان و با مجوّز دریاسار دونیتس جانشین هیتلر به گئورگی ژوكوف ـ مارشال شوروی و فاتح برلین داده شد و جنگ در جبهه های اروپا پایان یافت ـ جنگی که جمعا در آن حدود 74 میلیون انسان (25 میلیون نظامی و نزدیک به 50 میلیون غیر نظامی ـ مستقیما و یا در نتیجه آن از قبیل بیماری و گرسنگی و ...) جان داده بودند. ژوكوف که چند دقیقه مانده به پایان هشتم ماه می 1945 استاد تسلیم را دریافت کرد، ارتش هیتلر را از دروازه مسكو عقب زده بود و تا برلین دنبال كرده بود. جنگ جهانی دوم سه ماه بعد و در پی بمباران اتمی ژاپن و تسلیم شدن این دولت، در مشرق زمین هم به پایان رسید.
    از زمان پایان جنگ جهانی دوم، میان قدرت ها جنگ دیگری از نوع دو جنگ بزرگ قرن 20 رخ نداده و دلیل آن وجود سلاح اتمی در دست قدرت ها و امروزه در زرّادخانه 9 دولت بوده است. جنگ های پس از سال 1945 منطقه ای، نیابتی و محدود و اخیرا مخلوطی از انواع تحریم، راه اندازی شورش و جنگ چریگی و ترور بوده اند. این دوران با پیدایش مسئله اوکراین و مداخلات غرب در اعضای سابق جماهیر شوروی که قبلا امپراتوری روسیه را تشکیل می دادند ممکن است پایان یابد و دوران یارگیری تازه، تهدید و درگیری های از نوع دیگر آغاز شود،و همچنین احیاء آنارکیسم که پیدایش آن دارد مشاهده می شود.
    در مراسم هفتادمین سالروز پیروزی روس ها در مسکو که مفصل تر از هر سال دیگر بود و دولت روسیه آخرین تجهیزات نظامی خودرا به نمایش گذارد بیش از 20 رئیس کشور ازجمله سران چین، هند، ویتنام، کوبا، ونزوئلا، مصر، یونان، جمهوری چک، زیمبابوه، صربستان، بُسنی هرزگوین، قبرس، فدراسیون آفریقای جنوبی و ... شرکت داشتند و میان روسیه و برخی از آنان ازجمله چین قراردادهایی امضاء شد. قراردادهای روسیه و چین به تعداد 32 قرارداد هشتم ماه می 2015 به امضای سران دو کشور رسید. این قراردادها پیرامون تحکیم روابط اقتصادی و ارتقاء اتحادیه اقتصادی اوراسیا و صادرات نفت و گاز روسیه به چین بود.

فتح برلين به اين ترتيب؛ با برافراشته شدن پرچم شوروي برفراز پارلمان رايش سوم اعلام شده بود

ژنرال Jodl (نفر وسط) در حال امضاء کردن اسناد تسليم بدون قيد و شرط آلمان در مقرّ متفقین غربی در شهر ريمز (شمال فرانسه) است ـ ژنرال جُدل (یُدل) که 16 اکتبر 1946 به دار آويخته شد درخواست کرده بود که تيرباران شود که متفقين نپذيرفته بودند. آخرين جمله جُدل اين بود: زنده باد آلمانِ جاويدان. وي دهم ماه مي 1890 به دنيا آمده بود

آرماتا ـ تی ـ 14 تازه ترین تانک های روسیه در مراسم هفتادمین سالروز پیروزی در خیابان های مسکو (9 ماه می 2015)

موشک اتمی آر. اِس ـ 24 در خیابانهای مسکو در مراسم هفتادمین سالروز پیروزی روس ها در جنگ دوم

اعلامیه های رسمی مبنی بر پایان جنگ جهانی دوم در اروپا

دریاسالار دونیتس

نهم ماه می سال 1945، و 36 ساعت پس از این كه دریاسالار دونیتس (که بعد از خودکشی هیتلر رئیس دولت آلمان شده بود) اعلامیه تسلیم بدون قید و شرط كشورش را امضاء و به ستاد ارتش آلمان ابلاغ کرد و رئیس ستاد ارتش و رئیس عملیاتی این ستاد با فرماندهان نیروهای متفقین غربی (در فرانسه) و شوروی (در برلین) جداگانه ملاقات و در حضور آنان و مراسم عکسبرداری سند تسلیم امضاء کردند، دولتهای فاتح یکی پس از دیگری، با صدور اعلامیه های رسمی پایان جنگ جهانی دوم در جبهه های اروپا را اعلام داشتند ـ جنگی كه در اروپا پنج سال و هشت ماه طول كشیده بود و در این منطقه و به مناسبت آن در مناطق اطراف (به استثنای آسیای شرقی و جنوب شرقی) حدود 55 میلیون كشته تلفات داشت و بیشتر اروپا را كاملاً ویران ساخته بود. کُلِ تلفات جنگ جهانی دوم حدود 74 میلیون گزارش شده است.
جنگ جهانی دوم در جبهه های خاور دور درست سه ماه بعد و با به كار رفتن بمب اتمی از سوی آمریكا بر ضد ژاپن پایان یافت.

روزی که جنازه گلوله خورده آلدو مورو نخست وزیر پیشین ایتالیا به دست آمد ـ ایدئولوژی بریگاد سرخ و ...

نهم ماه می 1978 جنازه آلدومورو سیاستمدار ـ دولتمرد ایتالیایی که 16 مارس این سال ربوده شده بود پس از 54 روز در یک استیشن واگن قرمز رنگ در مرکز شهر رم به چشم رهگذران خورد و پلیس را آگاه کردند (عکس میانی از مجموعه زیر). اتومبیل در نزدیکی مقرّ حزب کمونیست ایتالیا پارک شده بود. پزشکی قانونی شهر آثار 11 گلوله از دو تپانچه را در بدن او شمارش کرده و گزارش کرده بود که پیش از قتل، شکنجه شده بود. گارد سرخ ایتالیا که مورو را ربوده بود او را محاکمه و عکس وی را زیر پرچم خود در حال محاکمه شدن به اتهام خیانت به توده ها و سد راه تأمین سعادت آنان بودن منتشر ساخته بود (عکس بالایی مجموعه زیر).
    آلدو مورو متولد 23 سپتامبر 1916 که در شهری در جنوب ایتالیا به دنیا آمده بود پس از ورود به دنیای سیاست و در چارچوب حزب دمکرات مسیحی ایتالیا به عضویت پارلمان این کشور انتخاب شده بود و چون در رشته حقوق تحصیل کرده بود در انشاء قانون اساسی جمهوری ایتالیا سهیم بود. ایتالیا قبلا نظام سلطنتی داشت. او دوبار و جمعا 6 سال نخست وزیر ایتالیا بود و هوادار اتحاد غرب، ولی در برابر چپ ها ـ نه بریگاد سرخ هم نرمش نشان می داد. او با مشارکت در تدوین قوانین و ضوابط ضد بریگاد سرخ که معتقد به انقلاب مسلحانه برای تأمین برابری انسانها، شورایی اداره شدن دولت ها، حذف استثمار (کاپیتالیسم)، سلطه گری و استعمار بود، باعث ایجاد خشم در این گروه شده بود که طرح ربوده شدن اورا از خیابان، به رغم داشتن چند بادی گارد ریخته بودند.
    بریگاد سرخ ایتالیا که بمانند آنارکیست های قرن 19 و اوایل قرن 20 معتقد به شورایی شدن امور دولتی کشورها بود و همزمان با جنبش های چریک شهری آمریکای لاتین و گاردهای سرخ آلمان و ژاپن تاسیس شده بود معتقد بود که با حذف سیاستمداران و دولت مردان هوادار کاپیتالیسم و استثمار توده ها، این بنا فرو خواهد ریخت و ....
    غرب (قدرت های سرمایه داری) با اِعمال دو سیاست؛ نفوذ در این گروهها و ایجاد انشعاب و تفرقه (معروف به سیاست گلادیو ـ شمشیر کوتاه، سلاحی که گلادیاتورها با آن به جان یکدیگر انداخته می شدند) باعث تضعیفِ شان شدند که لقب تروریست به آنها داده بودند. فروپاشی شوروی و افشاء فساد در دستگاه حزب کمونیست حاکم بر آن و رویگردان شدن توده ها از شعارهای سوسیالیسم خالص (مارکسیسم) آخرین میخ بر تابوت آنان بود.

... و 6 سال بعد معلوم شد که وزیر دولت ایتالیا رشوه گرفته بود!

پنجم می 2010 «کلودیو سکا جولا» وزیر صنایع ایتالیا، در پی کشف این موضوع که در زمانی که وزیر کشور بود تن به رشوه گرفتن داده بود و این موضوع در رسانه ها انتشاریافته بود از سمت خود کناره گیری کرد و اعلام داشت که با این اتهام نمی تواند مقامی موثر باشد.
    این رشوه گیری ـ طبق گزارش رسانه ها، مربوط به سال 2004 بود. وی در این سال از طریق یک دلال مستغلات آپارتمانی را از دو خواهر که مالک مشترک آن بودند به 610 هزار یورو خریداری کرده بود. بررسی های سال 2010 نشان داد که آن دو خواهر بهای آپارتمان خودرا که در یک محله مُشرِف به آثار تاریخی شهر رم واقع است 900 هزار یورو آگهی کرده بودند.
    عواملی به این دو خواهر مراجعه و گفته بودند که بهای فروش را 610 هزار یورو تعیین کند و شخص دیگری به جای خریدار مبلغ اضافی تا 900 هزار یورو را پرداخت خواهد کرد. درباره این شخص تحقیق شد و معلوم شد که یک مقاطعه کار است که «کلودیو سکا جولا» در طول وزارت سابق به او مساعدت کرده بود و ....
    «کلودیو سکا جولا» وزیر کابینه برلوسکنی بود. به رغم گزارش های منفی رسانه ای درباره برلوسکنی و برخی از همکارانش، حزب و ائتلاف او در انتخابات محلی مارس 2010 آراء بیشتری به دست آورده بودند که نکته ای است قابل تأمل.

تاریخ از نگاهی به تصویر

پیش بینی فروپاشی شوروی و پایان جهان دو قدرتی و موازنه، با دیدن این عکس که در روزنامه ها انتشار یافته بود

    این عکس (کپی شده از یک روزنامه) در دهه نخست ماه می 1978 در روزنامه ها ـ در گوشه و کنار جهان انتشار یافته بود و نشان می داد که گرومیکو وزیر امور خارجه وقت شوروی دست لئونید برژنف رهبر این جماهیریه (از 1964) و در آن زمان 71 ساله را گرفته است تا هنگام راه رفتن تعادل خودرا از دست ندهد و بر زمین نیافتد!. این دو در سفر آلمان بودند. برژنف که با این وضعیت مزاجی 4 سال و 6 ماه دیگر هم حکومت کرد با خود در آن سفر چند پزشک و جرّاح برده بود که در صورت نیاز کمک کنند. وی سال ها بود که بیمار و بعدا زمین گیر بود ولی حاضر به سپردن زمام امور به دیگری نبود.
    برژنف که 19 دسامبر 1906 در ناحیه اوکراین ِ امپراتوری روسیه به دنیا آمده بود تا آخرین لحظه عُمر در دهم نوامبر 1982 دست از حکومت کردن نکشید و چون تنها «نام او» حکومت می کرد فساد دولتی همه جا دیده می شد و این وضعیت سبب فروپاشی جماهیریه و حزب کمونیست در کمتر از ده سال پس از مرگ او شد.
    پس از انتشار این عکس، تفسیرنگارانِ «جهانِ عدم تعهد» نگرانی خودرا از پایان موازنه جهانی قدرت (نظم حاصل از وجود دو قدرت) ابراز داشته و فروپاشی قدرت شرق و پیمان ورشو را در صورت ادامه حکومت برژنف بیمار که قبلا هم گزارش، از دست داشتن دخترش در قاچاق جواهرات داده شده بود پیش بینی کرده بودند که تحقق یافت. برژنف به رغم زمین گیر بودن، حاضر به شریک کردن دیگران در حکومت نمی شد.
     مورّخان ادامه حکومت او به رغم از کار افتادگی و مصرف الکل، یکی از عوامل فروپاشی شوروی و ریشه دار شدن فساد اقتصادی ـ اداری در اعضای جداشده آن جماهیریه می بینند. اتحادیه فروپاشید ولی قدرت در دست سران اعضای استقلال یافته آن باقی مانده است!.

برخی دیگر از رویدادهای 9 مي

1450: عبداللطیف میرزا نواده امیرتیمور که پدر و برادرش را کشته بود تا حاکم بلامنازع خراسان شمال شرقی باشد ترور شد.

1846: در جریان رشته جنگهای دولت واشنگتن با مکزیک که هدف واشنگتن از آن گسترش قلمرو خود بود، در چنین روزی در ناحیه پالو آلتوPalo Alto تکزاس واقع در شمال ریو گرانده نیروهای مکزیک از نظامیان ژنرال تیلور Taylor شکست خوردند.

1861: هشتم ماه می 1861 شهر ریچموند پایتخت کنفدراسیون آمریکا (ایالت های جنوبی) اعلام شد. ریچموند از شهرهای قدیمی نیمه شرقی آمریکای شمالی است که در 1737 به صورت شهر درآمد. قبلا یک دهکده سرخ پوستان پوهاتان بود. نخستین مهاجران انگلیسی در سال 1609 به این دهکده رسیده بودند. ریچموند که با حومه اش یک میلیون و 300 هزار جمعیت دارد پایتخت ایالت مشترک المنافع ویرجینیا است. در همین شهر بود که در سال 1775 و در جریان انقلاب استقلال مهاجرنشینان 13 گانه، پاتریک هنری جمله معرف خود را خطاب به فرماندار انگلیسی بیان کرده بود که وارد تاریخ شده است: به من آزادی بدهید یا مرگ. ریچموند در 145کیلومتری جنوب شهر واشنگتن واقع شده است.

1886: جان پمبرتون John Styth Pemberton داروساز آمریکایی هشتم می 1886 راه کربناته کردن شربت ها را کشف کرد که به ساخت نوشابه کوکاکولا توسط او انجامید. انتخاب نام این نوشابه نیز از اوست. وی از اتباع جورجیا ـ ایالت جنوب شرقی فدراسیون آمریکای شمالی بود. در جریان جنگ داخلی آمریکا، پمبرتون از نظامیان کنفدراسیون (جنوبی ها) بود.

1902: آتش نشان جزیره مارتینیک Martinique فرانسه واقع در کارائیب (آنتیل کوچک) ناگهان فعال شد و تمامی جمعیت بزرگترین شهر این جزیره، جز تنی چند را نابود کرد و شهر را نیز ازمیان بُرد. شمار تلفات حدود 30 هزار تَن گزارش شده است.

1933: گاندی درجریان مبارزه منفی خود با استعمار و ستمگری انگلستان، روزه 21 روزه خودرا از هشتم می 1933 آغازکرد.

1942: شکاری ـ بمب افکنهای نیروی دریایی امپراتوری ژاپن ناو هواپیمابر آمریکایی لکزینگتون Lexington را غرق کردند و با ازمیان رفتن این ناو، نبرد «کورال سی» پایان یافت.

1955: آلمان غربی عضو «ناتو» شد.

1970: حدود صد هزار آمریکایی مخالف ادامه جنگ ویتنام در برابر کاخ سفید اجتماع کرده و دست به تظاهرات و اعتراض زدند.

1972: ریچارد نیکسون رئیس جمهور آمریکا اعتراف کرد که دستور داده است اطراف بنادر ویتنام شمالی مین گذاری شود.

2010: رئیس قوه قضایی جمهوری اسلامی ایران ششم ماه می 2010 گفت که این دستگاه نمی تواند از تخلفات ادارات و مسئولان چشم پوشی کند و چنین تخلفاتی را نادیده بگیرد.

2010: پلیس جمهوری اسلامی ایران ششم ماه می 2010 در حومه تهران هشتاد دختر و پسررا که در یک کنسرت خصوصی (بدون مجوّز) شرکت کرده بودند دستگیر و به مرجع قضایی تحویل داد. این جوانان برای خرید بلیت این کنسرت هرکدام معادل سی دلار پرداخت کرده بودند. دادستان تهران خبر دستگیری این شمار و نیز فروشندگان بلیت را تایید کرده بود. وی به صاحبان ساختمانها هشدار داده است که با برگزاری چنین مجالسی موافقت نکنند. رسانه های خارجی در گزارش این رویداد، از چنین مجالسی به نام کنسرت زیرزمینی و مخفیانه یادکرده بودند.

2010: طبق گزارش خبرگزاری های بین المللی، گروهی افغان در برابر سفارت جمهوری اسلامی ایران در کابل دست به تظاهرات زدند و اعدام شش افغانی در ایران را محکوم کردند. این شش تن در پی ارتکاب جرم مجازات شده بودند.

2010: روسیه پس از اطلاع از ورود دزدان دریایی سومالیایی در هشتصد کیلومتری سواحل سومالی به یک تانکر خود که از دریای سیاه به مقصد چین نفت حمل می کرد، بی درنگ کماندو به محل فرستاد و این کماندوها به دزدان حمله بردند یکی را کشتند و بقیه را دستگیر کردند. این عملیات که کمتر از 24 ساعت پس از ورود دزدان به نفتکش روسی به نام «دانشگاه مسکو» انجام شد جهانیان را برانگیخت که سئوال کنند چرا سایر دولتها چنین نمی کنند. پرداخت باج و هرگونه کوتاهی در مقابله با دزدان دریایی باعث تشویق آنان به ادامه تعرض می شود. تنها در چهارماه اول سال 2010 سیصد کشتی در شاخ آفریقا هدف دستبرد دزدان سومالیایی قرار گرفته بود. تانکر روس که 86 هزار تن نفت خام به ارزش 50 میلیون دلار حمل می کرد 23 خدمه داشت.

2010: ششم ماه می 2010 بورس نیویورک (وال استریت) پس از ماهها ترقّی دفعتا دچار سقوط آزادشد و تا پایان این روز 348 پوینت (2/3 در صد) پایین آمد. روز بعد (جمعه هفتم می) این تنزّل ادامه یافت و 139 پوینت دیگر از دست داد. از آنجا که بورس بازی به صورت بازی قمار در قمارخانه درآمده و خالی از تقلب و دسیسه نیست نمی توان دلیل واقعی برای نوسانهای آن به دست داد.

2010: یک دادگاه کیفری هند محمد اجمل قصّاب ـ تنها بازمانده رویداد تروریستی سال 2008 مومبای (بمبئی) را به اعدام محکوم کرد. یک مورد از اتهامات او؛ جنگ با هند عنوان شده است. دادگاههای هند معمولا از صدور حکم اعدام اکراه می کنند و این، نخستین حکم اعدام در طول شش سال در هند بود. این حکم قطعی نیست و درصورت درخواست محمداجمل، پرونده به دادگاه استیناف و سپس دیوان عالی ارسال خواهد شد. در رویداد مومبای 166 تن کشته شدند. محمداجمل ـ در سال 2010 ـ بیست و دو ساله از اتباع پاکستان است.

2010: هلموت کهل که به صدای محافظه کاران (راستگرایان) آلمان معروف شده بود هفتم می 2010 در حالی که اورا با ویلچر حرکت می دادند به هموطنان خود توصیه کرد که مانع از فروپاشی وحدت اروپا شوند که جنگ به دنبال خواهد داشت. مفسران مسائل جهان گفته اند که این توصیه ثابت کرد که وضعیت اتحادیه اروپا و بویژه کشورهای عضو گروه «یورو» خوب نیست. اتحادیه اروپا به همانگونه که پیش بینی می شد نتوانست برای خود شخصیت سیاسی به دست آورد و قدرتی واحد شود. اروپا در سابق از این اتحادیه ها، بسیار بخود دیده است.

کارنامک نوشیروان (خاطره ای از مولف)

گزارش مشروح کودتای اپریل 1978 افغانستان 11 روز پس از وقوع و تعجب مخاطبان روزنامه ـ فرضیه انقلابِ نظامیان (کودتا)

11 روز پس از کودتای کمونیستی افغانستان [که سرآغاز دگرگونی های متعدّد در مشرق زمین و شوروی بوده است]، روزنامه اطلاعات در شماره 18 اردیبهشت سال 1357 خود (سال 2537 طبق تقویم وقت) گزارش مشروح این رویداد را درج کرده بود که برخی از مخاطبان روزنامه، روز بعد در تماس تلفنی خود با میز اخبار بین الملل (که این نگارنده دبیر وقت آن بود) به کم سابقه بودن انعکاس آن گزارش در صفحه اول با آن وسعت و آن هم 11 روز بعد از وقوع اشاره داشتند و پاره ای و عمدتا چپگرا نیز می گفتند که چرا ذکری از نظر فلاسفه معاصر که کودتا همان انقلاب است ـ انقلاب نظامیان با هدف اصلاح وضعیت و حل مسائل به میان نیامده بود که در این نوع انقلاب (انقلاب نظامیان ـ کودتا) تغییرات و نتایج «فوری» است و تلفات و تخریب، کمتر.
طبق نظر چند فرضیه پرداز معاصر، وظیفه نظامیان نه تنها دفاع از تعرّض به تمامیّت ارضی کشور است بلکه دفاع از حاکمیّت ملّی، قوانین کشور، مبارزه و قطع فساد و ....

کُپی صفحه اول روزنامه اطلاعات و تیترهای این گزارش مشروح

پیام‌های تازه

ادامه تذکرات درباره بیهوده بودن حذف 4 صفر از پول ملی ـ نظراتِ خواندنی 3 مخاطب در این باره

در دو شبانه روز گذشته چند پیام دیگر دریافت شد که حذف صِفرها از پول ملی را، کاری بیهوده خوانده بودند و شماری از آنان از نظر دکتر حجت‌الله عبدالملکی اقتصاددان و استاد دانشگاه که در شماره پنجشنبه 18 اردیبهشت ماه 1399 روزنامه کیهان درج شده بود و بویژه آن قسمت که گفته بود: "با روند فعلی سیاست‌های پولی و بانکی، 10 سال بعد هم دولت باید درخواست حذف چهار صفر دیگر را بدهد تا اسکناس‌ها قشنگ بمانند!، به جای این کارها نقدینگی را مدیریت کنید."، تمجید و قدردانی کرده بودند و خواسته بودند که دوباره عینا درج شود [که در بالا آمده است]. نظرات واصله از مخاطبان این تاریخ آنلاین مشابهت دارند. امروز و در اینجا سه مورد از نظرهای واصله درج می شود از این قرار:

    ـ باید بررسی شود که چرا پول کشور (حجم نقدینگی) از سال های 1369 و 1370 مدیریت نشد که کار به اینجا بکشد. حجم نقدینگی باید کم شود، نه صفرها. حذف صفرها که هنر نیست، کار چاپخانه است. باید به اندازه دخل، خرج کرد و اگر مخارج زیاد است باید مداخل را هم افزایش داد. سی سال است که مصلحان ما می گویند در گرفتن اسکناس کاغذی از بانک مرکزی که چاپخانه اش تولید می کند احتیاط کنید، ولی ... «نفت» یک قرن ما را بدبخت کرد، خواست خدا بود که صدور آن محدود شود و ما در اندیشه تولید افتیم و بشویم آلمان و ژاپن، نه کویت و امارات.

    ـ [مخاطب]: پیش خودم فکر می کنم که اگر یک میلیون تومانی را که در حساب بانکی ام دارم با حذف صفرها بشود صد تومان، آیا اجناس و خدمات و اجاره ها هم، یک روزه به همین نسبت پایین می آید؟، چطور؟. شنیده ام که سران دولت های دیگر و کمیسیون های پارلمان ها در کنار دفاتر متعدد خود، دفتر مشاران روانشناسی اجتماعی هم دارند. «روانشناسی جامعه» خیلی مهم است. روانشناسی جوامع بشری متفاوت ازیکدیگر و تأثیر از گذشته [تاریخ] هر ملت دارد. باید درنظر گرفته می شد که حذف صفرها در صورتی که عملی شود چه واکنش روانی در مردم ما دارد و رفتار عرضه کنندگان کالا و خدمات در قبال آن چه خواهد بود. لازم است که پیش از عملی کردن این طرح، یک بار دیگر و عمیقا نتایج کار سنجیده شود، به نظر من [مخاطب] که کاری دردآور، پرهزینه و بی نتیجه خواهد بود. نباید شتاب کرد.

    ـ [مخاطب] چرا عاقل کند کاری که بارآرد پشیمانی. پیشنهاد می کنم که دولت راههای دیگری بیندیشد. طرح مصوب که هنوز قانون و لازم الاجرا نشده دوباره بررسی شود، در مسائل مالی که در این عهد و زمان همه چیز به آن بستگی دارد، عجله نباید کرد، این کار [حذف صفرها] اگر وارد عمل شود، راه بازگشت و اصلاح نخواهد داشت و بر مسائل خواهد افزود. در نطر آورید که که این تغییر نام و حذف صفرها فصلی از «تاریخ جمهوری اسلامی» خواهد شد با ذکر علل و نتایج اقدام به تفصیل. یک دوست در برابر یک اقدام بی حاصل که هنوز شروع نشده نباید سکوت کند. این تذکرات عمق دوستی و دلسوزی را منعکس می کند.

    ـ ـ ـ ـ ـ
    «روزنامه صنعت ـ معدن ـ تجارت» بیش از نیمی از صفحه اول شماره 20 اردیبهشت 1399 خود را زیر عنوان «بازی با صفرها» به این موضوع اختصاص داده است و همچنین تیتر بزرگ صفحه اول روزنامه وطن امروز. کُپی این صفحات در زیر آمده است تا در تاریخ بماند که در آینده دور، این تذکّرات و نظرات مورد قضاوت قرار گیرد.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com