Iranians History on This Day
روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید
میلادی
   خورشیدی

 
21 آوريل
 
جستجوی:

 
  هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.
 











Select your preferred language to translate this page into.

   لینک به این صفحه  

مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 21 آوريل
ایران
كوروش بزرگ: در پاسارگاد، نخست كودكستان و بعد تالار پذیرایی ـ اولویّت دادن به پرورش
Friedrich W. A. Frobel
«فردریك فروبل» آموزشگر بلندآوازه آلمانی و مؤسس كودكستانهای تازه (كیندرگارتن Kindergarten) در جهان 21 اپریل 1782 به دنیا آمد و در تالیف خود «تاریخ عمومی آموزش و پرورش» نوشت كه ایرانیان در قرن ششم پیش از میلاد مبتكر ایجاد كودكستان و دبستان برای كودكان و نوجوانانِ پسر بودند.
     به نوشته فروبل، در مدارس ایران باستان، به كار «پرورش» توجهی بیشتر می شد و از جمله راستگویی، نّیت خوب داشتن و كار خوب انجام دادن، احترام به سالخوردگان، دفاع از وطن، تیراندازی، سواری، شنا و كوهنوردی. در كودكستانها و دبستانهای ایران باستان به نوباوگان تاكید می شد خدا انسان را نیافریده كه نسبت به انسان دیگر ظلم و تعدّی و بدگویی كند. شادیِ جاویدان نتیجه نیكوكاری، خدمت و درستكاری است.
     فروبل ایرانیان باستان را همانند سایر آرین ها، تنها انسان های روی زمین نوشته است كه بُت پرست نبودند و بُت پرستان و معتقدان به خدایان متعدد را انسان هوشمند و كامل نمی پنداشتند حتی یونانیان را كه خدایان زنانه و مردانه هم داشتند و صحرانشینان كه از سنگ و چوب برای خودشان بُت می ساختند و این بُتان دست ساختِشان را پرستش می كردند! و ....
     فروبل نوشته است: كوروش بزرگ پیش از ساختن تالار پذیرایی در پاسارگاد، خواسته بود كه در این شهر (پایتختش ـ همانجا که مدفون است)، نخست و ترجیحا به حد كافی كودكستان و دبستان بسازند. [پارسیانِ باستان این شهر را «پاتراگاد» تلفظ می كردند و «پاسارگاد» تلفظ یونانی آن است كه جهانی شده است و برخی از اروپاییان «پازارگاد» تلفظ می کنند.].
    
باقيمانده تالار پذيرايي پاسارگاد که کوروش تاسيس کودکستان را بر آن مقدم مي دانست

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روزی که سرتیپ افشارتوس رئیس شهربانی دكتر مصدق ربوده شد
افشارتوس
یكم اردیبشهت 1332 در تهران رسما اعلام شد که سرتیپ افشارتوس رئیس شهربانی ایران (پلیس همه کشور) ربوده شده و ناپدید است. دكتر مصدق افشارتوس را سی ام بهمن 1331 به ریاست شهربانی منصوب كرده بود.
    در آستانه ناپدید شدن افشارتوس، هندرسون سفیر آمریكا در تهران به طور غیر منتظره به واشنگتن رفته بود و ابوالقاسم بختیار دست به یاغیگری زده بود.
    مقامات دولت وقت، ربودن افشارتوس را كار ژنرال هایی كه به تصمیم دكتر مصدق بازنشسته شده بودند ازجمله مزیّنی و زاهدی و نیز چند سیاستمدار مخالف از جمله دكتر مظفر بقایی نماینده مجلس اعلام كرده بودند و مدعی شده بودند كه هدف از این كار، تضعیف دولت و گسترش نگرانی مردم بوده است. این مقامات باور نمی كردند كه افشارتوس كشته شود كه ششم اردیبهشت جسد او در غار تلو (ارتفاعات لشكرك) به دست آمد و دستور بازداشت همه ژنرال های بازنشسته و سیاستمدارانی كه نسبت به آنان سوء ظن وجود داشت صادر گردید و وزیر دادگستری شخصا از مجلس خواست كه از دكتر بقایی سلب مصونیت كند تا بشود او را بازداشت كرد.
    در پی به دست آمدن جسد افشارتوس، دكتر مصدق ژنرال بهارمست را از ریاست ستاد ارتش بركنار و سرتیپ تقی ریاحی (پس از تغییر نظام حکومتی، وزیر دفاع دولت موقت انقلاب به نخست وزیری مهدی بازرگان)، افسر ملی گرا را به جای او منصوب كرد و سرتیپ مدبّر نیز رئیس شهربانی شد.
    پرونده ربایندگان افشارتوس با این كه برخی از آنان اعتراف هایی كرده بودند پس از كودتای 28 اَمُرداد 1332 بسته و برای متهمان قرار منع تعقیب صادر شد!.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در دنیای اقتصاد
روزی که «كینز» پدر Macroeconomics درگذشت ـ نگاهی به نظریه های اقتصادی او و كتاب هایش
John Maynard Keynes
جان ام. كینز John Maynard Keynes اقتصاد دان بزرگ و پدر مكرواكونومیكسMacroeconomics (ماكرو) 21 اپریل 1946 پس از 63 سال زندگی كردن درگذشت. طرّاح «كنزیان اكونومیكس» پنجم ژوئن 1883 در انگلستان به دنیا آمده بود.
    جان ام. كینز اقتصاد دان بزرگر، پدر مكرواكونومیكس (ماكرو) و طراح «كنزیان اكونومیكس» پنجم ژوئن 1883 در انگلستان به دنیا آمده بود، پدرش استاد دانشگاه بود و در دانشگاه كمبریج «منطق» تدریس می كرد و مادرش كه نویسنده و مؤلف بود بعدا شهردار كمبریج شد.
    دكتر كینز در سال 1926 با بالرین معروف روس، بانو لیدیا توپوكووا Lydia Lopokova ازدواج كرد ولی این زوج دارای فرزند نشدند.
    این اقتصاددان بنام، مخالف تحمیلات اقتصادی فاتحان جنگ جهانی اول به ملت آلمان بود و مخالفت خود را در كتابی تحت عنوان «پی آمدهای اقتصادی صلح The economics Consequences of The Pease» برشمرد. وی در این كتاب اصول اقتصادی متعدد به دست داده است.
     دكتر کینز در سال 1936 فرضیه عمومی اشتغال، بهره و پول را نوشت و آن را در كتابی تحت همین عنوان منتشر ساخت و اصل «بیزنس سایكل» را به دست داد. وی بود كه مداخله دولت برای رساندن كشور به مرحله اشتغال كامل (به هر بها) و جلوگیری از ركود را امری لازم و ضروری اعلام كرد.
    دكتر كینز قواعد متعدد برای اصلاح ساختار اقتصاد به دست داده است. این فرضیه پرداز اقتصادی ایجاد نظام بین المللی پول را مورد تاكید قرارداد و به همین دلیل، بسیاری از اصحاب نظر، او را پدر صندوق بین المللی پول می خوانند. كینز علاوه بر تدریس اقتصاد، سردبیری یك نشریه تخصصی مدیریت اقتصاد را هم برعهده داشت.
    از دكتر كینز در زمینه های اجتماعی ـ اقتصادی ضرب المثل های متعدد و جالب باقی مانده است. وی ابراز عقیده کرده است كه اگر یك مرد، با محاسبات تمام و دقت فراوان و با توجه به برنامه های آینده خود و متناسب با این برنامه ها همسرگزینی نكند؛ در زندگانی اقتصادی موفق نخواهد بود. به عبارت دیگر. ازدواج سَرسَری و فوری (بدون دقت و مطالعه) مانع پیشرفت اقتصادی یك مرد خواهد شد.
    
كينز و بانويش ليديا


    
پشت جلد كتاب معروف كينز (اشتغال، بهره و پول)

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در قلمرو ادبیات
روزی كه شاعر پارسی گوی شرق ـ عّلامه محمد اقبال از این دنیا رفت
Allameh Eghbal
21 اپریل (یکم اردیبهشت) سالروز درگذشت محمد اقبال (علّامه اقبال) فیلسوف، سیاستمدار و شاعر فارسی سرای شبه قاره هندوستان است که بسال 1938 (پیش از استقلال هند و ایجاد كشور پاكستان) وفات یافت. علّامه اقبال كه نهم نوامبر سال 1877 در سیالكوت (كشمیر پاكستان) به دنیا آمده بود در كشورهای پارسی زبان (ایران، افغانستان و تاجیكستان) و میان پارسی زبانان سمرقند، بخارا و ... به اقبال لاهوری معروف است.
     اقبال و محمدعلی جناح از پدران موسس پاكستان بشمار می آیند. اقبال در دانشگاه لاهور و دانشگاههای انگلستان تحصیل كرده و از دانشگاه مونیخ آلمان دكترا گرفته و تز دكترای خود را درباره «متافیزیك از دیدگاه اندیشمندان و فلاسفه ایران» نوشته بود. اقبال عمیقا تحت تاثیر افكار مولوی و جامی بود و «نیچه» آلمانی را متفكری بزرگ می پنداشت و از كارهای «گوته» تمجید می كرد.
    اقبال كه از طریق وكالت دادگستری و مشاوره قضایی امرار معاش می كرد از دوران جوانی در فكر ایجاد كشوری مركب از مسلمانان هندوستان در درون این شبه قاره بود، و برای تحقق این اندیشه در سال 1906 موضوع تاسیس حزب مسلمانان هندوستان را مطرح ساخته بود. اقبال در برابر نوشته گوته، كتاب «پیام مشرق زمین» را نوشت و در برابر اشاره نیچه به «سوپرمَن»، «پِرفِكت مَن ـ انسان كامل» را مطرح كرد. مجموعه «اسرار خودی» تالیف اقبال به زبان پارسی، آن چنان نافذ جلوه كرد كه انگلستان به او لقب «سِر» داد. شصت درصد اشعار و نوشته های اقبال به زبان فارسی و مابقی به اردو و انگلیسی است. تالیف دیگر او به فارسی «رموز بی خودی» عنوان دارد و نیز «پیام شرق».
     اقبال ضمن كارهای ادبی و فلسفی اش، به كار سیاست هم پرداخت و در سال 1926 وارد مجلس محلی لاهور شد و از آن پس وسیعا برای عملی ساختن فكر خود به ایجاد «پاكستان» مركب از مسلمانان هند دست به اقدام زد و همگام «جناح» شد. پس از ایجاد پاكستان، اقبال لقب شاعر پاكستان و شاعر شرق گرفت. بیشتر اشعار اقبال ـ به پارسی و اردو ـ زمینه فلسفی دارد. در پاکستان، زادروز اقبال یک روزملّی است.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سالمرگ مارك توینMark Twain داستان نگار و طنّاز بزرگ آمریکا
Mark Twain
سامیوئل لانگهورن کلمنسSamuel Longhorn Clemens (مارک توین) داستان نگار و طنّاز معروف آمریکایی 21 اپریل 1910 (روزی چون امروز) در 75 سالگی از این جهان دیده بربست. مارك توین سی ام نوامبر 1835 در شهر فلوریدای ایالت میسوری به دنیا آمده بود.
     وی سفرهای متعدد كرد ازجمله دیدار از اروپا و خاورمیانه. او كه نام مستعار «مارك توینMark Twain» را برخود نهاد مشاغل گوناگونی ازجمله كار در چاپخانه، معادن و ناخدایی كشی رودخانه پیما ـ رود «می سی سی پی» را پشت سر گذارده بود. داستانهای او و طنزهایش پر از نكته های ظریف و جالب است كه ضرب المثل انگلیسی زبانها شده اند.
    برخی از نقد نگاران ادبی، وی را بزرگترین نویسنده داستانهای طنز آمیز قرن نوزدهم خوانده اند. «تافت» رئیس جمهوری وقت آمریكا در اپریل 1910 ضمن صدور اعلامیه ای رسمی، فوت مارك توین را ضایعه ای بزرگ خوانده بود. دانشگاه آكسفورد (انگلستان) به مارك، دكترای ادبیات داده بود.
     بکار رفتن واژه نِگرو Negro (نیگِر = کاکاسیاه) برای خطاب کردن یک سیاهپوست آمریکایی از سوی مارک توین در قرن نوزدهم، در سال 2011 جنجال بزرگی بپاساخت زیرا که برخی منابع با توجه به انتخاب شدن یک سیاهپوست به ریاست جمهوری آمریکا، آن عبارت را سانسور کرده بودند و این عمل سانسور مورد انتقاد مقاله نگاران رسانه ها و ادیبان قرارگرفته بود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در دنیای تاریخ‌نگاری
مورّخی كه نگران گسترش فساد اداری در جوامع بشری بود ـ نقش نزدیكان یك مدیر
David G. McCullough
بیستم اپریل 2008 دولت آمریكا تمبر پستی با تصویر «دیوید مك كوله David G. McCullough» تاریخنگار 75 ساله وقت این كشور را كه چاپ كرده است طی مراسمی و با حضور خود او در پستخانه «كامدن Camden»، به جریان گذارد. مك كوله كه همانند باستانی پاریزی ما روزنامه نگاری و تاریخنگاری را همزمان آغاز كرده بود، سالها در مجله تایم مطلب نوشته و تا دبیری این مجله بالا رفته بود.
     مك كوله كار تالیف تاریخ را با هدف «یادآوری و پندآموزی ـ آموزش عمومی) پیشه ساخته و دو بار برنده جایزه پولیتزر شده است. بسیاری از اصحاب قلم سبك نگارش و هنر ناراتیو نویسی او را مدح كرده اند. برپایه دو بیوگرافی از تالیفات او، فیلم سینمایی ساخته شده است. وی در یك تالیف خود «نقش نزدیكان یك دولتمرد و مدیر عمومی در پیشرفت و پسرفت، اوج و حضیض و ... یك جامعه» را با ذكر مثال های متعدد به دست داده است. این مورخ در تالیفات خود اندرزهای متعدد به پژوهشگران تاریخ در مورد تحقیق و نگارش شرح كامل و بیطرفانه علل وقوع و نتایج هر رویداد را داده و توصیه كرده است كه تحقیقات خود را از روانشناسی، نیّات و رفتار افراد ـ نزدیكان ـ مدیر وقت آغاز كنند.
     مك كوله كه تالیف دیگر او «سال 1776» عنوان دارد جزئیات رویدادهای روزانه انقلاب استقلال آمریكا را با ذكر علل و نتایج از دیدگاهی تازه بازتاب داده است. تالیف پندآموز دیگر «مك كوله» درباره جزئیات سیل شهر «جانزتاون» ایالت پنسیلوانیاست كه در 1889 روی داد، شهر را ویران و بیش از دو هزار و دویست را كشت. وی در این كتاب كه ظاهرا یك تاریخچه محلی است، همه ضعف ها و قوت های بشر وقت، نارسایی دولتی و ... را مطرح ساخته است. این شهر كه توسط یك مهاجر سویسی به نام «ژوزف جانز» ساخته شده و از مراكز فولادسازی آمریكا بود بر اثر شكسته شدن سد «ساوت فورك» ویران شد. مولف در این تالیف، همه جا در جستجو و به دست دادن عامل انسانی رویداد (ضعف ها و كوتاهی ها) بوده است. «راه باریك میان دریاها The Path Between the Seas» درباره تاریخچه آبراه پاناما (از سال 1870 تا 1914)، از فكر تا عمل و نقش سیاست در آن ازجمله چگونگی ایجاد كشور پاناما در قطعه زمینی است كه از كشور كلمبیا جدا كرده بودند. تالیفات دیگر این مورخ عبارتند از: رویدادهای عصر «جان آدامس»، تاریخ دوران ریاست جمهوری «هری ترومن» و ....
    وی در نوشته هایش كوشیده است به تاریخنگاران بگوید كه هنگام نوشتن شرح یك رویداد تاریخی، مخاطب را در جریان وضعیت روز قراردهند. مك كوله كه نگران گسترش فساد اداری و سوء استفاده از قدرت در جوامع بشری است؛ روزنامه نگاران و تاریخنگاران را مكلف به كشف و افشاء ریشه هر فساد از این دست ساخته تا جامعه اصلاح و پاكسازی شود و فساد دیگری روی ندهد. از مطالعه نوشته های او چنین برمی آید كه وی همچنین نگران پسرفت اخلاقیات است و فاجعه آور ترین فساد روی زمین را «سوء استفاده از قدرت» و ناشی از آزمندی ها می داند و می گوید كه حریصان مال اندوزی و عاشقان میزها نباید امكان ورود به دستگاه مدیریت یك جامعه را به دست آورند كه «پسروی» جامعه از همین جا آغاز می شود.
     آخرین توصیه مك كوله به همگان این است كه از كارها، احساس و عواطف خود یادداشت برداری روزانه كنند و این یادداشت ها را محفوظ بدارند تا مورخان آینده در مورد «امیدها»، «دلواپسی ها»، «دشواری ها»، «خواستها و ناخواستها»، «انتقاد ها و تحسین ها» و ... بشر امروز مشكل نداشته باشند و رویدادها را تنها برپایه گزارش های رسمی، مطالب رسانه ها و اطلاعات دولتی ننویسند تا حقایق از قلم بیافتند.
    دیوید مك كوله که هفتم جولای 1933 بدنیا آمده بود هفتم آگوست 2022 در 89 سالگی درگذشت. بانوی او که 68 سال باهم زندگی کرده بودند در همین سال فوت شد.
    
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در قلمرو رسانه‌ها
فوت یك روزنامه نگار اینوستیگیتیو معروف ـ نگاهی کوتاه به نظرات حرفه ای رابرت گرین
Robert W.Greene در نشست سکوپ
«رابرت (باب) دبلیو گرین Robert W.Greene» سردبیر «نیوزدی» و از معروفترین روزنامه نگاران اینوستیگیتیو جهان 18 اپریل2008 در هفتاد و هشت سالگی درگذشت. 37 سال از كار روزنامه نگاری او در «نیوزدی Newsday» گذشت. «باب گرین» با رفتن از این رسانه به آن رسانه مخالف بود و می گفت كه اگر محصول كار یك روزنامه نگار دارای ارزش باشد، خبرگزاری ها آن را نقل و رسانه های دیگر منتشر می كنند و لذا تغییر محل كار ضرورت ندارد. آشنایی مخاطبان به روش و طرز كار روزنامه نگار مهم است، نه محل كار او. مطلب یك روزنامه نگار باید آنچنان جامع، موثر، برانگیزاننده و روشنگر باشد كه در هرجا و به هر زبان كه نوشته شود، مشتری خود را مخصوصا در میان طبقات دولتمرد، سیاستمدار، روشنفكر و طالبان اصلاحات داشته باشد و از آن استفاده كنند و به عبارت ساده تر؛ با اشتیاق تمام خریدار مطلب و در انتظار آن باشند.
    كشف ارتباط دولتیان و مافیا در ایالت آریزونای آمریكا در ژوئن 1976 «گرین» را وارد ژورنالیسم اینوستیگیتیو كرد. گرین كه در مراسم تاسیس بنیاد نروژی برای ژورنالیسم اینوستیگیتیو در سال 1990 در اسلو ـ اختصارا «سكوپ S.K.U.P» ـ شركت كرده بود؛ ایجاد این بنیاد را تحولی بزرگ در دنیای روزنامه نگاری خوانده بود. این بنیاد كه هر سال یك كنفرانس جهانی برگزار می كند نه تنها به برجستگان روزنامه نگاریِ اینوستیگیتیو آن سال جایزه و مدال می دهد بلكه دوره های آموزشی متعدد برای روزنامه نگاران اینوستیگیتیو دایر كرده است. به نشست سالانه سال 2007 این بنیاد، 654 روزنامه نگار از سراسر جهان دعوت شده بودند.
    باب گرین روی این باور خود تاكید داشت كه مردم از روزنامه نگار انتظار به دست دادن حقایق و كشف ریشه مسائل را دارند و از آنجا كه از آغاز قرن 21، اخبار ـ ولو ناقص و دستكاری شده ـ سریعا و به رایگان از طریق اینترنت (شبكه شبكه ها) در اختیار مخاطبان قرار می گیرد، راهی برای روزنامه نگار واقعی (حرفه ای) باقی نمانده است جز اینكه به دنبال كشف ریشه مشكلات و مسائل برود و یا تحلیل و فیچر بنویسد و نظر مردم معمولی (كوچه و خیابان) و نیز اصحاب اطلاع را منتشر سازد.
     رابرت گرین چندبار به عنوان روزنامه نگار برتر، برنده جایزه پولیتزر شده بود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
مخاطب قرن 21 چه انتظاری از نشریه دارد؟



    در اپریل 2007، كمپانی ناشر «نیویوركر»، «ونیتی فر» و ... اعلام كرده بود كه یك مجله اقتصادی به نام «پورتفولیو» منتشر خواهد كرد، زیرا مخاطبان خواهان چنین نشریه ای هستند. این مجله، بمانند سایر نشریات اقتصادی، وارد مسائل سنگین و پیچیده اقتصاد نخواهد شد و توجه خود را معطوف به آنچه را خواهد كرد كه مردم معمولی دهه اول قرن 21 خواهانش هستند.
    ناشر این مجله گفته بود: در این برهه مردم معمولی می خواهند بدانند كه با پس انداز كوچك خود چه باید بكنند تا توسط تورّم (كاهش قدرت خرید پول به علت حجم بیش از حد آن درجریان) بلعیده نشود. می خواهند بدانند كه چه وقت خانه بخرند و یا بفروشند، چه وقت سهام و در چه زمان اوراق بهادار دولتی، طلا و .... بخرند و یا بفروشند و سهام كدام شركت را. می خواهند بدانند كه خرید كدام اتومبیل به صرفه است و یا مثلا كدام یخچال و تلویزیون معیوب است. آیا زمان برای تعویض كامپیوتر شخصی مناسب است یا نه. از احوال و سرگذشت ورشكسته ها، شكست خوردگان و ... با خبر باشند تا اشتباهات آنان را تكرار نكنند. شرح احوال اشخاص موفق را بخوانند تا ببینند كه آنان چه راههایی را طی كرده اند تا پیروزی كسب كرده اند و زندگانی بدون دغدغه خاطر دارند. ببینند با كدام شركت هوایی پرواز كنند ارزانتر است و .... بشر امروز عمدتا نگران جیبش و آینده وضعیت اقتصادی است.
    بشر امروز، همچنین نشریه ای می خواهد كه تقلبّات اقتصادی، رانت ها، سوء استفاده ها و ... را افشاء كند و فرصت ها را هم نشان دهد.
    وی افزوده بود: چرا این روزها توجه مردم به مجله خوانی بیشتر شده است؟. برای این كه مجله را می توانند برای یك هفته و بیشتر در دسترس داشته باشند، با خود ببرند و بیاورند، كاغذ و مركب چاپش بهتر و قطعش كوچك است و به علاوه، مطالبش اختصاصی و مربوط به خودش است و از آژانسها المثنی نمی كند و مطلب را با حوصله تمام و در آن اندازه ای كه لازم است می نویسد و چون نویسنده اش، برای تحقیق كردن و نوشتن وقت كافی دارد دقت بیشتری می كند و ساده تر و شیوا می نگارد. اینها خواست مخاطب این دهه است ـ مخاطبی كه برخلاف نسل پیش از خود؛ از طریق اینترنت، رسانه های الكترونیك و پخش صوت و تصویر در جریان اخبار و تحولات قراردارد، ولی نه عمیقا بلكه به طور سطحی، و نكته مهم همینجا است. مجله نگار باید با شناخت نقیصه، این خواست او را تامین كند.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سایر ملل
زادروز شهر«رُم» در اپریل 753 سال پیش از میلاد مسیح و زیربنای دمکراسی رومی
21 اپریل زادروز شهر رُم پایتخت ایتالیاست. «پلوتارك» و «لیوی» داستان ایجاد شهر رم را در تالیفات خود، برپایه «شنیده ها» تایید كرده اند. طبق افسانه ها، شهر رم توسط دو برادر دوقلو به نام های رموسRemus و رمولوسRomulus ساخته شده و بنای آن 21 اپریل سال 753 پیش از میلاد به اتمام رسیده بود. همین افسانه ها حكایت دارد كه رمولوس در همان روزِ اتمام كار ساختن رم (21 اپریل 753 پیش از میلاد) برادرش رموس را كشت (تا رقیب نداشته باشد) و دو روز بعد خود را حكمران شهر اعلام داشت.
    شهر رم در منطقه مسكونی لاتیوم Latium ساخته شد و نخستین ساكنان آن لاتین ها بودند ولی رمولوس كه تا سال 717 پیش از میلاد زنده بود و 36 سال بر رم حكومت كرد به مهاجران یونانی كه در جنوب و جنوب شرقی شبه جزیره ایتالیا سكونت داشتند اجازه داد كه به رُم مهاجرت كنند. وی بعدا اصول دمكراسی را از یونانی های مهاجر فرا گرفت و برای اداره شهر رم، یك شورای انتخابی به وجود آورد كه بعدا كه رم با تسخیر سایر مناطق به صورت كشوری بزرگ در آمد این شورا «سنای رم» نام گرفت.
    گفته شده است كه پدر رموس و رمولوس از شهری به نام آمستردام به كنار رود تیبر در لاتیوم (محلی كه بعدا شهر رم در آنجا ساخته شد) مهاجرت كرده بود. ولی روشن نیست كه این آمستردام در كجا واقع بود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روزی كه استعمار پرتغال، انقلابی بزرگ برزیل را قطعه قطعه كرد
Tiradentes
«21 اپریل» سالروز اعدام تیرادنتسTiradentes (خوزه دا سیلوا خاویرJoaquim Jose da Silva Xavier, also known as Tiradentes) قهرمان ملی برزیل و روز ملی این كشور است. وی كه برضد سلطه پرتغال بر برزیل قیام مسلحانه كرده بود پس از دستگیر شدن، 21 اپریل 1792 اعدام شد.
    به دستور حكمران پرتغالی برزیل، تیرادنتس را قطعه قطعه كردند و هر قطعه اش را به یك شهر فرستادند تا مردم ببینند و اندیشه انقلاب و استقلال را از سر بیرون كنند. با این كه استقلال برزیل در هفتم سپتامبر 1822 به تحقق پیوست، معذلك 21 اپریل برای برزیلی ها روزی است بزرگ.
     تیرادنتس یك روشنفكر انقلابی بود و تحت تاثیر افكار «ژان ژاك روسو» و سایر اندیشمندان دوران روشنگری اروپا قرار گرفته بود. قیام او، همزمان با انقلاب های فرانسه و امریكای شمالی (ایالات متحده) بود. برزیل هشت میلیون و پانصد هزار كیلومتر مربع وسعت و بیش از 190 میلیون تن جمعیت دارد.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
«جمهوری تکزاس» مکزیک را شکست داد و ژنرال مکزیکی اسیر شد
Sam Houston
22 اپریل 1836 ژنرال مکزیکی «سانتا آنا Lopez de Santa Anna» به اسارت ژنرال سام هوستون Sam Houston فرمانده نیروهای مسلح جمهوری تکزاس درآمد و مجبور شد که از اراضی متعلق به مکزیک در تکزاس صرف نظر کند. نیروهای او 21 اپریل این سال شکست خورده بودند.
     ژنرال هوستون (هیوستون) دو بار به ریاست جمهوری تکزاس مستقل انتخاب شد. شهر بزرگ هوستون در استِیت تکزاس به نام اوست. جمهوری تکزاس بعدا به فدراسیون آمریکای شمالی پیوست و استیتِ تکزاسِ این فدراسیون شده است.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روزی که دیسرائلی تنها نخست وزیر یهودی تبار انگلستان درگذشت ـ نگاهی به وضعیت دوران حکومت او
Disraeli

بنیامین دیسرائلی Benjamin Disraeli تنها نخست وزیر یهودی تبار انگلستان 19 اپریل 1881 و سال پس از کنار رفتن از نخست وزیری درگذشت. او که یک محافظه کار بود دو بار و به مدت 6 سال بر کرسی ریاست دولت انگلستان ـ زمانی که انگلیس یک قدرت بزرگ بود و در همه قاره ها مستعمره داشت ـ نشسته بود. در دوران او؛ انگلستان، روسیه و آلمان سه قدرت بزرگ در جهان بودند. دیسرائلی ـ نژاداً یهودی و تا 12 سالگی پیرو دین یهود بود که در این سال پدرش اسحق پس از یک اختلاف نظر و جر و بحث در یک کنیسه ـ Synagogue (عبادتگاه کلیمیان)، از دین یهود خارج و بنیامین نیز مسیحی شد!. بنیامین 21 دسامبر 1804 بدنیا آمده بود ـ درست همان دهه که سِر جان مَلکُم در تهران مأموریت بررسی راههای بدام انداختن و سلطه انگلیس بر ایران را برعهده داشت که این سلطه و نفوذ حدود 150 سال طول کشید و ایران بسیاری از سرزمین های خود را از دست داد و کوچک شد ـ مناطقی که 24 قرن در کنار هم بودند. دولت لندن برای تضعیف و کوچک کردن ایران، گاهی هم با روسیه شریک می شد.
    دیسرائلی که شاهد گسترش قلمرو روسیه تا آمو دریا (جیحون) بود حساسیّت زیاد نسبت به افغانستان داشت. دیسرائلی همچنین مخالف سلطه عثمانی بر بخشی از جنوب شرقی اروپا بود و در زمان او بود که روسیه در جنگ بر عثمانی پیروز شد و بخشی از متصرفات عثمانی در اروپا را به تصرف خود درآورد، صربستان، رومانی و مقدونیه شمالی استقلال یافتند و بلغارستان خودمختار شد. با وجود این، دیسرائلی مخالف گسترش نفوذ روسیه در آناتولی و متصرفات آسیایی عثمانی بود. ترعه سوئز در زمان نخست وزیری دیسرائلی آغاز بکار کرد و وی کوشید که دولت لندن سهم بیشتری در کنترل آن داشته باشد. دیسرائلی در نشست برلین که سرنوشت قطعاتی از اروپا را تعیین کرد شرکت داشت. جنگ انگلیس با زولوهای آفریقای جنوبی در همین زمان روی داد. ملکه ویکتوریا از حامیان دیسرائلی بود. دیسرائلی که پیش از نخست وزیرشدن عضو مجلس نمایندگان انگلستان بود در عین حال یک داستان نویس بود و کتاب های متعدد در این زمینه تألیف کرده است. وی تلاش کرده بود که روزنامه منتشر کند که موفق نشده بود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
معروفترین خلبان جنگنده سه باله
Red Baron
«مانفرد فن ریكتوفنManfred Von Richthofen» معروف ترین خلبان جنگنده در جنگ جهانی اول 21 اپریل 1918 در جبهه سُم (به ضم س) در فرانسه جان خود را از دست داد. هواپیمای سه بالهِ این خلبان آلمانی هدف گلوله قرار گرفته بود. وی كه 26 ساله و فرمانده اسكادران بود قبلا در 80 ماموریت جنگی پیروز شده بود.
     نیروهای متخاصمِ آلمان، او را «رِد بارون ـ امیر زاده سرخ» لقب داده بودند زیرا كه هواپیمایش را رنگ سرخ می زد. «مانفرد» قبلا افسر سوار بود كه هواپیما به صورت جنگ افزار درآمد.
    در جریان جنگ جهانی اول بود كه برای نخستین تانك و هواپیما و سلاح شیمیایی بکار گرفته شد.
    
يكي از هواپيماهايي كه مانفرد با آن پرواز كرده و جنگيده بود، در موزه

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
معاهده محدود ساختن تولید جنگ افزار دریایی، ولی ...
22 اپریل 1930 و با تجربه از جنگ جهانی اول، دولت های انگلستان، ایالات متحده آمریکا و ژاپن معاهده محدود ساختن تولید کشتی جنگی بزرگ و زیردریایی را امضا کردند تا از یک جنگ تخریبی دیگر جلوگیری شود. برای این کار تبلیغ فراوان شده بود درست بمانند دهه های آخر قرن بیستم و دهه یکم قرن 21 در مورد سلاحهای اتمی.
    مرور زمان نشان داد که معاهده اپریل 1930 از همان سالِ نخستِ امضایِ آن نقض شد و هر سه کشور و به رقابت با آنها، دیگران با شتاب تمام به ساختن زیردریایی و ناو جنگی سنگین تر از مجوّز قرارداد پرداخته بودند و ....
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
ارتش سرخ برلین را محاصره، و «فیلد مارشال مُدِل» خودكشی كرد ـ دفاع پسران 12 تا 15 ساله آلمانی از برلین
Otto Moritz Walter Model

بیست و یكم اپریل 1945 واحدهای ارتش شوروی شهر برلین را از فاصله چهار كیلومتری محاصره و زیر آتش توپ قرار دادند و عناصر دو لشكر پیاده و کماندو روس مامور رخنه به شهر شدند كه تا آخر وقت این روز به قرارگاه های سرفرماندهی ارتش آلمان رسیدند و حمله به این قرارگاه ها آغاز شد. فیلد مارشال «اوتو موریتس والتر مدل» از فرماندهان نیروهای مسلح آلمان همان روز (21 اپریل)خودكشی كرد. وی گفته بود كه به این اصل که یك فیلد مارشال آلمانی نباید به اسارت درآید وفادار خواهد ماند. فیلد مارشال مدل بود كه آخرین تعرض زرهی آلمان به نام نبرد «بالژ» را مدیریت كرده بود كه به علت نداشتن سوخت كافی و مهمات نتیجه نداشت.
    21 اپریل همچنین در بخش دیگری از آلمان، نیروهای متفقین غربی آزمایشگاههای اتمی آن کشور را تصرف و اشیاء، اسناد و کارکنان آنها و ازجمله چند دانشمند اتمی ـ موشکی آلمان را به دست آوردند که بعدا به آمریکا منتقل شدند و ....
     9 روز بعد برلن به دست روس ها افتاد و هیتلر خودكشی كرد.
     در روزهای آخر، نوجوانان آلمانی و مردان سالخورده از برلین دفاع می كردند و مقاومت و دفاع پسران 12 تا 15 ساله به شهادت سربازان روس، بهتر از پدرانشان و نظامیان حرفه ای بود. فیلد مارشال مدل با فرستادن نوجوانان به مقابل ارتش سرخ مخالف بود ولی راهی جز اطاعت از پیشوا (هیتلر) نداشت.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
اجتماع سران و نمایندگان بیش از 80 كشور در «جاكارتا» 50 سال پس از اجتماع باندونگ و ایجاد جامعه غیر متعهد در جهانِ دو قطبی وقت
21 اپریل 2005 سران و نمایندگان بیش از 80 كشور در «جاكارتا» اجتماع كرده بودند تا یاد كنفرانس 29 كشور آسیایی ـ آفریقایی را كه در اپریل 1955 در شهر باندونگ (اندونزی) برگزار شده بود گرامی دارند و با توجه به اوضاع تازه جهان، خودرا متعهد به همكاری های تازه كنند. كنفرانس باندونگ سال 1955 با هدف ریشه كن ساختن آثار هرگونه استعمار از مشرق زمین و آفریقا تشكیل شده بود، و در دهه نخست قرن 21 اعتقاد عمومی بر این بود كه تفكر استعمار هنوز از میان نرفته و استعمارگران تنها تغییر لباس داده اند.
    در دهه 1950، در جهان، دو بلوك غرب (ناتو) و شرق (پیمان ورشو) با هم در رقابت و معارضه بودند و از این رهگذر، ملل دیگر نسبتا آسوده می زیستند و اتحادیه های منطقه ای آنها فعالیت چشمگیر داشتند از جمله اتحادیه عرب كه امروزه تنها نامی از آن بر روی كاغذ باقی مانده است.
    با توجه به وجود دو بلوك رقیب در جهانِ آن زمان (نیمه دوم قرن 20) یا به تعبیری بلوك های كاپیتالیسم و سوسیالیسم، محصول نشست باندونگ سال 1955، جنبش تازه ای بود كه خارج از دو بلوك به وجود آمد و روزنامه نگاران آن را به جهان سوم (جامعه کشورهای غیر متعهد) شهرت دادند كه پس از فروپاشی اسرارآمیز بلوك سوسیالیست و به رغم قدرت یافتن بلوك دیگر (ناتو)، آن جنبش (جامعه غیر متعهدها) كمرنگ و فعالیت آن به صفر نزدیك شده است.
    «جنبش عدم تعهد» در زمان تاسیس، ژاپن را به خود راه نداد زیرا كه با آمریكا پیمان امنیت و دفاع مشترك داشت ولی نخست وزیر ژاپن در كنفرانس 2005 حضور یافته بود.
    فكر ایجاد «جنبش عدم تعهد» از نهرو، عبدالناصر، تیتو و چو ئن لای بود كه پس از فوت آنان رنگ و جلای خود را از دست داد.
    
گوشه اي از کنفرانس سال 1955 باندونگ - چو ئن لاي و ناصر در عکس ديده مي شوند


    
برخي از شرکت کنندگان در مراسم پنجاهمين سالروز کنفرانس باندونگ


    
روسلان عبدالغني وزير امورخارجه اندونزي در سال 1955 و نخستين دبيرکل جنبش غيرمتعهدها که اورا با ويلچر به مراسم پنجاهمين سالگرد باندونگ آورده بودند و دو ماه بعد هم درگذشت

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
640 سال زندان برای «آدولفو سیلینگو» - سیلینگو مخالفان دولت نظامیان آرژانتین را از هواپیما به دریا می افکَند!
آدولفو

یك دادگاه جنایی اسپانیا بیستم اپریل 2005 «آدولفو سیلینگو» افسر نیروی دریایی پیشین آرژانتین را به جرم اِرعاب، شكنجه و قتل مخالفان دولت وقت (آرژانتین) با فرو انداختن آنان از هواپیما به داخل دریا و رودخانه به تحمل 640 سال زندان محكوم كرد. در اسپانیا مجازات اعدام لغو شده و رعایت تخفیف برای او به این جهت بوده است كه خود را به آن دولت معرفی و اعتراف به اِعمال شكنجه و قتل كرده بود.
    محاكمه سیلینگو در مادرید به این علت بود كه چند تبعه اسپانیا هم از او شاكی بودند. وی در زمان محاکمه 58 ساله بود. جرائم سیلینگو مربوط به سالهای 1976 تا 1983 و در دوران حكومت نظامی ها بر آرژانتین بوده است که در آن دوران 30 هزار مخالف دولت مقتول شده بودند.
    در جریان محاکمه سیلینگو، روزنامه ها در سراسر جهان عكس و اظهارات او را در صفحات اول خود قرار داده و اظهار امیدواری كرده بودند که سایر كسانی كه در گذشته، همین اعمال را انجام داده اند تحت فشار نیروی وجدان قرار گیرند و خود را تسلیم كنند تا عمل و اظهاراتشان درس عبرت قرار گیرد و ارعاب، شكنجه و قتل از جهان رخت بر بندد.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
تاریخ از نگاهی به تصویر
نگاهی به گذشته – کُپی بخشی از صفحه اول روزنامه اطلاعات شماره یکم اردیبهشت 1347

    



    
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
برخی دیگر از رویدادهای 21 آوريل
  • 0:   طبق بررسی های پژوهشگران، در این روز در سال 753 پیش از میلاد، شهر رُم (پایتخت ایتالیا) بدست Romulus بنا نهاده شد.
        
        
  • 1898:   در پی آزاد شدن استقرار مهاجران اروپایی در اُکلاهما (بعدا یک استیتِ فدراسیون آمریکا) و تصاحب اراضی این منطقه (معروف به هجوم برای تصرف زمینLand Rush)، در این روز و ظرف چند ساعت اراضی ناحیه ای که اکلاهماسیتی در آن واقع است به تصرف بیش از ده هزار مهاجر درآمد و تا ظهر آن روز تاسیس «اکلاهما سیتی» اعلام شد.
        قبلا این اراضی به بومیانِ منتقل شده از شرق آمریکا اختصاص داده شده بود که به این ترتیب اینجا را هم از دست دادند. این بومیان (اصطلاحا؛ سرخپوستان) و ازجمله چروکی ها از ایالت های کارولینای شمالی و جنوبی و جورجیا با پای پیاده به اکلاهما منتقل شده بودند و اراضی پیشین آنان میان مهاجران و عمدتا انگلیسی ها قسمت شده بود.
        
        
  • 1912:   «پراودا» با عنوان صدای بُلشِویک های روسیه (کمونیست ها ـ پیروان عقاید مارکس) در سن پترزبورگ انتشار یافت.
        
        
  • 1946:   در شرق آلمان (منطقه استقرار نیروهای نظامی شوروی) نظام سوسیالیستی برقرار شد که 43 سال دوام داشت.
        
        
  • 1954:   گرگوری مالِنكوف نخست وزیر شوروی شد.
        
        
  • 1961:   نظامیان فرانسوی در الجزایر بر ضد سیاست پاریس سر به شورش برداشتند.
        
        
  • 1967:   یك كودتای نظامی در یونان دولت منتخب را بركنار كرد.
        
        
  • 1984:   انسل آدامسAnsel Adams عکاس معروف و مبتکر آمریکایی که ضمن گرفتن عکس، فن عکاسی را نیز تکمیل کرد و قواعد فنی ـ هنری متعدد برای این کار به وجود آورد و کتاب ها و مقالات متعدد در این زمینه نوشت در 82 سالگی درگذشت.
    Ansel Adams

  • 1987:   در هشت انفجار تروریستی در شهر کلمبو پایتخت سریلانکا و در اماکن معروف 269 تن کشته شدند.
        
  • 2004:   در این سال (سال 1381 ه. ش.) روز یکم اردیبهشت روز سعدی (ابومحمد شرف الدین مصلح شیرازی) استاد سخن ـ شاعر و اندرزگوی بزرگ ایران اعلام شد که هر سال برگزار می شود و رسانه ها درباره اش مطلب منتشر می کنند. سعدی که غزلیات او در کتابِ کلیات سعدی شامل گلستان و بوستان جمع آوری شده است در شیراز بدنیا آمد و در همین شعر فوت شد. درباره سعدی مطالب متعدد در این تاریخ آنلاین درج شده است ازجمله در سایت های نهم دسامبر و یکم و دوم میِ این تاریخ آنلاین.
        
  • 2004:   در پنج انفجار انتحاری در شهر بصره (عراق) 74 تن کشته و دهها تن دیگر مجروح شدند. در آن زمان کشور عراق در تصرف آمریکا بود.
        
  • پیام‌های تازه
    ابرازنظرهای واصله تا 30 فروردین 1400درباره طرح مصوّب مجلس یازدهم مبنی بر دریافت مالیات تصاعدی از خانه های خالی وثبت سکونت و مالکیّت
  •  
        شماری دیگر از ابرازنظرهای مخاطبان این تاریخ آنلاین [متفاوت از ابرازنظرهای درج شده قبلی] که تا نوزدهم اپریل 2021 (30 فروردین 1400) درباره طرح مصوّب مجلس یازدهم مبنی بر دریافت مالیات تصاعدی از خانه های خالی که پس از تأیید شورای نگهبان قانون شده و با امضای رئیس دولت که دوران ریاست او بر قوه اجرایی در مردادماه 1400 پایان می یابد اجرایی شده است:
        
        ـ چهار مخاطب خواسته اند ابراز نظری که در سایت دیروز این تاریخ آنلاین درج شد و فرستنده آن تصمیم به کتاب نویسی در زمینه آن مصوبه، ایرادها، پیامدها ونتایج اجرای آن دارد تجدید درج شود و سپس در ردیف رویدادهای ایران قرارداده شود زیراکه فصلی از تاریخ معاصر ایران خواهد شد. به باور این چهار مخاطب، آن ابراز نظر ـ واقعیت های متعدد را بدست داده است ازجمله «عطف به ماسبق نشدن»، اشاره نشدن به خانه های ساخت دهها سال پیش و بعضا کلنگی و دفاتر افراد، مثلا دفتر کار یک وکیل دعاوی بازنشسته که برای دیدار و یا دادن مشورت دوستانهِ رایگان به مشتریان سابق دایر نگهداشته شده و حضور در آن، عادت او شده است. همچنین این اخطار بی سابقه که در صورت عدم ثبت اطلاعات ملکی؛ افراد از یارانه، پلاک خودرو، خدمات بانکی، انشعابات خانگی، گذرنامه و ... محروم خواهند شد. پس، سند منگله دار ثبتی چیست؟. مگر می شود اّب و برق و خدمات دیگر را نداد، اینها «حق» یک شهروند است و دولت ها برای مراقبت و محافظت از حقوق شهروندان به وجود می آیند.
         [به خواست این مخاطبان، ابراز نظر درج شده در سایت دیروز ـ 19 اپریل ـ در زیر تجدید درج شده است و بعدا در ردیف رویدادهای ایران قرار خواهد گرفت تا هر سال مرور و با وضعیت پس از اجرای مصوبه مقایسه شود]:
        
        
    کُپی پیامی که در سایت 19 اپریل این تاریخ آنلاین درج شد و مخاطبان خواسته اند که دوباره درج شود:

        ـ تاریخ نگاران قرن 21 با مورّخانِ هزاره گذشته که تنها شرح کارهای سران کشورها و جنگ ها را می نوشتند و از وضعیت مردم، نتیجهِ منفی اقدامات دولتی و ... عبور می کردند فرق دارند. مورخان قرن 21 در نقش «جُرنالیست [ژورنالیست] ـ تاریخ نگار» کار می کنند و به عبارت دیگر، کار ناقص و ملاحظه کاری احتمالی جُرنالیست ها را سرنخ قرار می دهند [سوژه می گیرند] و با دستی بازتر، هربار یک مورد ـ فقط یک مورد را کتاب می کنند تا بر پایه آن فیلم و مستند ساخته شود و سی دی هایش در دست مردم. هدف این است که از ضعف ها درس گرفته شود و اشتباهات تکرار نشود و همچنین کارهای خوب، سرمشق.
        من [مخاطب] در ایران و در دانشگاه تا کارشناسی [لیسانس] الهیات درس خواندم و پس از آمدن به اروپا، تحصیل در این رشته را ـ تئولوژی theology را در ایتالیا و اسپانیا ادامه دادم ـ گرچه بعدا در رشته دیگری استخدام شدم و بکار پرداختم.
        تصمیم من این بود که سه سال دیگر و پس از بازنشسته شدن، دست به پژوهش و تألیف بزنم تا به بشریت خدمت کرده باشم. ناگفته نگذارم که از 19 سال پیش از خوانندگان این تاریخ آنلاین هستم و قبلا با نام مؤلف آن، از مقالات وی در روزنامه اطلاعات در سال های پیش از انقلاب آشنا شده بودم.
        قانون تازه اخذ مالیات از صاحبان خانه های خالی که متن کامل و چگونگی اجرا شدن آن را در همین تاریخ آنلاین خواندم و کُپی گرفتم مرا بر آن داشته که نخست در همین زمینه تحقیق کنم و کتاب بنویسم ـ اولین کتاب من.
        عنوان این قانون: «مالیات از خانه های خالی» مرا جلب کرد. مگر خانهِ خالی درآمد دارد که صاحب آن مالیات بدهد؟. مگر یک فرد از قبل می دانست که نباید خانه خالی داشته باشد؟، بنابراین طبق استانداردِ وضع قانون، این ضابطه نمی تواند عطف بماسبق شود. اگر هدف مبارزه با احتکار خانه است یعنی یک فرد چندین خانه بخرد و خالی بگذارد تا گران بفروشد باید در قانون ذکر می شد: خریدارانِ 2 سال و یا 3 سال اخیر. این گرانی ها مربوط به همین دو ـ سه سال گذشته است و آن نیز به علت افزایش حجم نقدینگی است ـ این ریال ایران است که ارزان شده و قیمت ها و مزد خدمات را بالا برده است. راهِ بالا بردن ارزش ریال را پیدا کنید تا به موازات آن، قیمت ها پایین آیند. کسی که مثلا از 20 سال 30 سال پیش خانه قبلی خودرا حفظ کرده نیّت احتکار نداشته، برای فرزندانش و یا اجاره دادن و یا حفظ خاطرات گذشته و یا استفاده انباری نگهداشته است. به سازنده خانه انبوه هم نمی توان گفت محتکر. ساخته که بفروشد ولی نگران تورّم پول است. با این قانون که به او 12 ماه و 18 ماه پس از گرفتن گواهی پایان کار مهلت داده، نمی رود گواهی پایان کار بگیرد و یا اینکه کار را تمام کند، برای او یک فرصت فراهم شده است. یک فرد معمولی اگر خانه اش را بفروشد، راهی ندارد جز اینکه پولش را در بانک بگذارد که با این تورم 30 ـ 40 درصدی، ظرف چند سال از دست می رود و یا برود جنس و کالای غیر مصرفی بخرد و نگهدارد که این کار، احتکار واقعی است. اگر خانه را اجاره دهد که در ایران دعوای موجر و مستاجر بحث قدیمی بوده و علل بسیاری از درگیری های افراد. از سوی دیگر، ثبت سامانه ای تقلبی ـ خود یک مسئله ساز دیگر است. در آمریکا ثبت الکترونیک مسئله ساخته و همین مسئله جاری انتخابات چه رسد به ایران که یک رقم بزرگ، بی سواد ـ بی سواد الکترونیک دارد. با این تفاصیل، به نظر من [مخاطب] این ضابطه یک قانون جامع و کامل نیست.
        من [مخاطب] از همین حالا تمامی اظهارات و اقدامات و مرافعات بعدی مربوط به موضوع را جمع آوری می کنم. به یکی از بستگان در ایران گفته ام که به هزینه من همه را جمع آوری کند. سپس نظرات 20 کارشناس و حقوقدان و جامعه شناس واقف بر حقوق بشر را در سراسر جهان استعلام می کنم و آنگاه شخصا به چند کشور اسلامی می روم و از 20 مجتهد جامع الشرایط بویژه شیعه درخواست فتوا می کنم که آیا چنین ضابطه ای، بلحاظ اسلامی درست تنظیم شده است و شروع به نوشتن کتاب می کنم و آن را چاپی و ای بوکی ـ انتشار الکترونیک منتشر می سازم. این روزها ترجمه سریع اینترنتی کار آسانی است و قضیه به هر زبان اصلی که نوشته شود فرق ندارد. هدف؛ انتقاد و بدگویی نیست، منظور؛ اصلاح کار است. در یک نظام اسلامی که خود من [مخاطب] در انقلاب سال 1357 شب و روز شرکت کردم، دویدم و شعار دادم، تصمیمات و اقدامات نباید مطلقا از احکام اسلام و آیات قران و حقوق اسلامی افراد به دور باشد.
        
        _ _ _ _ _
        
        ـ مخاطب از تهران: یک مقام دولتی [با ذکر نام و سمت] گفته است که با اجرای مصوّبه تازه، به احتکار خانه که بعضی از محتکران بیش از هزار خانه در اختیار دارند پایان داده می شود. من [مخاطب] که در ساعات فراغت در یک بنگاه معاملات املاک، شاگردی می کنم رقم هزار و حتی 100 و دویست را نمی توانم باور کنم. اگر درست است یک محتکر هزارتایی را معرفی کنند، اینکه اتهام زنی و بدنام کردن نیست، قانونا خریداری کرده و کاسبی همین است. مگر کسبه دیگر این کار را نمی کنند. یک فرد نمی تواند هزار خانه از افراد بخرد، می تواند از «یک سازنده انبوه» بخرد که اولا سازندگان کمتر از صد دستگاه می سازند، زیرا کلنگی و زمین شهری نسبتا کمیاب است و ثانیا خرید آنهمه خانه و یا آپارتمان صدایش همه جا می پیچد و روزنامه ها باخبر می شوند و .... این گرانی روزافزونِ خانه، اتومبیل و ... مربوط به 20 و چند ماه گذشته است و در این فاصله، فرصت خرید 1000 خانه وجود نداشته و کسی هم در چندماه اخیر احتمال نمی داده که گرانتر شود، همه چشم به دولت بعدی دوخته اند که استقراض از بانک مرکزی و برداشت از هر صندوق دیگر را متوقف و اقتصاد مقاومتی اجرا کند. من در بنگاه هر روز شاهد هستم که خریداران دست نگهداشته اند و به امید بعد از مرداد [مرداد 1400] نشسته اند تا ببینند دولت بعدی چه خواهد کرد. فردی نیست که نداند برطرف شدن تحریم ها نقش موثر در بازار مسکن ندارد، دلار دوباره نمی شود چهارـ پنج هزار تومان. باید راهی برای جمع کردن اسکناس های اضافی و مثلا از طریق بالابردن موقت سود سپرده بانکی پیدا شود. سود بانکی فعلی با توجه به تورم، زیان آور است. ثبت املاک و اسکان در سامانه که هر روز مشتریان درباره چگونگی کار و یادگیری از ما سئوال می کنند بعدا درد سرهای زیاد خواهد داشت و در هر شهر دهها کمیسیون حل اختلاف لازم دارد با هزینه سنگین و همچنین بازرسی دنباله آن کارمند پاکدست بسیار می خواهد.
        
        _ _ _ _ _
        
        ـ مخاطب از سوئد: مجلس بجای این مصوّبه که قانون اصلی اش چند سال پیش تصویب ولی اجرا نشده بود باید کاری به قطع حجم نقدینگی می کرد. همین ماده از قانون مالیات ها که چند سال پیش تصویب شد مرا بر آن داشت که از سوئد که در آنجا نزد فرزندانم هستم به تبریز بازگردم و خانه ام را که اتفاقا مستاجرش دبّه درآورده بود، با پرداخت پول و گذشت از اجاره عقب افتاده بیرون کنم، بفروشم و پولش را در بانک (بانک ملی که کمتر از سایر بانک ها سود سپرده می دهد) بگذارم و به سوئد بروم.
        به تقاضای بستگان، نوروز امسال را به تبریز آمدم و وقتی که شنیدم قیمت خانه ای را که فروخته بودم هفت برابر شده و با سپرده ام در بانک می توانم فقط دوتا اتومبیل بخرم از غصه مریض شدم و نوروز بدی داشتم. همه می دانند که گرانی کنونی از کثرت پول است، دولت کسری بودجه دارد و دست به صندوق بانک مرکزی دراز می کند. رئیس بانک مرکزی چند روز پیش به طور ضمنی در این زمینه اشاره کرد. مصوبه اصلاحی مجلس و به عبارتی تکمیلی ماده سابق و افزودن آن همه تبصره بر آن، مسئله گرانی ها و کسری بودجه را حل نخواهد کرد. من متن اصلاحیه مصوب مجلس را در این تاریخ آنلاین خواندم و در اینجا [سوئد] با هر ایرانی که صحبت کردم، دیدم که او هم خوانده و از قضیه اطلاع دارد.
        
        _ _ _ _ _
        
        ـ مخاطب از کانادا: یک حقوقدان بازنشسته هستم و قبلا چند سالی دادیار و بازپرس بودم و چند سالی هم وکیل و مشاور قضایی. مقیم کانادا نیستم. برای دیداری به اینجا آمده ام. هرجا که باشم اخبار وطن ـ وطن از جان عزیزتر را دنبال می کنم. به نظر من، انشاء این اصلاحیه باید دوباره در جلساتی با حضور چند مرجع تقلید و حقوقدان متخصّص حقوق انسان اصلاح و به مجلس داده شود. مالکیت حق انسان است و این حق را دارد که با ملک خود به هرگونه که بخواهد رفتار کند به این شرط که به دیگری ضرر وارد نشود و این حق در قرآن کریم و کتب آسمانی دیگر و قانون اساسی همه کشورها شناخته شده و مورد حمایت است و سازمان ملل کمیسر ناظر بر حقوق بشر دارد. اگر بخواهند که در حق مالکیت نوعی محدودیت مشروع اِعمال شود، همان کاری را که کشورهای سوسیالیستی سابق کردند، باید آینده شمول باشد (از زمان تصویب قانون) نه شامل گذشته. کدام قانون و در کدام کشور گفته که خانه ات را باید اجاره دهی یا جریمه شوی (چند برابر مالیات مربوط). یک فرد ممکن است که دو ماه پس از اجاره دادن نیاز به پول پیدا کند و بخواهد که خانه اش را بفروشد، چگونه می تواند مستاجر را بیرون کند. از سوی دیگر، جریمه که مجازات نقدی است باید با حکم دادگاه و پس از رسیدگی باشد. گزارش اداری (نه حکم قضایی) وقتی می تواند اجرا شود که طرف مقابل آن را بپذیرد و گردن نهد و اگر اعتراض داشته باشد، این دادگاه است که باید رسیدگی کند، کمیسیون حل اختلاف یک مرجع اداری است نه قضایی. دستگاه قضاء جای رسیدگی به اعتراضات و تظلمات است. از دیدگاه من [مخاطب] همچنانکه نمی شود دستور داد که هر دختر پس از رسیدن به 18 سالگی باید شوهر کند و گرنه حق راندن اتومبیل، رفتن به دانشگاه و بیمارستان از او سلب می شود و هر سال هم باید مبلغی پول بدهد، نمی توان به یک صاحبِ خانه هم گفت که اگر خانه اضافی ات را اجاره ندهی باید تصاعدی هر سال مبلغی بدهی. این، یعنی جریمه که جریمه همان مجازات است. درست مثل این است که بگویند افراد نمی توانند بیش از حدی پول داشته باشند باید مثلا در فلان کار سرمایه گذاری کنند. اگر این را بگویند، دیگر کسی تلاش و کار اضافه بر هزینه هایش نمی کند و اقتصاد و جامعه پیشرفت نخواهد داشت. مجموعه سه قوه که دولت هر کشور را تشکیل می دهد باید پیش از هر اقدام دقت کند که به حقوق افراد ـ حقوقی که خدا به آنان اعطاء کرده و هزاران سال داشته اند آسیب وارد نشود. انسان معاصر چند بار بیش از انسان گذشته از حقوق خود شناخت دارد و مالکیّت مشروع یک حق است.
        
        _ _ _ _ _
        
        
        
    دو نظر واصله در 31 فروردین 1400 (20 اپریل 2021) در همین زمینه (خانه های خالی):

        
        ـ 20 اپریل 2021 ـ مخاطب از لندن: یکی از هدف های دولتمردان در قرن 21 کاهش جمعیت شهرهای بزرگ است که کثرت جمعیت و تمرکز آن در یک نقطه، زیانهای اقتصادی ـ اجتماعی و حتی سیاسی بسیار دارد. یکی از مسائل اقتصادی ایران نتیجه لغو محدوده تهران و چند شهر بزرگ ایران بوده است که جمعیت تهرانِ واقع شده در دامنه کوه و روی گسل های زلزله خیز را در 42 گذشته بیش از 4 برابر کرده است. قانون تازهِ برقرار کردن مالیات تصاعدی بر خانه های خالی و محدود کردن محل سکونت یک خانوار، اجاره نشین شدن و مالک خانه شدن را آسانتر و جمعیت شهرهای بزرگ را بیشتر خواهد کرد و مسائل اجتماعی از قبیل مشاجره و زدوخورد خانگی و بیرون خانه، دزدی، انواع فساد، بیکاری و ... را بیشتر و تولید را به خدمات تبدیل می کند. طبق مطالعات من [مخاطب]، نتایج منفی اجرای چنین ضوابطی بیشتر از نتایج مثبت آن خواهد بود. به علاوه، این مصوبه مجلس آن طور که من [مخاطب] پس از مطالعه آن، استنباط کرده ام نیاز به اصلاحات عبارتی متعدد دارد و آیین نامه تکمیلی و کاملا روشن برای اجرا می خواهد تا به یک بروکراسی ناراضی ساز بدل نشود.
        
        ـ 31 فروردین 1400 ـ رشت: دولت بعدی صد روز دیگر کار خود را آغاز می کند. به نظر من [مخاطب] بهتر بود که اجرای آن و شروع کار را می گذاشتند برای آن دولت که با فرصت بیشتر بداند که چه باید بکند و احیانا اصلاحیه و مهلت خواهی بیشتر به مجلس بفرستد. درست است که در مصوبه مجلس شورای اسلامی تاریخ اجرا معین شده است، ولی قوه مجریه می تواند بر حسب وضعیت آمادگی خود، کار اجرا را شروع کند. در همه کشورها این کار رسم است. اجرای چنین قانونی نیاز به ماهها فراهم ساختن وسائل و مقدمات دارد. مثلا به صرف گزارش سازمان آب که نمی شود خالی بودن یک خانه را تآیید کرد. خانه خالی یعنی خانه کامل و آماده برای سکونت بدون اثاثه. تازه مالک ممکن است برنامه های دیگری و شروع آنها از سال های دیگر در سر داشته باشد و این حق طبیعی مالک است که با دارایی خود چه بکند، این یک امر خصوصی و داخلی افراد است. عوارض شهرداری از خانه ها در همه کشورها مرسوم است و مالیات تعریف دیگری دارد و رسیدگی به اختلاف برسر موضوع حقوقی و جزایی، وظیفه دادگستری است. من یک فامیل را می شناسم که 33 سال است خانه پدربزرگ متوفی و اثاثه او را در همان خانه حفظ کرده اند و طبق وصیت او فقط سالی چندبار در آنجا جمع می شوند و مهمانی می دهند و عکس می گیرند. سند خانه همچنان به نام پدربزرگ است که دیگر زنده نیست. این کار خلاف قانون و شرع و فرهنگ ملت نبوده است. چطور و کدام یک از اعضای فامیل می تواند برود و ثبت در سامانه را انجام دهد و اگر نروند باید مالیات بدهند و اگر ندهند معلوم نیست که سرانجام خانه، مهمانی ها و وصیت آن مرد که عمری را خدمت کرده بود و زحمت کشیده بود چه خواهد شد. این ها همه باید کاملا بررسی شود.
        
        
    [پیام های بعدی درصورت دریافت، در سایت چهارم فروردین = 24 اپریل درج خواهند شد]





  •  

    مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.


     تماس با مولف:

    editor (a) iranianshistoryonthisday.com
    n.keihanizadeh (a) gmail.com